Hendrix - Band of Gypsys (1970)

Nu is Band of Gypsys toevallig ook een live album en ik kan dit met de beste wil van de wereld geen slechte plaat vinden, doet zeker niet onder voor z'n studiowerk. Zoals Oldfart al zei: veel van de na zijn dood uitgebrachte verzamelaartjes en live-platen zijn even vlug samengesteld en in elkaar geflanst om snel geld te kunnen verdienen. Dat heeft verder weinig met de podiumvaardigheden van Hendrix te maken. Dat ze hier zo hoog gewaardeerd worden komt denk ik vooral omdat er niet echt veel op gestemd is, dus voornamelijk dichtgetikte fans die gestemd hebben.

In vergelijking met de reguliere albums idd weinig stemmen op deze live-albums dus daar zou je gelijk in kunnen hebben.

Het is waar HammerHead dat al die live-compilaties na Hendrix' dood vaak een zootje zijn door geldwolven samengesteld.
maar deze hier is een reguliere worp en daarom verplichte kost.
Prachtig livealbum is dit!

By the way; elk zijn gedacht natuurlijk, maar als Beatlesfan in hart en nieren hoor je mij al komen. The Fab Four zijn niet de meest overschatte band, hun belang in de rockgeschiedenis is daarom iets te groot...

Ik vind die verschrikkelijke Ramones (en joepie, nu krijg ik eindelijk BAKKEN bagger en slijk over me, héérlijk !) de meest overschatte band die er nog niet uitzagen ook met hun idiote kapsels...
Ik kèn eigenlijk enkel Rock'n Roll Highschool wat ik een aardig singletje vind, en kocht uit nieuwsgierigheid eens een verzamelaar en wat bleek ; ja, behalve het genoemde nummer vond en vind ik er nog steeds geen bal aan. Smaken verschillen nu eenmaal.
Maar van mij mag iedereen deze Ramones verheerlijken of zo hoor, zal me worst wezen.

Jimi Hendrix, rest in peace en speel de hemel maar plat!

Dit bericht was om mij niet duidelijke redenen verplaatst:

Band of Gypsys is een belangrijk document binnen de muzikale ontwikkeling van Hendrix.
Na de succesvolle 1e drie albums wilde Jimi muzikaal andere wegen gaan bewandelen.
Hij was het zat om iedere keer weer Purple Haze, Hey Joe en Foxy Lady te moeten spelen.
Zijn management dwong hem echter iedere keer weer op tournee te gaan om zo het succes van de albums maximaal uit te buiten.
Dat betekende veel touren, en weinig momenten om de studio in te gaan, de plek waar Hendrix zich het liefst bevond.

Daarom gebruikte hij optredens ook om nieuwe dingen uit te proberen, en werden om die reden bijna al zijn optredens opgenomen.

Waar en wanneer hij maar kon speelde Hendrix ook met andere muzikanten. Want hij wilde zich zoals gezegd verder ontwikkelen.
Voor een deel is dat al te horen op Electric Ladyland waarop onder andere de bassist van Jefferson Airplane: Jack Cassidy, en leden van Traffic meespelen.

De nieuwe richting waarna hij zocht vond ook zijn beslag tijdens het optreden op Woodstock waar hij met een bijna geheel nieuwe band optrad. Dit beviel echter niet: alleen Billy Cox op bas, en natuurlijk Mitchell op drums zou ( weliswaar met een tussenpoze) tot het eind blijven.

Onder druk van zwarte activisten besloot Jimi als experiment een volledig zwarte band te formeren: dat is deze Band of Gypsys.

Hoewel deze samenstelling wel de studio is ingeweest; heeft dit nooit tot een officiele studioplaat geleid.

Dat is de reden waarom deze live plaat zo bijzonder is.
Het was de laatste plaat die tijdens Hendrix's leven officieel uitkwam,
maar nog meer bijzonder is het feit dat het allemaal nieuwe songs waren; daarom wordt door Hendrix liefhebbers meestal de "Band of Gypsys" ook tussen de reguliere albums genoemd, en niet zozeer als live album.

Weinig stemmen op een live plaat is natuurlijk geen enkele graadmeter voor kwalitiet overigens.

Deze plaat geeft al aan welke richting Hendrix opgegaan zou zijn als hij de jaren 70 overleefd had. Deze plaat is meer funk/fusion gericht dan rock/blues. Hij zou denk ik niet vies geweest zijn van de disco rage en Funkadelic. Mijn voorkeur blijft toch de Britse periode met de Jimi Hendrix Experience.

deze heb ik nu maandag gekocht en wat een schitterend live-album!!! de manier waarop hij een machinegeweer nadoet tijdens machinge gun is echt fenomenaal.
4.0

Jimi Hendrix die meer de kant van Funkadelic op zou gaan, dat zou ik juist echt geweldig hebben gevonden . Geweldig plaatje dit trouwens.

Ik vind dit zijn beste. De hele combinatie klopt gewoon. Buddy Miles on drums, Billy Cox on bass en Jimi natuurlijk on guitar.
Buddy Miles verzorgt de achtergrond vocals en dat is gewoon perfect gedaan.
De hele plaat vind ik meer als een jamsessie klinken dan als gewone nummers.
Favorieten zijn: Who Knows en Message to Love. Heerlijk. De rest is ook heerlijk. Machine Gun is echt giga vet. Die geluiden, waar haalt ie het vandaan he haha.

Zijn beste vind ik het niet, wel een zeer belangrijk en goed live-album; Zijn beste blijf ik toch Are You Experienced , vinden.

Deze vind ik wel * * * * (4) waard.

Are You Experienced is zeker een heerlijke plaat, maar de combinatie van deze 3 muziekanten vind ik echt ongelooflijk. Persoonlijk vind ik dit echt zijn beste. Heerlijk gitaarwerk. En een keer wat anders dan Purple Haze of Voodoo Child. Ze gaan hier een andere kant op qua muziek.

Genietse

...sterker nog, op 'Changes' en 'We Gotta LiveTogether' neemt Miles de leadzang voor zijn rekening.

Hendrix selected two Buddy Miles songs for the album as a kind of apology for the break-up of the band. "We Gotta Live Together" is heavily edited for the album. Its original length is about twice of what can be heard on the album (before moving to that song the band seems to play a riff that is taken from Sly and the Family Stone's "Sing a Simple Song"). The full version can be heard on the 2-disc Live at the Fillmore East album.

En die songs zijn ook niet de minste.

het is ingewikkeld om een jaren 60 artiest af te rekenen op een opname van een live-optreden. eerlijk gezegd heb ik niet 1 liveopname uit de jaren 60 die ik goed vind klinken. dit zegt echter meer over de stand van de techniek dan de artiest. de eerste goedklinkende liveopname's die ik ken, dateren van begin jaren 70. en pas nog veel later deed een liveopname weinig onder voor een studioopname.
misschien moet er een uitzondering gemaakt worden voor jazzmuziek. de kleine setting waarin de liveopnames gemaakt werden maakten het gemakkelijk een goede opname te maken. daarnaast waren de instrumenten niet versterkt. dit maakt het ook gemakkelijker.

dan wordt het tijd voor een goede installatie, of goede versies van wat je luistert.

Voor mij bevatten de albums 'Band of Gypsys' en 'Live at Fillmore East' Jimi's beste live-opnamen.

Lekker plaatje. VooralMachine Gun met die drums. Voor de rest kan ik er weinig over zeggen denk ik, want dit is gewoon goeie gitaarmuziek. Deze cd heeft het geluid wat me het beste bevalt van Hendrix. 4,5* miisschien wel meer ooit.

Tsja, hij kan natuurlijk geweldig spelen. En het klinkt allemaal zeer netjes, dus zou je kunnen zeggen dat het minstens een 4* waard zou zijn. Maar op de een of andere manier vind ik Jimi's muziek soms niet altijd even boeiend, hij mist soms de power om gewoon eens even recht voor je raap een akkoord eruit te knallen, het moet altijd met versiersels. Daarnaast raakt het me niet echt, het klinkt allemaal een beetje hetzelfde. Steeds precies hetzelfde stijltje, maar een goede musicus is hij zeker wel. Een 3,5*

De eersten twee nummers vind ik echt geweldig, Jimi had me toch de blues op deze plaat.

Jimi's muzikale personificatie van het slagveld is echt goed, de machinegeweerriff/drums icm de diepe Deltablues licks en later het geluid van vallende bommen geven perfect de chaos weer.

De laatste 3 zijn wat minder mijn stijl en de bonustracks heb ik helaas niet.

Het enige minpunt vind ik de zang van Buddy Miles, die ik nogal zeikerig vind.

who knows en machine gun zijn 10 op 10 , kant is veel minder

dat kip in hennehok kun je niet echt zingen noemen maar het klinkt wel lekker

doet me denken aan de mothers

Who Knows en Machine Gun zijn meesterwerken, de andere nummers vind ik qua boodschap heel sterk. De extra tracks heb ik niet gehoord.

Jimi was de reden waarom ik ooit gitaar ben beginnen spelen.
Hij was dé man van de gitaar en is nog altijd niet overtroffen.
Dit album vind ik zijn beste.

Het voelt allemaal zo natuurlijk aan, zo aards en heerlijk "zwart". Je voelt dat dit méér is dan gewoon liedjes aframmen en show verkopen is. Hier gaan alle muzikanten voluit met soul -en bluesgevoel dat alleen een zwarte kan hebben. "Machine gun" is voor mij zowat het hoogtepunt van álles wat de man gespeeld heeft. Als ik ernaar luister heb ik heel het nummer door kippevel, er is geen beter anti-oorlogslied gemaakt. Wat mij ook opvalt is dat drum, bas en gitaar hier in een ander evenwicht tegenover mekaar staan. Ieder heeft meer zijn eigen feeling en karakter en tilt daarom ook Jimi naar een nóg hoger niveau. Ik herhaal het nogmaals: de interactie onder de groep is zo ongelooflijk naturel en oprecht.

(Denk nu niet dat ik de Jimi Hendrix Experience slecht en onpersoonlijk vind! Het alleen iets heel anders.)

Schitterende plaat waarvan ik nog precies weet wanneer ik hem voor het eerst hoorde. Funky bezetting maar ook (weer) pakkende songs en briljant gitaarwerk. Altijd in dienst van de song. Let Jimi take over!

Wat zijn nog meer erg goede live platen behalve deze live klassieker van deze Meestergitarist ?
En dan bedoel ik kwa gitaarwerk en geluidskwaliteit .

Live At Woodstock uit 1999 heb ik in bezit, en is zijn meest beroemde live registratie met zijn beste nummers erop. Een goede live verzamelaar dus. Ik heb eens gelezen een tijd terug dat Live At Winterland zijn beste live album zou zijn, maar ken dat album verder niet. Dit is een live album met nieuwe nummers erop, op deze staan dus nummers die nog niet eerder uitgebracht zijn. Als ik het goed heb, is dit live album opgenomen op oudjaarsdag, en het zou een vervanger zijn voor een studioalbum, alleen daar was geen tijd meer voor, vandaar snel dit live album destijds op de markt gebracht.

Als je naast de Band of Gypsys, ook nog "Live at Winterland ", " Live at Monterey" en "Live at Berkeley" in je bezit hebt, dan heb je wel de belangrijkste.
Voor doorgewinterde fans zijn de Rainbow Bridge concerten ( zie You Tube) ook erg de moeite waard.

Woodstock is meer historisch van belang, muzikaal is het niet allemaal super. Alleen MItch Mitchell en Billy Cox begrepen wat Hendrix wilde: die twee percussionisten en de slaggitarist snapten soms niet wat de bedoeling was, en waren soms eerder storend dan een aanvulling.

..........machine gun



In totaal waren het vier concerten: Oudejaarsnacht twee concerten, en Nieuwjaarsdag ook twee.
Op de oorspronkelijke lp is wat geknipt en geplakt omdat er problemen waren met microfoons die uitvielen.

Invloedrijk en uitstekend live-album, waarop Hendrix duidelijk in zijn element is en laat horen dat hij de 'baas' is over zijn gitaar( én de effectpedalen) en waarbij een mix van verschillende stijlen voor bij komen; heerlijk album voor de (gitaar)liefhebber, maar qua songs/jams wat minder aan mij besteed.

Deze heb ik al een tijd niet meer beluisterd, ik zal hem weer eens beluisteren. Ik kan mij nog van die mitraileur geluiden herinneren in het nummer Machine Gun, verder weet ik er niet veel meer van. moet ik mij daarvoor gaan schamen nu?

Ricco , luister eens naar Live Berkeley , de nr3 in m`n top 10 .
Wat `n gitaargeweld .