Paul McCartney & Wings - WINGS (2025)

dit lijkt me toch wel een vrij volledig document zo. Ik denk dat voor mij de 1lp versie wel genoeg is , ook qua prijs . Als ze die 3lp nou eens max 60 euro maakten...... maar dat is weer een andere discussie

Mij lijkt de 1LP-versie dan weer erg karig qua volledigheid, maar ieder het zijne. Goed, dit is dus een compilatie (zowel op 1LP en 3LP als op 2CD) die zich uitsluitend beperkt tot nummers die onder de groepsnaam Wings werden uitgebracht. Dus geen McCartney-solo en ook niets van Ram, die te boek staat als een duoplaat van hem en Linda.

Maar of het iets toevoegt? Het lijkt me een redelijk willekeurige, maar niettemin bovengemiddelde selectie (van Paul zelf, begreep ik) van het Wings-repertoire. Veel overlap met de eerdere dubbel-CD verzamelaar Wingspan, maar daar staat dus ook solowerk van Sir Paul op. Ik heb vrijwel alle Wings-albums afzonderlijk (alleen Wildlife niet), dus voor mij voegt dit niets toe.

Los daarvan vraag ik me af wat het nut is van deze compilatie. Leuk als instapper voor mensen die willen kennismaken met Wings - zijn die er dan? Ja, jongeren waarschijnlijk. OK, prima, dan is dit een goede keus. Maar inderdaad, wie gaat voor het volle pond, dus de 3LP-set (want jongeren kopen geen CD's), is duur uit met deze set. Vooral omdat het hoesontwerp positief gezegd nogal 'basic' is. Daar koop je geen LP voor, lijkt me...

Er zal wel altijd een publiek zijn voor dit soort compilaties. Een toch wel representatieve Wings-compilatie (de compilatie Wingspan bevat ook enkele solo-nummers van Paul McCartney en is wat misleidend), daarnaast moet er een soortgelijke compilatie komen van Paul McCartney solo.

Voor de jonge lezertjes onder ons: Nee, het is géén goede keuze! Waarom ontbreekt "Mrs. Vandebilt"? Derhalve een waardeloze verzamelaar.

Ach Hans, waarom baseer jij je waardeoordeel van een uitgebreide compilatie toch zo vaak uitsluitend op het ontbreken van één nummer? Dat heb ik je volgens mij bij Led Zeppelin, Deep Purple en andere acts ook zien doen.

Tja, er ontbreekt een nummer, en ik snap in dit geval ook wel waarom: Mrs. Vandebilt werd alleen in Nederland/België op single uitgebracht, en werd alhier een top 10 hit. Het staat bij mijn weten op geen enkele compilatie van Wings en/of Paul McCartney.
Als jongere luisteraars dat nummer erbij willen hebben, zullen ze toch echt het afzonderlijke album Band on the Run moeten aanschaffen. Ik vind sowieso dat dat album in geen enkele serieuze verzameling mag ontbreken. Deze compilatie zou je er dan mooi naast kunnen zetten.

Ik zou 'm zelf niet kopen, maar ik vind het eigenlijk toch wel een mooie compilatie. Vrijwel alle singles staan erop (behalve die ene, OK), en daarom vind ik het juist wel aardig dat ook de hitjes uit de nadagen van Wings erop terug te vinden zijn. Zoals Getting Closer, I've had enough, het disco-achtige Goodnight tonight en de Danny Laine-compositie Deliver your children. Ik vraag me wel af of With a little luck de volledige (album-)versie is die in Europa in zijn volle lengte (5'45) op single verscheen, of de sterk ingekorte Amerikaanse single-versie van ruim drie minuten.

Ook leuk: de toevoeging van Soily in de versie van het recent verschenen One Hand Clapping. Daar bestond tot voor kort geen officiële studioversie van, volgens mij. Ik ken 'm alleen als live uitvoering: het jachtige slot van de driedubbelaar Wings over America.
Het enige nummer dat ik echt een beetje mis, is Girls School, de potente rocker die op de B-kant van Mull of Kintyre stond. Een van de beste Wings-nummers, vind ik. Had leuk geweest als ze die voor deze gelegenheid eens onder het stof vandaan gehaald hadden.

Dan breng je als platenmaatschappij toch een wereldwijd verkrijgbare "Wings" uit en speciaal voor de Belgische- en Nederlandse markt een "Wings" met het prachtige "Mrs. Vandebilt"? Het is en blijft raarder dan raar dat "Mrs. Vandebilt" ontbreekt!

In de jaren 70, alle 4 Beatles konden prima op eigen benen staan. Klassiekers als Imagine, Band on the run, all things must pass, Plastic Ono band, RAM etc bevestigen dat, hoewel niets zoveel indruk maakte als het collectief. Wings, het ware geen Beatles maar wel McCartney, toen vaak bekritiseerd doordat er constant vergelijkingen werden getrokken, toch heeft Wings een reeks hele goede platen afgeleverd en waren ze bijzonder succesvol. Waaronder op deze verzameling een aardige blauwdruk is te vinden.

De Beatles afzonderlijk waren in de jaren '70 nog behoorlijk succesvol maar hun albums haalden zelden het duizelingwekkende niveau van The Beatles.
Waar dat John Lennon onder invloed van Yoko Ono teveel naar het idealisme schoof waardoor hij de muziek uit het oog verloor verzandde Paul McCartney soms in niemendalletjes en kleffe ballads (vooral in de jaren '80). Dat Wings door de pers niet serieus werd genomen komt door de aanwezigheid van Linda McCartney die nauwelijks kon zingen of een instrument bespelen.
Wings heeft inderdaad wel - naast mindere - ook een aantal goede albums geleverd met Band on the Run als hoogtepunt die zowel door de pers als publiek lovend werd ontvangen. Zoals ik eerder zei, dit is een representatieve Wings-compilatie al had Girls School er ook op mogen staan.

Veel meer dan de andere drie ex Beatles vond Paul het idee om in een band te spelen prettig. Vrouwlief Linda er bij, en omdat ze haar rol wist werd het uiteindelijk ook geaccepteerd. Linda was duidelijk geen Yoko Ono die liever geen stap achteruit deed als ze met John in de spotlights stond.
Wings was behoorlijk succesvol en het is leuk om te constateren dat ze in het begin met een busje scholen af gingen om op te treden. Terug naar af en Paul klaagde er niet over.
Leuke compilatie, maar voor de liefhebbers wat overbodig volgens mij.

De rol van Linda McCartney was bescheiden, ze beperkte zich tot achtergrondzangeres en wat toetsenwerk. Yoko Ono had (te) veel invloed op John Lennon, wilde perse zingen wat leidde tot onbeluisterbare albums.
Paul McCartney wilde blijkbaar na de Beatles-split vanaf 0 herbeginnen en startte een nieuwe band. Uiteindelijk werd hij de meest succesvolle Beatle hoewel zijn carrière moeizaam startte. De overige 3 hadden aanvankelijk meer succes maar die daalde halverwege de jaren ´70.
Van de 4 Beatles-leden vind ik het werk van Paul McCartney het meest aansluiten bij The Beatles. Het was ook Paul McCartney die live nog vaak Beatles-songs bracht, ook al bij Wings.

...en toch was ze de kok in het huis......

Maar dat nummer staat hier gelukkig niet op.

Wat mij betreft krijg deze compilatie ook een halve bonuspunt vanwege het ontbreken van Mary had a little lamb en Give Ireland back to the Irish. Want inderdaad, Wings had ook zo zijn mindere momenten…

Give Ireland back to the Irish werd geen hit - het lag te gevoelig in Groot-Brittannië - en ontbreekt daarom. Een buitenbeentje in het oeuvre van Paul McCartney, mogelijk bracht hij die uit nadat John Lennon hem verweet vooral muzak te brengen.

McCartney heeft ook na zijn Beatlestijd geweldige liedjes geschreven, maar kon ook wel eens de plank mis slaan.
Te melig, te zoetgevooisd, te licht....afijn, dat is bekend.
Toch slaat hij wat mij betreft geweldig terug met Silly Love Songs, (terecht op deze compilatie) slim, catchy en is met Listen What the Man Said wat mij betreft het perfecte popliedje.
Als het klopt bij Macca, dan is het ook meestal erg goed.
De veelzijdigheid van zijn composities was bij The Beatles al een groot goed, en is dat altijd trouw gebleven.

Silly Love Songs was een reactie op de kritiek dat Paul McCartney alleen zoetgevooisde love-songs kon schrijven.
Paul McCartney had een goed oor voor catchy popsongs maar kon ook stevig rocken zoals te horen is op Hi, Hi, Hi en Helen Wheels. En Helter Skelter, het hardste Beatles-nummer kwam ook uit zijn pen.
Paul McCartney was verreweg de meest productieve Beatle waar dat de overige 3 een lange rustpauze inlasten.

Silly love song, john lennon verweet McCartney tijdens een bezoek aan Lennon in New York dat hij de wereld overspoelde met Silly love songs, daar maakte McCartney een nummer over, what,s wrong with that?, vroeg hij eigenlijk indirect aan Lennon, waarmee McCartney and wings zijn zoveelste nummer 1 hit te pakken had, zelfs James Last heeft het gecoverd, maar of dat nu een aanbeveling is? Het geeft wel aan hoeveel invloed Lennon blijkbaar nog op McCartney had.

Daar zeg je wat devel-hunt. Ik denk ook dat hij zich vooral iets aantrok van John Lennon.
Samen schreven ze liedjes en perfectioneerden en corrigeerden elkaar in de prillere periode van The Beatles.
Op een bepaald moment vond John dat hij "granny songs" schreef en dat moet toch wel binnen gekomen zijn.
Het waren immers de beste vrienden.

Nou, toen nog wel, maar dat is niet altijd zo gebleven. Bekend is natuurlijk Johns harde uithaal naar Paul in zijn nummer How do you sleep? van de Imagine-LP. Dat heeft Paul zich erg aangetrokken, en het heeft - in samenhang met kritiek van de popcritici - zijn imago een tijdlang enigszins aangetast.

Ik heb zelfs het idee dat Pauls heruitgave-series van de laatste 10, 15 jaar mede bedoeld zijn om zijn 'legacy' weer wat op te vijzelen. Niet dat dat laatste wat mij betreft nodig is, want volgens mij zijn we inmiddels zover dat we McCartney (net als Lennon) zien als een van de belangrijkste popcomponisten van de 20ste eeuw. Maar er zijn tijden geweest dat de wereld, en met name de popcritici, echt anders naar Pauls verrichtingen keken.

De McCartney-albums werden aanvankelijk door de pers matig ontvangen, zeker het Wings-debuut (zie Wings - Wild Life (1971) en verkochten ook minder dan die van de andere ex-Beatles. Pas met Band on the Run kreeg hij de pers én Beatles-fans op de hand.

Het is natuurlijk vooral een album voor (jonge) mensen die nog aan McCartney & Wings moeten beginnen.
De tracks die op dit album staan vermeld zullen de meesten al in veelvoud in de platen- en cd-kast hebben staan.

Ik heb mij wel afgevraagd of, voor deze nieuwe groep toekomstige luisteraars, alleen nog dit album als 'interessant' Wings-materiaal kan worden bestempeld.
Maar ik denk toch dat je het meer als een tussendoortje moet beschouwen en uiteindelijk alle Wings- en McCartney solo albums tot je moet nemen.

Niet per se alles is even goed maar alle albums kennen afzonderlijk wel hun eigen sfeer. En die krijg je met een verzamelalbum niet zomaar terug.

Leuke compilatie. Heb het meeste al wel. Maar naast Mrs VandeBilt mis ik vooral Maybe I'm Amazed
Een van zijn mooiste songs

Mooi nummer, maar geen liedje van Wings.

Staat anders wel op "Wings over America".

Ja, maar ook Lady Madonna, The Long and Winding Road (Beatles) en Go Now van The Moody Blues.
Dit is een compilatie van Wings nummers.
Maybe I'm Amazed staat op de 1e soloplaat van McCartney. Wings was toen nog niet opgericht.

De samensteller of samenstelster heeft zijn of haar werk gewoon niet goed gedaan. Een prutser dus. "Mrs. VandeBilt", het allerbeste nummer van Wings, had gewoon niet mogen ontbreken!

Denk om je hart Hans!

Hans, je moet beter weten.
Mrs. Vanderbilt is niet uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten.
Samenstellers van dit soort compilaties volgen uitsluitend hits die daar hebben gescoord.
Ze kijken niet naar mogelijk apart uitgebrachte singles in andere delen van de wereld.
Dat geldt eigenlijk ook altijd voor specifiek in Nederland uitgebrachte titels: daar houden ze internationaal geen rekening mee als het gaat om compilaties. Je daar over opwinden heeft geen zin, dat is al zo sinds verzameld werk is uitgevonden.

Daar slik ik iedere morgen een stuk of zes pillen voor .

Ik wind mij niet op want dat mag ik niet van de dokter . Maar jammer blijft het wel: "Mrs. Vandebilt" niet op het verzamelalbum "Wings".