Alice Cooper - Trash (1989)

Poison was mijn eerste kennismaking met Alice Cooper. Ik was een jaar of 9 toen ik de clip voor het eerst voorbij zag komen op MTV. Ik had toen al Europe, Bon Jovi en Whitesnake ontdekt maar dit was toch weer totaal iets anders. Primair ging ik voor de melodie van de song en het lekkere Rock geluid maar een paar jaar later ontdekte ik toch dat hier veel meer aan de hand was.

Ik weet het nog goed. Ik zat naar het toen erg populaire Headbangers Ball te kijken en daar zag ik het nummer weer langs komen. De dreiging en het charisma van Alice trokken gelijk mijn aandacht. Zijn manier van zingen en ook zijn presentatie maakte diepe indruk. De duisternis, het leer, de langzaam aanzwellende riffs en de ook de typisch jaren 80 vrouwen hadden wel effect op mijn puberende brein. Hier gebeurde iets nieuws en ik mocht het niet missen!!

De dag erna rende ik naar de cd winkel en kocht daar voor 10 gulden dit album. Tevreden keek ik naar de coole hoes van het album en moest gelijk terugdenken aan de video die ik de dag ervoor gezien had.
In de maanden daarna heb ik dit album helemaal grijs gedraaid. Natuurlijk sprongen de singles die ik al kende er voor mij bovenuit maar de meeste indruk maakte het nummer Hell Is Living Without You geschreven door Richie Sambora. Het is een song over eenzaamheid en liefdesverdriet, die een grote steun voor mij was in mijn tienerjaren.

Nu bijna 30 jaar later draai ik het album nog regelmatig en blijven naast Poison, Hell Is Living Without You en ook Only My Heart Talkin' waarin Steven Tyler ouderwets de longen uit zijn lijf schreeuwt de hoogtepunten van dit album. Het zijn songs waarin Alice laat zijn dat hij een erg goede zanger en tekstschrijver is.

De overige songs zijn degelijke Rockers in de typische jaren 80 stijl zoals producer en schrijver Desmond Child er in die periode meer heeft geschreven. Uiteraard is dit een erg glad en commercieel album maar het is ook album dat helemaal in die tijd past en door de creatieve geest van Alice Cooper toch nog altijd stukken beter is dan het werk van Glamrockgenoten als Mötley Crüe, Poison en W.A.S.P.

Doordat Poison hier op staat is dit een album geworden dat in de catalogus van Alice erg wordt ondergewaardeerd. Toch zitten er meer dan voldoende typische Alice kenmerken in. De humoristische invloeden van bijvoorbeeld een Frank Zappa komen altijd weer terug maar bovenal het gevoel dat Alice een kameleon is die zichzelf steeds weer opnieuw uit weet te vinden en daarom ook relevante platen blijft maken.

Natuurlijk is er van alles aan te merken op de typische jaren 80 stijl, maar in dit decennium is Trash zeker een van de top platen in het genre. Het is de plaat die Alice voor de zoveelste keer op kaart heeft gezet en met Poison en Hell Is Living Without You twee tijdloze nummers bevat.

De enige reden dat ik niet de volle mep geef is omdat Cooper met Alice Cooper - The Last Temptation (1994) en vooral Alice Cooper - Brutal Planet (2000) nog betere platen heeft gemaakt. Maar deze Trash behoort zeker tot de betere van zijn omvangrijke catalogus.

Voor mij is dit jeugdsentiment maar bovenal nog steeds een fantastische plaat van een van mijn grootste helden!

Voor de liefhebbers

Hell Is Living Without You
hell is living without you... - YouTube