Mogwai - Young Team (1997)

Tijdens een lange autorit liet ik mijn broer het instrumentale Tracy horen, en ik beweerde hoe een geniaal en origineel nummer dat toch is. Maar al snel klonk er gezang in de auto:
See the stone set in your eyes
See the thorn twist in your side
I wait for you
With or without you
En het past precies! Ik zat echt van: want tijdens mijn 297 luisterbeurten was dit me nog nooit opgevallen, Tracy, de karaoke-versie van een U2-klassieker.

Is mij nog niet opgevallen eigenlijk, ik zal 'm nog eens opzetten zo, mocht het er inderdaad op lijken voel ik me haast genoodzaakt dit album uit mijn top-10 te verwijderen...

Klopt, viel mij ook al op. Zelfs dat lijzige fluitgitaartje klopt min of meer met het nummer van U2.

Ach, ik weet niet of jullie bekend zijn met "Rime of the Ancient Mariner" van Iron Maiden, maar halverwege dat nummer zit precies hetzelfde gitaar stuk waar Mogwai Fear Satan mee begint. Nog meer jatwerk dus.

Er wordt tegenwoordig zóveel muziek gemaakt, en is gemaakt... ik geloof eignelijk niet dat het állemaal jatwerk is.
Tuurlijk wordt er veel gejat en gecoverd enzo... Maar heus niet alles is de artiest kwalijk te nemen

Ik weet niet hoe het komt. Maar het klinkt allemaal vrij voorspelbaar. Had ik het 9 jaar geleden gehoord, had ik het waarschijnlijk geweldig gevonden. Het doet me nu niet zoveel. Het geluid vind ik vrij gewoontjes.
Niet slecht, maar het raakt me niet. 2,5 *.

Ik heb mijn zovvelste luisterbeurt van deze plaat bijna achter de rug. Ik zit nu aan Mogwai Fear Satan. Hemels, Hels nummer en plaat. Mogwai mocht terecht vernieuwend genoemd worden en misschien wel één van de meest invloedrijkste bands in het post-rock wereldje. Wat ze op deze plaat gedaan hebben, hebben ze nooit herhaald. Prachtige walls of sound, mooie opbouw naar een geweldige climax. Mr. beast zonder zang zou eigenlijk een verkorte, en door het korte ook, mindere versie van Young Team genoemd kunnen worden want in korte nummers is het moeilijker tijd te geven aan een magnifieke opbouw.
Maar deze 5*

Jaa, same here!
tien over vijf 's nachts, net wezen stappen. Over 2 en een half uur weer opstaan, maar wat heb ik een zin in Mogwai Fear Satan
Overigens vind ik dit nummer veel overeenkomsten vertonen met Karelia (Opus 2) van Mono. Anyone else?
Allebei fantastische opbouw + climax!

dat heb je helemaal goed. Deze Japanners doen waar japanners goed in zijn; kopieren en proberen het nog beter te doen!

Imitatio en aemulatio
ja, Opus 2 lijkt echt veel op Fear Satan. Maar ik blijf Mogwai's "versie" beter vinden. Ook het beste nummer op deze plaat, overigens.

ja mogwai klinkt toch wat authentieker he

wat voor een soort muziek maakt mogwai,ik heb weleens van de naam gehoord,maar nog nooit de muziek gehoord

Wel, dat verschilt eigenlijk van plaat tot plaat. Het genre wordt Post-Rock genoemd maar op hun "Mr. Beast" is het toch meer gewone rock.
Als ik zou moeten herbeginnen, zou ik terug met deze beginnen. Ongelooflijk goed opgebouwd, het schuwen van zang (in "R U still in 2 it" zingt de zanger van Arab Strap, Moffat als ik me niet vergis)
Er wordt met instrumenten geëxperimenteerd, dat kan gaan van een lief, zacht melodietje tot een overdonderende distortion.
Ook het gebruik van piano is hier aanwezig, wat voor mij toch een soort extra dimensie toevoegt (ook al ben ik meer voor strijkers)
Wat geneuzel en gebazel van mensen, gedempt op de achtergrond in sommige tracks zorgen voor mysterie.
Kortom een geweldige plaat waarvoor men bv. geen 2.5 of 3 kan geven. You love it or you hate it.

And I love it Ooit via 65daysofstatic bij Mogwai aangekomen en dit was de eerste cd die ik van hen hoorde en samen met "Come On Die Young" vind ik dit persoonlijk hun beste werkjes. Muziek die raakt, je in vervoering brengt en je niet meer loslaat. Melancholieke gitaarrifjes en uitbarstingen; alles hangt schitterend met elkaar samen. Favorieten: Mogwai fear Satan (goh), Katrien en Summer.

Mogwai Fear Satan
ongekende perfectie.

Ik vind toch dat Karelia (Opus 2) van Mono zelfs beter is dan Mogwai Fear Satan.

Toen ik de 'post-rock' net ontdekte vond ik ook dit een erg geslaagd album. Nu ik meer vergelijkingsmateriaal heb, merk ik dat de hier zo belangrijke spanning in het album voor mij flink is afgenomen. De uithalen zijn regelmatig voorspelbaar en missen daardoor al hun kracht.
Een mooi album blijft het bij vlagen zeker, maar erg spannend vind ik het niet meer.

Dat geldt voor mij eigenlijk ook wel...
4,5* --> 4*

Echt een geweldig album. Het had even geduurt voordat ik het begon te waarderen naast de andere bekende post-rockgroepen, maar dit echt zeer mooi!
Tracy is wel het mooiste voorbeeld van hoe deze muziek tot het perfecte neigt te gaan. 5* en een nummer 3 in mijn top 10.

Over Mogwai en gebruiken van muziek van andere bands gesproken: ik vind het stuk rond 2 minuten van Mogwai Fear Satan heel erg lijken op het intro van Silverfuck van Smashing Pumpkins... (overigens moet ik de rest van het album nog beluisteren, staat hoog op mijn verlanglijstje...)

Mogwai Fear Satan



Draai de cd nu weer eens en verdomme wat is dat laatste nummer tof.
Echt helemaal los gaan op dat nummer, heerlijk.

Wou mijn hele huiskamer overhoop halen en rondjes rennen enzo.

Bij vlagen heel goed, maar bij vlagen ook zeer saai.
Mogwai Fear Satan is als enige echt geniaal, prachtig, wat een nummer.
3,5*

... ik zeg het al jaren. Fenomenaal, lijkt me live ook echt een nummer om totaal uit mijn plaat te gaan.

Inderdaad.
Ook weer opvallend dat dit het langste en gelijk het beste nummer is... Hoe kan dat toch altijd...

Wat ik ken van Mogwai vind ik vet, na beetje links en rechts klikken kom ik op deze cd uit en besluit de reacties te lezen.

Als ik dit:

"Ach, ik weet niet of jullie bekend zijn met "Rime of the Ancient Mariner" van Iron Maiden, maar halverwege dat nummer zit precies hetzelfde gitaar stuk waar Mogwai Fear Satan mee begint. Nog meer jatwerk dus"

"Overigens vind ik dit nummer veel overeenkomsten vertonen met Karelia (Opus 2) van Mono. Anyone else?"

"Over Mogwai en gebruiken van muziek van andere bands gesproken: ik vind het stuk rond 2 minuten van Mogwai Fear Satan heel erg lijken op het intro van Silverfuck van Smashing Pumpkins"

zo lees, zijn dat 3 verschillende nummers die allemaal gebruikt worden in 1 nummer van deze band. Daar zakt mijn broek dan een beetje vanaf.. Ik weet ook niet goed wat ik daar van moet vinden. Heb het nummer zelf, noch de cd, nog niet geluisterd maar twijfel nu een beetje eigenlijk.

Ik zou er lekker schijt aan hebben en gewoon deze mooie plaat luisteren. Mogwai Fear Satan is een must-hear. Overigens is dat nummer van Mono recenter dan deze plaat dus die vlieger gaat niet op.

Zelf is me dat nooit opgevallen, die nummers liggen ook niet zo in het muzikaal landschap dat ik verken. Wie weet wou Mogwai wel een eerbetoon aan enkele platen maken in dit lange nummer. Feit blijft dat het een helse track is.

Dat vind ik niet echt een sterk argument, het is echt een fantastisch nummer, het is niet alsof ze veel naspelen ofzo..

3 luisterbeurten en ik weet genoeg, dit is top 10 materiaal. In tegenstelling tot godspeed you black emperor! weet deze me meteen te boeien, de muziek heeft iets bezwerends en laat je, eenmaal opgezet, niet meer los.
Like Herod is een perfect voorbeeld, mysterieuze gitaren trekken de song op gang en wekken de indruk dat er naar een climax zal toegewerkt worden maar in plaats daarvan valt het nummer gewoon stil. Althans zo lijkt het maar, uit het niks barst het open en de scheurende gitaren zorgen voor een geluidsexplosie die nog wel even blijft hangen.
En verassen doet hij wel meer, zo ook tijdens With Portfolio, dat nummer wordt steeds luidruchtiger en luidruchtiger maar valt dan echt plots uit het niks stil waarna de melodie van het volgend nummer begint.
Dat nummer heet R U Still in 2 It? en daarin zowaar gezongen, leuk voor de afwisseling en bovendien nog goed ook. Er wordt gezongen alsof hij helemaal kapot is en in combinatie met de mooie gitaar begeleiding wordt dit zelfs 1 van de hoogtepunten.
Een ander hoogtepunt is, zoals al eerder gezegd, het laatste nummer, een ideale afsluiter voor een wervelende plaat.
Misschien ga ik wat te impulsief te werk door dit nu al in mijn top 10 op te nemen maar ach wat, ik denk wel dat deze standhoud en zo niet, is het snel aangepast.
5*

Als je deze plaat voor de eerste keer ooit hoort kan je niet anders dan onder de indruk zijn. ik hoorde ze eerst s'nachts met de koptelefoon op. tijdens de eerste uitbarsting bij het nummer "Like herod" zat ik zonder het te weten recht in mijn bed. Ik was me te pletter geschrokken. geniaal album