Het is zover! Crosby, Stills & Nash komen weer naar Nederland. In juni staan ze in de HMH.

Daar móet ik heen.

Absoluut! Na 4 jaar werd dat weer eens tijd! Aangezien Crosby en Nash al 67 zijn wil ik niet nog eens 4 jaar wachten.

Ik hoop wel dat er geen voorprogramma komt, of een hele korte, anders kom ik niet meer thuis haha.

Ja, daar moet ik ook rekening mee houden helaas. Hopelijk kan er iemand rijden...

Ik heb gemaild met HMH, waarschijnlijk is het om kwart voor 11 / 11 uur afgelopen. 10 over 12 gaat mijn laatste trein terug, dus dat is goed nieuws.

Zometeen even een kaartje bestellen. Ik snap niks van dat livenation.nl en nu is er ook nog een storing.

Edit:

Zo kaartje is besteld Ik heb de Blackbox maar genomen, scheelt maar 6 euro met een balkonplaats. Jammer dat er alleen zitplaatsen zijn, maargoed wel begrijpelijk.

DETROIT (Billboard) - Early recordings of a dozen Crosby, Stills & Nash tracks -- including favorites such as "Marrakesh Express," "Almost Cut My Hair," "Deja Vu," "Love the One You're With" and "Chicago" -- will be featured on an album of demos due in stores on June 2.

The full "Demos" track stack included: "Marrakesh Express," "Almost Cut My Hair," "You Don't Have To Cry," "Deja Vu," "Sleep Song," "My Love Is A Gentle Thing," "Be Yourself," "Music Is Love," "Singing Call," "Long Time Gone," "Chicago" and "Love The One You're With."

Long Time Gone is van de ''Frozen Noses'' (Crosby en Stills, voordat Nash er bij zat). Geen denderende opname, maar toch wel interessant. Ik verheug me er in ieder geval al op.

Ik kijk er niet echt naar uit. De meeste van die demo's hebben we volgens mij al wel gehoord (bijv. de Crosby-Stills versie van 'Long Time Gone' en de akoestische demo van 'Almost Cut My Hair' staan op Crosby's "Voyage").

Ik koop 'm natuurlijk wel, maar ik zit meer te wachten op de nieuwe CSN coversplaat en natuurlijk Stills' box set,.

Ik heb niet erg hoge verwachtingen van die coversplaat, maar ach... Het is beter dan niets hè. Ik kijk het meeste uit naar de Stills & Hendrix opnames, die misschien in de Stills box komen las ik.

Het concert in de HMH is (nu al) uitverkocht. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht, ik ben blij dat ik op tijd mijn kaartje had.

Ik vond vandaag een cd van CSN, een dubbelaar, getiteld
"Live In L.A."
Ik veronderstel een bootleg, want erg officiëel ziet hij er niet uit.
O.a. Blackbird van The Beatles staat erop.
Geluidskwaliteit is redelijk goed, ik zeg wel; redelijk.

Kent nog iemand dit album?

Ja, dit is gewoon een rip off van de DVD ''Daylight Again'' (dus niet het album uit 1982). Erg legitiem lijkt hij me niet, ik denk niet dat CSN er iets mee te maken heeft.

Ik hoef hem niet te hebben want hij is niet ''officieel'' en ik heb de DVD Daylight Again, waar precies hetzelfde op staat. De kwaliteit van de Daylight Again DVD is overigens prima.

Het concert van Glastonbury is deels uitgezonden door de BBC, net gedownload, straks ff bekijken. Dit was de setlist trouwens:

Southern Cross
Military Madness
Marrakesh Express
Long Time Gone
Rock And Roll Woman
Uncle John’s Band
Helplessly Hoping
Guinnevere
Ruby Tuesday
Déjà Vu
Chicago
Almost Cut My Hair
For What It’s Worth
Wooden Ships
Teach Your Children

Op zich is Uncle John's Band van Grateful Dead wel te te CSN-en, maar of ik dat wil horen... Ruby Tuesday staat overigens wel op die DVD, die maar 9 nummers bevat.

Yes! Toch nog een ticket kunnen regelen voor CSN a.s. maandag! Na het zien van het Glastonbury optreden wilde ik hun concert in HMH echt niet missen. Nu moet ik nog langer wachten met het aanschaffen van NY's Archives, maar dat heb ik er wel voor over.

Ja, die Archives lopen niet weg, maar CSN wel.

Ik heb trouwens gister gemaild naar de HMH, en dit is het tijdschema:

18.30 uur: Buitendeuren open, binnenkomst publiek.

20.05 uur: Crosby, Stills & Nash, 1e set.

21.00 uur: Pauze

21.20 uur: Crosby, Stills & Nash, 2e set.

22.45 uur: Einde show. Aanvang afterparty in de Beatbox en foyer.

Ik heb één minuut om de laatste overstap te kunnen pakken, dus dat gaat waarschijnlijk niet lukken. Hopen dat pa me in Arnhem op wil halen.

Ik heb daar al rekening mee gehouden, want mijn vader gaat gewoon mee (ook al kent hij alleen de platen met Neil en enkele CSN hits).

Je betaalt een behoorlijk bedrag voor zo'n concert, dus zou het jammer zijn als je eerder moest vertrekken.

Als ik de trein om half 12 pak kom ik nog steeds wel thuis, maar ik hoop dat ik die van 11 uur net kan halen. Maar ik wil inderdaad ook niks missen.

Jammer dat het allemaal zitplaatsen zijn, maarja...

Dat is inderdaad wel spijtig. Volgens mij waren het bij Stills solo vorig jaar wel gewoon staanplaatsen. Een volledig akoestisch concert zoals op de DVD "The Acoustic Concert" is perfect geschikt voor zitplaatsen, maar wanneer ze gaan rocken ga ik ook liever staan.

Ik ben bij het concert in Vredenburg geweest van de tour waar later de dvd "The acoustic Concert" is uitgebracht. Was begin jaren 90, die 4cd box was toen net uit. Dat was gewoon een sta-concert, en dat beviel prima! Ik stond helemaal vooraan. Een van de mooiste concerten waar ik bij ben geweest!
Vanavond zitten, en dan ook nog eens ergens achteraan omdat ik laat was met kaartjes kopen. Maar ja, als de muziek maar goed is, en dat denk ik wel. Verwacht er veel van!!

Mijn plaats is in de blackbox, rij 13.. Ik geloof dat dat wel een aardige plek is. Ik wilde per se niet achteraan of op het balkon.

En? Wat vonden jullie er van? Ik vond het een leuk concert, maar muzikaal vond ik het niet top. De stem van Stills vond ik met name bij de acoustische nummers in het begin erbarmelijk. Later was het beter. Al zong hij de meeste nummers niet mee. Maar hij maakte op gitaar wel veel goed! En ik vond het einde vrij abrupt. Ik had nog wel een kraker verwacht, Teach your children of zo. Of The Lee Shore.
Ze wilden zeker nog even snel naar de afterparty in paradiso (Brian Wilson!).

Goed concert, maar absoluut niet zo goed als Glastonbury. Stills was inderdaad niet best. Met ondersteuning van Nash ging het nog wel, maar toen hij Southern Cross inzette begonnen er om me heen zelfs wat mensen te lachen. En toen ik knabbel en babbel hoorde vallen moest ik zelf ook even lachen haha. Rock and Roll Woman en Bluebird gingen beter.

Op Nash heb ik eigenlijk niks aan te merken. Grappig om te zien dat Nash zich in de loop der tijd van buitenbeentje tot leider heeft opgewerkt. Crosby heeft ook nog een geweldige stem, maar helaas zit er een brommende ondertoon op z'n stem als hij op normale toonhoogte zit. Met name in Cathedral viel dat erg op. Long Time Gone en Almost Cut My Hair waren echter wel hoogtepunten.

Ik was blij met You Don't Have to Cry, mijn favoriete CSN nummer, en Ruby Tuesday was al aanzienlijk verbeterd (jammer van het ingestudeerde praatje...), maar ik vond 5 covers zo snel achter elkaar wel een beetje te veel. Love the One You're With vind ik akoestisch ook veel beter, maar deze versie kon er ook mee door.

Al met al heb ik genoten, al vond ik zo'n 70 euro voor een kaartje wel wat aan de dure kant als ik zie wat je er voor terug krijgt. Niet zo goed als Neil Young in Ahoy, maar ik ben blij dat ik ze gezien heb. Zometeen even op zoek naar een bootleg.

Ik heb erg genoten van het concert van gisteravond. Stills was in ieder geval veel beter bij stem dan ik had verwacht, zeker in vergelijking met het concert van 2005 in de Pepsi Stage. Ook kwam hij fitter over (in 2005 trok hij zich nagenoeg na elk nummer even terug achter de coulissen om bij te komen) en zijn gitaarspel klonk bij vlagen geïnspireerd en bevlogen.

Tussen het repertoire zaten redelijk wat verrassingen (Bluebird en Rock & Roll Woman) De gespeelde covers maakten niet erg veel indruk op mij. Met name Uncle John's Band van de Grateful Dead kon absoluut niet tippen aan het orgineel.

Het publiek kwam wel erg mak over. Misschien dat er daarom maar een toegift werd gespeeld.

Vreemd dat Teach Your Children en Wooden Ships ontbraken, die worden bijna altijd wel gespeeld. Dream for Him was dan wel weer een leuke verrassing.

Ik denk alleen wel dat je CSN een beetje gevolgd moet hebben de laatste jaren om vandaag de dag van een concert van ze te kunnen genieten. Je schrikt je anders rot als Stills begint te zingen en de gitaarsound is toch ook erg anders om twee voorbeelden te noemen. Het verwachtingspatroon is anders te hoog en dan ga je je eerder aan bepaalde dingen storen.

Op oor.nl las ik dat Teach your Children en Wooden Ships wel onderaan de setlist stonden. In plaats daarvan hebben zij op het allerlaatste moment besloten om Love The One Your With als toegift te spelen.

Ja, dat las ik ook. Had liever die andere twee gehad, maarja.

Ik ben een megafan, maar ik moet ook eerlijk zijn. Ze begonnen akoestisch en het was even schrikken. Met name 'Helplessly Hoping' (ondanks het leuke arrangement dat doet denken aan de 1969 CSNY versie in de CSN box) klonk gehaast en zelden werden de juiste noten gehaald. 'You Don't Have To Cry' was al iets beter, maar de heren moesten duidelijk nog wat opwarmen. Mijn vader zat naast me en hij kent niet zo heel veel van CSN, maar ik kon merken dat hij niet echt onder de indruk was. Gelukkig werd het steeds beter toen ze covers gingen spelen van 'Ruby Tuesday', een James Taylor nummer en een prachtige versie van Dylan's 'Girl From The North Country' door Stills. Ook Crosby's 'Guinnevere' was ontzettend mooi. Daarna zakte het weer wat in met de Grateful Dead-klassieker 'Uncle John's Band' en een weinig indrukwekkend 'Our House', overigens met een wel heel matige bijdrage van het publiek.

Het was pauze, en ik kreeg het gevoel dat ik misschien niet had moeten komen. De eerste helft was slechts af en toe op ouderwets hoog niveau, en als ik eerlijk moet zijn is het eigenlijk het slechtste akoestische CSN-optreden dat ik van ze gezien/gehoord heb sinds "Live Aid".

De tweede helft was echter ronduit geniaal. De samenzang was uitstekend (niet in de laatste plaats dankzij de hulp van toetsenist James Raymond, maar dat maakt niet uit), en Stills speelde briljante gitaarsolo's. Crosby was geweldig tijdens 'Long Time Gone' en 'Almost Cut My Hair', Stills speelde enkele prachtige Buffalo Springfield-klassiekers en Nash was ook veel beter dan tijdens de set voor de pauze. Met name 'Marrakesh Express' viel in positieve zin op: prachtige samenzang wederom.

Ik vond Stills eigenlijk beter zingen dan ik had verwacht. Hij ging gelukkig niet al te vaak de hoogte in (muv enkele jammerlijke momenten in 'Southern Cross'), maar gezien het feit dat hij bijna doof is was ik erg onder de indruk.

Het publiek, dat voornamelijk uit grijze en kalende mensen bestond (volgens mij was ik één van de 5 jongere bezoekers ofzo), vond ik erg matig. Ondanks een redelijk groot aantal CSN-shirts, was het duidelijk dat het grootste deel alleen voor de hits kwam, waarvan er maar weinig gespeeld werden. Hetzelfde gebeurde ook toen ik The Moody Blues in de HMH zag spelen: enkele jaren geleden: het publiek was veel enthousiaster tijdens 'Nights In White Satin' dan bij de minde bekende songs. Volgens mij vonden CS&N het publiek ook niet geweldig; er kwam maar één toegift: 'Love The One You're With', overigens in een prima versie.

Ik vond het één van hun allerbeste elektrische sets in jaren. Toch wel vreemd, omdat vroeger de akoestische set juist het hoogtepunt was, en de elektrische nummers veel te wensen overlieten.

Voor de echte fans was het mooi dat ze ook obscuur materiaal speelden: 'In Your Name' van Nash bijvoorbeeld, en een prachtig 'Dream For Him' (mijn favoriet op CSNY's "Looking Forward") van Crosby. Tijdens deze nummers raakten de bezoekers voor, naast en achter mij (ik zat in rij 7 op de tribune) nogal verveeld. Ik was echter aan het genieten...

Wat ik jammer vind aan concerten in de HMH (dus niet alleen dit CSN concert) is dat het geluid vaak belabberd is. Stills' gitaar vond ik bijvoorbeeld veel te luid. Ook was het niet intiem, en dat is juist zo belangrijk bij die akoestische set. Iedereen was stil tijdens deze set, maar er was absoluut een gespannen sfeer. Gelukkig is er nog de grapjas Crosby. Toen een mannelijke fan uit het publiek riep "you look good, David", zei Crosby "ik had liever gehad dat je je zus had meegebracht om dat te zeggen. Als een man zoiets roept doet het me teveel denken aan mijn tijd in de gevangenis". :- )

Mijn avond werd helemaal goedgemaakt door de tweede helft, en ik had ze het povere begin van de eerste set gelijk vergeven. Mijn vader was echter ook na de tweede helft niet heel erg overtuigd, geen idee hoe dat kan. Hij is veel vaker naar concerten geweest dan ik, dus ik denk dat hij gewoon beter gewend is (en heel veel nummers waren voor hem onbekend).

Uiteindelijk vind ik dat ik niet teveel heb betaald, ondanks het tegenvallende begin.

hoogtepunten (in willekeurige volgorde): 'Girl From The North Country', 'Southern Cross', 'Long Time Gone', 'Cathedral', 'Dream For Him', 'Guinnevere', 'Almost Cut My Hair', 'Love The One You're With', 'Rock And Roll Woman, 'For What It's Worth', 'Marrakesh Express' (en waarschijnlijk nog een paar andere tracks die ik inmiddels vergeten ben: de setlist is nog nergens te vinden volgens mij).

@ Stijn. Ik heb Crosby, Stills & Nash rond 1991 een keer live gezien. In mijn herinnering waren zij toen alledrie nog perfect bij stem maar wat mij bij is gebleven is dat zij destijds de studioversies klakkeloos naspeelden. Ik heb mij toen eerlijk gezegd wel wat verveeld bij dat concert.

Dit kan ik van het optreden van gisteren niet zeggen. Ondanks dat er hier en daar wat steken vielen en dat de samenzang verre van perfect was, heb ik mij geen moment verveeld.

Ja, alles naspelen is oersaai, dan kan je net zo goed een CD aanzetten. Al moet ik zeggen dat ik de DVD 'The Acoustic Concert' erg mooi vindt, al is het verval bij Stills al te horen.

Uncle John's Band vond ik eigenlijk wel leuk, maar niet zo goed als het origineel, dat klopt. Eigenlijk alleen For What It's Worth vond ik ondermaats, er zaten een paar belachelijke uithalen in van Stills, en ik vind die CSN uitvoeringen eigenlijk zelden geslaagd.

Overigens heb je gelijk Down_By_Law, Stills' gitaar was af en toe veel te luid. Ik ben even vergeten in welk nummer het was, maar er was een solo waarbij ik niet eens kon horen welke noten hij speelde. Het leek toen op een grote geluidsbrij.

De samenzang was minder goed dan vroeger, maar als we objectief kijken is de samenzang tussen Nash en Crosby nog steeds beter dan het merendeel van andere bands. Ook al zit er een leeftijdsverschil van zo'n 40 (!) jaar tussen.

Maar ach, ik ben blij dat ik ze gezien heb met een leuk concert. En de volgende keer ga ik gewoon weer naar Neil Young, die was de vorige twee keer ook top. Het zal 'm in de naam Young zitten wellicht.

Ik weet niet, ik vind 'For What It's Worth' door CSN(Y) wel iets hebben, al blijft de beste live versie die solo-versie op de Acoustic Concert DVD.

Toen Stills gitaarsolo's speelde klonk het alsof Neil Young aan het spelen was, dus dat van die geluidsbrij kan kloppen

De samenzang was echt bijna afgrijselijk in 'Helplessly Hoping', maar dat werd tijdens de elektrische set echt wel goed gemaakt. Ik heb ze het refrein van 'Southern Cross' live zelden zuiver horen zingen, nu ging dat wel goed. Als ik de samenzang vergelijk met die van bijv. de Fleet Foxes live, dan is dat echt een wereld van verschil. De Fleet Foxes kunnen sowieso nog heel wat leren van CSN!

Mochten ze ooit weer naar NL komen, in welke combinatie dan ook, dan ga ik er weer naar toe. Want op de momenten dat het goed was (zo'n beetje de hele tweede helft), was het ook écht heel goed. Zou ik graag nog eens willen meemaken. Toch vrees ik dat dit (met name voor Stills) één van de allerlaatste optredens zal zijn. Het duurt niet lang meer voordat de samenzang gewoon niet meer zal klinken. Het kost ze nu al ontzettend veel moeite.

Het is schandalig, maar Neil heb ik nog nooit live gezien. Ik vind zijn platen de laatste jaren nog wel redelijk tot goed, maar live vind ik hem echt heel wat minder. Maar ik ga, wellicht volgend jaar, absoluut nog eens naar een van zijn concerten (vooral als Crazy Horse meekomt), al is het alleen omdat hij een van mijn grote helden is.

Tja, ik ga dan denk ik niet meer naar CSN. Als het weer 4 jaar duurt zijn Crosby en Nash 71....

Ik weet niet hoe bekend je bent met bootleg materiaal van Neil Young's optredens van de laatste jaren, maar hij is echt nog geweldig vind ik. Ten tijde van die Road Rocks Vol. 1 plaat was hij niet erg goed live, maar ik vind dat hij de draad weer aardig oppakt en in 2008 en tot nu toe in 2009 is hij echt geweldig. In 2008 had hij soms alleen wel wat rommelige setlisten met weinig onderlinge samenhang, dat is dit jaar beter. Zoek anders eens een bootleg van z'n optredens in Antwerpen en Ahoy vorige maand.

In Parijs (4 juli) speelden CSN trouwens drie toegiften: Wooden Ships, Teach Your Children en Love The One You're With. De setlist was verder vrijwel identiek, alleen speelden ze daar ook Military Madness.

Toch wel vreemd.