Michael Kiwanuka - Small Changes (2024)

Lekker album, maar haalt het niet zijn voorgangers helaas.

Met mijn voorganger eens.

Komt idd niet in de buurt van de vorige 2. Het voelt als een “moetje”. Desalniettemin feilloos geproduceerd en muzikaal gezien nooit onaangenaam.

Deze man kan hiermee moeiteloos het rijtje Joss Stone, Emily Sandé, Norah Jones, Angie Stone, Ray Lamontagne en andere feilloze, kwaliteitsvolle - en wat saaie- soul aanvoeren, liefst recht naar een grote zaal met enkel zitplaatsen voor een aangename avond. Geen gek gedoe. Geen zweterige avond in een club. Dit is volwassen.

Helaas geen hoogvlieger dit album. Floating Parade is het beste nummer!

Wat een prachtig album. Alsof je 40 minuten lang in een warm ligt en je brein gemasseerd wordt. Dankbaarheid Micheal Dankbaarheid!

Ik lag gisteren bij te komen van een vrij heftige kater en besloot een heet bad te nemen met dit album ter begeleiding. Een meer letterlijke vertaling kan bijna niet, heerlijk album. En de kater? Die was vrijwel compleet verdwenen na de laatste tonen van Four Long Years.

Na vele luisterbeurten weet ik nog steeds niet echt welk cijfer ik hier aan wil geven. De A-kant is ondertussen helemaal op zijn plek gevallen. Van de niet vrijgegeven nummers vind ik Small Changes veruit de mooiste. Het nummer zelf is niet heel bijzonder, maar op de één of andere manier weet het refrein mij volledig te pakken. One And Only komt daar ook wel een beetje bij in de buurt. Diezelfde A-kant wordt natuurlijk ook gestart met (nog steeds) mijn favoriete nummer van 2024. Het feit dat we de rust in gaan na Lowdown maakt deze A-kant bijna perfect.

Het tweede deel van dit album mist eigenlijk alles wat ik op de A-kant wel had. Follow Your Dreams begint wel aardig, maar begint snel mijn aandacht te verliezen. De 2 nummers daarna vind ik ook gewoon saai. The Rest Of Me is dan ook nog eens mijn minst favoriete single. Four Long Years is dan wel weer een mooi slot van deze plaat. Ik zet hem toch even in op een 3,5*. Met de deur op een kier voor een eventuele 4*

Kiwanuka komt naar BKS:)

Bedrieglijk plaatje dit. Lijkt op het eerste gehoor het minst verrassende Kiwanuka-album, nog voordat je zijn prachtstem hoort is deze artiest meteen herkenbaar dankzij die heerlijke arrangement en melodieën, als een warm dekentje om onder te kruipen. Het voelt lekker maar soms ook een beetje makkelijk. Hoe vaker je dit echter opzet, hoe meer deze nummers zich onderscheiden en hun bijzonderheid blootgeven, hun lef ook juist eigenlijk wel. Ze zijn dromeriger én melancholischer dan zijn dromerige en melancholische muziek altijd al was, waar voorheen het contrast regelmatig gezocht werd met meer hoopvolle en swingende momenten, daar is dit een en al bitterzoete weemoed om zalig in te zwelgen. Echt een plaatje om deze wintermaanden je ziel aan te warmen.

Mooie plaat, maar wel alle liedjes in ongeveer tzelfde rustige tempo. Maar....t zijn mooie liedjes met een mooie stem en mooi rustig geproduceerd.
Maar...al met al....beetje tam.
Bij zijn andere platen had ik soms kippenvel...zo mooi was t dan. Dat heb ik bij deze plaat (nog) niet...

Denk dat dit, mede dankzij het relaxte tempo en sfeervolle invulling misschien wel mijn favoriete album is van hem.

Ik neig steeds meer naar het bevestigen van deze uitspraak. Small Changes is een zeer verraderlijke plaat die per luisterbeurt en tijdsinvestering meer en meer zijn plekje weet te vinden.

December is nog niet geheel voorbij en dit werkje begint zich langzaam maar zeker steeds hoger op te werken in mijn jaarlijstje…

Het is mooie muziek, maar ik mis hier de spanning en de uitschieters die zijn eerdere platen hadden.
Michael Kiwanuka en zijn producer kompanen zijn zeker hoogvliegers, maar dit voelt een beetje alsof er op de automatische piloot gevlogen wordt.

Follow your dreams is echt een pareltje zeg. Het album pakt me steeds meer.

Bijna AOTY?

Voor mij in ieder geval top tien materiaal. Genieten met hoofdletter 'G'.

Bij mij staat hij nu op 4, en ik ben bang dat hij daar blijft hangen. Geweldige plaat iig.

Niks mis mee hoor, ik denk dat Small Changes bij mij ook ergens in de (hoge) middenmoot gaat eindigen. Ik ben wel benieuwd naar jouw eindejaarslijstje eigenlijk...

Ik post vnv wel ff een update op het forum

Inderdaad een erg fijn album, dit helpt me te herinneren om ook de oude albums van Michael even t beluisteren (gezien de positieve commentaren).

Grote tegenvaller. Voorgaand materiaal is immer dichtbij maar beter.

Ik vind het juist een groeibriljant. Het duurde een aantal draaibeurten voordat de kwartjes vielen.
Het is een heerlijke plaat die inmiddels dagelijks op de draaitafel te vinden is. Fraaie productie btw.

Dit album ligt mij ook beter dan het voorgaande. Wat ongeforceerder allemaal.

Terug naar 4,5 sterren. Kippenvelplaat.

Ik vind dit een prachtig album begrijp me niet verkeerd, maar ik luister er niet zo veel naar merk ik. Daar waar Kiwanuka echt een verslavende werking op me had, heeft dit nieuwe album Small Changes dat veel minder. Misschien omdat de toon berustender is, maar ook wat somber voelt soms. Dan luister ik liever Leon Bridges nieuwe album. Meer Amerikaans, en dus wat gladder. Maar ook lichter van toon, zonniger en een stuk toegankelijker. Beide prachtige albums overigens, waarbij het album Leon van Bridges wel wat meer aandacht verdient.

Dit Small Changes is misschien wel het album waar ik in 2024 het meest naar uitgekeken heb. Kiwanuka is zogezegd mijn ‘comfort music’. Al zijn albums zijn vooralsnog voltreffers. De vooruitgeschoven singles lieten al haren dat Kiwanuka voor een wat ingetogener sound zou kiezen. En dat is te zeggen over het gehele album. De teksten zijn persoonlijk, de instrumentatie vaak vol en rijk. In elke nieuwe luisterbeurt is er wel weer iets nieuws te ontdekken in die muzikale omlijsting. Het geheel is mooi geproduceerd en dan dus nog die prachtige stem van Kiwanuka er overheen. Waar je op albums vaak specifieke nummers als favorieten aan kan wijzen, vind ik dat op dit Small Changes een stuk lastiger. Natuurlijk zijn er zo wat persoonlijke voorkeuren (Small Changes en Four Long Years bijvoorbeeld) en geloof ik dat het tweeluik van Lowdown zomaar eens de Cold Little Heart van dit album kan worden (als meest herkenbare, meest gekozen werk). Eigenlijk moet je als luisteraar je niet behouden tot een aantal losse nummers van die Small Changes. Je moet dit album als een geheel tot je nemen. Laat je omarmen door de prachtige muziek die Kiwanuka voor je gemaakt heeft. Het zal voelen als een warm bad.

Toch wel fijne muziek. Bij dit album heb ik een beetje hetzelfde gevoel als bij What's Going On van Marvin Gaye, met name bij Rebel Soul.

Kiwanuka moet bij mij nog wat goed maken nadat hij mij 2 keer voor de gek heeft gehouden door een afgelast concert. Maar goed. Net als de andere albums deze van Spotify geplukt. Small Changes vind ik heel aardig. Prima, relaxte muziek, maar bij de eerste luisterbeurt denk ik even Pink Floyd te horen. Niks mee, maar ik ben wel verbaasd. Meer mensen die dit horen?

Zekers! Lowdown is gewoon Pink Floydiaans. Vooral part 2. Ik had graag meer van dat soort nummers op dit album gehad.