Ik heb inderdaad niet heel veel bootlegs gehoord en ik denk dat mijn mond gesnoerd wordt als ik uiteindelijk een concert van hem meemaak. Zijn stem vind ik overigens wel wat minder worden, maar natuurlijk wel in mindere mate dan Stills.

Hier trouwens nog een recensie van het CSN concert van gisteren. Ik ben het er helemaal mee eens. OOR.nl

Neil's stem wordt wel minder dat klopt, maar veel van zijn leeftijd zouden graag nog zo'n stem hebben. Z'n stem blijft herkenbaar, en voor sommigen zal het wellicht ook voordelen hebben. Niet iedereen houdt van die onvaste hoge kopstem zoals op After the Gold Rush, en dat onvaste is er nu wel uit doordat hij iets zakt met z'n stem.

Voor de harmonieen met CSN is z'n stem wel geschikter geworden. Vroeger moest Neil echt geen harmoniestem doen, dat werd zo'n piepstemmetje.

Ik las de Oor recensie, en ik ben het er ook voor 95% mee eens. Alleen dat van Crosby's stem op normale hoogte is ze niet opgevallen.

Het publiek krijgt de toegiften die het verdiend. Net als bij Neil Young het geval was zou je het publiek lethargisch kunnen noemen. Zie hier wat CSN ervan vonden:

http://www.mobypicture.com/...

Overigens speelden ze ipv Military Madness nu Just a Song before I go.

Haha, hoe kom je aan die foto?

Als CSN dit echt heeft geschreven is het ook best gierig, niet elk nummer kreeg een even groot applaus dat klopt wel, maar toch.

Gevonden op internet. Iemand was blijkbaar gelukkig genoeg om de hele dag met de heren door te brengen. Hier een link naar de hele rapportage:

http://www.flickr.com/photo...

Overigens laat mijn geheugen me in de steek: speelden ze gisteren nu wel of niet een stuk van Suite Judy Blue Eyes?

Nee, Stills durft die niet meer aan lijkt me. Dat is maar goed ook, dat zou een echte afgang worden. In ieder geval sinds 2004 zit deze niet meer in de setlist, Stills speelde hem vorig jaar nog wel tijdens z'n solo show.

Maargoed, ze zullen het vast niet zo kwaad bedoeld hebben met die leus, maar het komt natuurlijk van twee kanten. Niet voor elk nummer verdienden ze een grandioos applaus ofzo.

Ze mogen ook wel eens opschieten met die show. Neil Young's optredens staan er altijd veel sneller op...

Daar heb je gelijk in, maar vanaf 'Guinnevere' had het veel enthousiaster gemogen. Voor zulke strak gespeelde rocknummers in de tweede helft had de reactie van het publiek wel wat enthousiaster mogen zijn.

Ik vind het commentaar van CS&N op het publiek meer dan terecht, en eigenlijk schaam ik me een beetje dat ik onderdeel was van datzelfde, doodsaaie publiek (ondanks het feit dat er ook echte fans aanwezig waren)

Tja, maar voor dat geld mogen ze eigenlijk helemaal niet klagen en zouden ze verplicht moeten zijn om de setlist netjes af te maken. Ik vond het publiek niet razend enthousiast, maar ook niet erg saai. Tenminste om mij heen niet. Het waren toch voornamelijk ouderen, en die zie ik niet de longen uit hun lijf schreeuwen e.d. Zeker niet met zitplaatsen.

Ik moet wel zeggen dat ik na de Glastonbury DVD (te) hoge verwachtingen kreeg. Als ik die niet gezien had dan had ik meteen voor dit optreden getekend. Heb tenminste de kans nog gehad om een van m'n favoriete bands te zien.

Ik heb net een gedeelte van het optreden in de Royal Albert Hall teruggehoord, en daar klonken ze (met name tijdens het begin met 'Helplessly Hoping') een stuk beter. Ik denk dat we gewoon de pech hadden dat we misschien wel het minste concert van deze CSN tour gezien hebben.

De meeste mensen hadden denk ik gewoon te hoge verwachtingen. De echte fans weten wel dat de samenzang niet meer zo klinkt als vroeger, maar misschien was dat na de ondermaatse uitvoeringen van 'Helplessly Hoping' en 'You Don't Have To Cry' zo'n teleurstelling voor de rest van het publiek dat ze niet meer enthousiast waren. Mijn vader was daar in ieder geval één van. De prachtige uitvoeringen van o.a. 'Almost Cut My Hair' konden de avond voor hem niet meer redden.

Gezien het feit dat het tijdens Glastonbury en in de RAH wel constant goed klonk, wil ik ze de volgende keer graag weer zien (maar inderdaad niet als dat nog 4 jaar duurt). Dan neem ik mijn vader weer mee zodat hij ook onder de indruk is. Hopelijk spelen ze dan in Paradiso, waar het geluid veel beter is.

Op Youtube staan een aantal filmpjes met redelijke geluidskwaliteit, heb die zolang maar omgezet naar audio bestanden. Heb nog geen getapede show in flac bestanden gezien, ik hoop niet dat niemand het opgenomen heeft.

Helemaal mee eens. In 2005 heb ik in Paradiso een optreden bijgewoond van Crosby & Nash. Dat was gewoonweg een perfecte avond. Een klasse optreden met veel toegiften, een geweldige sfeer en een zeer goed geluid.

Ik was daar niet bij, maar heb dat concert later wel gedownload. Erg mooi inderdaad.

CSN: nostalgie en ambachtelijkheid
(bron: http://www.bndestem.nl/algemeen/cultuur/5223549/CSN-nostalgie-en-ambachtelijkheid.ece)

De omstandigheden waren natuurlijk volledig op 'nostalgie' gericht, maandagavond bij de oude hippie-helden Crosby, Stills & Nash in de Heineken Music Hall.
Het is veertig jaar geleden dat hun legendarische, titelloze debuutalbum verscheen. En ook precies vier decennia her dat ze - samen met Neil Young - geschiedenis schreven op Woodstock. Vrijwel het hele concert draaide om dat verre verleden. Nostalgie, maar geen gemakzuchtige nostalgie. Daarvoor fonkelde er toch te veel ambachtelijkheid.

In 2005 was het trio voor het laatst in ons land te horen. Toen wierp Stephen Stills als vocale stoorzender een schaduw over het optreden. En het ronduit abominabele soloconcert dat dezelfde Stills oktober jongstleden in Paradiso gaf deed het ergste vrezen voor dit hernieuwde weerzien met de groep die ooit juist vermaard was om de meerstemmige zang. Des te groter was de verrassing dat dezelfde Stills - de jongste van de drie, doch lichamelijk het meest aangetast door de genadeloze tand des tijds en tegelijkertijd puur muzikaal de begaafdste van het stel - het er ditmaal redelijk af bracht. Niet in de laatste plaats door de hulp van Crosby en Nash, beiden zevenenzestig inmiddels.

Nostalgie dus, want in tegenstelling tot parttime kompaan Neil Young, zijn Crosby, Stills en Nash er de laatste decennia niet meer in geslaagd om repertoire met een wat langere houdbaarheid te schrijven. Dat lijken ze zelf ook goed te beseffen. De twee enige wat recentere liedjes, Crosby's Dream for him en Nash' tenenkrommende In your Name vlak achter elkaar gezongen, vormen het onbetwiste dalletje van het concert.

Is er dan helemaal niets verrassends? Toch wel, een beetje. Er blijkt komend najaar een nieuw CSN-album te verschijnen waarop de drie hun favoriete songs van anderen vertolken. Daarvan komt in Amsterdam een vijftal voorbij, waaronder Ruby Tuesday van The Stones, Tim Hardins Reason to Believe' en Dylans Girl from the North Country. Allemaal typische sixties-nummers, helemaal in Crosby, Stills & Nash-stijl gepresenteerd. En daarmee eigenlijk net zo 'déjà vu' als hun eigen klassieker met die titel.

Guinnevere wordt door alleen Crosby en Nash gezongen en laat horen hoe messcherp de harmonieën van dat duo nog kunnen zijn. Als bij andere songs Stills richting microfoon loopt hou je je hart toch even vast. Het lijkt ook alsof hij in de pauze van de anderen te horen heeft gekregen: 'Alsjeblieft, kop dicht en gitaar spelen!'. Dat doet Stephen inderdaad in het tweede deel van het concert. Het levert prachtversies op van ondermeer Long Tíme Gone en Almost cut my Hair.

Pikant genoeg zijn de afsluiter For what it's Worth' en de toegift Love the One you're with weer beide van Stills' hand. Het is gewoon mooi hoe Crosby en Nash, plus de begeleidingsband met ondermeer Joe Vitale op drums, Stills er met perfecte koortjes doorheen slepen. Als superknechten in een wielerploeg die hun topsprinter in positie brengen voor de laatste honderd meter. En geloof het of niet: De ploeg wint met een banddikte.

Interessante recensie. Er zit veel waarheid in, maar waarom 'In Your Name' zo tenenkrommend is begrijp ik totaal niet. Gewoon een prima Nash-nummer.

Ja, ik vind 'm ook niet slecht, maar geen hoogvlieger.

Het concert van CSN in de HMH is inmiddels te vinden op internet in goede kwaliteit!!

Ik zie het, ik moet alleen even wachten tot iemand 'm doorstuurt. Ben zelf van Dime afgekickt.

Hoe kan je daar nou van afgegooid zijn? Was jouw download/upload verhouding niet goed? Ik zit volgens mij zelf net op het randje.

Als je een manier weet waarmee ik je die bestanden kan laten downloaden moet je het maar even laten weten. Er zijn volgens mij wel van die upload sites, maar ik weet niet precies hoe dat werkt.

Mijn poort stond niet open en daar kwam ik pas achter toen ik aan 'share ratio violation' deed. Die 0.25 haal ik nu nooit meer.

Op megaupload en rapidshare zou je ze kunnen uploaden. Het spreekt redelijk voor zich. Je pakt ze in met winrar (eventueel in 2 of 3 bestanden) en dan kun je ze daar gewoon uploaden. Dan krijg je een link. Niks met registreren ofzo. Als je dat zou willen doen ben ik erg dankbaar, maar voel je nergens toe verplicht.

Nou, de PC staat te uploaden. Zal nog wel even duren. Ik geef je een seintje als ie klaar is!

Ah, hartstikke bedankt!

Ik heb je een bericht gestuurd.

Heb ook het concert gedownload en moet zeggen dat de akoestische set maar een saaie bedoeling was... allemaal een beetje het zelfde tempo, net iets te langzaam, geen wonder dat Stills op een gegeven moment zei: 'maybe this can wake you up'. Uncle John's Band vond ik een beetje jammer, beetje saai en passieloos gezongen, net als de rest van de covers eigenlijk. Hopelijk kan Rick Rubin er nog wat van maken in de studio want als het zo de plaat op moet koopt niemand em; als je die in de auto zou draaien krijg je binnen no-time spookrijders.

Enfin, de elektrische set was wel OK, heb niet alles geluisterd, maar het kon ermee door. Ik stoorde me wel enorm aan de slechte articulatie van Stills (meer nog dan zijn belachelijke uithalen af en toe). Die man moet gewoon eens naar een logopedist, kan ie zijn maatje Bob Dylan gelijk meenemen. CSN zijn eigenlijk meer een akoestische act, elektrisch redden ze het live gewoon niet. Beter hadden ze met band een (semi-) akoestische set gespeeld, zoals Neil deed in het midden van zijn concert in de Ahoy.

Heb geen spijt dat ik niet ben gegaan in ieder geval. Als ik dan moet kiezen tussen CSN en Neil ga ik 10 keer liever dan Neil.

Beetje raar wel, als 'echte fan' geef je wel tientallen euro's uit aan een exemplaar van El Dorado (waar ik slechts een kopie van heb) maar naar een concert gaan is dan weer te duur.

Ik vond eerst ook dat Neil het na 2000 een beetje had gehad, maar toen ik bootlegs hoorde van de jaren daarna, zoals in Ahoy met Crazy Horse, tijdens de Greendale en Chrome Dreams tours stond het als een paal boven water dat ik hem sowieso nog eens moest zien. Dit terwijl ik CSN in de jaren 80 al niet meer de moeite waard vond.

Vandaag maar eens Crosby, Stills & Nash en Deja Vu luisteren, toen ze nog in topvorm waren en hun tijd vooruit, in plaats van achter de feiten aan lopend.

Ik weet nog niet zo goed wat ik van die cover CD moet denken. Ruby Tuesday zie ik wel wat worden. Uncle John's Band is ook wel leuk.

Maar verder.... You Can Close Your Eyes vind ik echt onvoldoende. Reason to Believe is op zich geen onaardig nummer, maar CSN moet er nog wel flink aan sleutelen. Girl from the North Country kan er net mee door, maar het is eigenlijk ook niet iets waar ik me op zit te verheugen.

Verder heb je wel gelijk dat CSN akoestisch altijd beter was, maar nu heb ik liever dat ze alleen nog maar elektrisch spelen, die sets vind ik stukken beter.

CSN heeft in de loop der jaren trouwens wel een aantal verandering toegepast die afbreuk doen aan hun muziek. Die elektrisch klinkende akoestische gitaren om te beginnen. Marrakesh Express hoort live gewoon in de akoestische Woodstock uitvoering, Wooden Ships mist net dat beetje extra's door het ontbreken van het solo'tje in het intro. Love the One You're With is elektrisch veel minder goed. Helplessly Hoping in elektrische uitvoering, al kwam dat omstreeks 1970 ook al voor. Het komt er uiteindelijk op neer dat het nu allemaal net wat gekunstelder klinkt, wat voor een groot deel te wijten is aan de keuze van Stephen Stills' gitaarsound.

En Stills z'n articulatie is inderdaad echt dramatisch. Cocaine, whiskey en een verkeerde zangtechniek hebben z'n stem niet goed gedaan. Schitterend hoe hij in bijvoorbeeld Black Queen zingt, maar na twee jaar begint je stem dan wel te haperen....

Het probleem is alleen dat je Stills ook niet kan missen. Crosby & Nash concerten zijn ook mooi, maar dan is alle rock weg.

Stephen Stills heeft eigenlijk veel te weinig gedaan met z'n talent. In potentie was hij misschien nog wel talentvoller dan Neil Young. Sowieso een betere zanger en muzikant, alleen z'n teksten zijn wel minder dan die van Neil.

Toch vond ik het concert geslaagd. Niet zo goed als Neil Young, maar ik heb me prima vermaakt en absoluut geen spijt dat ik gegaan ben.

Harm, de prijs is in het verleden inderdaad een reden geweest om niet naar een concert van Neil te gaan. Dit jaar was zijn concert in Ahoy wel een stuk goedkoper, maar gezien het feit dat hij heel regelmatig naar NL komt en CSN niet, heb ik voor CSN gekozen. Ik moet ook nog sparen voor Neil's Archives, dus reden genoeg om Neil's concert dit jaar over te slaan.

Ook moet ik heel eerlijk toegeven dat ik Neil de laatste jaren niet zo geweldig vind, live althans. De lof voor bijv. de "Heart Of Gold" DVD vind ik wat overdreven. Maar waarschijnlijk is het heel anders als je erbij bent. Bij Neil heb ik de laatste jaren geen enkel live-nummer gehoord dat het origineel overtreft (maar - nogmaals - ik heb ook weer niet zo heel veel bootlegs gehoord). Bij CSN hoor ik nog steeds magische momenten tijdens recente concerten.

En ja... ik heb nu eenmaal meer geld over voor CD's/LP's dan voor een concert. Tijdens CSN werd dat helemaal duidelijk voor mij. Ik vond het een prima concert, maar het geluid was niet best en ik zat best ver van het podium... geen 60 euro waard. Toen ik "Eldorado" kocht voor een belachelijk bedrag had ik trouwens ook meer geld om uit te geven... dus zo raar is het echt niet.

Altijd die kritiek op Stills. De man is bijna doof, maar zijn zang viel me in de HMH echt 100% mee. Alleen tijdens de akoestische nummers werd het pijnlijk duidelijk dat hij de samenzang misschien aan C&N over moet laten. Zijn leadzang was gewoon goed, en het gitaarspel was - ondanks de onaangename sound - uitstekend.

'Marrakesh Express' hoort dan misschien akoestisch, maar deze live versie was absoluut een hoogtepunt.

Ik ben heel benieuwd naar de covers-CD. Het door Stills gezongen 'Girl From The North Country' is in ieder geval perfect geschikt voor CSN en live klonkt het prachtig. 'Ruby Tuesday', 'Uncle John's Band' en dat James Taylor nummer zijn ook goed geschikt. Alleen de versie van 'Reason To Believe' viel me wat tegen, maar wellicht klinkt die veel beter op de plaat.

Ik heb Stephen Stills ook geprezen voor alle mooie dingen die hij gedaan heeft, maar ik ga zijn huidige niveau niet verbloemen omdat ik nou eenmaal fan ben.

Ik luister of de stem wel of niet goed is, ongeacht wie er staat te zingen. Als Robert Plant er een zootje van zou maken zou ik dat ook zeggen. Dat doet helemaal niks af aan mijn beeld van de artiest op hun hoogtepunt. Stephen Stills had naar mijn mening één van de mooiste stemmen ooit. Bijna dagelijks heb ik muziek van Stephen Stills aan staan, dus ik heb absoluut geen hekel aan hem.

Maar ik durf Stills' stem nu echt niet goed meer te noemen. Hij zingt vals, zeurend en onduidelijk. En ja, z'n stem viel op zich mee in vergelijking met voorgaande jaren, en daar stel je je toch op in om een teleurstelling te voorkomen, maar dan ligt de lat inmiddels wel erg laag.

De opmerking van mij dat hij veel meer uit zijn talent had kunnen halen was dan ook niet negatief bedoeld, maar juist om te schetsen hoe goed Stills eigenlijk was.

Mijn reactie was ook niet als een aanval bedoeld. Maar dat hij niet meer zo goed zingt als vroeger was al zo'n 15 jaar duidelijk, en steeds rukken de critici (journalisten dus) weer uit om hem op dat gebied neer te sabelen.

Ik heb al meerdere keren gezegd dat ik zijn stem nog steeds mooi vind, maar bij voorgaande concerten was hij inderdaad regelmatig out of tune. Ik las dat het komt doordat hij bijna doof is, en dan vind ik het een hele prestatie om nog steeds zo te zingen als in de HMH (ook al is hij wel degene die de samenzang verpest). Dat kleine beetje achtergrondinformatie mag toch wel meegenomen worden bij de beoordeling van zo'n concert.

Wat hij dan natuurlijk niet moet doen is een heel soloconcert spelen, zoals vorig jaar in Paradiso. Ik heb verschillende opnames teruggehoord van die tour, en het was regelmatig verschikkelijk. Dus als ik het niet goed vind, geef ik dat ook toe.

Natuurlijk prefereer ik ook de jongere Stills. Het wordt te weinig gezegd dat hij toen (1966-1972) gewoon geweldig was.

Oke, daar kan ik me in vinden.

Die tour vond ik trouwens nogal wisselvallig. In Milaan was ik bijvoorbeeld positief verrast, maar er zaten ook echte dieptepunten tussen. Zo'n soloconcert is eigenlijk wel te veel van het goede ja.