Suede - Antidepressants (2025)

Het vorige album was hun 'punk' album naar eigen zeggen, en dit is het 'post punk' album.

Disintegrate

Disintegrate komt alvast fijntjes binnen.

Heel veel zin in!
Disintegrate is een hele fijne single

Laat maar aanrukken!

Eentje om enorm naar uit te kijken!

Het vorige album was mijn nummer 1 dat jaar. Deze single belooft al weer heel veel goeds.

“If Autofiction was our punk record, Antidepressants is our post-punk record` aldus Brett Anderson.
Dat wordt dus een release om naar uit te kijken. ´Disintegrate´ klinkt wel lekker, wat trouwens ook geldt voor de (live versie van) ''Antidepressants'' :

Overigens vind ik beide nummers 'gewoon' in het verlengde liggen van Autofiction.

Het ontwerp van de hoes was vast al gemaakt voordat de staging van Israël op het ESF bekend werd.

Kijk hier naar uit vindt alleen dat brett niet op de hoes moest staan het is suede niet brett. Ik geef normaal nooit kritiek op een hoes maar het voelt niet juist

De rest van de band had geen zin om met onbloot bovenlijf in een vriescel te zitten....

Dus we krijgen deze zomer een nieuwe Pulp en Suede....dat is wel erg goed nieuws.

De nieuwe single was vandaag te horen op NPO Radio 2. Die klonk wel lekker eigenlijk, een beetje dreigend maar vooral ook best stevig (voor Suede begrippen). Ben benieuwd naar de rest!

Lekkere single, wat jij johan de witt?

Ja, lekkere stamper! Beetje hun Kenneth.
Wordt dit hun Monster?

De tweede single: Trance State: https://www.youtube.com/watch?v=8KRJbg2KJBQ

De tweede single vind ik ook niet heel best. Voor Suede begrippen dan. Ik hoop niet dat de sound van de twee vrijgegeven nummers een complete blauwdruk vormen voor het gehele album.

Beetje postpunk wel, Trance State.
Goed nummer, maar meer een albumtrack dan single.

grappig, bij iedere van de 4 vrijgegeven nummers denk ik: hmm klinkt voorspelbaar. En toch ook wel weer lekker uptempo en meebrulbaar. Hoop wel dat er ook wat andere 'smaken' op het album staan.

Dancing with the Europeans klinkt al iets beter dan de twee eerder vrijgegeven nummers maar heel overtuigend is het allemaal nog niet helaas.

Vind de vrijgegeven nummers prima en vertrouwd klinken, Trance State springt er voor mij bovenuit.

Het september nummer van Mojo bevat een gratis cd van Suede getiteld Outsiders. Met daarop ook het nummer Criminal Ways.

Pffff, Trance state komt wel ff binnen, zware associatie met een zeer recente tragedie.

Even The Blue Hour opgezet, blijft toch wel een (redelijk recent) hoogtepunt

Autofiction werd verrassend mijn favoriete album van 2022. Of toch niet? Het zat er wellicht aan te komen na elke keer een 4,5* sinds hun terugkeer in 2013 en 2022 was, eerlijk is eerlijk, geen topjaar. Maar toch.

Gaat het met Antidepressants ook gebeuren? Afwachten natuurlijk, want Autofiction stond ook niet gelijk op die eerste plaats.

Antidepressants heeft een moordend tempo en lijkt in niets op mijn favoriete album Dog Man Star. Dit album is rauw en klinkt gejaagd (het zijn ook allemaal vrij korte nummers). Het borduurt voort op de voorganger maar lijkt de energiegraad net wat meer op te schroeven.

Pas bij Somewhere Between an Atom and a Star zakt het tempo en krijgen we een beetje Suede-glam zoals we dat ook zo goed kennen (en waar ik persoonlijk enorm van hou). Maar waar dit voorheen lang uitgesponnen nummers waren die echt toewerkten naar een dramatisch hoogtepunt, daar blijft het hier vrij kort en bondig allemaal.

Broken Music for Broken People is dan weer lekker meegalmen en doet me denken aan een kruising tussen Manic Street Preachers en The Cult.

Daarna rocken de mannen weer lekker stevig voort om op June Rain een beetje gas terug te nemen (en uiteindelijk met een redelijk crescendo te eindigen). Dan mag het langste nummer het album afsluiten: Life Is Endless, Life Is a Moment en dat doet mij een beetje denken aan The Cure.

Liefhebbers van Dog Man Star zullen Antidepressants wellicht te veel rock vinden, maar waar anderen Suede soms als te kitscherig bekritiseren kan die groep dit album weleens als zeer prettig ervaren.
Is dit album verrassend? Niet echt. Het verrassende zit hem vooral in het feit dat Suede misschien wel één van de beste comebacks van de laatste jaren heeft gemaakt en dat de heren die inmiddels ook de jongsten niet meer zijn meer energie dan ooit lijken te hebben.

Heb de (gesigneerde) LP in bestelling staan, en ga gewoon eens ouderwets wachten tot ie binnen is voordat ik deze beluister. De drie nummers/singles die ik wel al gehoord heb doen vooral veel denken aan bands als Magazine en (de vroege) Simple Minds, maar dan op z'n Suede's. Benieuwd, de band is nog steeds groeiende, dat is zeker.

Waarom is "Somewhere Between an Atom and a Star" zo misdadig kort?

Denk dat de band de laatste trein nog moest halen. Ze maken in elk geval een gejaagde indruk.

En daar is niks mis mee. Prima vervolg op Autofiction.

Klinkt allemaal erg gehaast idd. Dit is niet de Suede zoals ik ze graag hoor.

Het voelt en vertrouwd, en meteen denk ik, beter dan de voorganger.

Natuurlijk is het allemaal niet meer nieuw en / of vernieuwend, maar het klinkt heel erg als de Suede die ik graag hoor.
Na hun wederopstanding hebben ze eigenlijk alleen maar goede albums gemaakt. Al vind ik de voorganger dan toch de minste, maar dat moet er één zijn.

Ik weet nog niet of ik het fysiek in huis ga halen, maar ik ben absoluut positief

ik heb de witte lp maar geen hoes erbij wel een heel onhandige poster er rond als hoes

Net als de expanded Autofiction cd, is de designafdeling wel koning vervelende hoezen maken begrijp ik?