Dream Theater - Parasomnia (2025)

Eerste album in 15 jaar met Mike Portnoy op de drums. Night Terror klinkt goed! Ik kijk ontzettend uit naar deze plaat.

Hoe krijgen ze het toch voor elkaar om steevast album na album te kiezen voor dezelfde soort hoes. Als er één band is die het woordje vernieuwing niet kent (of iig wel kent maar daarin faalt als het geprobeerd wordt) is het DT. Maargoed misschien streven ze daar allang niet meer naar. Het doet het immers goed bij de fans, en de nummers zijn nou eenmaal goed. Ze draaien op hun loyale fanbase.

En ik kom hier net om te zeggen hoe mooi ik deze hoes vind...

Night Terror maakt mij in ieder geval weinig enthousiast voor deze plaat. En de foeilelijke hoes ook niet trouwens. Zijn ze bang voor wat kleur? Zal wel een 'duister' album worden als ik het zo zie.

Ben wel benieuwd wat ze ervan gebakken hebben. Ze waren de laatste twee platen juist weer lekker op dreef.

DT verrast mij al jaren niet meer. Muzikaal zal het weer prima in orde zijn, zonder echt nieuwe paden te bewandelen. Op veilig.
Qua zang verwacht ik een soort van damage control, waardoor LaBrie nog net acceptabel klinkt. Maar de rek is er wel uit ondertussen.

Vanzelfsprekend ga ik het album luisteren en de spreekwoordelijke kans geven. TBC.

Is er qua hoes een relatie bedoeld met die van Images and Words? Iemand een idee?

Zou kunnen, maar dat is (nog) niet duidelijk.

Ik zag op Reddit al een stortvloed aan kritiek op de hoes, die duidelijk met behulp van AI is samengesteld. Met een beetje inzoomen zie je al snel een hoop slordige foutjes die we van AI gewend zijn. Ook klopt er niets van de schaduwen en de lichtinval. Hoewel dit natuurlijk nogal een blamage is, stoor ik me er persoonlijk niet aan. De hoezen van Dream Theater zijn altijd van het niveautje meh geweest.

Misschien moeten we ons maar voorbereiden dat dit ook voor de muziek gaat gelden. Die mannen zijn oud en AI is dan wel een handig hulpmiddel.

Mijn ervaring met oude mannen is dat ze niet zo veel van technologie snappen.

Inderdaad! Maar daar schaamt deze oude man zich in het geheel niet voor .
De muziek van Dream Theater ken ik nog niet zo heel lang. Ik vind de Dream Theater albums stuk voor stuk geweldig. Met andere woorden: "vol verwachting klopt mijn hart". 7 februari 2025 weten we of Dream Theater ons met "Parasomnia" wederom weet te verrassen. Ik denk haast van wel.

Haha, een nieuwe Dream Theater en verrassen. Dat is grappig. De enige keer dat de band verraste in de afgelopen pakweg 20 jaar was met The Astonishing. In negatieve zin, dat dan weer wel.

Hoewel de bandleden stuk voor stuk technisch zeer goed onderlegd zijn, een foefje dat ze maar al te graag willen laten horen, ben ik nooit een liefhebber van de band geworden.
Awake heb ik destijds nog in huis gehaald en als 16 jarige late puber nog vaak tot mij genomen.
Hierna is mijn aandacht verschoven, hoewel ik elk nieuw album nog wel aan een luisterbeurt heb onderworpen.
Dream Theater blijft voor mij een collectief dat inspeelt op het hoofd en niet op het hart. De meeste songs zitten boordevol technische hoofdstandjes, knappe transities en prima soleer werk. Ik mis echter de emotie, het weerhaakje, of simpelweg songs die zich in al hun eenvoud aan je opdringen.
Bij Dream Theater is altijd het motto; meer is meer geweest. Die aanpak heeft bij mij nooit gewerkt.
Ik ga er niet van uit dat Parasomnia dat beeld bij mij zal doen kantelen...

Night Terror is voor mij al een 5 sterren song. Geweldig! En die hoesafbeelding is ook weer puik.
Wat een band! Pornoy is een meerwaarde.

Dat is vaak ook zo, maar met AI wordt het juist heel makkelijk voor ze gemaakt, veel moeite hoeft er niet ingestopt te worden is mijn ervaring.

Alsof de bandleden zelf de hoes maken. Het komt wel voor. Maar dat gebeurt niet heel veel.

Mee eens, maar zelfs technisch gezien is dit toch wel een relatief karige single voor Dream Theater-standaarden. Ik bedoel, wie kan er nog serieus naar het drumwerk van Mike Portnoy luisteren en niet constateren dat de man al dertig jaar overal waar hij komt precies dezelfde patronen en fills neertrommelt?

Natuurlijk kun je het de man niet kwalijk nemen dat 'ie een signature stijl heeft en dat het een grootheid is in het progressieve metalgenre - en ook ben ik er ter dege van bewust dat de bijdrage van Portnoy verder reikt dan puur en alleen de drummelarij - maar wat de man ten gehore brengt is al jaren erg oninteressant, inspiratieloos en technisch weinig indrukwekkend.

Titels klinken veelbelovend maar de single hangt als compositie voor mij weer eens als los zand aan elkaar en springt alle kanten op maar gaat niet echt ergens naartoe uiteindelijk.

Slaat voor mij nergens op muzikaal wat daar gebeurt.

Vind dit gewoon niet zo’n heel goede band hebben mij nooit echt kunnen pakken wilde me deze keer graag eens laten verrassen maar helaas.

Grappig om te lezen dat de meningen zo uiteen lopen over zowel de single, hoes, drummer, band, etc.

Het begin van Night Terror klinkt voorgekijkbaar met Freezing Moon van Mayhem.

Een ouder iemand die ze allemaal nog op een rijtje heeft zal geen behoefte hebben aan AI. Je bent nooit te oud om gewoon ouderwets je hersens te laten werken. Met andere woorden: AI maakt een mens alleen maar dom.

Noem mij 1 van de hoezen van de albums van Dream Theater die niet door een computer bewerkt is.

Gezien de grote mate van zelfplagiaat die het nummer heeft zou het me niet verbazen als het door een AI geschreven is op basis van hun oudere werk. Ben het trouwens wel met je eens hoor, maar als ik kijk hoeveel AI tegenwoordig overal en nergens gebruikt wordt zal het me niet verbazen als er mensen zijn die liever lui dan moe zijn zeg maar.

Wat mij in dit soort vakgebieden wel weer verbaast, want je kiest toch juist voor een creatief vak omdat je het leuk vindt om te doen. Waarom zou je dan AI dat werk laten doen. Laat AI maar lekker het hele huishouden enzo voor je regelen zodat je zelf lekker los kan gaan in de creatieve uitingen. Maar goed dat is mijn gedachte.

Dat zou een kwalijke zaak zijn!

Tja, als we zo gaan kletsen... Dan kan ik honderden voorbeelden van albumhoezen noemen die op één of andere manier zijn bewerkt. Een computer is nog altijd slechts een hulpmiddel en geen apparaat die alle creativiteit er bij een gebruiker uit ramt.

Het ging om de AI reacties op dit album.


Dat hangt van de gebruiker af.

De hoes schijnt weer ontworpen te zijn door Hugh Syme, bekend van zijn lange samenwerking met Rush en van diverse eerdere hoezen voor Dream Theater. Maar ja, als je deze hoes niks vindt vind je het niks, daar valt verder weinig aan te doen. En schaduwen en lichtinval die niet kloppen op de hoes van een plaat waarvan de songtitels wijzen op dromen, nachtmerries, nachtelijke angsten en spookverschijningen, dat lijkt mij niet iets om over te vallen.

Ja!

Klinkt mij in de oortjes als een inspiratiebron.

De rest van het nummer doet mij nauwelijks iets. Het bekende instrumentale gereutel is aardig, maar James LaBrie kan echt niet meer. Hij haalt de noten alleen nog door een dictie die lijkt op die van Marga van Praag te gebruiken en dat irriteert de hel uit mij.

MuMe :
- lelijke hoes
- voorspelbaar
-oude mannnen
- AI
- damage control
- irriteert
- los zand
- dezelfde fills
- mist emoties
- zelfplagiaat
- Marga van Praag
-inspiratieloos

En dan heb ik er vast een paar gemist en dat alles vanwege een hoes en de eerste single

Ik zal hem dan maar weer meteen blind gaan bestellen en genieten als hij er is . En met mij, gok ik maar zo, velen

Ach ja, ik snap de commentaren op de nieuwe single... En ook ik was er als de kippen bij om de zangprestaties van James te bekritiseren.... Maar toch, ik zie uit naar dit album.

Dream Theater is voor mij die jeugdliefde die je na vele jaren weer tegenkomt in de kroeg. Er zijn een paar kilootjes bijgekomen, sommige delen van het lichaam verliezen langzamerhand de strijd met de zwaartekracht en de levenservaring tekent zich af in het gezicht. Daarachter blijft echter het mooie herinnering van vroeger zichtbaar. De geest is niet meer zo flexibel als vroeger, wat rigide in opvattingen geworden en vaart wat meer op ervaring dan op creativiteit.

Dream Theater was ooit een innovator die invloeden van de jaren '70 prog combineerde met metal uit de jaren '80 combineerde en daarmee legio anderen inspireerden om hun geluid te kopiëren of het genre verder te ontwikkelen, om zo een ooit innovatieve band gedateerd te laten klinken. Zo vergaat het meer bands na een carrière van bijna veertig jaar.

Mooi gezegd, Namsaap. Wat melancholisch maar precies in de roos.
Ik kan nog altijd enorm genieten van hun muzikale vakmanschap en gedrevenheid. Muzikaal avontuur en nieuwe wegen verwacht ik van andere, jongere, bands.
Night Terror start met een eenvoudige rif die vooral een duistere sfeer oproept. Deze wordt op vertrouwde wijze uitgebouwd in het eerste, laten we zeggen 'vocale' deel. Maar vooral in het tweede deel valt er toch weer verdomd veel te genieten hoor.
Ik zie zoals dat heet 'reikhalzend' uit naar de rest van het album.