The Bootleg Series Volume 13

Trouble No More komt uit op 3 november a.s.

Blues Magazine

Niet onverwacht, maar toch wel bijzonder dat nu de gospeljaren (1979-1981) van Dylan worden uitgelicht in de Bootleg Reeks. Dylan was in die jaren op meer dan één manier herboren. Kreeg behalve een geloof ook inspiratie en zangkwaliteiten terug. Een zekere aanmatigende drammerigheid kwam er ook wel bij kijken. Geloof maakt bescheiden, zou je zeggen, maar niet bij Dylan. Het was zwart/wit: goed en kwaad, God of de duivel. Misschien dat hij zich er later toch wat van distantieerde of voor geneerde, in elk geval nuanceerde hij zijn geloof tot meer verborgen omgang met het Mysterie van het leven.

Fraaie box, lijkt het. De grote boxversie bevat 8 CD's en een DVD met de film Trouble No More. Interessant zijn ook CD 5 en 6 met het Toronto-concert uit april 1980.
De kleine versie (4 elpees of 2 CD's) bevat '30 highlights from the legendary 1979, 1980 and 1981 tours.'

Dat lijkt me mooi genoeg eigenlijk.

Hij gooit er nog maar eens 28 shows tegenaan (totaal 2017: 84, in de US, Europa en Canada):

US Fall Tour (supporting act Mavis Staples)
10/13/2017 --- Valley Center, California @ Harrah's Resort SoCal, The Events Center
10/14/2017 --- Las Vegas, Nevada @ The Cosmopolitan Hotel, The Chelsea Theatre
10/17/2017 --- Salt Lake City, Utah @ Eccles Theater
10/18/2017 --- Salt Lake City, Utah @ Eccles Theater
10/21/2017 --- Denver, Colorado @ 1STBANK Center
10/23/2017 --- Omaha, Nebraska @ CenturyLink Center
10/24/2017 --- Ames, Iowa @ Stephens Auditorium
10/25/2017 --- St. Paul, Minnesota @ Xcel Energy Center
10/27/2017 --- Chicago, Illinois @ Wintrust Arena
10/28/2017 --- Grand Rapids, Michigan @ Van Andel Arena
10/29/2017 --- Bloomington, Indiana @ IU Auditorium

11/01/2017 --- Detroit, Michigan @ Fox Theatre
11/03/2017 --- Akron, Ohio @ E.J. Thomas Hall
11/05/2017 --- Columbus, Ohio @ Palace Theatre
11/06/2017 --- Pittsburgh, Pennsylvania @ Heinz Hall
11/08/2017 --- Uniondale, New York @ Nassau Coliseum
11/10/2017 --- Richmond, Virginia @ Coliseum
11/11/2017 --- Philadelphia, Pennsylvania @ Tower Theatre
11/12/2017 --- Philadelphia, Pennsylvania @ Tower Theatre
11/14/2017 --- Washington, D.C. @ The Anthem
11/16/2017 --- Boston, Massachusetts @ Agganis Arena
11/17/2017 --- Albany, New York @ Palace Theatre
11/18/2017 --- Buffalo, New York @ Shea's Performing Arts Center
11/20/2017 --- New York, New York @ Beacon Theatre
11/21/2017 --- New York, New York @ Beacon Theatre
11/22/2017 --- New York, New York @ Beacon Theatre
11/24/2017 --- New York, New York @ Beacon Theatre
11/25/2017 --- New York, New York @ Beacon Theatre


Wellicht ook leuk om even te bekijken:
A billionaire’s quirky quest to create a mecca for Bob Dylan fans. In Tulsa, Oklahoma. - The Washington Post - washingtonpost.com

Ik neem aan dat het een Europese Tour gaat worden in de lente, de eerste 6 dates gaan morgen in de verkoop:
04/03/18 --- Rome, Italy @ Auditorium Parco Della Musica
04/04/18 --- Rome, Italy @ Auditorium Parco Della Musica
04/05/18 --- Rome, Italy @ Auditorium Parco Della Musica
04/07/18 --- Florence, Italy @ Mandela Forum
04/08/18 --- Mantova, Italy @ Palabam
04/09/18 --- Milan, Italy @ Teatro Degli Arcimboldi




Kerst-commercial:




Complete Musicares Speech Video, 2015:

..............................and can't forget Jimi Hendrix. I actually saw Jimi Hendrix perform when he was in a band called Jimmy James and the Blue Flames – something like that. And Jimi didn't even sing. He was just the guitar player..................................

Zojuist Blood on the Tracks voor 't eerst in m'n leven geheel beluisterd. 3 sterren. En omdat ik hiervoor Desire heb gedraaid stijgt Desire van 3.5 naar 4 sterren. Dus persoonlijk spreekt Desire mij veel meer aan.

Waar ik bij Dylan mank aan ga is het gebruik van de mondharmonica. Het instrument dat in mijn beleving bij de protestsongs van de Sixties hoort. Kortom: irritant aanwezig.

De harmonica is op Blood en Desire beide te horen, maar niet superirritant, zeker op Desire gaat het mooi samen met het gebruikte instrumentarium en de zang.

Wie kan mij vertellen of Dylan ook een album/albums heeft gemaakt zonder mondharmonica?

Bijvoorbeeld Neil Young had ook rockalbums. Heeft Dylan ook zoiets in zijn oeuvre?

'If memory smurfs' heeft Nashville Skyline weinig mondharmonica. Dat is echter een onvervalst countryrock album. Daar moet je van houden. En niet iedereen is gecharmeerd van Bob's manier van zingen op dat album. Zelf heb ik er geen moeite mee. En ook niet elk nummer op Higway 61 Revisited heeft mondharmonica. Dat nummer gaat meer de (folk) rock kant op qua geluid. John Wesley Harding daarentegen heeft behoorlijk wat mondharmonica, en tamelijk hard in de mix ook nog. Vind ik persoonlijk dan. Kan natuurlijk zijn dat er mensen zijn hier die vinden dat de mondharmonica nog wel wat prominenter mag.
Mijn persoonlijke Dylan favoriet Pat Garret & Billy The Kid heeft vooral op de Billy nummers mondharmonica, maar op dat album vind ik dat prachtig.

Dylan zijn meer recentere albums (1997-2012) zijn zeker meer blues-geïnspireerd, en als er mondharmonica in voorkomt, klinkt het niet als op een jaren 60 protestsong.

Bob Dylan (Featuring Johnny Cash) – Travelin' Thru, 1967-1969: The Bootleg Series Vol. 15 out on Nov. 1.

Nieuw werk van Bob: Bob Dylan shares Murder Most Foul his first original song in eight years.

Indrukwekkende song, zijn langste ooit! Ik heb gelezen dat deze song een tijdje geleden reeds werd opgenomen, maar nu pas wordt uitgebracht. Het klinkt meer confronterend dan ooit in deze door het coronavirus opgeschrikte tijden.

Wat een nummer, ik had niet gedacht dat Dylan dit nog in zich had.

Indeed erg mooi.

Wat ik van het nummer moet vinden, ik weet het niet. Het duurt bijna 17 minuten en gaat in hoofdzaak over de moord op JFK en het verval daarna.
Hij klinkt als een oude vermoeide man die terugblikt op 1 van de grootste trauma's uit de geschiedenis van de VS. Geen sprankje licht aan de horizon. Zelfs Lindsey and Stevie passeren de revue. Een lang en pikzwart monoloog, slechts een piano en viool die de sfeer nog beklemmender maken, een icoon, een levende legende die aan zijn laatste ronde is begonnen, een ronde die er bijna op zit.
Het kan wel eens een laatste woord van Dylan zijn.
Op zijn site bedankt hij zijn fans voor hun jarenlange loyaliteit.
Hij hoopt dat iedereen gezond blijft.
And may God be with you, Bob Dylan.
Klinkt als een afscheid op zijn Dyleriaans.
Dylan, een man van weinig woorden, weinig interviews, tijdens concerten bekijkt hij zijn publiek nauwelijks, hij gunt ze geen blik waardig, ze zijn er, hij spreekt met hen via zijn muziek en nu dus ineens,
May God be with you, wellicht een laatste groet.

Niks laatste woord. Er staat sinds vandaag weer een nieuwe Dylan song online: I Contain Multitudes. Weer prachtig, en nu lekker kort: 4:37 min.

Een erg ingetogen en sober nummer, met een pak verwijzingen alweer, naar o.a. Anne Frank, Beethoven, Indiana Jones en Songs of Experience van William Blake.

Zou er dan toch nog een nieuwe plaat aan zitten te komen?

Met alle respect, je mist deze verwijzing (maar ik zag ook dat onder meer de Dansende Beren die niet op hebben gepikt; de titel is blijkbaar toch minder gemeengoed dan ik dacht).

Waarschijnlijk mis ik er nog wel een stuk of 36, Slowgaze.

Ja, maar ging er echt geen belletje rinkelen bij de titel, AOVV? Walt Whitman is toch wel de original Bob Dylan.

Tot mijn schande moet ik bekennen van niet. Ik heb nog een hoop te leren. Maar goed ook.

Ja, ik heb ook nog genoeg te leren, maar anders zou het leven ook zo vreselijk saai worden.

Nieuwe plaat aangekondigd.

Ik vond Tempest eigenlijk wel een hele waardige zwanenzang dus ben benieuwd of hier ook weer een paar knalharde tracks op staan.

Het wordt in ieder geval een dubbel-CD/LP:

Bob Dylan - Rough and Rowdy Ways

Bob Dylan Announces New Album, 'Rough and Rowdy Ways'

De nieuwe single klinkt in ieder geval erg goed! Het klinkt net alsof de Stones de begeleiding doen.

Zo zie je maar weer: Bobs wegen zijn ondoorgrondelijk.

Geweldig nieuws natuurlijk. Echt nieuw werk van Dylan. Wel van gedroomd maar niet meer verwacht na de reeks redelijk zouteloze coveralbums. En dan is het toch nog zover. Gedenkwaardig moment in ‘the Corona twenties.’

Tof nummer alweer, hoewel niet zo indrukwekkend als Murder Most Foul!

Plagiaat alert False Prophet lijkt muzikaal wel erg op Billy "The Kid" Emerson zijn nummer If Loving Is Believing.

Artistieke interpretatie zullen we maar zeggen.

Bij Bob Dylan - Rough and Rowdy Ways:

Bob Dylan, een van die artiesten wiens enorme populariteit ik nooit zo heb begrepen. De man die sinds de jaren 60 een groot oeuvre heeft opgebouwd, op weinig originaliteit te betrappen is geweest en dat Dylan eerder getypeerd wil worden (volgens eigen zeggen) als iemand die goed jat dan goed kopieert is hem niet kwalijk te nemen. De mix van relatief rustige blues, folk en semi-akoestische elementen an sich heb ik nooit echt slecht gevonden, zijn stem daarentegen wel. De lijzige zangstem (inmiddels iets grofkorreliger geworden) kan mij helemaal niet bekoren en heeft dat ook nooit gedaan. Aangezien het persoonlijke smaak betreft zal Dylan zich nooit aan mij opdringen, met het verhalende karakter van zijn nummers is niks mis, maar tegelijkertijd vraag ik mij af waar nu zijn gigantische kwaliteiten die men hem altijd heeft toegedicht liggen.

Dylan is zo geniaal, dat hij zelfs voor mensen als u gezorgd heeft. De Spotify Playlist met Dylan covers is er speciaal voor de tere zieltjes die afgeleid worden door zijn stem en daardoor de kwaliteit van de songs niet kunnen ervaren.

Bob Dylan: Covered on Spotify - open.spotify.com