Yeasayer - All Hour Cymbals (2007)

dit klinkt wel leuk tot nu toe. Doet me een beetje denken aan Animal Collective en Grizzly Bear. Aardig gelaagd en dus nog wel een paar luisterbeurtjes nodig voor er een cijfer gegeven kan worden...

Geweldig. Een cijfer volgt nog.

Vooral 2080 is echt briljant.

5 sterren. Zelden zo'n ge(s)laagde combinatie van 'donkere, melancholische en exotische' muziek gehoord.

Psychedelische hippie muziek, met BeachBoys koortjes en Afrikaanse ritmes. Ik neem onmiddelijk aan dat ze uit NewYork komen, zichzelf erg hip vinden en deze zomer op vakantie zijn geweest in India. Of ze hebben te veel naar Bollywood-films gekeken en van die muziek een westerse variant gemaakt .
Briljant wil ik het niet noemen, wel vrolijk en origineel ten opzichte van het muziekaanbod anno 2007, gebaseerd op leentjebuur uit de volledige popmuziek.

Plaat van het jaar!

Hele aardige plaat, vooral de eerste helft. Voorlopig een 3.5, maar kan nog stijgen...

Doet me een beetje aan het ( zeer ondergewaardeerde ) solo album "Visitor" van Mick Fleetwood denken.
Afrikaanse invloeden maar toch ook heel westers. Super.

Oude mensen kunnen veel verhalen en ik ben inmiddels de 50 gepasseerd, dus ik kan al heel veel verhalen!

Een verfrissend debuut dat mij doet denken aan de doorbraak van Split Enz met hun drieluik 'True Colours' (1980). Waiata (1981) en Time and Tide (1982). Maar dat is al weer een heel end geleden. Misschien dat de jongens Yeasayer Split Enz in de platenkast van hun ouders aantroffen 'No Need to worry' doet verder ook denken aan een lite versie van TV on the Radio.

Maar waarom is het belangrijk waar deze jongens de mosterd vandaan haalden? Het is gewoon een verfrissend debuut, dat meer dan rwee nummers kan boeien!!

En misschien vindt ome David (Bowie) het ook wel leuk! (want die speelde een gastrolletje op het vervolgalbum van TV on the Radio en hielp ook The Arcade Fire een handje!).

Ik ben daarom nu al benieuwd naar de opvolger!

Aangenaam verrast door dit album.
Had ergens gelezen dat als je 2 albums zeker eens moest beluisteren
dat het deze was en "Vampire Weekend".
Die laatste heb ik eerst me aangeschaft en die stelde me teleur.
Maar deze zeker niet.
Deze indie-pop met afrikaanse invloed kan ik zeker aanraden.
"Wintertime" is men voorlopige favoriet na 2 luisterbeurten

Ik blijf toch maar bij mijn 3,5, omdat de tweede helft me nog steeds niet kan boeien. Ook Wintertime niet (gek toch dat meningsverschillen zelfs binnen een album zo kunnen verschillen).
Absolute hoogtepunt voor mij is (vooral de 2e helft van) Wait for the Summer. Echt prachtig!
En de bridge in 2080 vind ik ook erg mooi:
"Yeah Yeah, we can all grab at the chance and be handsome farmers..."

Ik was net van plan zo ongeveer hetzelfde te tikken maar dat hoeft dus niet meer . Ik ben het dus zeer met Koerok eens. Na het fraaie begin een nachtkaars-idee.

Grappig hoe mensen het soms eens kunnen zijn met elkaar!

Middle Eastern-psych-snap-gospel. Dat is hoe de heren van de experimentele band Yeasayer hun muziek willen omschrijven. En dat komt zeer dicht bij mijn definitie van het debuutalbum 'All Hour Cymbals'. Want de muziek van deze Amerikanen is alles behalve voorspelbaar en het is iedere luisterbeurt weer een verrassing wat je te horen krijgt. De muziek wil zich namelijk niet settelen in je hoofd, maar wil een eigen leven leiden en wil je meenemen op een trip door Afrikaans grondgebied. De sfeer die de heren van Yeasayer hier naar voren proberen te brengen is werkelijk onbeschrijfelijk en ze creëren hier bijna een eigen muziekstijl. Het is een mix geworden van wereldmuziek met westerse pop structuren en met een vreemde etnische sfeer die ik persoonlijk nog nooit ben tegengekomen in muziek in zijn algemeenheid. Gospelkoren, de schreeuwerige manier van zingen en de bepaalde structuur van het album doen misschien (om maar een voorbeeld te kunnen noemen) een beetje denken aan Anathallo, die in 2006 met Floating World een soortgelijke toon wilde zetten. Waar dat bij Anathallo maar voor de helft is gelukt, weet Yeasayer daarentegen
die sfeer wel dubbel en dwars te zetten. Een nummer dat de etnische sfeer het beste weet neer te zetten is toch wel het geweldige Wait For The Summer. Een mannenkoor zingt in een niet te begrijpen taal onder een deuntje samengesteld door Chinese chimes, zomerse gitaarpartijen (die wat weg kunnen hebben van Ali Farka Touré) en verdwaalde synths die de Westerse popstructuur nog het beste naar voren brengt. Met een debuut als deze zetten de heren een meer dan geslaagde basis voor hun toekomstige werk. Als de band met 'All Hour Cymbals' nu al zo kan omspringen met haar diversiteit en nu al op deze manier haar professionaliteit kan laten zien, wat kunnen we dan drie of vier albums verder verwachten van Yeasayer?

Ja, dat blijft de grote hamvraag. Want zo'n debuut dat al zo op haar poten staat is werkelijk fenomenaal. Alom respect van deze groep heren die zoals ik al zei een eigen muziekstijl weten te creeeren. Geen een luisterbeurt is hetzelfde bij deze band en dat staat gelijk aan een lange houdbaarheid en een grote diversiteit. Ik kan nu al niet wachten op wat de heren verder nog voor ons in petto hebben! De toekomst zal het zeggen. Het verleden zegt in ieder geval een voorlopige dikke acht voor dit verfrissende ''bandje'' uit Amerika. Gaat dit horen!

redelijk goed debuut van deze ' yeasayers ' , had er nog nooit van gehoord maar dit is een goed plaatje vooral de eerste helft dan vermindert de kwaliteit en toch wil je hem nog eens opleggen en wait for the summer is schitterend.

Is deze hoogst originele plaat (al denk ik wel eens aan tv on the radio of animal collective (de koortjes))nu van 2007 of dit jaar? Kwestie van al te weten voor de eindejaarslijstjes.

Bijzonder weinig berichten trouwens voor muziek die van het beste is dat ik in tijden gehoord heb..

Dan bij deze nogmaals mijn reactie (in het kort):

klinkt wel leuk, zal binnenkort nog eens uitgebreider luisteren.

Dit blijft een fantastische plaat. Top-10 materiaal zelfs. Een te laag gemiddelde naar mijn mening, al begrijp ik dat wel. De laatste nummers worden nog wel eens saai gevonden. Had ik in het begin ook, maar inmiddels draai ik die niet minder graag dan de eerste 6 nummers. Ook het bonusnummer doet mij veel deugd. Live een sensatie.

Te weinig berichten! Wait For The Summer bijvoorbeeld is toch briljant.

Drie briljante nummers aan het begin. Daarna verslapt de aandacht nog te snel. Misschien een kwestie van wennen, maar vooralsnog blijft de score steken op 3,5.

Met hun typische geluid, dat me een beetje aan de Talking Heads doet denken, wel een belofte voor de toekomst.

Germs vind ik ook nog mooi, en No Need To Worry kan ik velen, maar Forgiveness heeft echt een afgrijselijk begin (dat later weer terug komt). Waiting For The Wintertime vind ik niks. De laatste drie nummers zijn wel naar te luisteren, maar zo goed als het begin wordt het niet mee (en Final Path heb ik niet).

Het doet me trouwens denken aan het debuut van The Bees, dat heeft ook een beetje dat chaotische.

Live gezien. Heel tof! Genoten van de meerstemmigheid ook!

Eén van de beste platen van de laatste 12 maanden. Verschillende stijlen (samenzang, tribale invloeden uit de Sahara en het oosten) vallen samen tot een prachtig geheel. Ik zit dicht tegen de 4,5** aan en die geef ik niet zo vaak. Hypnotiserende muziek. Ik las ergens dat een recensent zei: "Nog net geen meesterwerk, maar wel zwanger van de belofte ervan". Helemaal mee eens.

En nog een halfje erbij. Ik krijg dit niet meer uit mijn hoofd!

Ik zag ze in een aflevering op http://www.blogotheque.net/ (als je die site nog niet kent, ga je schamen!)

Vond het allemaal wel érg lekker klinken. Toen maar eens de cd opgezocht en ik vind het heel mooie muziek. 2080 is misschien wel een van de mooiste nummers die ik ooit heb gehoord. Het grootste deel van de cd kan ook zeker wel meekomen met dat niveau, alleen het gaat er nooit overheen. Maar ook zijn een aantal nummers van de cd best wel saai dus daarom geef ik 3,5 *

Zeker niet onaardig. Vooral het begin boeit. Gaandeweg word ik wat lijzig van het gezang; hierdoor is het me zelden gelukt om de plaat van voor tot eind af te spelen. Vier of vijf nummers Yeasayer achtereen is nog wel prettig, meer doet me vrezen dat ik het raam uit zweef naar de eerste de beste hippieclan om met vage figuren te discussieren over het welzijn van de klaproos. Want planten hebben ook gevoel..

Tja, wat kan ik nog voor nieuws zeggen? Ik kan alleen maar beamen dat:
- De eerste 3 tracks geweldig zijn.
- De tweede helft iets moeilijker in te komen lijkt
- Dit zeer origineel klinkende muziek is.
- Dat ik de hier gerefereerde bandjes ook eens ga proberen
- Een cijfer met spoed volgt

CD die ik het afgelopen jaar het meest gedraaid heb en ook elke keer weer een beetje beter wordt (en ik vond hem al erg goed). Jammer dat hij eind 2007 uitkwam en daardoor in de jaarlijstjes overgeslagen is.

ja, gewoon een prachtig album al moet ke er wel zeker een keer of 5 naar luisteren , soms zit het wat moeilijk in elkaar , maar na een kleine goede beluistering loont het wel de moeite !