Bij deze nieuwe positieve Cure kijk sluit ik me volledig aan!!

Ik ook!

Tjakkaaaa! Waarom ook niet!

Ik vraag me wel altijd af waarom iemand de moeite neemt om op het forum berichten te plaatsen bij muziek./bands die ze al 25 jaar niet goed meer vinden. Pornograhy is van 1982.
Heb je niets beter te doen?
Zelfs Wild mood swings is best toch wel leuk als je die nog eens op zet. De nieuwe single komt bij mij niet echt overtuigend over, de 'achterkant' is een stuk beter.

@aart
Dus alleen mensen die sinds 1982 The Cure nog steeds helemaal geweldig vinden mogen een mening geven? Ik vind The Cure nu gewoon slecht en een herhaling van zichzelf sinds Pornography.Mag ik dat niet vinden of zo? Wild Mood Shits is wat mij betreft het dieptepunt van The Cure. Ik vind The Cure een van de meest overschatte bands hier op MuMe. Ze hebben begin jaren 80 (t/m Pornography) echt vernieuwende en goede albums gemaakt. Vervolgens werd het veel jolijt en schijnvrolijkheid en vooral veel betreurenswaardige herhalingen van zichzelf. En het nieuwe werk belooft naar mijn smaak ook niet veel goeds

@perfume
Dit is onderhand ook een betreurenswaardige herhaling.
Dat jij als een van de weinige The Cure na 1982 niet meer goed vind, dat is prima. Maar accepteer een keer dat er velen zijn die daar anders over denken. Childhood Spring is inderdaad hun minste album, maar zo heeft elke band een beste en slechtste album.

Op MuMe vinden velen dat! Een handjevol New Wave/Goth liefhebbers! Zegt niet zoveel he? Trouwens wat moet ik accepteren dan? Dat ik hetzelfde moet vinden als jij en de rest hier? Ik geef gewoon mijn mening. Meer niet.

Eenmaal je mening geven is duidelijk genoeg. Elk bericht wat ik van jou lees over The Cure komt helaas op het zelfde neer.
Ik kan me wel voor stellen dat jou de begin periode het meeste aanspreekt, maar om ze vervolgens zo neer te sabelen?
Als je ook open zou staan voor het latere werk, dan hoor je daar ook genoeg juweeltjes in terug, al moet ik dan wel weer toe geven dat de laatste 3 albums mij ook minder boeien.

En dat het telkens op hetzelfde neerkomt is niet zonder reden! Mag ik dan niet kritisch zijn? Ze hebben gewoon veel bagger gemaakt sinds Porn. Maar ik ben nog mild hoor! Disintegration vind ik een goed album. In tegenstelling tot mijn vrienden die dit album bagger vinden. Ik sta heus wel open voor The Cure na Porn. Maar je moet toch ook erkennen dat die eerste albums echt vernieuwend waren?

Het eerste album nog niet echt; 17 Seconds, Faith en Porn wel.
Vervolgens hebben ze zich zo ontwikkelt door met een meesterlijk album als Disintegration te komen. Voor mij het ultieme Cure album. Misschien minder vernieuwend; kwalitatief van zeer hoog nivo. Maar ook op Kiss Me staan zeer goede nummers.

Ben ik wel met je eens Leon! (Ofschoon hun eerste album ook erg goed is!)

Disintegration is alleen al door die spetterende synths en alle foefs uit de studio van toen een unieke plaat geworden. Een melancholisch en veelzijdig geluid dat toch donker en zwaar blijft. Het eerste werk was veel groffer en ruwer, met minder nuances. The Cure heeft zichzelf hier officieel mee heruitgevonden. Naast Bowie en nog artiesten zijn er niet heel erg veel die dat succesvol hebben gedaan En om commercie ging het bij Disintegration al niet meer, want hits hadden ze al in overvloed gehad met Japanese Whispers t/m Kiss Me. Daarmee bewijst The Cure wel degelijk mee te spelen in de super league van rockbands en is zeker niet overschat. Dat ze hier op MuMe worden gewaardeerd is enkel een blijk van erkenning die nooit is weggegaan voor de band's oeuvre. Door menig resencent zijn ze meermaals de grond in geboord en verketterd, dus overschatting is zeker The Cure haar probleem niet.
Waarom mensen niet gewoon tevreden kunnen zijn dat tenminste één van de topbands uit de new wave periode nog hoog wordt gewaardeerd is me een raadsel trouwens.. anders zou MuMe alleen nog maar bestaan uit LedZep verheerlijkers en Pink Floyd fanaten

Het is altijd makkelijk om als Cure-fan te gaan overdrijven! Disintegration is niet zo heel bijzonder! Wel een goed album maar niet meer dan dat. Dat het album hier op MuMe door een handjevol fans op handen wordt gedragen wil uiteraard nog niet zeggen dat het spetterend en uniek is. Ik kan me voorstellen dat sommigen dat vinden. Maar dat blijft een kwestie van smaak.Wel moet ik erkennen dat ik het ook een beter album van The Cure vind.

De afgelopen kleine 20 jaar (sinds Disintegration) heeft The Cure hoofdzakelijk alleen maar mainstream pop gemaakt. Ze zijn allang geen new wave meer en gothic zijn ze eigenlijk nooit geweest. Het is hoe dan ook altijd een band geweest die niet vies was van de nodige commercie. Desalniettemin blijft hun invloed met albums als !7 Seconds, Faith en Pornography onnavolgbaar. In het bijzonder in de gothic scene waar bijna elke band verwijst naar The Cure als inspiratiebron. Maar echt goth is The Cure nooit geweest en hebben ze ook nooit willen zijn denk ik. Daarvoor waren ze gewoon te commercieel en inderdaad teveel van de super league! De bewering dat ze al genoeg hits hadden(en daarmee ook genoeg geld hadden verdiend) t/m Kiss Me en zodoende niet meer wilden verdienen aan de albums die hierna kwamen(waaronder Disintegration) is wat mij betreft erg naief! Als dat zo was zou je nu anno 2008 geen 60 euro of meer hoeven te betalen voor een live optreden van een band die eigenlijk allang op zijn retour is.

Ik ben heel tevreden met de erfenis van een band die mij dieper aan het hart gaat dan het misschien lijkt. Tevreden ben ik met die ongelofelijke goede albums die The Cure gemaakt heeft begin jaren tachtig. De vernieuwing en daarmee ook de invloed die ze hebben gehad op de rockmuziek en een hele generatie(waaronder de mijne)

De muziek blijft mooi en telkens als ik een album als Faith of Pornography opzet krijg ik weer kippevel! Waarom? Omdat ik ze destijds in 1984 heb gezien in hun volle glorie met een Robert Smith die zo overtuigend was en een optreden gaf om nooit meer te vergeten. Het is nooit mijn bedoeling geweest om The Cure hier neer te sabelen. Het enige dat ik heb willen doen is kritisch zijn naar een band die mij zeer na aan het hart ligt. En waarvoor ik niet wens dat ze een lachwekkende herhaling worden van zichzelf.

Dit is dan ook mijn laatste bericht hier over The Cure. Omdat ik vind dat er nog zoveel meer (underground) bands zijn om op te posten. En die minstens net zo goed zijn als The Cure destijds. Er is genoeg gezegd en geschreven wat mij betreft over een band die ooit echt vernieuwend was! Maar helaas al snel werd verleid door de commercie en een pose werd. The Cure was ooit een band die tot de verbeelding sprak maar jammer genoeg dreigen ze een karikatuur van zichzelf te worden.

Ondanks dat gegeven blijf ik genieten van die vroege jaren 80 albums. En blijft The Cure een van die bands die de rockmuziek heeft vernieuwd en een nog steeds door sommigen miskende invloed heeft gehad op de hedendaagse rock en pop muziek. Alle resencenten ten spijt. The Cure is met recht lid van de super league van rockbands. Er zijn weinig bands die zoveel invloed hebben gehad op een genre of scene!.In dit geval de goth scene!

Groet van een echte fan!

Dat zijn dan weer mooie woorden..

Ik snap best wel dat sommige fans zijn afgehaakt na Pornography (er zijn er zelfs veel afgehaakt bij Pornography!).. maar zoals Deric al zegt: dan heb je toch veel juweeltjes gemist. Ze hebben tot en met Wish sowieso geen echt slechte platen gemaakt. The Top is hopeloos onderschat (die vind zelfs mijn broer als oldschool cureliefhebber nog te gek) en de platen daarna zijn op hun manier ook erg goed. Ik ben dan ook niet per definitie vies van commercie, als het maar op een goede en eigenzinnige manier wordt gemaakt. Daar is The Cure nou juist een toonbeeld van. Die hits herken je uit duizenden. Waarom? Omdat het gewoon The Cure is! Dat vind ik knap. Daarnaast zijn sommige hits gewoon heerlijke popnummers. The Caterpillar, In Between Days, Close To Me, Just Like Heaven, A NIght Like This, Boys Don't Cry.. allemaal prima nummers!
Wat ik nu juist jammer aan The Cure vind (ik heb ze dan ook minstens een jaar of 8 niet meer gevolgd sinds Mild Hood Sings) is dat ze niet weer wat zwaarders en experimentelers in hun sound hebben toegelaten sinds Disintegration.. Wish was al een beetje een herhalingsoefening, maar veel minder sterk en daarna zijn de platen een beetje een formaliteit geworden. Een Friday I'm In Love achtig nummer erop, wat treurballads, een boos nummer en een lang uitgesponnen bespiegeling. Zowel Bloodflowers als die laatste plaat lijden daaraan. En dat is gewoon te magertjes voor een begenadigd componist als Smith en Gallup op de achtergrond. Daar zou toch meer inventiviteit van te verwachten zijn ipv deze lusteloze platen. Disintegration straalt zoveel kracht uit, zo'n prachtig gelaagd muzikaal album, ijzersterke composities, waar is dat allemaal gebleven? Vervlogen in het moment?
Ik ben voornamelijk een cure-adept voor wat betreft de jaren 80, en daar heilig ik ze als één van de beste, zoniet met afstand beste band.. Maar ik ben zeker niet kritiekloos. Het blijft mij ook om de muziek gaan, en die is al meer dan 15 jaar knap klote eigenlijk.

Een echte curefan!

Zeker de meest vernieuwende en invloedrijke band van de 80's in het genre. Eigenlijk heeft The Cure in de 80's geen enkel slecht album gemaakt.

Vind ik ook inderdaad

Maar ik kan me goed voorstellen dat je ook andere bands wat aandacht ziet krijgen perfume, daar ben ik het ook volledig met jou eens. Veel bands uit de jaren 80 krijgen in vergelijking nog erg weinig aandacht, ten onrechte.. En dan heb ik het niet over JD, want die krijgen ook dagelijks bakken aandacht

Nog maar 7 nachtjes slapen

The Only One gehaald, b-kantje NY Trip is ook heel goed. Maar wat denken jullie, lieve kindertjes, staat NY voor New York of voor Anyone? Dat eerste is aannemelijker, dat tweede is interessanter.

Nog maar 5 nachtjes slapen:D

NY, hm, Robert Smith kennende zal hij waarschijnlijk nog een veel diepere betekenis erachter hebben die alleen hij snapt.

hoe dan ook , het is wel weer een lekkere b-side
''nothing i wouldn't do to get a new york disney smile out of you''

van mij moigen ze zo wel verder gaan, maar het zo ook niet erg zijn als ze op het album uiteindelijk ook wat hardere nummers zouden staan, zoals lost bv van de gelijknamige.

Ik zou zeggen, doe dan maar zoals The Kiss van Kiss Me 3x

Concert gisteren op MTV was vrij sterk.

gemist

Ik heb het concert wel gezien, zijn stem blijft herkenbaar uit duizenden, en zijn ouvre indrukwekkend, maar.............Wat is die Smith afschuwelijk vet geworden, daar moeten minstens 20 kilo van af, lijkt Elvis wel in zijn nadagen, maar dan met lippenstift en dunner wordend vleermuizen haar!! Het begint een beetje sneu te worden hoor......!! Terwijl ik enorme Cure fan ben, heb alle platen!!

Als die man eens 20 kilo afvalt, zijn lippenstift, oogschaduw en dunne vleermuizen haar kort en krachtig laat knippen oogt het minder lullig, wat het nu helaas wel doet!!

Ben ik wel een beetje met je eens. Maar je kan ook zeggen dat hij gewoon konsekwent is en aan zijn "image" vast houdt. Daar valt dan ook weer wat voor te zeggen vind ik. En uiteindelijk gaat het toch om zijn muziek. En toegegeven wat is hij nog altijd goed zeg! Daar gaat het toch om.

2nachtjes slapen

Uiteindelijk gaat het vooral om de muziek, en dat moet ook!!

Hoewel imago ook een grote rol speelt, want als Robert Smith er uit had gezien als Andre Hazes (om maar iemand te noemen) was The Cure nooit zo groot geworden, zeker weten! Hele volksstammen van Cure aanhangers hangen ook een bepaalde levensstijl aan. Robert Smith is niet alleen met zijn muziek een trendzetter geweest maar ook mode en haardracht is hij invloedrijk geweest, zeker in bepaalde kringen in de jaren 80.

Robert is een echte ubergoth!

Het is geen modepopje en gelukkig maar, we hebben al genoeg Paris Hiltons en Justins, het heeft hem nooit een drol kunnen schelen wat mensen over hem denken.. en vergeet niet, Smith is ook door de jaren heen een behoorlijke weirdo geworden, al dat druggebruik en het maken van inktzwarte platen is hem niet in de koude kleren gaan zitten, hij is vrij excentriek. En niet zo gespeeld, zoals dat met types als Marylin Manson het geval is.

Excentriek is hij zeker en gespeeld is zijn imago al helemaal niet. Robert Smith is gewoon zo! Ik heb wel eens in een interview gelezen dat hij zich als scholier ook altijd al opvallend zwart gothic-achtig kleedde en make-up droeg. Trouwens ik kan hem mij niet anders herinneren dan met make-up, lippenstift en de haren rechtovereind als van een vogelverschrikker! Ja hou op over Marilyn Manson! Bah dat vind ik nou pas echt nep!