Ayreon - 01011001 (2008)

Mijn review al gelezen? Ik ben toch wel positief hoor!.... Moet ook wel toch? Anders kan ik moeilijk deze nickname houden Enne... Ik heb geprobeerd de eer hoog te houden, maar helaas zijn er toch veel teleurgestelde fans, dat valt wel op. De reviews zijn op een paar uitzonderingen na, allemaal zeer positief, maar als ik zo hier en daar op de verschillende fora's de reacties van luisteraars lees, is het vooral negatief.....

Het is een 100% groeiplaat, mensen. Geef 'm een kans en roep niet te snel dat ie minder is dan zijn vorige werk. Ook ik moest wennen maar momenteel komt 10100110 niet uit mijn cdspeler..!

Zo'n cd-speler heb ik ook gehad...

Na de plaat ontelbare keren te hebben beluisterd doe ik er nog een halfje bij. Vakmanschap met zeer groot oog voor detail. Niet vernieuwend, maar dat hoeft niet.

Net besteld, maar blij die laatste reactie te lezen:

nieuw hoeft voor mij niet, die oude stijl beviel mij, wil alleen wéér zoon staaltje muziek maken .. ben zeer benieuwd!

In mijn recensie gaf ik al aan dat deze nog wel zal groeien, hierbij dus. Halfje erbij.
Maar nog steeds geen THE of TEC, maar die lat ligt wel heel erg hoog.
4 stars

Ook voor mij; "Nothing can beat ITEC"

Eerste kennismaking met Ayreon dit: eerst even wennen, en het klinkt behoorlijk netjes Connect the Dots bijvoorbeeld een vrij catchy nummer maar ook the Sixth Ectinction (die zanger van Gotthard is hier echt geweldig!) zijn fantastisch, nog even wat vaker luisteren deze.

Het album is uitgegroeid, sterker nog, begint me hier en daar te irriteren. Maar gewoon weer eerder werk draaien. 3*

Tsja op The Human Equation deden héél veel favorieten mee (Kom op, fokking Devon Graves, Devin Townsend, James LaBrie, mikael Akerfelt, Mike Baker!), maar die zakte na enkel weken als een Mona-pudding in. Ik weet nog dat ik weken - nee - maanden voor de uiteindelijke release als een Tokio Hotel fanboy elke scheet van Arjen Lucassen volgde om het te aanbidden. Het verhaal, de zangers... het kon niets fout doen. Lofzang na lofzang stak ik op, totdat ik besefde dat het hele verhaal eigelijk niet zoveel voorstelde, er toch enkele fillers op stonden en ik het ging vergelijken met een computerspel. Jawel, zo'n spel met graphics om van te watertanden, met een speelduur van 200+ en van de makers van andere favorieten.. totdat je er achter komt dat er naast de graphics eigelijk weinig bijzonders aan is; dat het platgewandelde wegen gebruikt en het me uiteindelijk niet meer boeide.


Ik was dan ook zéér huiverig ten opzichte van 01011001. Ik heb er niet naar toegeleefd, ik heb het beleefd genegeerd, geen verwachtingen geschept (terwijl er weer net zoveel persoonlijke favorieten mee doen) en me efr niet druk om gemaakt. Totdat ik bij de Saturn in Tilburg vanmiddag de plaat zag liggen (de versie met DVD maar niet de duurste) voor 15 euro. Portemonnee open getrokken, naar huis gefietst en tijdens het Warcraften opgezet. Toegeven, ik heb niet geconcentreerd geluisterd, en het verhaal is me voleldig ontgaan. Halverwege disc één begon de muziek pas op te vallen, tot die tijd deed het me vrij weinig. Connect The Dots klonk zelfs misplaatst. Maar vanaf Beneath the Waves begon de muziek goede vormen aan te nemen, al moet ik zeggen dat ik na 5 Ayreon platen en Star One een beetje ben uitgekeken op de spacey keyboards van meneer Lucassen.

Terwijl ik mijn Orcjes liet verschansen in de Burrows, de Warlords rustig levelde en die stomme dwergen geen schijn van kans maakte, kabbelde de muziek verder. Ik ben net zo min verrast dan dat het me irriteert. Daarvoor zal ik het zeker nog aan nadere luisterbeurten onderwerpen (lees= boekje erbij, luie stoel paraat en schnapps), alvorens ik een kritisch oordeel vel over de nieuwe Ayreon. Het kan in dit stadium nog alle kanten op, maar ik ben al lang blij dat ik de cd niet uit pure frustratie heb weggejorrist.

Ayreon's nieuwe plaat!

Eerste keer aan een stuk door geluisterd,
zeker bevallen op de op het eerste oor
misplaatste nummers na zoals bijv. Connect the Dots.

Nu ik hem vaker luister word ik in speciaal naar de
wat meer Metal nummers getrokken, omdat ik simpel
weg wel van flink geram houd, Age of shadows en Un-
natural selection vooral houden het niveau van deze CD
voor mij erg hoog.

Mijn aandacht voor deze CD werd getrokken door een man
die, terwijl ik mijn T-shirt door Michael Romeo liet signeren,
zijn limited edition van Ayreons nieuwste werk wilde laten
signeren. Ik was verheugd te horen over zijn nieuwste
samenwerking met Arjen, thuis meteen gedownload.
E=MC2 behoort dan ook zeker tot mijn favorieten op deze CD.

Bovendien erg enthousiast over de zangeressen op
deze dubbelplaat, heerlijke klanken weten de dames voort
te brengen.

Omdat ik momenteel niet geneigd ben om al de nummers
van de CD opnieuw te luisteren hou ik mijn stem voorlopig
op een 3.5. hoop inderdaad dat het een so called groeiplaat
is. ik gun het onze Arjen dik namelijk!

Ik denk dat Arjen blij zal zijn met deze steun....

Goed werkstuk weer van Arjen. Hij behoort toch echt tot de absolute top in de progressieve muziek., zeker in Nederland. En zo wordt hij ook in het buitenland gezien, getuige de medewerking van al de zangers en muzikanten, die weer op dit album meewrken.

Hij evolueert bij elk album weer een stukje. En hij integreert ook steeds meer verschillende muziekstijlen in zijn werkstukken, het hoofdstuk metal/hard rock heeft hij allang achter zich gelaten. Het vergelijk met Tiamat of Anathema gaat wel op.

Met behulp van heel wat bekende mensen uit de metal en rock wereld staat hier toch ook weer een beresterk album. Het heeft, zoals altijd, een paar draaibeurtjes nodig om volledig in te zinken. De produktie is weer top, heel diep, heel gedetailleerd en van vele lagen voorzien. Dit soort albums moet je echt op een goede HiFi installatie horen, niet op zo'n belabberd 5.1 setje, wil je echt alles horen wat er gaande is op dit album.

Er staan een aantal leuke nummers op, maar weinig echt fantastische. Jammer, maar helaas!

Wel geinig filmpje:

Het verhaal van Waking Dreams van Ayreon

Het principe "eerst muziek dan verhaal" had ik eerlijk gezegd niet verwacht.

Ja, zoiets is inderdaad wel eens mooi om te zien.

Over het nummer trouwens: misschien wel mijn favoriet op het album. Ontzettend simpel, maar door de zang van Renske en van Giersbergen zó doeltreffend. Volgens het boekje hebben overigens beide artiesten hun melodielijnen van dit nummer zelf geschreven, iets wat toch niet al te vaak gebeurt bij controlfreak Arjen...

Goede cd, maar geen meesterwerk voor mij. De nummers met Jonas Renkse (wat een geweldige stem!) springen eruit.
Beneath the waves en Waking Dreams zijn toppertjes.
De overige nummers luisteren overigens wel lekker weg.
Into the Electric Castle blijft m'n favoriet.

t duurt mij wat te lang om het hele album te luisteren.. maar dat lukt me toch al zelden

Beste nummers vind ik Ride The Comet en Web of Lies

Ik moet van mijn 3* toch echt even een 3,5* maken, al is het alleen maar om de eerste disc. Web of Lies vind ik niks maar de overige nummers zijn stuk voor stuk genieten.

Prima plaat, zoals alle Ayreon spinsels, maar... hoe had deze plaat geklonken zonder de zoetgevooisde klanken van Anneke.

Na een aantal luisterbeurten ben ik ervan overtuigd dat er dan zeker 1 of 1,5 punt af zou gaan.

Dus een klasse keuze van Arjan, maar ook een gevaarlijke...want wie moet hem op de volgende plaat in het zadel houden????

Ik vind Jorn Lande echt zo geweldig zingen hier op deze plaat! Wat een stem heeft die man, vooral op Comatose.

sjit, het begint zo lekker totdat je de zang hoort

hoe dat een album kan verknallen

ik vind het erg veel lijken op jaren 80 metal zang, de zanglijnen, dit heb ik tig keer gehoord

ok, ben de beroerdste niet, ik ga hem wel een kans geven want muzikaal zit het toch erg goed in elkaar, hoewel ik dat ook wat jaren 80 vind

Je weet dat hier steeds andere vocals gebruikt worden, toch?

ben nu bij nummer 4, het was me niet opgevallen

zegt dat wat over de plaat?

ja

ik vind hem tot nog toe wel goed in elkaar zitten, maar ook erg beklemmend, weet nog niet hoe het komt maar de ondertoon die in elk nummer zit is donker en maakt dat je weinig variatie ervaart

maar, pas mijn eerste luisterbeurt, en mijn eerste grondige kennismaking mat ayreon

er is nog hoop;)

edit, hijs klaar

het ging wat langs me heen, het hield mijn aandacht niet vast

het wordt helaas nergens echt spannend, het blijft allemaal wat op hetzelfde niveau steken

degelijk, dat wel, ook een mooi helder geluid, maar of ik dit ene 2de keer ga opzetten?

ik denk van niet

andere aryeon maar eens proberen want kan me niet voorstellen dat er niets voor me bijzit van lucassen

weer edit, shoot, er is nog een cd

ok, gaan we weer

edit: op river of time

veelzijdig en een heel skala aan intsrumenten komt voorbij, maakt dat het meer waard? nee

ik trek dit niet, dit gaat 2 cd';s lang toch echt vervelen

Dat je bij een cd van Ayreon elk nummer individueel wil gaan beoordelen, dat mag natuurlijk, maar dan mis je wel een hoop van wat Lucassen ermee wil bereiken.

Die man maakt niet voor niks concept albums.

doe ik niet

ik was bij cd 2 aan river of time gekomen en trok de conclusie, dit trek ik geen 2 cd's lang

Ik ook niet hoor, maar naar mijn idee kun je die twee cd's best apart luisteren. De muziek staat ook goed zonder zijn concept

Dat geeft 't alleen nog meer aan.

Sowieso vind jij dus niet dat als je om de zoveel keer een edit pleegt in je "review" omdat je weer een stukje heb gehoord het aangeeft dat je dié stukjes aan het beoordelen bent en niet het geheel?

ik had bij cd 1 al iets van, dit vind ik absoluut niet boeiend genoeg

dat bleek

ik beoordeel wel het geheel, ik heb namelijk het geheel beluisterd,en dat geheel vind ik weinig verheffend

maar ayreon krijgt bij mij nog steeds een 2de kans, the final experiment is onderweg

Ik heb de cd sinds aanschaf ook 1 keer helemaal beluisterd maar de eerste indruk was ongeveer hetzelfde. Veel onderaardse experimentele geluidseffecten maar voordat je er chocola van hebt kunnen maken ben je heel wat beurten verder. Kep voorlopig vakantie, dus ik ga me er een dezer dagen nog eens aan wagen.