menu

The Jimi Hendrix Experience - Axis: Bold as Love (1967)

mijn stem
4,16 (571)
571 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Polydor

  1. EXP (1:55)
  2. Up from the Skies (2:55)
  3. Spanish Castle Magic (3:00)
  4. Wait Until Tomorrow (3:00)
  5. Ain't No Telling (1:46)
  6. Little Wing (2:24)
  7. If 6 Was 9 (5:32)
  8. You Got Me Floatin' (2:45)
  9. Castles Made of Sand (2:46)
  10. She's So Fine (2:37)
  11. One Rainy Wish (3:40)
  12. Little Miss Lover (2:20)
  13. Bold as Love (4:09)
totale tijdsduur: 38:49
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
5,0
Ik niet, ik beschouw het als mijn favoriete album (maar het verschil is eigenlijk zo minimaal dat ik ze alle 3 op 1 lijn heb staan, maar moest ik kiezen.....).

avatar van Rudi S
4,5
Eens met de heren (cured en west) hierboven, tenminste Electric Ladyland is wat mij betreft ietsjes beter.
De muziek op dit album is wat meer funky, hier horen we misschien ook wat meer de zanger Jimi, ik vind dit zijn best gezongen album, op het eerste en derde album ligt er ook wat meer nadruk op Jimi de gitarist.

avatar van Droombolus
5,0
Met afstand mijn fave Hendrix plaat. Funky ja en ook jazzy hier en daar. Ik hoor op ABAL waarom Jimi probeerde een samenwerking met Miles Davis van de grond te krijgen.

avatar van west
4,0
Rudi S schreef:
ik vind dit zijn best gezongen album, op het eerste en derde album ligt er ook wat meer nadruk op Jimi de gitarist.


Kijk, dat is nou een goed punt, mee eens. Was ik vergeten te vermelden. Voor mij is juist die gitarist cruciaal, hoewel hij natuurlijk op die andere albums ook prima zingt.

avatar van Funky Bookie
4,0
Dit is absoluut een heel goed album, maar ik vind het heel jammer dat veel nummers gewoon weggedraaid worden, soms nog midden in een solo.
Ik vind Jimi op zijn best als hij los gaat op de gitaar. Dit album bevat meer korte songs, wat ten koste gaat van het gitaarwerk. De zang is inderdaad wel heel goed. De beste nummers voor mij zijn Little Wing, If 6 Was 9 en Bold As Love. Een aantal nummers vind ik toch wel onder de Hendrix standaard.

avatar van lennon
4,0
Funky Bookie schreef:
Dit is absoluut een heel goed album, maar ik vind het heel jammer dat veel nummers gewoon weggedraaid worden, soms nog midden in een solo.


Helemaal mee eens. Little wing is een goed voorbeeld hiervan. supermooi nummer, komt die solo, en olé de edit erin!

Verassende start met dit album. Nadat Alien Jimi opgestegen is volgt er een jazzy nummer. Dat is een beetje een teken voor de rest van 't album. Vergeleken met de andere 2 geen uitgerekte nummers, maar makkelijker in t gehoor liggende songs.
Ook ik vind er een aantal onder het Hendrix niveau, waarvan You Got Me Floatin' wel de slechtste is voor me . Gelukkig wordt dit gecompenseerd met andere, fantastische tracks.

She's So Fine wordt blijkbaar gezongen door een bandmember, en trekt me meteen minder aan. Wel doet het me qua zang geluid (en ook muzikaal) heel erg denken aan Kula Shaker.

Al met al gewoon wel een sterke plaat, en ik ben nu bij qua officiële Hendrix albums die uitgekomen zijn toen hij nog zuurstof inademde. Die bevallen me erg goed. Ben wat huiverig voor de albums die na zijn overlijden zijn verschenen, maar ik ben wel erg benieuwd naar Blues. Misschien moet ik die ook nog maar eens gaan toevoegen.

avatar van Metalhead99
4,0
Wederom een geweldig album van deze band waarin Hendrix (duidelijk) centraal staat. Ik zag laatst het eerste deel van de BBC documentaire "Seven Ages of Rock" waarin best veel aandacht gegeven werd aan Hendrix en zijn werk. Daardoor kreeg ik weer helemaal zin in het beluisteren van zijn muziek en besloot ik verder te gaan waar ik gebleven was.
Dat bracht mij bij dit album en ik moet zeggen dat het wederom genieten is. Er worden inderdaad erg veel nummers weggedraaid, waardoor je soms het idee krijgt dat een nummer nog niet helemaal af was. Maar goed, verder is het alleen maar genieten. Hendrix' karakteristieke gitaarwerk is om van te smullen en ik moet eerlijk toegeven dat ik zelf ook erg kan genieten van zijn stemgeluid. Een rustige stem die bijna als een soort verhalenverteller door het repertoire van dit album gaat. Voor mij is momenteel "If 6 Was 9" de favoriet. Heerlijke drum/trommelwerk in deze track en ik vind de opbouw gewoon geweldig. Het is bijna een jazzsessie, maar dan overduidelijk wat meer de rockkant op door het gitaarwerk en het soldeerwerk. Heerlijk om naar te luisteren.
Binnenkort maar eens wat meer van de man gaan beluisteren, want dit smaakt naar meer!

avatar van MDRAIJER
4,0
Zoals wel vaker bij Jimi vind ik het moeilijk om 3 favorieten uit te kiezen... Spanish Castle Magic, Little Wing, If 6 Was 9, One Rainy Wish en Bold as Love behoren tot het beste van Jimi ooit.

Ietsje beter dan Are You Experienced, ietsje minder dan Electric Ladyland.

avatar van herman
2,5
west schreef:
Het verbaast mij altijd dat dit Axis Bold As Love net zo hoog scoort als Are You Experienced & Electric Ladyland. Dat zijn echt absolute topplaten, met veel ijzersterke songs en solo's. Hier is dat een stuk minder. Eigenlijk staan er vier nummers op van het topniveau van die platen. Dat zijn (natuurlijk) Little Wing, Spanish Castle Magic, Castles Made Of Sand & Bold As Love. Wait Until Tomorrow is ook niet onaardig. Maar de rest ligt toch onder het gebruikelijke niveau van the Jimi Hendrix Experience. Geef mij maar de eerste plaat uit 1967 en die erna uit 1968.

Hier kan ik me wel goed in vinden, al vind ik de plaat erna ook niet goed (maar die moet ik weer eens beluisteren om mijn vorige ervaringen nog eens te staven). Are You Experienced heeft meer die jongehonden-energie en branie waarop zowat elke song raak is, hier is de spontaniteit er ineens vanaf. Het klinkt mij allemaal te bedacht om echt van te kunnen genieten.

avatar van panjoe
panjoe (moderator)
Off-topic discussie (van jaren geleden) over de positionering van de hoes verwijderd.

avatar van RuudC
4,0
Waar ik Are You Experienced en Electric Ladyland goed ken, is Axis Bold As Love altijd wat gebleven qua waardering. Weinig gedraaid dus en dat komt vooral omdat het op het eerste oog niet zo sprankelt als de andere twee. De echt grote hits zul je hier niet vinden. Ik snap daarom wel waarom een aantal mensen deze wat overgewaardeerd vinden en eerlijk gezegd neig ik zelf ook naar dat kamp. Toch is Axis eigenlijk een heel leuk album met een handvol pareltjes. Het is overigens wel jammer dat het soleergeweld achterwege blijft op deze vooral songgerichte liedjes. Er staat in elk geval nog wel wat onvervalste psychedelica op met o.a. Little Wing en One Rainy Wish. If 6 Was 9 is ook een ronduit prachtige track. Ja, het maakt minder indruk dan de andere twee populaire albums, maar dat is eerder omdat die tamelijk geniaal zijn. Axis Bold As Love is gewoon heel goed. Ik vraag me wel af wat een liedje als She's So Fine hier doet. Noel Redding is geen slechte zanger, maar hij onderbreekt de sfeer. De gebeurt op Electric Ladyland ook al.

Tussenstand:
1. Are You Experienced
2. Axis: Bold As Love

avatar van lennert
3,0
Toch een tandje minder dan het debuut. Het album is verre van slecht en heeft met Little Wing een absolute uitschieter, maar de sound is verder wat ingetogener en ik mis toch wat spetterend gitaarwerk dat ik op het vorige album wel hoorde. If 6 Was 9 vind ik persoonlijk een track die echt helemaal nergens naartoe gaat en You Got Me Floatin' vind ik vooral chaotisch. She's So Fine vind ik dan weer wel een fijne afwisseling door de opzwepende compositie en Redding's zang. Verder is er niet heel veel dat er voor me uitspringt, waardoor Axis: Bold As Love geen blijver voor me is.

Tussenstand:
1. Are You Experienced
2. Axis: Bold As Love

D'Ouwe Nelis
Ik vind de muziek op dit album nogal gevarieerd. Het begint met een gesprek tussen een alien (Hendrix) en een verslaggever (drummer Mitch Mitchell). Daarna volgen meest korte tracks, waarin het gitaarspel van Jimi Hendrix nadrukkelijk aanwezig is. Ik vind Little Wing het mooiste nummer. If 6 was 9 is een jazzy nummer en She's so fine wordt gezongen door bassist Noel Redding.

avatar van jorro
3,5
Nee, een echte Hendrix fan zit er bij mij niet in. Ik vind het album Electric Ladyland het aantrekkelijkst (4*).Dit album scoort een ster minder. Ik ben het wel eens net een paar opmerkingen hierboven. Er staat te weinig gitaarwerk op het album en dat is toch eigenlijk wat we graag wat nadrukkelijker willen horen.
Mijn probleem met Hendrix is ook dat het zo langzamerhand toch wat gedateerd aandoet.
Mijn favorieten op dit album zijn Spanish Castle Magic, Little Wing en Bold as Love.
Nummer 6 in de 100 Greatest Albums of 1967 en 9e in de Best Ever Albums van dat jaar.
3* blijft 3*

avatar van metalfist
Schreef ik bij (Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd) van Lynyrd Skynyrd dat het zo'n groep is die ik via Guitar Hero heb leren kennen, dan geldt dat even goed voor The Jimi Hendrix Experience. Ik kende Jimi Hendrix op zich al wel daarvoor (wie kent niet de beelden van de brandende gitaar) maar het was de eerste keer dat ik naar zijn groepswerk op zoek ging. Spanish Castle Magic was het nummer op Guitar Hero en Axis: Bold as Love was dan ook het eerste album dat ik kocht. Genieten van begin tot einde en hoewel dit algemeen net wat lager wordt beoordeeld dan Are You Experienced of Electric Ladyland, vind ik Axis er met kop en schouders bovenuit steken. EXP is een gimmick maar wel een leuke en wat valt er nog te zeggen over de schoonheid van Little Wing? Als ik dan toch een minder nummer moet aanduiden, dan is dat If 6 Was 9 dat vooral wat oeverloos aanvoelt. Verder ook gewoon een leuke mix van stijlen, inclusief een nummer dat door bassist Noel Redding wordt gezongen, en met Bold as Love speelt Hendrix en co op het einde werkelijk alles aan diggelen. Altijd fijn wanneer het voelt alsof je echt wordt vooruit geduwd door de muziek. Tot slot toch ook nog even een vermelding voor het grappige Wait Until Tomorrow maar eigenlijk zijn hier bitter weinig minpunten op te ontdekken.

avatar van Gyzzz
3,5
Ik beluisterde dit album voor het RYM top-250 review topic – anno augustus 2022 was dit RYM #209

Ik vroeg me af waarom ik me nooit meer in Jimi Hendrix verdiept had. Nu spreekt zijn muziek me niet direct enorm aan, maar zit het ook allerminst in mijn allergiezone, en gezien zijn status is het dan ook onlogisch dat ik nooit een volledig album van hem beluisterd had. De reden is dat altijd als ik mensen over Jimi Hendrix hoor praten, ze benadrukken wat een (technisch) geweldige gitarist het is. Kan Jimi ook niets aan doen, maar dan haak ik dus af - alsof we te maken hebben met een artiest die het van zijn skills moet hebben in plaats van zijn goede songwriting. Na de eerste beluistering van deze Axis was wel direct duidelijk dat je Jimi daarmee tekort doet. En ook op verschillende latere momenten grijp ik makkelijk terug naar dit toegankelijke album. Jimi’s gitaarspel is allerminst een trukendoos en op de meeste momenten zelfs verrassend functioneel, sprekend en avontuurlijk.

Om het nog sterker te stellen: het is de geluidswereld, de brede waaier aan klankkleuren en miniatuurstructuurtjes die Jimi smeedt die voor mij dit album draagt. En dat begint al in opener 'Exp', waarin we gelijk uit de normale wereld getrokken worden en onze rechtlijnige verwachtingspatronen mogen loslaten. Ook in ‘Up From the Skies’ ligt het gitaargeluid me goed - het klinkt alsof we getuige zijn van de kromming van de ruimtetijd. Door de hele plaat liggen de stukken me het meest waar een hele nieuwe wereld gesmeed wordt, hoewel de lijn tussen exploratieve kosmische verkenning en achterhaald spacekasteel hippiegeneuzel nogal dun is. Vooral met zijn zang komt Jimi voor mij regelmatig aan de verkeerde kant, met tracks als ‘Spanish Castle Magic’ die me instrumentaal best liggen maar waar ik de zang nogal aanstellerig en wel erg tijdsgebonden vind. Meer aandoenlijk dan interessant. Aan de goede kant van de lijn liggen het groezelige en nonchalante 'Wait Until Tomorrow' en ‘Ain’t No Telling’, dat laat zien hoe je in minder dan 2 minuten een heel compleet en puntig lied kunt smeden. De gitaar wordt daarbij doorlopend heel creatief gebruikt voor een gitaargeorienteerd album, en dat in ’67 – wat zijn er in later tijden toch veel stappen terug zijn gezet in (delen van) de rockcanon.

Axis: Bold as Love ligt me goed als makkelijk en divers album, waarop het instrumentale werk heel rijk is en je in nog geen 40 minuten een ontzettend brede en toch consistente waaier aan gitaargeluidspaletjes voorgeschoteld krijgt. Omdat ik Hendrix’ zang soms wat te aanstellerig en gedateerd vind (zo ook op de instrumentaal juist interessante tracks ‘If 6 Was 9’ en ‘Castles Made of Sand’), het me emotioneel niet beroert en er voor mij weinig uitspringt (ook ‘Little Wing’, in tegenstelling tot to te zien veel anderen, niet) zie ik dit geen grote favoriet worden, maar evengoed een heel genietbaar album.

Ruime 3.5*

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Mijn favoriete Hendrix-plaat: minder spierballen dan op het debuut, maar veel ontspannener en daardoor aansprekender, en met zóveel plezier en afwisseling en muzikale rijkdom dat die paar mindere tracks op kant 2 helemaal meegaan in de flow van het geheel en mij nauwelijks nog opvallen (laat staan storen). Pop, rock, psychedelica en af en toe jazz (Up from the skies) en funk (dat soepele gitaartje in Wait until tomorrow) worden naadloos verweven in een ijzersterk geheel, en het harde maar warme en inventieve drumwerk van Mitch Mitchell doet de rest.
        Mijn enige probleem met dit album is dat ik na al die jaren nog steeds niet kan kiezen of nou Little wing of Bold as love mijn all-time-favoriete Hendrix-nummer is. Ander hoogtepunt: Ain't no telling, nog geen twee minuten lang maar al na 30 seconden afwijkend van het rechte pad met een brug die me bijna duizelig achterlaat om dan na een volle minuut weer bij het reguliere couplet uit te komen. En een extra eervolle vermelding voor Up from the skies : als Bruce Springsteen op Thunder Road zingt dat "I got this guitar and I learned how to make it talk", dan hoor ik daarbij altijd Hendrix' wah-wah-solo vanaf de laatste "I want to hear and see everything".
        Kortom, wat ik over Everybody knows this is nowhere schreef geldt in dezelfde mate voor Axis: bold as love : "Dit is één van die platen die me doen afvragen waarom een top-10 maar tien titels mag bevatten, want sinds jaar en dag pendelt Everybody knows this is nowhere zo ergens tussen de plaatsen 11 en 15 heen en weer terwijl ik ondertussen steeds het idee heb dat hij eigenlijk daarbóven thuishoort."

avatar van aERodynamIC
5,0
BoyOnHeavenHill schreef:
Mijn favoriete Hendrix-plaat

Van mij ook. Toch hoor je dat niet heel vaak.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:19 uur

geplaatst: vandaag om 16:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.