Steve Vai - Passion and Warfare (1990)

de Mariah Carey onder de gitaristen, wat mij betreft:
technisch in orde, maar zonder ziel (of in ieder geval niet verwant aan de mijne)

OK, Vai is inderdaad een beetje "verliefd" op zichzelf en hoort zichzelf dus graag maar toch... dit album is wel het ultieme voorbeeld van de hardrockgitaristensoloplaat. De varieteit aan klanken die hij uit zijn gitaar weet te halen is werkelijk fenomenaal. Maar op dit album is alles nog lekker in dienst van het nummer.

Voor instrumentale gitaarrock liefhebbers verplichte kost ,Vai is op deze plaat geniaal en laat zich van zijn melodieuse kant zien zonder al te veel gefreak, ongeloofelijk wat deze man uit zijn gitaar kan halen, hij laat zijn gitaar zelfs praten, erg grappig om te horen, hoogtepunten van deze cd zijn voor mij: liberty, erotic nightmares ehhh eigenlijk alle nummers,prachtig

Dit is ongetwijfeld een van de beste (zo niet de beste) gitaaralbums van de jaren '90. 'Liberty' is een geweldige opening, en het wordt alsmaar beter. 'Blue Powder', 'The Audience Is Listening', 'Answers', 'The Animal', 'Sisters' en natuurlijk 'For The Love Of God' (wie durft te zeggen dat er geen ziel in zijn spel zit?????): allemaal uitstekend. Een must-have. 5/5

Prachtig album. Geweldig hoe die Vai het voor elkaar krijgt. Ik ben het er mee eens dat hij soms geen emotie in zijn spel zet. Maar op deze plaat zeker wel. Luister maar eens naar nummers als I would Love To, For The Love of God en Sisters. Schitterend. Als je daar geen kippenvel van krijgt moet je haast wel doof zijn.

The Animal, Erotic Nightmares en Answers zijn ook meesterwerken. En ook de rest van de plaat mag er zeker zijn. Dit album is inderdaad een must have. Probeer maar eens een gitarist te noemen die dit na kan doen behalve Joe Satriani dan.

4,5 ster.

wanneer je een nummer schrijft als for the love of god (ok, voor 90 % gestoeld op black napkins van zappa)en dat live ook zoanig ten gehore kan brengen, kan je bij mij wel een potje breken

the riddle vind ik ook te gek met die diversiteit aan gitaargeluiden

de rest beduidend minder

kan vai spelen, ja vai kan spelen, kan vai alles spelen, hij denkt van wel technisch is hij een wonder

bezieling?

in vergelijking met de opvolger, sex en religion, mis ik de warmte van een zang, wellicht doet vai's muziek daarom wat koel aan, ook omdat hij de zang lijkt te vervangen door gitaar, en dat werkt in mijn optiek zelden fatsoenlijk

ik lees joe satriani, het grote verschil in kwalitit tussen satriani en vai - satriani nog altijd beter dan vai, is dat satriani nooit een overbodige noot zal spelen, en niet snel zal vervallen in gepiel en kijk eens wat ik allemaal kan gedrag en loopjes

satch boogie van satriani bijvoorbeeld, iedere noot is uitgedacht, iedere noot heft een functie, alles past en zijn notenreeksen zijn werkelijk uitgedacht,dat heb ik vaak minder bij vai

vai is misschien technisch de beste gitarist, hij komt toch te kort op compositorisch gebied

en, ook al gedraagt ie zich op het podium als een regelrechte eikel, prive is ie zo verlegen als wat en schaamtie zich bijna om wat te spelen voor een camera

de beste en creatiefste vai, was vai in dienst van zappa, en met zijn debut flex-able

daarna creatief helaas een stuk minder

Zou ik toch het nummer Warm Regards op Fire Garden eens beluisteren! Een nummer met heel veel gevoel gespeeld !
Je opmerking dat hij zich gedraagt als een regelrechte eikel tijdens een live optreden kan ik absoluut niet plaatsen,wel vind ik zijn composities beduidend minder dan Joe Satriani !

zie mijn bericht bij Fire Garden

naja, dat aanstellerige gedrag kan ik iig niet serieus nemen, tenenkrommend, magoed, tis en blijft een amerikaan

For The Love Of God is werkelijk een kippenvelnummer wat mij betreft en het is niet toevallig dat dit het zevende nummer op het album. Check z'n andere albums maar eens en je zult horen dat bijna elk 7de nummer iets speciaals is.

Ik denk dat ik ook even meega met Koy. Had deze plaat eerst op 4.5* maar ik doe daar maar 1.5 vanaf. De reden? Joy heeft het al gezegd: af en toe lijkt het teveel egotripperij. Qua techniek zijn er waarschijnlijk geen aardse mensen die hem kunnen overtreffen, maar af en toe zou iets meer compositie en gevoel wat mij betreft ook wel mogen.

Trouwens, ChrisX, jouw opmerking klopt inderdaad. Op iedere plaat heeft hij inderdaad wat speciaals met het 7e nummer. Die continuiteit van hem vind ik dan ook weer wel leuk bedacht.

For the Love of God is 1 van de beste gitaarsolos ooit. De rest is ook wel leuk. 3,5 sterren

Topplaat, ik pak hem nog regelmatig uit de kast, en hij verbaast me iedere keer weer. De laatste jaren vervalt hij veel te veel in gefreak, het lijkt wel wiskunde....een nummer als "for the love of god" gaat nooit vervelen.

for the love of god , is eigenlijk black napkins van zappa

maar idd een van de betere nummers

Was zelf helemaal freak van 'Fire garden suite'. Vooral dat experimentele helemaal waanzinnig. Hij gaat wel eens over the top, akkoord. Daardoor wil de essentie van muzikale waarde wel eens aan kracht inboeten. Op deze, Passion & Warfare is dat niet het geval. Kocht deze op de gok en blijkt dat ik deze nog beter vind. Louter omdat deze emotie draagt, warmte......het voelt gewoon lekker. 4*

geweldige plaat, die al jaren dicht bij me staat.
ik kan wel zo ongeveer iedre nootje mee neurieen, zo goed ken ik hem.

ik vind niet dat Vai ziel mist of warmte.

Elke noot snijdt door merg en been, komt uit zijn tenen.

Magnifiek.

Waar een Satriani ook goed is maar braaf, saai, "verantwoord gevoelig", daar heeft Vai een duistere, onverwachte, gemene, sexy, "foute", opwindende kant.

Iemand die weet van wie de woorden:
"De antwoorden zijn altijd al aanwezig."
aan 't begin van 'Answers' zijn?

adje vandenberg

idd

Heb al eerder gezocht, maar vond 't niet.
Heb nu de zin als geheel eens gegoogeld en kwam daar dan ook op uit.

Maar: bedankt!

ik weet nog dat ik baalde toen iemand me dat vertelde nog voordat ik het nummer had gehoord

was er graag zelf achter gekomen

yw

http://www.youtube.com/watch?v=9IrWyZ0KZuk

een van de meest geslaagde samwenwerkingen tussen een meestergitarist en een orkest

Je noemt hier precies de reden waarom ik bv. deze plaat halverwege uitzet. Het is een zeer goede plaat, let wel, maar halverwege heb ik het al wel weer gehoord door bovengenoemde redenen.

Steve Vai is een meer dan uitstekend gitarist en ik ben ook wel een liefhebber van zijn gitaarspel, maar zijn nummers doen me over algemeen niet zo heel veel. Ik heb Passion and Warfare ook , maar als muziekliefhebber vind ik de song op zich altijd nog belangrijker dan het overigens schitterende gitaarspel. Het album komt dan ook niet zoheel vaak uit de kast en als ik het afspeel programmeer ik ongeveer de helft.
Ik luister persoonlijk liever naar gitaristen die ook nog een goede songkunnen schrijven zoals bijv. Randy Rhoads, Eddie van Halen of in andere muziekgenres The Edge(U2) of Johnny Marr (The Smiths) om maar wat te noemen.

vai ongelooflijk aan het prutsen

http://nl.youtube.com/watch?v=jY8wyKuLY2k

zijn platen doen koud aan zonder emotie

als ik zo eens op ene rijtje zet denk ik dat ik tot een nummertje of 10 kom die werkelijk kippevel zijn en werkelijk iets betekenen

de rest is helaas gefreak op de meter

de man komt pas echt uit de verf bij een strakke begeleidingsband a la zappa

Maarja, blijft natuurlijk een toffe plaat om even 'een lekkere gitaarplaat' mee te beluisteren zonder heel aandachtig naar songstructuren te luisteren en dan kan ik 'm helemaal aan. Soms heb ik zo van die dagen.

Gast, dit nummer staat niet eens op Passion & Warfare. Totaal misplaatst youtube clipje dus. Bovendien is het wel érg makkelijk om van een muzikant het slechtste uit te kiezen en dan te zeggen dat het een prutser is. Natuurlijk is niet alles even goed, dat is nooit zo.

Ten slotte, als iemand zich stoort aan zijn stage act, dan mis je echt waar het om gaat, namelijk de muziek. Gewoon lekker de originele cd opzetten dus en je gedachten de vrije loop laten.

het wordt tijd dat jij eens wat meer gaat nadenken alvorens je gaat reageren

(mag ik ff na de zoveelste zeikreactie van jouw hand?)

ik post dit joeptoepfilmpje om aan te tonen dat ook vai het wel eens verprutst, hoe geniaal de man zijn gitaar ook bespeelt, en als je even verder had gekeken had je geweten dat ik vai behoorlijk waardeer ondanks mijn commentaar


je mist totaal de clou van mijn posting maar het is nu eenmaal makkelijk de zeikerd uithangen, waar je nogal goed in bent

passion en warfare zit muzikaal best goed in elkaar, e doch, ik heb vaak de neiging te skippen omdat het te koel overkomt te weinig emotie en dat is vai wel vaker terecht verweten

op sex en religion is het allemaal al een stuk warmer, mede door gebruik van ene zanger op s & r , en op fire garden vanwege veel diversiteit waarbij vai muziek ook niet vanuit zijn gitaar poogt te maken

Gast, kijk nou eens even naar je eigen posts overal. Wie is er nou een zeikerd? Je hebt werkelijk OVERAL wel iets op aan te merken!! Neem deze thread nu eens. Om de haverklap post je wel iets om te zeggen dat For the Love of God eigenlijk Black Napkins is en om de haverklap zeg je dat Vai geen emotie heeft en dat-ie bij Zappa beter was. Je lijkt gvd wel een Jehova-getuige!

Jullie kunnen ook gewoon zeggen:
"Goed album van Steve Vai......ik geef ...sterren"
Dan krijg je ook geen gezeur.

sterker ik ben der eentje

love of god lijkt natuurlijk nergens op black napkins,wat een onzin

voor de rest, beter lezen, staan genoeg reacties van mij die gewoon over de muziek gaan,inhoudelijk, maar ja, eens een zeikerd altijd een zeikerd;)

back to topic

Je kunt ook gewoon de site van het web afhalen.
Ik bedoel maar.

Ieder voor zich plus een beetje respect voor elkaar.