Mogwai - Young Team (1997)

De beste plaat van Mogwai? Ik weet het niet, maar 5 sterren krijgt ie van mij wel. Al vrij snel wordt duidelijk hoe Mogwai te werk gaat (kabbelen en dan uithalen) in Like Herod. De algehele schoonheid van Young Team bereikt wat mij betreft het toppunt in Tracy, dat een van de liefste melodieen heeft die ik me voor de geest kan halen. Verder op zijn het korte, maar sublieme Summer en de 16-minuten durende afsluiter (en klassieker) Mogwai Fear Satan de prijsnummers.

Tracy als muziekdoosje.

Cool. Die ga ik maar eens bestellen, denk ik.

Mijn complimenten voor de heren(en dames? ) van Mogwai voor dit fraaie stukje muziekschap. Al vallen de plotselinge "rag-onderbrekingen"(in Like Herod vooral) soms nogal kaal op mijn dak, er staan echt een aantal regelrechte toppers op, zoals het mooi ingetogen gespeelde, gesproken én gezongen R U Still in 2 It ? en het mooi heftig-zachte Summer dat als een zomerse onweersbui(met hier en daar opklaringen ) aan de luisteraar voorbijtrekt.

Kortom, een erg indrukwekkend plaatje.

Als je Summer mooi vindt, moet je ook 's Ratttz of the Capital van de laatste plaat luisteren. Op de een of andere manier zijn die twee nummers voor mij als broer en zus, waarbij Ratttz misschien wel de vervolmaking van het Mogwai-geluid is: in tegenstelling tot sommige oudere nummers weten ze er nu wel een passend einde aan te breiden.

Trouwens, als Summer een zomerse onweersbui is, is With Portfolio de helikopter die na de opklaringen zojuist in mijn achtertuin geland is. Wat een pestherrie.

Mjah, ik heb Happy Songs for Happy People reeds hier liggen(een klein tijdje al zelfs). Ik vind de rustige, trippy nummers aan het begin wel beter dan de ruigere nummers die later op de plaat opduiken. Maar, omdat je het zo vriendelijk vraagt, zal ik Ratts... nog eens opzetten. Later dus meer.

Cool. Ik vind die songs erg op elkaar lijken, zeker wat betreft structuur. Er zijn misschien nog wel meer nummers van Mogwai die dat hebben, maar bij deze valt het me erg op.

Een halfje eraf voor het teisteren van mijn gehoor in With Portfolio. Zouden ze dat ooit live hebben gespeeld?

ben hem voor de eerste keer aan het luisteren, klinkt erg goed zeg. Ben erop gekomen via de Sigur Ros-link in audioscrobbler . Hier ga ik nog veel plezier aan beleven!

Al bijna 4 maanden geen bericht hier dat kan toch eigenlijk niet. Ik heb deze cd deze week maar eens origineel gekocht, en dat is driedubbel de moeite waard. Nog mooier hoor je hoe rustige dingen lopen en de kracht van de uitbarstingen wordt alleen nog maar groter. "Like Herod" wordt bijvoorbeeld alleen nog maar mooier als je goed de details kunt horen. En dan te bedenken dat deze voor de tijd al in mij top-10 stond, ik schuif hem een plekje naar boven, en die 5* blijft mooi staan

Ja, prachtig album. Enorm gevariëerd. Like Heroid is fantastisch.

Voorlopig 4.5 *

Ach kom op, heerlijk stereo geluid (vind het juist geniaal)

Bravo!
Mijn favoriete Mogwai-album is toch wel 'Come on die young', probeer die ook eens.

Weer een fan erbij, hoe meer hoe beter . Vind zelf Come On Die Young erg goed, maar niet zo goed als deze. Een nummer zo sterk als "Mogwai Fear Satan" staat niet op Come On Die Young

Ben druk doende de briljantheid daarvan te ontdekken. (tot wat ik nu gehoord heb, fantastisch ! )

Je bent lekker bezig, FisherKing. Thumbs up!

Ik ben inmiddels ook om. Op de een of andere manier ben ik nooit in aanraking gekomen met Mogwai. Recent heb ik de meeste albums beluisterd, maar deze steekt er, tot nu toe, met kop en schouders bovenuit. Wat een geweldige sfeer zet deze band neer zeg, een trip wat met geen enkel drogerend middel te vergelijken is! Magistraal. En met stip in mijn top-10. Het album is in bestelling...

Precies hetzelfde verhaal (van de eerste tot de laatste zin) geldt voor mij. Jammer dat ik mijn uitgebreide luisterverslag/recensie laatst kwijtraakte, die ik hier wou posten. Maar ik zal een keer een nieuwe poging wagen.

Ja ik had het al gelezen ja ik ben benieuwd!

Vijf sterren voor het beste Mogwai-album. Dat verdient een toelichting.

Yes! I Am a Long Way from Home is een opwarmertje. Een bescheiden 'soundcheck' die de luisteraar een voorproefje geeft. Een voorproefje waaruit vooral blijkt dat de muziek die Mogwai maakt, subtiel van aard is. Een beter idee voor het openen van dit album zou ik niet kunnen bedenken.

Like Herod opent meteen al wat dreigender en strakker. Als we drie minuten onderweg zijn kent het nummer een enorme lancering. Als een raket die kaarsrecht de hemel in wordt geschoten, wordt je overmeesterd door een bak herrie die ongestoord en op brute wijze zijn oprechtheid kenbaar maakt. Als de heftigheid wat afgezwakt is, wordt er alweer op het turbo-boost knopje gedrukt. ("Het kan niet op.", denk je dan.) Wat Mogwai hier goed doet, is de koers in tact te laten als er op turbo-boost is gedrukt. Het koersen (naar andere akkoorden) gebeurt alleen als het vermogen er af is. Mooi gedaan vind ik.

Ik ken eigenlijk geen album met een mooier drum-geluid dan deze. Bij de betoverende Katrien komen de drums mooi naar voren. Het is zeer strak en resoluut gedrumd, met een vol, ruimtelijk effect eraan. De opbouw van het nummer is werkelijk fantastisch. Zoals meer nummers op het album maakt de bas de melodie, en dat doet hij goed.

Nummer vier, Radar Maker, is een kort maar niet vervelend piano-intermezzo.

Dan mijn favoriete nummer van het album, Tracy. Het begint met een melodierende bas, ondersteunt door zwevende Sigur Ros-achtige gitaren op de achtergrond. Er komt een bescheiden drum in, en dankzij wat avant-gardistische geluiden klinkt het geheel eventjes zo ambient als de late Talk Talk albums. De ondersteunende melodie wordt geweldig neergezet door het aller subtielste baswerk dat je je voor kan stellen. Daar bovenop het geheimzinnige, betoverende melodietje dat de sfeer compleet maakt. Langzaam wordt het nummer steviger en zachter, het samenspel is zo goed, dat ik dit nummer onbeperkt vaak kan horen. Tracy ademt lekker lang uit, en dat mag tie van mij.

Summer [Priority Version] is ook een bijzondere vertoning. Als eerste weer subliem gedrumd. Doordat het nummer in driekwartsmaat is uitgevoerd, klinkt het stevige, avontuurlijke refrein met zijn "fluit" bijzonder sfeervol. Na het tweede refrein begint de outro, een van mijn favoriete momenten van het album. Sublieme melodie, en de laatste slag is als het bovenste puntje van de slagroom op de taart.

Bij With Portfolio, een experimenteel stukje herrie dat voorafgegaan wordt door een piano-melodie, geeft het album weer even tijd om je los te maken van het geheel. Maar het is eigenlijk niet eerlijk zo ver als het volume van dit frusti-intermezzo wordt opgeschroefd en je er weer met de haren bijgetrokken wordt.

R U Still in 2 It? De rustig openingsgitaar is bijzonder helder, mooi contrasterend met het vorige nummer. Dit nummer kent een rustig tempo, en wordt uitstekend opgebouwd. De piano is een rustgevende toevoeging. Ook wordt er voor het eerst gezongen, en dat maakt het album weer een tikkie dynamischer.

Het pompeuze A Cheery Wave from Stranded Youngsters is weer wat actiever, en voelt aan als een aanloop (uitkijkstuk ) naar het geweldige slotstuk.

En dat slotstuk heet Mogwai Fear Satan. Een stuk dat nog weer een extra dimensie aan het album geeft. (Ik ben de tel m.b.t. het aantal dimensies kwijtgeraakt.) Het nummer gebruikt meer dan 16 minuten om een paar keer langzaam op (en even mooi weer af) te bouwen. Ik weet niet hoe ik het nummer inhoudelijk moet omschrijven, maar de combinatie van vaste melodie en improvisatie maakt van dit nummer in ieder geval een luistertrip waar je lekker in kan verdwalen. De laatste minuten (met zijn mooie fluit en experimentele gitaargeronk) vind ik misschien wel het mooiste.

Oja, mijn vorige recensie/luisterverslag voor dit album raakte ik kwijt, en hij was totaal anders dan deze. M.a.w., Young Team is niet in 1 vaste interpretatie vast te leggen. Ook daarom 5,0*

Braveau! Ik krijg terstond zin om deze plaat weer eens op te zetten.

Na vele keren proberen met Mogwai, is het dan toch eindelijk zover....er is misschien nog geen kwartje gevallen, maar toch zeker wel een 20 eurocent muntje. Voorlopig 3,5* maar dat wordt nog wel meer denk ik

In het kader van mijn 5*-album-berichten-week nu deze aan de beurt. Net gedraaid en ik besef meteen weer waarom ik hem op die 5 sterren heb staan.

Wat Mogwai hier doet hebben ze erna nooit weer gedaan, hier zitten nog op een aantal punten echt de ruwe kantjes aan de muziek, die ik op latere albmus mis.
Verder is dit een prachtig voorbeeld van hoe nummers opgebouwd moeten worden, in Like Herod wordt er 3-4 minuten lang opgebouwd naar een echt bak herrie, maar wel hele mooie herrie, en qua herrie wordt het in With Portfolio nog erger.

Maar lang niet elk nummer is even oplaaiend, bepaalde nummers (o.a. Tracy) zou ik zelf het 'liefste' noemen dat ik ken. En alle nummers zijn even afwisselend en prachtig op de post-rock manier opgebouwd. De ene keer zwevend (mooie omschrijving JB) en het volgende moment weer helemaal Down-To-Earth.

Ik zelf vind het slotstuk ook een het meest geweldige op en afbouwende geheel, ideaal om op de repeat functie te hebben wanneer je om half vier 's nachts eens thuiskomt en besluit dat je nog zin hebt in muziek.

Bij elkaar de 5 sterrren dubbel en dwars waard, nog maar 11 albums te gaan deze week

wel lekkere plaat dit.. een beetje intermezzo rock. maar het pakt me nooit echt. Ben ook twijfelig of ik iets anders van ze moet gaan aanschaffen.

hmmm als je dit al niet leuk vind....dan betwijfel ik ten zeerste of je dan nog een andere plaat van ze moet proberen...

Klopt, hier is mogwai op z'n best. Mogwai is echt een verademing als je eens iets origineels opleggen. Het klinkt zo verfrissend. Dit album is verdient dan ook alle lof die het maar kan krijgen. Leuke site hebben die ook en zalig dat ze the cure een van de beste bands ooit vinden.

En toch staat niet deze plaat, maar Come On Die Young in uw top 10, verklaar u nader

Huh? Dit moet een vergissing zijn ! Bedankt om mij daarvan op de hoogte te brengen! Come on die young is ook wel sjiek, maar iets te kort

Geen dank
Bij mij is Come On Die Young overigens wel de favoriet, maar veel scheelt het allemaal niet... Ik denk dat Christmas Steps de doorslag gaf

Ik heb net come on die young gaan halen en eigenlijk is die cd ook wel zeer goed. Ik verwarde de cd even met rock action(die wel te kort is). Wat je zegt van Christmas Steps is zeer terecht. Wat een lied! Hier vind ik vooral Tracy en Summer de leukste liedjes. Bij mij scheelt het ook allemaal niet veel, maar hier heeft summer de doorslag. Ik kan heel op dat lied ingaan. Mogwai is gewoon uniek!