Zachary Glass schreef:Rare pubers die jij kent

Wanneer ik kijk en luister naar m'n twee neefjes (toch alletwee "ferme" tieners), zie ik twee jongens die zich gewoon willen amuseren (ik meen me te herinneren dat ik ook zo'n puber was

). In het lokale café ontmoet ik ook af en toe tieners ontwaar ik toch weinig "anarchisten", gewoon wat jongens en meisjes die soms niet goed weten wat ze aanmoeten met al die veranderingen in zichzelf. Misschien een beetje verward, maar toch altijd bereid constructief te denken en te handelen - en zich verder: zich een beetje amuseren
Neem dit nu niet te letterlijk. Ik zie aan je tekstje dat je wel weet wat ik bedoel, volgens mij gaat de groep der pubers zich gewoon sneller wenden tot muziek als Mia, omdat o.a. willen laten blijken dat ze zeker open staan voor zware onderwerpen in de muziek. Onterecht, want Mia lijkt gewoon over een zwaar onderwerp te gaan. Daar bovenop komt er ook nog eens dat het een mooie melodie is, wat het nog van betere kwaliteit maakt voor hen. Begrijpt je m'n punt?
Zachary Glass schreef:Ik schreef "maatschappijkritisch", en noteerde er bij dat het een verschrikkelijk woord vond. Dat is het ook, omdat het zo verdomd bedoelerig klinkt. Scherts, dat zou een betere omschrijving kunnen zijn

Maatschappijkritisch is inderdaad een nogal zwaar woord voor muziek, maar de song lijkt er gewoon een grote hoeveelheid van te hebben, vind ik.
Zachary Glass schreef:
Mochten ze zes maanden lang Beste Bill of Ooit was ik een soldaat of Samen in dat donkere huis roteren op de populaire radiostations, is de kans verschrikkelijk groot dat die nummers ook die Anja/Lieve Kleine Piranha/Mia-status zouden bereiken.
Ik denk wel dat de meest mooie nummers (om beste te ontwijken

) dan ook het meest op de radio komen. En de radio maakt de nummers dan ook groot. De radio bepalt in feite ook voor een deel dat de nummers groot worden. Moest Studio Brussel bvb elke vrijdag de hele dag Vlaamse en Nederlandse nummers draaien, denk ik dat de kleinkunst weer wat zou opleven. Maar slechts de goede kleinkunst zou langer populair blijven. Daarom zou ik in deze context dit kunnen zeggen: des te bekender, des te beter de nummers. Dit geldt nu ook niet altijd, maar kom, zo blijven we bezig.
Zachary Glass schreef:Perceptie is nu éénmaal altijd realiteit in popmuziek. Als je 't niet hoort (en dan bedoel ik nu niet éénmaal terwijl je de vaat doet), kun je het ook niet appreciëren

90 % van de muziek die naar mijn smaak zijn, ontdek ik na een eerste keer te luisteren op de radio. Als een song mij dan niet opvalt, wordt hiju waarschijnlijk bij mij nooit goed. Je hebt daar dan wel uitzonderingen over, zoals de muziek van Jeff Buckley, die bij mij na een hele tijd groeien pas in de smaak viel.
Om hierop verder te gaan, en ook wat aansluitend bij het berich t hierboven: Als ik dan een bekend nummer hoor, dat ik tevens goed vind, bvb. Mia, om ontopic te blijven, zal ik dat nummer kopen en om de artiest te leren kennen nog wat andere nummers bvb. Beste Bill, die wat minder bekend zijn. Meestal zijn die andere nummers dan ook vel minder goed naar mijn mening. Snap je?
Zachary Glass schreef:Kleine correctie: ik ben geen Gorki-fan.
Fan is een afleiding van
fanatiek. Fanatiek zou een blinde Gorki-adoratie impliceren, en die bezit ik toch niet
Ik zou me eerder catalogiseren als Gorki-bewonderaar

Gorki-bewonderaar dan maar
