Maar in 2003 was die aandacht blijkbaar een stuk minder.

Bekendhied is een relatief begrip blijkbaar, en in ieder geval in Cuijk....
Was the Sound 'bekend' antwoord ja, maar aan wie vraag je het?

Wipers verkochten ook zalen uit in Nederland in die tijd, maar wordt je daarmee bekend?
Eh, ja, bij een deel van die duizend man in Paradiso, en nee, zelfs hier niet.
The Sound waren veel groter hier in Nederland, speelden hier vaker, waren top act op No Nukes, verkochten meer platen.
Maar bekend??

Wat is dan die bekendheid?
Bij wie: kennen al je klasgenoten of je buren Adrian Borland?
Nee.
Als je de verkoopaantallen soms ziet, van bands of albums, die hier op MuMe zogenaamd "bekend" zijn, dan zullen velen van jullie schrikken.

Daarom heb ik al lang geleden me niet meer bezig te houden met ' bekendheid'
Ik bedoel: wie de fuck is nou weer Rochelle ??
Toch...

Rochelle? Die ken ik inderdaad niet, echt geen idee.

Het is maar net in welke stroming je zit wat bepaalt welke mooie vissen je tegenkomt.

.....blijkbaar iemand die bekender is nu, dan Borland was toen.

Als ik destijds (tweede hellft jaren 80) aan een in het wild loslopende waver zou vragen of hij The Sound kende, dan denk ik dat je in ongeveer 80 tot 90% van de gevallen een bevestigend antwoord gekregen zou hebben. Zo bekend was The Sound onder de wavers destijds toch zeker wel. Het album dat dan genoemd werd, is FtLM. Die plaat werd ook toen al gezien als een "klassieker" van de wave (naar mijn gevoel meer dan 'Script' van The Chameleons en 'Fiction' of 'Sleep No More' van de Comsats). Buiten het wave-minnende volk kende zo goed als niemand de band. Een cultstatus dus.

En misschien maar goed ook, want anders was het een soort U2 geworden en dat zal Borland ook vast niet gewild hebben. Een cultstatus, ik teken ervoor.

Nou, dat weet ik nog niet zo zeker. Borland was namelijk een groot U2-liefhebber. Hij had ook grote bewondering voor Bono. Volgens mij hebben ze elkaar (in de vroege(re) jaren 80) ook wel eens ontmoet. Toen 'Achtung Baby' uitkwam was Borland daarvan diep onder de indruk. Ik meen ooit gelezen te hebben (ik denk op www.brittleheaven.com) dat Borland die plaat tijdens de opnamesessies van 'Brittle Heaven' veel draaide en dat hij - in een half psychotische toestand en onder invloed van de nodige witte wijn - meende dat Bono in zijn teksten naar hem verwees.



En je verdient er niets mee. Nog te doen en leuk als je een (jonge) twintiger bent. Maar om een huisje en gezin te onderhouden, moet er toch wat verdiend worden. En een reguliere baan naast al het touren in binnen- en buitenland, werkt ook niet echt. Laat staan dat gezinsleven.

Liefhebber en bewonderaar zijn wil niet zeggen dat je hetzelfde zou willen (en aankunnen).

Geef mij nou gewoon die cultstatus maar, CD. Ik verdien al voldoende om rond te komen.

CD is op dat punt duidelijk iets meer beancounter of realist dan cult-held. In de grond (tussen 6 planken) is het nou eenmaal lastig genieten van eeuwige roem, of je nou Adrian, Ian, Marvin of Otis heet. Alle vier hebben onsterfelijke songs nagelaten, maar wat hebben ze er zelf aan gehad? En cult-held wat brengt dat - ook Ian moest voor zijn brood betalen bij de bakker; en Adrian heeft het écht niet breed gehad en dan ook nog erg moeilijk door zijn ziekte.

En dat lijkt me zelfs een 'understatement'.

Precies, daarom: geef mij NU maar gewoon die cultstatus. Ik heb namelijk al die problemen niet en ik leef nog.

Dat denk ik ook. Ik kan me nog wel herinneren dat ik op teletekst 372 (vara hittekst, ik geloof dat het nog bestaat) een berichtje las dat hij was overleden. Maar verder heb ik er volgens mij niets over gelezen, terwijl ik toch fervent Oor-lezer was in die tijd. Meer dan een kort berichtje zal er daar ook niet in hebben gestaan, volgens mij.

[...]

Even in mijn archief gekeken, ik heb mijn Oor's uit die tijd bewaard in verzamelbanden.

Dit schrijft Oor in editie 10 (15 mei) van 1999:




(hoop dat het te lezen is, foto net gemaakt met mijn telefoon)

In die laatste zin zit wel één van de grootste, zo niet de allergrootste frustratie waarmee Adrian Borland rondliep. Hij voelde zich ondergewaardeerd; niet begrepen, en kon het (volgens mij) niet verkroppen dat diverse bands veel en veel bekender waren geworden dan The Sound.

Aan de andere kant : wanneer ben je een groot artiest ? Alleen als je veel platen verkoopt ? Nou, nee dus. Adrian was/is (met The Sound) voor mij persoonlijk één van de groten uit de NW/PP-scene.

Ik zet Jeopardy (1980) nog maar eens op................................. *****

In the hothouse voor 35 euro? Redelijke prijs?

tja, waaraan meet je erkenning? en deze geweldenaar was er zo van afhankelijk, dan zie je in alles een afwijzing. het was er geen voor grote verkoopcijfers, de man niet, de muziek niet.

ik heb de eer gehad met m te mogen spreken, hij bivakkeerde nogal in het haarlemse, hij wist het zelf ook niet (waaraan hij erkenning mat) en zag zijn beurse plek maar al te goed.

die introspectieve vermogens gaven hem geen kracht, relativeren was niet zijn ding.

wonderschone muziek laat hij achter, inspiratie voor menig band (heeft iemand al the pixies genoemd?) .

ik mis hem nog steeds en dat maakt het draaien van zijn nummers een daad die nog melancholieker stemt dan de muziek van zichzelf al met zich meebrengt.

Hoe zou je hem anders willen memoreren dan door zijn muziek te draaien? En verder, de concerten staan in je geheugen gegrift.

ha, dat melancholieke ga ik niet uit de weg! en dat gevoel hoort voor mij een beetje bij de liefde.

in dit geval mijn liefde voor de muziek en ook een beetje voor de persoon adrian borland.

en ja, die concerten... ik kan me tivoli en no nukes zo goed voor de geest halen... zo indrukwekkend

Harmony & Destruction......... Borland na the Sound.... ook sterk.

Altijd goed om te lezen dat er nog velen zijn, die Adrian Borland missen en zijn muziek regelmatig beluisteren. Of het nu de Borland is van na the Sound is of niet!

indeed..

maar ze doen het wel erg in stilte...

Ik meld mij als fan! Al sinds de jaren 80! De laatste dagen weer veel teruggeluisterd en vooral de eerste drie albums blijven me raken...

The Sound - Boxset [4 CD's]...

Ah, kijk eens aan. Hebben hebben!

Red Sun Records - etailer in het Noorden des lands - die al eerder veel wave weer beschikbaar maakte. Deze box is een must-have voor de wavist zonder de lp's. Hopelijk zijn nu alle rechten-issues opgelost.

Het wachten is op de re-release van o.m. Second Layer.

Heel fijn nieuws, zeg! Meteen maar besteld...

Geweldig nieuws! Mooie zachte prijs.

Zo ook snel besteld. Zal wel hard gaan, denk ik.

Iemand al wat ontvangen?