Copperplate - Copperplate (2025)

Deezer geeft bij dit album gelukkig wel aan dat het door AI gegenereerde content bevat. Dit zegt echter nog niets over in welke mate van AI gebruik is gemaakt. Hoe dan ook, ik vind dit album ook niet zo bijster goed gemaakt of zelfs maar enigszins interessant of mooi. Inderdaad, dit is zielloze rommel.

Ik heb eigenlijk al veel slechter gehoord
Gelukkig morgen LSD & The search for God live zien. Dat wint wel. Maar dan ook weer liever dit dan Jan Smit dus DAAR STAAN WE DAN

Op de bandcamppagina van Copperplate staat netjes vermeld dat de band niet bestaat maar een product van ai is. Of dat ook voor de zang geldt is (mij) nog niet geheel duidelijk. De promptschrijver van Copperplate beaamt ook zelf (!) dat onze steun vooral moet uitgaan naar echte artiesten en niet naar door ai gefabriceerde muziek. Copperplate is slechts een experiment voor “enjoyment en creative exploration”, staat er te lezen (zie mijn eerste post met link). Spielerei dus (maar je kan het op vinyl kopen).



Ik vind het ook niet best.

Neemt niet weg dat ik heel benieuwd ben waartoe AI technisch in staat gaat zijn mbt het produceren van muziek die binnen mijn smaak valt. Afgezien wat ik uiteindelijk van zo’n 100% ai-productie ga vinden - zal ik het wellicht toch als een grote deceptie ervaren als ik er achter kom dat muziek die ik prachtig vind volledig door ai is gefabriceerd? En ik ben benieuwd hoe andere muziekliefhebbers dat gaan ervaren. Als ai echt een hoog kwaliteitsniveau weet te halen, ben ik er zeker van dat we ons gaan laten foppen en dat we zullen moeten toegeven dat we door ai gefabriceerde muziek (stiekem) helemaal niet zo slecht vinden. Uiteraard roepen we dat wel, snobs als we zijn.

Daarnaast denk ik niet dat het zo zwart/wit is. Je kan sterke bedenkingen hebben bij een 100% ai-productie die met een druk op de knop (een vrij eenvoudige prompt) wordt gecreëerd. Maar ik kan me goed voorstellen dat AI door muzikanten zeer ingenieus gebruikt kan worden (met complexe prompts) bij het maken van originele, door hen zelf bedachte muziek. AI als één van de productietools die de muzikant tot zijn beschikking heeft. Met een synth of met behulp van muzieksoftware kun je ook een heel orkest creëren zonder enige spelvaardigheid te hebben. Dat alles hoeft niet per definitie (volledig) afbreuk te doen aan de artistieke kwaliteiten van het eindproduct en de “artiest” er achter. Integendeel.

De opkomst van goede en (relatief) goedkope synths eind jaren 70 / begin 80 en zeker ook de ontwikkeling van relatief eenvoudig te bedienen muzieksoftware (je hebt zo maar een thuisstudio) heeft tot een grote “democratisering” in de muziek geleid - het verlaagde de drempel om muziek te kunnen maken zonder instrumentale vaardigheden enorm. AI is in dat opzicht een grote volgende stap. Je kan er troep mee maken - en dat zal helaas ook in een stortvloed gebeuren, vrees ik - maar dat hoeft niet. We gaan het meemaken.

Denk dat deze discussie eigenlijk op dit topic 'A.I.' in muziek - MusicMeter.nl thuishoort.

Er zijn er nogal wat die o.b.v. een bepaalde premisse (menselijke creatie) gaan lopen foeteren, alsof het een principieel/fundamenteel iets is en da's imo twijfelachtig.

Welke rol mogen software/computers/elektronische hulpmiddelen spelen voordat we van ai spreken? In de jaren '80 toen synths een steeds grotere impact gingen krijgen en allerlei nieuwe technieken werden gehanteerd die zonder menselijke tussenkomst (afgezien va het programmeren) hun rol speelden.

Wanneer was het eerste concert dat je zag waarbij niet helemaal duidelijk was wie welke partijen speelde en waar die synth vandaan kwam (op het podium was er geen te zien). Sequencing, looping, reverb/delay, modulatie, pitch-shift, auto-tune worden allemaal gerealiseerd met technische hulpmiddelen. Ooit bij een Kraftwerk-concert meegemaakt dat de band van het podium afging, terwijl de (geprogrammeerde) toegift nog doorspeelde.

Sommige artiesten nemen fragmenten op tijdens een concert, spelen die af en spelen daar weer een andere partij overheen - ze klonen ahw zichzelf. Anderen verwerken mbv elektronica 'citaten' van een andere artiest in hun optredens.

Computers/software zijn uitermate geschikt voor patroonherkenning, opslag van patronen en reproductie ervan. Als computers krachtiger worden en de databestanden steeds omvangrijker is het niet zo vreemd om te veronderstellen dat zulks een ontwikkeling in gang zet. In onze romantisch getinte cultuurtraditie vergt het nou eenmaal meer moeite om iets nieuws te scheppen - de zgn creatio ex nihilo - dan om te reproduceren. Muziek bestaat nou eenmaal uit patronen.

De Turing-test is door de naamgever ooit bedacht om te bepalen of iemand met een computer dan wel met een mens communiceerde. Als er geen verschil viel te constateren, dan was hiermee AI aangetoond.

In mijn beleving is AI in muziek een gradueel iets.

Precies! Het vat mijn stelling mooi samen. AI in muziek is niet per definitie het grote kwaad.

Ja, de nuances en gradaties snap ik ook wel. Mijn probleem zit 'm dan ook in generatieve AI: iets "nieuws" voor je laten bouwen obv een bestaande bibliotheek en sturing via een referentie of prompt. Daarvan zeg ik: waarom willen we dit?

In de fotografie is AI nu een belangrijk bewerkingstool. Soms werkt het - tegen alle verwachtingen in - uitstekend. Vervelende toeristen uit foto's halen bijvoorbeeld. En soms slaat het de plank behoorlijk mis. En alles wat daar tussenin zit. Meestal vind ik het ook niet mooi. AI is nog teveel een ongeleid projectiel met soms onvoorspelbare uitkomsten. Helaas (of juist niet) is de AI tool op dit moment dus nog niet inzetbaar zoals ik dat graag zou willen, in ieder geval in de illustratieve vormgeving en fotografie/film. Het heeft teveel een 'eigen willetje'. AI is nog steeds een behoorlijk voorgeprogrammeerde eenheidsworst. Daarom zie ik op dit moment slechts alleen 'voorgekouwde', gekaapte stijlkenmerken, matige concepten en veel anatomische fouten in het beeldmateriaal. Het ziet dus erg amateuristisch uit in mijn ogen. Goed, velen zien dat misschien niet of vinden het niet belangrijk.

AI zal zich ongetwijfeld verder ontwikkelen. Voor het gebruik van AI moet je op dit moment wel hele goede en nauwkeurige opdrachten kunnen schrijven (is ook wel een kunst natuurlijk) en verliest het al snel spontaniteit en een eigen handtekening. Je hoeft dan niet meer te kunnen tekenen of kunnen fotograferen. Of gitaar te kunnen spelen. Enzovoorts. Daar heb je een beetje meer 'talent' en 'kunde' en/of 'opleiding' voor nodig. En doorzettingsvermogen. Wordt je altijd beter van. Bovendien geeft een opleiding je ook weer nieuwe inspiratie door interactie en het is een mooi klankboord. Daarom lijkt mij het gebruik van volledig AI op dit moment nog een dusdanige, ernstige 'drempelverlaging' waar vooralsnog niet veel voldoening uit valt te putten. Een kortstondig 'Eurekáááá' misschien, maar meer ook niet.

The past can be cloned, the future must be created. Als het "nieuws" gebaseerd is op extrapolatie, herondening van bestaande gegevens is de vraag in hoeverre iets dan nieuw is. Stel dat het echt "nieuw" is, in hoeverre wordt het door mensen als "nieuw" gezien.

Een voorbeeldje: het gezegde niet te filmen kan je beschouwen als een variant op een gezegde als niet te doen, dan nog is het te vraag in hoeverre AI zoiets als een neologisme kan aandragen, zonder enig idee te hebben in hoeverre dit aansluit bij de menselijke belevingswereld.

Zeker vwb taal heb ik voldoende uitglijers gezien, m.n. stylistische - al zal dat deels berusten op de 'vulling' van de zgn LLM's. Even resumerend: echt nieuw niet dus, i.m.o.

Nou Alicia, retouche (handig en fijn zo'n tool) is iets anders dan totale beeld creatie. En programma's als Midjourney, Flux (sinds een paar maanden) Nano Banana (sinds enkele weken) nemen wel degelijk al heel veel fotografie opdrachten weg. Voor het grote deel is dit kosten gedreven.
Persoonlijk vind ik het enige leuke aan dit AI gerelateerde werk de (soms gelukkig nog noodzakelijke) combinatie van fotografie en AI gecreëerde omgevingen. Een kinderhand is snel gevuld. En om die combi te laten slagen komen er weer andere AI tools om de hoek kijken. De ontwikkelingen gaan zo waanzinnig hard, echt van week tot week.

Maar het is gewoon een feit dat er enorm veel creatief werk verdwijnt of zich vaak beperkt tot het basis idee als zelfs dat niet door te sparren met een AI tekstgenerator tot stand is gekomen.
Ik begrijp de onverschilligheid van velen niet zo. Vind het echt heel erg zonde. En nogmaals: waarom zou je dit na fotografie nou ook nog in muziek willen? Het is niet zo dat we er allemaal aan gaan als we geen AI hulptroepen inschakelen bij muziek productie. Het gaat hier om de mooiste bijzaken van het leven die we aan het vergallen zijn.

De aanhalingstekens waren ook niet voor niks.
Het kan ook zijn dat het men niet uitmaakt dat het niet echt nieuw is. Het voldoet.

Da's een andere discussie. Soms draagt de illusie van 'nieuw' bij aan verkoop (uitvoering, verpakking); het paradoxale zit er nl in dat mensen niet altijd op zoek gaan naar nieuw, maar wel graag de illusie daarvan willen hebben en toch de herkenbaarheid.

Knap dat je begreep schreef Mjuman, want ik had nog 2 zinnen door elkaar staan, iets waar AI me goed bij had kunnen helpen.

Het punt is dat als iets met minder inspanning/sneller/goedkoper kan, dan doen we dat. Voor praktische zaken (mij helpen met rotklusjes of mijn lichte vorm van woordblindheid bijvoorbeeld) juich ik allerlei ontwikkelingen alleen maar toe. Maar er is een zeer reëel gevaar dat AI een behoorlijke hap van de creatie gaat overnemen. Wat zeg ik.. dat gebeurt nu al. Omdat het goed genoeg word bevonden. En dat vind ik een jammerlijke ontwikkeling. En dan snap ik het nog dat een reclamebureau of haar klanten graag geld uitsparen, maar bij muziek zie ik 'm niet.

En soms word ook de, absoluut interessante, vraag gesteld: "wat als je met (generatieve) AI prachtige muziek kunt maken, waarom zou je er dan niet van genieten"?
Voor mij doet die zogenaamde kwaliteit van die AI uitworp er dus niet toe in de discussie. Hoe fantastisch ook, het boeit mij niet zolang het geen geschiedenis (van zoeken en stoeien), ziel en identiteit heeft.
Misschien is het een hele rare romantische gedachte en sta ik er helemaal alleen in, maar kunst is meer dan een praktisch product, of zelf meer dan een chocolade reep voor een zoetekauw.
Of misschien is het juist wel goed het te zien als een product: iets dat eindeloos reproduceerbaar is, met relatief weinig moeite, verliest veel waarde.

O helemaal niet. Ik voel met je mee. Ik denk dat als ik op een dag “gefopt” zou worden door een prachtig stuk muziek dat volledig ai blijkt te zijn, ik een wrang gevoel krijg. Een onmiddellijke emotionele onthechting. Maar zeker weten doe ik dat niet. Ben jij wel zeker van je zaak? Vind je het dan, na de ontmaskering, meteen grote troep?



Ik wees je eerder op Andy Warhol, die zou ai denk ik geweldig gevonden hebben voor zijn massaproducties van alledaagsheid. Werd destijds ook verketterd door de “echte” kunstliefhebbers.

Ik ben niet zo bitter dat ik me tegen elk prettig gevoel zou verzetten als een dergelijk ding een hit zou worden waardoor je er soms mee geconfronteerd wordt. Maar ik zie geen enkele reden om het zelf op te zetten of in huis te halen als ik zou weten dat er amper mensen aan te pas zijn gekomen. Dan kies ik heel graag wat anders (of stilte).


DIe waarde van zijn werk zit 'm toch in het feit dat het typisch Andy Warhol is? Als iemand anders een Andy Warhole cloont dan boeit het toch amper? Maar ook Andy's zelfde kunstje voor de 100e keer is niet even waardevol als de 10e.

Maar ik zou wellicht toch ook met volledige gebruikmaking van ai, maar door een eigenzinnige prompt te schrijven, een geheel eigen, typische Chameleon Day kunnen maken? Is toch niet op voorhand al uitgesloten?



Vind ik ook. Ben zelf best (heel) snel op AW uitgekeken. Het idee van het kunstje, is misschien leuker/origineler dan het (aanzien van het) kunstje zelf. Hoewel ook een concept natuurlijk grote kunst kan zijn.

Chameleon Day Waarom zou je die zgn eigenzinnige prompt niet laten schijven door het taalmodel dat de beste prompts schrijft? Dat gebeurt nu ook bij beeld.

Minneapolis. Dat is correct. Maar ook de AI bewerkingstool is nog te beperkt. Dat bedoel ik. Beperkt. Vooral in creativiteit, maar zeer zeker ook in de uitvoering. En de generatieve tooltjes werken ook nog niet geweldig. Het maakt veel fouten. Of het is erg lelijk opgebouwd. 'Maar velen zien dat toch niet'.

Kostenbesparing is wel leuk, maar je 'onderscheiden' doe je nu niet meer. Ik ben blij dat ik in de jaren zeventig, tachtig en ook nog wel in de jaren negentig in de reclame heb mogen werken. Lekker zelf plakken en knippen. En lekker met de airbrush heb mogen kliederen.

Ja, het klopt ook dat de ontwikkeling snel gaat. Maar wat ik tot op heden heb gezien is de eerste keer: 'hoest mogelijk' en 'oh, wat leuk dat dit allemaal kan'! De tweede keer is het al vrij snel: gatver...weer zo'n AI product.

Je haalt ze er inmiddels zo tussen uit. En dan heb je geen Thé Tjong-Khing of Ben Verkaaik. Dat is ook meerwaarde. Dat was toch ook wel belangrijk voor een klant.

Wat een leuke discussie. Als ICT-er ben ik beroepsmatig zeker geïnteresseerd in AI. Waarom mag met AI wel een tekst gegenereerd worden maar geen muziek of tekening. Zolang het maar vermeld wordt heb ik daar geen problemen mee. Mag een drum wel elektronisch worden nagebootst? Mag een stem wel vervormd worden door mannen achter mengpanelen? Volgens mij is dat allemaal geaccepteerd. Zo ook robots die kunnen opereren. Waarom bestaan er opblaaspoppen? Enzovoort

Nu kan AI muziek maken. Binnenkort kan met AI een hele film bedacht en gemaakt worden, enz, enz. Ik vermoed dat over 15 jaar AI als muziekmaker volledig geaccepteerd is.

Nu is het echt nog een product met maandagochtend kwalen. Ik schreef het ook. Dit album mist duidelijk een ziel maar toch vind ik het een geslaagd project geredeneerd vanuit mij IT expertise. Zou ik niet weten dat het een AI album is dan scoort het toch minstens een 3

Alicia ik herken heel sterk het gevoel van dankbaarheid dat ik zo heb mogen werken als ik gedaan heb (in mijn geval: 25 jaar zelfstandig aanklooien als fotograaf met eigen licht op allerlei locaties met modellen van vlees en bloed) en ik ben totaal niet jaloers op de jongste generatie. Ja, dit hebben generaties voor mij ook gezegd m.b.t. computers al is de huidige verandering nog wel wel een stuk drastischer op allerlei gebied.

En over AI in mijn vakgebied.. Daar sta ik iets anders in dan jij geloof ik. Mijn grootste verbazing zit 'm in het feit dat ik (na 2 jaar of zoiets) nog steeds elke paar weken van mijn stoel val van de volgende verbazing.
Ik zal niet snel meer zeggen dat het zo'n vaart niet loopt of dat x of y niet kan. Karakter consistency bijvoorbeeld. Of van tekst naar ai gecreëerde stills naar video. Ook al zorgt het ook voor heel veel frustratie (slecht luisteren) in de productie als je gericht ergens naar toe wil.

Ik deel je gevoel over al die AI-shit, maar helaas bepaal ik niet dat authenticiteit/eigenheid belangrijker is dan heel veel content variaties er uit rammen en het beste er uit pikken. Het beetje lol zit 'm nog in de aanpassingen (veel fouten er uit halen idd) of de basis ideeën.

En als ik nog niet negatief genoeg was dan wil ik nog ter discussie stellen dat AI alleen maar kan her-produceren wat er al is, en dat we daarom afhankelijk zijn van nieuwe menselijke input voor nieuwe output.
Ik ben inmiddels wel zover dat ik denk dat AI uiteindelijk prima in staat is om die in totale bibliotheek te ontleden naar allemaal losse elementjes. Creativiteit is weinig anders dan alle mogelijkheden verkennen. En dat kan een computer veel beter dan wij.
Eens kijken of ik nog ergens een touw heb liggen..

jorro ik heb jouw begrijpelijke waarom vragen al geprobeerd te beantwoorden. Hier en in het AI topic.
Blijkbaar kijkt ieder daar anders tegenaan. "Muziek is niks anders dan geluid dat je een lekker gevoel moet geven, dus wat zever je over waar het vandaan komt?" is ook een prima te verdedigen stelling.

Edit (kan het niet laten):
Volgens mij is aan die hartoperatie vooral belangrijk dat ie slaagt. Terwijl ik bij die droeve zangeres toch de illusie wil hebben dat ze haar eigen teksten heeft geschreven obv haar eigen ervaringen en dat je het kunt horen in haar performance. Ach.. Ik hou er mee op.

Minneapolis

Bij een stroomstoring kunnen wij in elk geval nog even vooruit!

Dat wil ik zeker niet! Ik wil namelijk in control zijn en ai alleen gebruiken om mijn eigen ideeën mee vorm te geven. En daar zit precies de crux. Dat je als muzikant, kunstenaar, vormgever etc ai als tool gebruikt voor je eigen creativiteit. Maar jij denkt, dat dat een onmogelijkheid is?



Hier raak je een kernpunt. Hoe waarlijk origineel is een muzikant, kunstenaar, vormgever en ieder mens eigenlijk? Is het niet in 99% van onze creaties zo dat het combinaties / herordeningen zijn van al bestaande, eerder door anderen bedachte (beter gezegd: geherordende) elementen? En is het mss niet zo dat ai ons ongemakkelijk laat voelen omdat het ons pijnlijk confronteert met onze middelmatigheid? Het trapt wellicht op onze licht megalomane zieltjes? Dat we bijzonder willen zijn, terwijl we - enkelen daargelaten - wat betreft creativiteit en originaliteit niet heel veel voorstellen? (Ja, ik chargeer, maar toch…) AI dwingt onszelf te relativeren.



Dit dus. AI kan het niet zozeer beter, maar vooral heel veel sneller.

De crux zit 'm volgens mij juist in het feit dat generatieve AI niet echt als zo'n instrument, maar meer als een ingehuurde band (of componist, tekstschrijver of zelfs vocalist) werkt, of i.i.g. veelal wordt gebruikt. Ik zeg het even kort door de bocht. Duidelijker dan mijn laatste voorbeeld (waar ik het had over de waarde van emotie, ervaring en eigenheid) kan ik niet zijn in mijn bezwaar.

Vind je niet dat het juist wél wat voorstelt (extra waarde heeft) doordat een echt persoon zijn ziel en zaligheid er in legt? Zelf bedenkt, schrijft en uitvoert? Dat eigene en oprechte kan toch alleen als het uit die artiest zelf komt?

Dit voorbeeld bedoel je?

“Terwijl ik bij die droeve zangeres toch de illusie wil hebben dat ze haar eigen teksten heeft geschreven obv haar eigen ervaringen en dat je het kunt horen in haar performance.”

Eens hoor. Die illusie, nou dat gevoel, wil ik ook hebben. Maar toch. Die emoties die je hoort, zijn niet uniek. Miljoenen mensen hebben ze. AI zou die emoties, bij elkaar gesprokkeld uit duizenden voorbeelden waarmee het model getraind is, ook prima kunnen uiten. Dat zijn geen emoties van een machine, maar het omvat in feite de emotionele hartenkreten van vele, vele mensen. AI is in die zin gewoon menselijk. Maar eens, ik prefereer het ook om de emotie die ik hoor te kunnen koppelen aan een in de echte wereld bestaand individu. Althans zo kijk ik er nu tegenaan. Wellicht dat het toch anders zal zijn als ik op een dag een emotioneel geladen, fenomenaal door ai gefabriceerd muziekstuk hoor. Ik weet het niet.

Niet uniek? Het zijn haar teksten, haar ervaringen, haar overdracht en het gevoel dat zij mij met al die specifieke kwaliteiten geeft. Dat is zo'n beetje de essentie van dit verder overbodige expressie gebeuren.
Ik hoef geen platen te rangschikken op originaliteit en ook niet klinisch te beoordelen op beste zang kapriolen.

Je zou zomaar gelijk kunnen hebben. Ik heb deze avond een kleine enquête gehouden onder de zich hier in huize CD bevindende opgeschoten jeugd. Ze halen hun schouders er over op. De discussie die we hier voeren, vinden ze behoorlijk onzinnig. Als AI een mooi stuk muziek kan maken? Helemaal prima. Geen menselijke bijdrage? Boejuh!! Het gaat erom dat je mooie playlists hebt om in allerlei contexten af te spelen. Maar goed, het concept van een album dat zorgvuldig is opgebouwd en een fraaie spanningsboog heeft en met intelligente, betekenisvolle en/of poëtische teksten, zegt ze helemaal niks (nou ja, nog niet - ik heb hoop). Niet relevant. Generatiedingetje dus ook?



Ik zou niet verder dan 2* komen. Maar feit is wel dat dit album van Copperplate wat betreft kwaliteit niet onderdoet voor menig middelmatig shoegaze/dreampop bandje van vlees en bloed. Geeft toch te denken…

Uniek in de zin dat de emoties te koppelen zijn aan een mens. Dat wel.



Maar de emoties / ervaringen an sich zijn niet uniek. Miljoenen mensen hebben dezelfde/vergelijkbare emoties en ervaringen. Het feit dat het jou raakt en dat je je er misschien in herkent, bewijst dat. En zo “specifiek” (in de zin van origineel) zijn die kwaliteiten in de meeste gevallen helemaal niet. Dat lijkt maar zo. AI kan die combinaties van (in de meeste gevallen) al bestaande (eerder bedachte) elementen ook maken. Een muzikant van vlees en bloed kan als eerste met een nieuwe combinatie van eerdere elementen komen. Dat noemen we dan origineel en creatief. Maar AI kan dat combineren ook. En ik ben dus heel benieuwd welk kwaliteitsniveau AI in dat opzicht in de toekomst kan bereiken.

I rest my case.. Daarom dus; de tijd is er rijp voor.
En je bent na je enquetetje nog steeds hoopvol over hoe AI gebruikt gaat worden?

Verder praten we volledig langs elkaar heen geloof ik.
Het hebben van emoties is niet bepaald uniek. Nee, sterker nog; het is onze overeenkomst als mens. Ik heb het over authenticiteit in expressie.

Ja toch. Er zullen altijd creatievelingen zijn (al is die creativiteit zoals ik zei uiterst relatief) die AI op een creatieve manier voor de vormgeving van hun eigen ideeën zullen gebruiken. AI is NIET het einde van de Kunsten. Het zal vrees ik wel moeilijker worden om de Kunst in de zee van meuk te gaan vinden. Maar ach, in de 80’s had je die ‘Stock, Aitken en Waterman’ producties, dat was ook meuk (door mensenhand gecreëerd)



Dat valt wel mee. Ik deel je kritische benadering en gevoelens. Maar ik zie het niet zo zwart/wit. Laat staan zo zwart. Ik heb hoop.



Je overschat die authenticiteit. Jij en ik ervaren het als authentiek. Maar zo authentiek is die expressie welbeschouwd helemaal niet. Allemaal eerder gedaan, in andere combinaties van elementen (afgezien wellicht van een hele specifieke en unieke klankkleur van een zangstem - ik denk bv ff willekeurig aan een Mark Hollis met zijn karakteristieke stemgeluid).

Jij onderschat misschien de waarde van authenticiteit. Het maakt niet uit of het eerder is gedaan..

En mijn eerdere opmerking over creativiteit en "slechts variabelen verkennen" was niet zonder enige vorm van pessimistisch cynisme. Ik bedoel: het creëren van nieuwe dingen kan wel vervangen worden door een computer (als we er niet om malen), maar of AI werkelijk creatief kan worden genoemd enkel omdat het iets creëert vind ik een andere discussie. Vind je niet dat creativiteit ook een proces is? Een bewustzijn dat kiest, voelt, verbeelt en betekenis geeft? AI heeft geen bedoeling (intentie) met wat het uitkotst. Het is gewoon statisch gegenereerd.

Als je Copperplate opzoekt op Reddit merk je dat veel mensen er in getrapt zijn. Mensen die zeggen "Ik hoor dat, een gebrek aan emotie", dan vraag ik mij af of dat klopt of we onszelf iets voorhouden. We waren allemaal op de hoogte gesteld door de op. Ik vind het niet slecht, maar ook niets uitzonderlijk binnen het genre. Coldplay is authentieker maar is dat dan beter? Ik denk alleen - of hoop - dat er niets speciaals kan gebeuren met AI. Zoals binnen het shoegazegenre opeens een Alcest kwam met iets nieuws.

edit : net eens aan chatgpt gevraagd met welk programma, het zou waarschijnlijk Suno zijn, en dan zegt die dit:

"AI seems to thrive in genres like shoegaze, dream-pop, ambient, and post-rock because:
- Vocals can be blurred, reverbed, and processed (so uncanny artifacts feel aesthetic rather than wrong).
- Layers of texture and noise = perfect match for generative models.
- Lyrics don’t need to be clear — mood > message.

ChatGPT kan ook Nederlands.
Verder wil ik nog zeggen dat authenticiteit geen garantie voor kwaliteit is en dat (hoe gek misschien ook). Dat is de discussie niet. En zogenaamde kwaliteit is geen garantie voor waardering. Wat mij betreft dan.

Muziek van nieuwe AI artiesten zoals Copperplate is één kwestie, maar ik denk dat we ook bang mogen zijn voor onscupuleuze platenmaatschappijen en erfenamen die graag een AI slaatje slaan uit echte, maar niet noodzakelijk nog levende, artiesten.

Ik zie het wel gebeuren dat sommige artiesten na hun dood opeens allerlei eerder onuitgebrachte albums gaan uitbrengen. "From the vault of Bob Marley" en zo. Met een uitgebreide fanbase valt er altijd voldoende te verdienen, ook al is alles gewoon AI. Ik denk daarom dat artiesten er goed aan doen hun platenmaatschappij/erfgenamen te verplichten om (al dan niet na hun dood) geen AI rotzooi in hun naam uit brengen.

Ik kan mij ook voorstellen dat allerlei opgedroogde, maar minder-principiele, artiesten het prima zouden vinden als hun platenmaatschappij AI gaat gebruiken om hun carriere een nieuwe impuls te geven.

Het lijkt mij een best aantrekkelijk idee om elk jaar een "nieuw" album voorgeschoteld te krijgen van voorheen niet al te productieve artiesten, zoals Radiohead, Tool, Kate Bush, Peter Gabriel en The Cure, maar ik weet zeker dat - als er sprake is van AI - ik er bij beluistering een vieze smaak van in mijn mond zal krijgen.

@Korreltje Zout: je bent me voor. Ik wilde hetzelfde perspectief inbrengen. De beruchte “moeilijke tweede” is met AI wellicht appeltje/eitje….