Chevy doelt ongetwijfeld op de talloze muziekgames die in het forum gespeeld worden, waar een vrij selecte groep gebruikers nummers/albums van allerhande bands op verschillende manieren tegen elkaar laat strijden. En met termen als 'meest populair' moet je natuurlijk sowieso oppassen... een woordje als 'relatief' erbij en het is al een stuk duidelijker.

En nu ik hier toch zit, laat ik dan ook maar een gematigd vrolijk en enthousiast bericht plaatsen, opdat het niet alleen maar vreugde is. Het album begint en eindigt erg sterk (wat een geluid die opener, heerlijk helder en toch zeer rockend), maar er zitten helaas toch ook wel een paar flinke missers tussen - drie, zes en acht zijn skipnummers hier en dat zijn er toch zeldzaam veel voor een 3.5*-plaat.

Inderdaad, dat bedoelde ik...

Ik heb die zin 20 keer moeten overlezen, maar bleef het niet snappen

Bij Porcupine Tree - Lightbulb Sun (2000):

Wat freitzen, zegt. De games op het forum. Maar ook qua stemmenaantal kun je wel concluderen dat dit niet tot de absolute (populaire) top behoort (op MuMe). "Beetje" nutteloze discussie wordt het nu wel.

Ik zie honderden stemmen... Dat de Beatles en David Bowie duizenden stemmen hebben, is nogal logisch... Over die acts heeft zelfs mn kat een mening...

Ik blijf erbij dat Porcupine Tree en soortgelijke acts (Tool, Opeth) 'relatief' veel populairder zijn dan andere bands die, buiten de hitlijsten om, in de jaren 90 zijn opgekomen...

En nogmaals, als ik wie dan ook vraag, 'in real life' naar deze plaat of band, kent niemand het.
Dat was mijn punt...

David Bowie en Beatles kennen ze zelfs op Melmac...

Ozric heeft daar wel een punt.
Je mag Porcupine Tree niet vergelijken met overbekende bands, en dan nog eens bands die
pop maken die door veel meer mensen worden gesmaakt.
Hun genregenoten, ik noem bijvoorbeeld Pendragon en IQ, scoren beduidend lager ofschoon zij langer bezig zijn.
Ontopic: Shesmovedon is fantastisch!

Ik hoor niemand over Russia On Ice...

Of ik lees erover heen.


Dat is in ieder geval mijn favoriet van deze plaat...

nb... En wat dacht je van RPWL.... vind ik nog beter dan Porcupine Tree, maar is ook onbekend...

RPWL? Nooit van gehoord om eerlijk te zijn.

Dat ligt er net aan in welke omgeving je kijkt. Ik ken PT eigenlijk vooral doordat het erg vaak bij de studievereniging wordt gedraaid.

Misschien zijn mijn vrienden en kennissen wat minder hoogdravend.... (bedoel ik niet gemeen hoor)... Maar het vnl. gewoon standaard rock, waar iedereen naar luistert, of singer-songwriter dingen... Of electronische muziek... Weinig symfo en/of spacerock in ieder geval.

Maar tóch! Van alle progressive rockbands (van na 1990) is Porcupine Tree op MusicMeter veruit de meest populaire...

bij mij op de studievereniging geven ze elkaar cd's cadeau van Westlife en aanverwanten

Daar zit dan toch een element van gerechtigheid in... Porcupine Tree heeft daadwerkelijk grenzen verlegd en is in die zin een stuk progressiever in de oorspronkelijke zin van het woord dan de al genoemde IQ, Pendragon en RPWL.

Gaat het om grenzen verleggen, bij het goed vinden van muziek?!?

Bij mij gaat het om goede songs, eigenlijk...

Ik vind bijvoorbeeld Porcupine Tree ten tijde van Sky Moves Sideweays velen malen beter dan de grenzen verleggende platen, die zouden volgen...
Ik vind RPWL ook velen malen beter, al zijn zij een aftreksel van van alles en nog-wat...

Ik associeer Westlife altijd met blonde meisjes tussen 10 en 13.

Dat staat je vrij. Ik vind IQ ook prima en RPWL heeft een paar mooie nummers. De MuMe-populatie als geheel lijkt toch vaak de neiging, of in elk geval de pretentie, te hebben om wat meer de tijdgeest te waarderen dan de eindeloze herhaling van zetten. En een behoorlijke waardering van Porcupine Tree is nu eenmaal meer in lijn daarmee dan een behoorlijke waardering van, met alle respect, Pendragon.

Dat is al een stuk genuanceerder en dáár ben ik het zeker mee eens.

Ik zette nogal hoog in, blijkbaar....

Mag ik dan toch nog even RPWL pluggen??!

Uiteraard, maar ik betwijfel of die beter is/zijn dan Porcupine Tree.

Grappig, ik ken PT ook omdat het veel op mijn oude studentenclub werd gedraaid.

Wtf? welke studentenclub is dat? Ik ga er direct in!

Zoals volgens mij al kort beschreven bij 1 van de albums heb ik deze volgens mij geweldige band leren kennen op de mooiste manier mogelijk; nl live!!

In 2001 stonden ze in het voorprogramma van Marillion en ik vond het geweldig mooi wat ik hoorde.

De setlist toen was ( van de chemical harvest website ) :

26/05/01, Amsterdam, Heineken Music Hall, The Netherlands (special guests of Marillion)
Even less
Slave called shiver
Shesmovedon
Last chance ...
Stop swimming
Hatesong
Up the downstair

Ik had natuurlijk geen idee naar welke nummers ik zat te luisteren maar het maakte allemaal een geweldige indruk en Even Less is natuurlijk een perfecte opener.

Datzelfde jaar heb ik Lightbulb Sun en The Sky Moves Sideways gekocht. Daarvan vond ik al snel TSMS mooier en dat vind ik nog steeds ( zeker de remastered !)
Het nieuws dat er in 2002/2003 een nieuw album uit zou komen maakte mij nieuwsgierig welke kant ze zouden opgaan.
En in 2003 stelde In Absentia absoluut niet teleur; sterker nog, het is nog steeds mijn favoriete PT-album. Het stevigere aspect dat in de muziek kwam viel bij mij zeer goed en nog steeds luister ik nog zeer vaak naar het album.

De In Absentia tour heb ik in 2003 3x gezien en toen was ik echt verkocht!! Wat een geweldige muziek en wat een geweldige live-band!! Sindsdien heb ik ze nog vaak gezien; o.a. de 2 avonden in Tilburg voor de dvd-opnames, het concert in september 2006 waar Fear Of A Blank Planet al werd gespeeld ( hoogtepuntje !! ) en als laatste "The Incident tour" in 2009 waar dat album integraal werd gespeeld. Super gewoon; dat album kwam echt tot leven!! Vooral Drawing The Line is live echt een veel sterker nummer dan op het album. Die zelfde ervaring heb ik vooral ook bij Halo; bij het eerste gehoor op het album geen hoogvlieger maar live juist wel! Ook een zeer mooie afsluiter van de dvd!!

De 1e avond van de dvd-opname zal altijd in mijn herinnering staan als een geweldige ervaring. Dit omdat een kameraad van mij en nu ook een groot Porcupine Tree liefhebber net een paar dagen te laat was om zijn kaartje te kopen. Maar gelukkig is het op de avond zelf nog gelukt via Marktplaats aan een kaartje te komen en die werd ook nog keurig afgeleverd bij de zaal!! Jullie kunnen je wel voorstellen hoe blij hij hiermee was!!

In totaal heb ik ze nu zo'n 15 keer live gezien en ik vind ze alleen maar beter worden; de video projecties zijn ook een fraaie toevoeging. Vooral het geluid van zowel muziek als zang tijdens The Incident tour was uitzonderlijk mooi.

Ooit had ik een mooi lijstje gemaakt op het PT-forum maar die kan ik helaas niet meer terug vinden. Al met al stonden daar een heleboel verschillende nummers op ( meer dan 50? ) wat toch wel aangeeft dat ze door de jaren heen steeds flink van setlist zijn veranderd ( sinds 2001 !! ).

Een aantal verrassingen / bijzondere ervaringen waren toch wel de volgende :

The Moon Touches Your Shoulder ( tijdens In Absentia tour ) - een prachtig rustpunt in de show met een schitterend gitaargeluid.
The Creator Has A Mastertape ( tijdens In Absentia tour ) - zeker niet mijn favoriete nummer van In Absentia maar vooral het begin was live een openbaring.
Stop Swimming ( tijdens voorprogramma Marillion ) - achteraf gezien toch 1 van mijn favoriete rustige nummers gehoord. Dit nummer heb ik daarna helaas nooit meer live gehoord.
Fadeaway en Burning Sky ( tijdens Deadwing Tour ) - Met John Wesley verrassend als zanger; niet iedereen was daar blij mee !! Burning Sky werd lekker heftig gespeeld.
Deadwing - na de Deadwing tour nooit meer gehoord in Nederland. Jammer; want het is toch een lekker nummer. Komt misschien door de gesproken tekst die live iets minder goed overkomt.
Don't Hate Me ( december 2005 ) - ik had eigenlijk nooit verwacht dit nummer live te horen!
Prodigal ( tijdens dvd-opnames ) - 1 van mijn favorieten van In Absentia die ik toch wel gemist had tijdens de In Absentia tour.
Fear Of A Blank Planet ( in 2006 ) - niet verrassend ( sinds ergens in 2005 zeer vaak op PT-forum te vinden ) maar wel mooi zo'n 1e kennismaking met nieuw materiaal live.
Dark Matter en Buying New Soul - heerlijke rustige nummers die een mooi rustpunt vormden tijdens de Deadwing en Fear Of A Blank Planet tour.
Idem geldt voor Half Light tijdens de dvd-opnames en eind 2007.
The Sky Moves Sideways Phase I ( eind 2007 of 2008; in ieder geval het "Sinterklaas concert" ) - hele mooie uitvoering.
Sever, Drown With Me en What Happens Now? ( o.a. tijdens dvd-opnames ) - Vooral What Happens Now is een fantastisch live nummer
( kijk nog maar eens naar de dvd ! ) maar ook Sever was uitstekend. Drown With Me viel toch wat tegen; die samenzang klinkt op het origineel dan toch wel een stuk lekkerder ! Maar het blijkft een mooi nummer dat van mij best op In Absentia zelf had mogen staan.


Uiteraard zie ik erg uit naar het volgende album en de volgende tour met in de setlijsten hopelijk nummers als o.a. Always Never, Moonloop, Piano Lessons.

Kortom; niets voor niets na Marillion mijn nr 2 band!!

Bij Steven Wilson - Grace for Drowning (2011):

zo kaartje binnen voor 25ste.
ben benieuwd, afgezien van PT de eerste keer dat ik hem live ga zien, heb er nou al weer zin in.

Allen die SW niet eerder kenden en hier nu staan: dank je wel rotatielijst?
Er staat u met zijn band Porcupine Tree (en tal van zijprojecten) een wondermooie tijd te wachten!

Nou, ik ben het in ieder geval met je eens dat veel en positieve aandacht op musicmeter bij mij zeker kan leiden tot aanschaf. Een lage aankoopprijs voor nieuwe cd's op Amazon.co.uk (deze dubbel cd van Steven Wilson was 8,99) doet dan al snel de rest.

Ik wist inderdaad eigenlijk niets van Wilson (ik trek mij van dat soort informatie nooit wat aan, je kunt namelijk niet alles gehoord hebben in het leven en het moet maar net je aandacht hebben getrokken).
Als je het echt wilt weten: Wilson viel bij mij op door zijn hoge gemiddelde en nummer één positie in onze Toplijst over 2011. De notering op zich hoeft nog niets te zeggen als alleen de plaatselijke fanclub zich nog over het album heeft ontfermd. Maar een gemêleerd gezelschap met over het algemeen lovende kritieken wil meestal wel aangeven dat er inderdaad sprake is van een op z'n minst opvallend album. En dat blijkt!

Los van het feit of dit nou veel van Porcupine Tree heeft of niet, zou ik voor Fear of a Blank Planet van Porcupine Tree gaan, musician. Die is echt geweldig!

Hier ben ik het dan wel volmondig mee eens

Benodigdheden:
- 50 minuten ononderbroken tijd
- een koptelefoon
- rust, geen omgevingsgeluiden
- lyrics

Dat zijn op zich voor mij zware voorwaarden (en ik ben ook geen voorstander van koptelefoon) maar ik begrijp dat ik even moet wachten tot de nachtelijk uurtjes

Bedankt voor de goede adviezen!

Mmmmmm misschien vanwege zijn Top 10, is Stupid Dream/Lightbulb Sun een betere optie.

Ja, Fear of a Blank Planet is toch een beetje de plaat voor de mensen die later kwamen kijken. Wat dat aangaat misschien juist wel passend

Verder kan eigenlijk bijna elk PT-album wel als instapper dienen, op het debuut na. De fasen zijn dermate verschillend dat er voor elke plaat wel wat te zeggen valt, waarmee PT toch een van de weinige echt progressieve rockbands in de oorspronkelijke zin van het woord was, de laatste twee decennia.

Back on topic: deze plaat liet bij eerste luisterbeurt wat gemengde gevoelens achter. Zal hem zeker nog een paar kansen geven voor het concert in Paradiso (dat kennelijk nog steeds niet uitverkocht is).

Nou ja ik bedoelde het metal element wat in de laatste platen zit en gezien zijn top 10 ....

Maar ja, gezien jouw avatar...