Ayreon - 01011001 (2008)

Een van de meest onevenwichtige albums van Ayreon, inderdaad.

Er zijn gewoon te veel middelmatige momenten die je uit het album halen, en de geweldige momenten zijn tevens schaars.

Het zal best weer een heel knap album zijn hoor, ik heb alle Ayreon cd's, maar na 1 keer luisteren ben je er niet en mis je veel details. Een echte bezinkplaat zoals al eerder is opgemerkt. Ik heb er alleen nog weinig aandacht aan besteed en ga dat binnenkort zeker eens doen.

Hij begint echt ideaal en ik kan die eerste 5 nummers niet los zien, ze passen perfect bijelkaar, maar omdat je er dan al een vrij lange tijd op hebt zitten moet er echt wat stevig materiaal komen om de aandacht erbij te kunnen houden, en waar Lucassen dat nog perfect deed in The Human Equation, waar die 2e cd perfect aansluit en naar een hoogtepunt toewerkt, vond ik 't hier allemaal vrij mak worden.

Ik ga 'm ook nog maar eens een keer opnieuw beluisteren, misschien kom ik tot nieuwe inzichten.

Ik denk dat je beter nu naar Into the Electric Castle kan gaan luisteren. Of naar Universal Migrator of The Human Equation. Maar ik vind Electric Castle de beste.

En als je ''Kayak on steroids'' wil horen neem je Actual Fantasy. Erg toegankelijk overigens en redelijk catchy.

Staat bij mij op nummer 5 in mijn top 10 van 2008.

Nou, apart is ie wel, erg donker sfeertje en divers aan klankbeelden. Ik vind het zeker geen slecht album en ook prima geschikt als sfeerbehang zonder je in het verhaal te moeten verdiepen. Muzikaal sterke passages, over de hele lijn echter wat vlak. Het lijkt soms nergens naar toe te werken. In ieder geval minder ''vermoeiend'' door het idd wat ''rustiger'' materiaal en de verschillende landschapjes die voorbijtrekken. De 2e cd is duidelijk beter. Mooie luistertrip. 4****

Doet Daniel Gildenlöw van PoS hierop mee?

Ja

Hoe en wat?!?
Is het wat voor PoS liefhebbers?


Vreemd: ik zie dat ik hier al cijfer op had gegeven, Dat lopt niet, want deze ken ik dus nog niet

dat verwijder je hem weer...

Ja maar ik moet hem toch al gehoord hebben, anders zou ik er toch geen stem aan plakken. Maar waarom herinner ik me dan niet dan Gildenlöw er op meespeelt. Ik verwar mezelf. Eens thuis kijken hoe dat zit.

doe dat

Fijne afsluiter voor Ayreon. Ik hou me binnen dit album maar even tot de muziek zelf, en ben tot de conclusie gekomen dat dit - net als de andere albums van Ayreon - weer een compleet geheel is. Je kunt bijna niet een nummer eruit pakken en dat beluisteren. Nee, je draait hem van begin toit einde af. Als je dat op die manier doet dan zul je zien dat dit album toch wel echt de moeite waard zal zijn. Ik vind vooral de stemmen van Jorn Lande, Floor Jansen en Daniel Lindenlow schieten er uit.

5*

Afsluiter? Is dit de laatste dan?

Natuurlijk is er qua stijl niets nieuws onder de zon. En in eerste instantie vroeg ik mij af of dit nou iets toevoegt aan de rest van het oeuvre. Maar na meerdere luisterbeurten is dit wat mij betreft Ayreon's slagroom op de taart. Ik dacht dat The Final Experiment niet meer overtroffen zou worden. Wat een majestueus meesterwerk blijkt dit te zijn. Woorden schieten te kort. Een muzikale droom. De rustig uitgesponnen klanktapijten naast wat stevigere uitspattingen nemen je heerlijk mee het verhaal in. En wat een vocalisten doen hier mee. Jorn Lande, Daniel Gildenlöw, Steve Lee, Bob Catley, Floor Jansen, enzovoorts. Het kan allemaal niet op.
Uitschieter is de waanzinnige trip die Beneath The Waves heet. Vooral voor de machtige uthalen van Jorn Lande in de climax van deze tracks schieten superlatieven te kort

Ja. Ayreon is een project van Arjen Lucassen. Als het verhaal van het project is afgesloten, dan begint hij gewoon met een nieuw project. Hij is momenteel bezig aan Guilt Machine.

Dat weet ik. Maar ik heb nergens gelezen dat Ayreon voorgoed afgesloten werd ofzo.

Ik heb zelf genoeg zien dat Timeline de werken zou samenvatten. 01011001 is het laatste stukje van het verhaal. Het concept is afgesloten en samengevat in Timeline. Je kunt nu andere werken van Arjen Lucassen gaan verwachten.

En dat is gebeurd. Waar ik het album eerst, na de eerste paar nummers, wat vond inkakken, om pas tegen het einde aan weer in geweldigheid te doen ontpoppen, zie ik nu in dat de rest van de nummers ook zeker een meerwaarde hebben. Nergens voel ik meer de onevenwichtigheid waar ik het eerder over had, juist een goede balans voel ik nu, die, complimenteert met een geweldige opener en zowaar een nog beter sluitstuk tot een van de beste albums horen die Arjen Ayreon Lucassen heeft uitgebracht. - Nee, echt. Gewoon een top plaat.

Na 2-3 luisterbeurten terug in de kast gegaan, en recent weer in de speler verdwenen. Wat een prachtige plaat is dit, wat een sfeer, wat een fantastische zang. En ik dacht dat het niet meer beter zou kunnen na ITELC.
De gitaarsolo in Beneath the Waves, wat een gevoel.. om nog niet te spreken van de zang in The Sixt Exctinction. 5 uit 5.

De zang oet het inderdaad erg goed. Ik ben zeer blij dat Jorn Lande eraan mee heeft kunnen werken, die man heeft echt een geweldige stem. Ook de vrouwenstem op Liquid Eternity en Ride the Comet is erg goed.

In de video op de nieuwe Star One CD sluit hij helemaal niet uit dat er nog nieuw Ayreon werk gaat komen hoor. Zijn volgende CD wordt echter een solo CD.

Als afsluiter van het Ayreon-verhaal geweldig mooi. Prachtig hoe alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. Opeens worden alle albums (behalve The Human Equation) aan elkaar gelinkt.

Het begin vind ik erg veelbelovend, maar vanaf Connect the Dots en Beneath the Waves zakt mijn aandacht altijd een beetje weg. Halverwege Newborn Race komt die weer terug hoor.

CD2 is duidelijk beter met de prachtige discussies in The Fifth Extinction, Unnatural Selection en de mooie afsluiter The Sixth Extinction. Tussen alle genoemde nummers zitten nog veel meer prachtstukken.

Ik snap alleen niet helemaal waarom veel mensen die ik spreek deze minder vinden dan de voorgangers.

Ik wel: te veel verschillende zangers/zangeressen hetgeen de eenheid niet te goede komt. En bovendien zijn niet alle zangers en zangeressen van het hoge niveau dat we van Ayreon gewend zijn.
En ik vind de composities ook net wat minder.
Enne....hoezo afsluiter? (zie het bericht boven de jouwe)

Ik vind het niveau van de vocalen niet van een minder niveau dan van de andere Ayreonplaten. Ook daar deden veel verschillende vocalisten met verschillende stijlen aan mee.Evenmin vind ik dat de coherentie van 01011001 aangetast wordt. Er staat wel een paar afwijkende tracks op, maar dat vind ik de dynamiek alleen maar ten goede komen.

Toch maar weer 5 sterren, nu ik de teksten er bij heb gelegd, vind ik dit album toch zwaar geniaal.
De nummers raken me ook meer nu. In het begin vond ik ze een beetje tja kil. Toppie!

Ondanks dat ik een groot fan ben van Arjan, vind ik dat hij met dit album een beetje in herhaling begint te vallen. Ik hoor de bekende Ayreon rifjes en truckjes, zonder echt een nieuw geluid te bespeuren.

Kijk,...een goed conceptalbum is natuurlijk prima, maar hij blijft m.i. iets te veel proberen het niveau van de Into the Dark Castle en Human Equation middels dezelfde soort muziek te evenaren (of te overtreffen).
Op het gegeven moment moet je misschien eens een nieuwe weg inslaan. Wat dat aangaat vind ik Guilt Machine beter dan deze CD.

Overigens heb ik hetzelfde gevoel bij het beluisteren van de nieuwe Star One. Ook deze ligt conceptmatig gezien wel erg dicht bij de eerste CD. De Bonus CD is wat dat betreft weer beter...

Ik vind het zelf een van de beste van Ayreon, zeker na The Human Equation. Mooie nummers, leuk concept dat de rest aan elkaar plakt en prima zangers. Beide discs hebben behoorlijk wat sterke nummers.

Steengoed album van Ayreon. Wat is Beneath the waves toch een mooi nummer!