Ik zou eerder You Are What you Is, Roxy & Elsewhere, Lather en Broadway the Hardway hier tussen zetten dan bijvoorbeeld Waka Jawaka of Them or Us....

Smaken verschillen, zeker bij zo'n uiteenlopende artiest als Zappa, dat blijkt wel weer...

Maar goed, de door jou genoemde albums had ik ook al aan gedacht, maar dan was het lijstje nog langer geworden.
En Broadway The Hard Way en Lather zijn fantastisch, zeker Lather, maar dat zijn beide wel albums die enige achtergrondinfo vereisen om ze wellicht helemaal op waarde te kunnen schatten.

Broadway... is erg politiek geladen en dat moet je wel liggen, alhoewel de muziek uiteraard weer erg goed is uitgevoerd en klinkt als een klok.
Lather heeft een erg roerige ontstaansgeschiedenis en veel muziek daarvan is ook weer te beluisteren op andere albums...

Het is ook maar net wat Outblasty muzikaal al gewend is natuurlijk.

edit: had je trouwens mijn recensie bij Dust Sucker al gelezen ?
Nog bedankt voor de tip, wat een plaat

Toen ik mij tweede Zappaplaat kocht, deed ik gewoon een graai in de bak bij Plato met mijn ogen dicht en welke ik in mijn handen had, kocht ik. Toevallig Joe's Garage. Geen spijt van gehad.

Hot Rats volgde snel. En het muzikale geweld is fenomenaal. Bovendien is het ook bijzonder sfeervol en klinkt het alsof het heel spontaan is opgenomen.
Willie The Pimp heeft een lichte voorkeur vanwege de fenomenale gitaarkrachtpatserij.

Wees blij, het had ook Thing-Fish kunnen zijn

Of zoals Kaztor zegt: Stink-Vis

Ach ja, het had verkeerd kunnen uitpakken. Maar ik kon gewoon niet kiezen. En wat er lag, was ook nog eens een fractie van het oeuvre. Tot nog toe is mij er nog geen één tegengevallen.

Ehh, nee, nog niet... ik ga hem meteen opzoeken, enne... graag gedaan....

Bij mij viel eigenlijk alles wat ik probeerde van de man een beetje tegen. Behalve deze Hot Rats en Jazz from Hell.

Op de 1 of andere manier vind het het 'smaken verschillen' hier op mu.me net zo cliche dan 'de beste wensen' de eerste week van Januari.

Ik vind het wel een mooi lijstje, en die van Freakey horen daar ook zeker nog in thuis. Ook zou ik The Best Band You Never Heard In Your Live er ook nog bij willen noemen. Ook een mooie instapplaat die ook erg geschikt is als Zappa instapplaat.

Ach eigenlijk is bijna ieder werk wel een mooi album om mee te beginnen. Als de muziek van Zappa je bevalt, waardeer je bijna alle albums toch wel.

Thing-Fish en Playground Psychotics zijn platen die ik ook gekocht heb, en beiden 1 keer heb gedraaid, maar er zijn genoeg platen van Zappa die ik een stuk liever opzet dan die 2. Dat zijn er 2 die je met een gerust hart kunt laten liggen.

Nee met best band you never heard.... ben ik begonnen en die vond ik eerst (nu vind ik hem geweldig) echt slecht. Nadat ik het een half jaartje heb laten liggen begon ik met Sheik Yerbouti. Die vond ik geweldig, en daar ben ik alles afgegaan in chronologische volgorde vanaf de Mothers of Invention. (Wat voor liefhebbers van jaren 60 ook een goede instap is)

Na een hele discussie is dat voor mij ook een beetje de conclusie aangezien ik minstens 10 platen voor bij heb horen komen. Ik begin dan ook gewoon met "zijn bekendste" werk Hot Rats en dan zie ik wel weer verder.

Ik kwam op YouTube deze video tegen.



Het komt me vaag bekend voor, maar ik kan het niet plaatsen. Is dit ook op CD uitgebracht?

Volgens mij is het licht gebaseerd op love of my life.

Bij Frank Zappa - Make a Jazz Noise Here (1991):

ook leuk .
Mensen geven gewoon hun mening bij een album en ook bij deze .
Het is 1 grote theater show , dit album heb ik geprobeerd te luisteren op aanraden van een mede user . Misschien heeft ie mij het verkeerde Zappa album geadviseerd .
Maar als je Zappa ziet is het ook niet zo verwonderlijk want hij ziet er ook niet echt serieus uit .
Maar heeft de man ook serieuze platen gemaakt , zoja welke?

rudiger toch, alle muziek van zappa is uiterst serieus, kan ook niet anders als je op dat hoogstaande niveau muziek maakt

ja, de man is altijd in voro wat gekkigheid, flauwekul en nonsens theater, e doch, als je zuiver naar zijn muziek luistert kun je niet anders concluderen dat het belachelijk goed werk is, enkele uitzonderingen daargelaten

instapplaten,wellicht hot rats, one size fits all, roxy, grand wazoo, burnt weeny sandich

wellicht dat die je beter bevallen

toegegeven, ik ben ook niet kapot van de zoveelste onderbroekenlol op elke plaat, maar muzikaal zit het immer snor, aldus de snor

los van dat alles is de muziek van zappa bij uitstek muziek dat je niet fatsoenlijk kan beoordelen op 1 luisterbeurt, gaat je niet lukken, is niet terecht, de parels ontvouwen zich bij meerdere luisterbeurten

Oke ik zal Hot Rats binnenkort eens beluisteren en was deze live plaat minder geschikt om in te stappen . Kijk , met zo`n discography wat Zappa heeft kan ik me ook niet voorstellen dat het allemaal joke platen zijn en moet er ook serieus werk tussen zitten .
En na 10 nummers beluisterd te hebben kan je idd geen normale waardering geven , laat staan een stem maar er is altijd `n eerste indruk.

ik vond zappa bij eerste kennismaking echt helemaal niks, rommel

nu hooked

Nou nou rudiger, als je Make A Jazz Noise Here al niets aan vind, dan word het vrij moeilijk om Zappa ooit te gaan waarderen denk ik.

Ik houd voornamelijk van de serieuze kant van Zappa en dat komt er naar mijn idee echt verreweg het beste uit op dit album. Al mogen Hot Rats, Waka Jawaka, The Grand Wazoo en de 3 Giraaralbums er zeker ook zijn.

Op de meeste stukken van Make A Jazz Noise Here word enorm virtuoos gespeeld natuurlijk.

Jammer dat de nadelige stukken jou storen, want het is echt een super goed album.

Zappa is trouwens ook iets voor echte fijnproefers denk ik, vooral voor diegenen die wat verder gaan dan de standaard en basic muziek die de meesten gewend zijn.

Ik geef het nog niet op .
Ik moet ff de tijd ervoor nemen.

btw, als apastrophe/overnite sensation je niet bevalt, dan geef het maar op

want dat is zon beetje zappas meest coherente plaat, boordevol humor, nie alleen tieten en onderbroeken, en ook nog eens een mooi geheel van kop tot staart

Ik vond Zappa een jaar of 15/20 terug helemaal niets aan. Mijn eerste kennismaking was met Sheik Yerbouti, maar vond het maar onzinnige en overbodige rommel toen. Ik dacht ook dat het een stuf kikker was altijd, en een drugsgebruiker, maar daar had ik mij enorm in vergist toen.

Maar gelukkig hebben we tegenwoordig internet en weet ik inmiddels wel beter.

De meeste muziek van Zappa is uiterst serieus, vooral de meeste instumentale passages, en vooral ook de timing met de vele muzikanten en de vele instrumenten vind ik gewoon ongeevenaard.

Als Hots Rats jou niet bevalt dan Apostrophe/Over Nite Sensation inderdaad. Of Sheik Yerbouti, want dat is een erg toegangkelijke plaat voor Zappa zijn doen. Of b.v One Size Fits All met 1 van de beste Zappa nummers ever erop, namelijk Inca Roads.

Of voor jou als gitaarliefhebber misschien ook wel een gitaar album. B.v Shut Up And Play Yer Guitar uit 1981, of Guitar uit 1988.

48 originele Zappa platen heb ik inmiddels, (eigenlijk 50 met Zappa Plays Zappa en een cover album) en tis alweer een tijdje geleden dat ik er weer eentje bij wil gaan kopen, maar eigenlijk vind ik die 48 platen wel genoeg ook. Ik kan mijn hele leven wel met Zappa vooruit nu denk ik.

Al zouden Wazoo, Buffalo en Trance Fusion nog wel een mooie aanvulling zijn, en neem ik er toch nog albums bij dan zouden die 3 het wellicht worden. Maar echt iets toevoegen doet het natuurlijk niet meer met wat ik nu al heb.

Met de oude en eerste Zappa albums heb ik mijn handen meer dan vol nog, ben er nog steeds niet aan gewend, en misschien wen ik er wel nooit aan, maar wil ze er toch bij houden, want je weet maar nooit.

Ik heb er 24 en ik heb een beetje hetzelfde gevoel als jij.

Natuurlijk heeft Zappa nog zoveel andere geweldige muziek gemaakt, maar het meest essentiele heb ik nu gewoon in huis.

Er zijn nog best een aantal albums die ik ooit in huis zal halen, zeker tegen een juiste prijs laat je niet makkelijk een cd van Zappa liggen, maar dat heeft nu geen haast of prioriteit meer.

Ik mis alleen nog wat klassiek werk van Zappa (op een bootleg dvd na), terwijl ik dat toch helemaal niet verkeerd vind.

24 is ook al behoorlijk wat inderdaad.

Als ik zie wat ik ervan draai zouden 24 voor mij ook wel genoeg zijn denk ik.

Meestal draai je toch hetzelfde spul weer wat je toch al wel bevalt.

De platen met de vroege Mothers had ik achteraf niet hoeven kopen, maar nu ik die heb, doe ik ze ook niet meer weg.

Of iemand zou er een goede prijs voor moeten geven dan gaan ze alsnog de deur uit bij mij.

Vraag is nu welke van de 50 zou ik kunnen missen, en welke niet.

1. Van de vroege Mothers zou ik het debuut b.v echt nooit weg doen, vooral omdat een debuut plaat van het kaliber Zappa behoorlijk essentieel is natuurlijk. En de muziek klinkt gewoon lekker vooral. Conclusie, altijd houden en nooit weg doen.

2. Were Only In It For The Money vind ik niet heel bijzonder, maar word door velen echt aanbeden. De reden daarvan zouden de texten wellicht kunnen zijn, maar muzikaal vind ik het allemaal maar wat magertjes. Conclusie, mag van mij weg.

3. Absolutly Free is een plaat waar je van moet houden, ook mijn ding niet zo, maar vind hem beter dan Were Only In It For The Money. Mag ook weg van mij.

4. Weasels Ripped My Flesh kun je al helemaal geen touw aan vast knopen, en mag ook weg. Kheb er gewoon te weinig luistergenot van. Voor mij samen met Were Only In It For The Money de minste Zappa platen.

5. Uncle Meat is ook geen must have voor mij, vooral vanwege de onzinnige en lange praat sessies. Mag van mij weg.

6. Cruising With Ruben En The Jets klinkt wel weer aangenaam, die ga ik af en toe nog wel draaien, mag blijven dus. Maar echt essentieel en missen zou ik hem ook niet, mag evt ook weg.

7. The Grand Wazoo is gewoon geweldig, en behoort bij mijn favo Zappa albums, nooit weg doen.

8. Hetzelfde geld voor One Size Fits All, het eerste echte Zappa album met zang die mij echt goed bevalt, met Inca Roads als magistrale topper erop. Essentieel Zappa album voor mij.

9. Burnt Weeny Sandwich is een mooi muzikaal album met meerdere gezichten vind ik, van de ene kant de poppenkast van Were Ony In It en Absolutly Free, en anderzijds al een beetje de stijl van One Size Fits Al. Essentieel album vind ik die je er altijd bij moet hebben.

10. Dan komen 4 live albums aan bod. Another Band From L.A met het geweldige Billy The Mountain en daarna het live album uit 1971 Filmore East wat ook een must have is.

Roxy & Elsewhere is natuurlijk 1 van de meest belangrijke live albums van Zappa en vind het een super schijf. Playground Psychotics kun je missen als kiespijn echter, met name door het ontbreken van mooie muziek stukken. Gewoon nooit kopen, zonde van het geld. Aangezien hij overal nogal wat kost ook.

5 albums mogen zowiezo weg van mij dus van de vroege Mothers, 4 studio albums en Playground Psychotics. En Cruising With Ruben And The Jets vind ik niet zo essentieel om hem als een absolute must have te gaan zien, eigenlijk 6 albums zeg maar mogen de hut uut.

Let wel dit is mijn persoonlijke voorkeur en smaak en heeft verder niets met de kwaliteit van de albums zelf te maken.

Wil je alle albums toch kopen kan het maar zo je ding zijn natuurlijk, maar er zijn misschien ook users met ongeveer dezelfde smaak als mij, en ik zou zeggen doe je voordeel ermee.

Later misschien meer over andere Zappa en de mij beter bevallende mid jaren 70 en jaren 80 albums.

Voor mij essentiele Zappa albums van de Mothers dus:

1. Freak Out.
2. Burnt Weeny Sandwich.
3. The Grand Wazoo.
4. One Size Fits All.
5. Roxy & Elswhere.
5. Live Filmore East 1971.
6. Another Band From L.A

De rest van Zappa en Mothers zou ik wel kunnen missen en hoef ik, zo ik er nu over denk niet weer te horen.

Grappig, ik zou 2 t/m 5 die je noemt nooit weg doen.

Maar ik ben dan ook een art snob.

Heb eens wat zitten bladeren/lezen in de Mojo Classic over Frank Zappa. Naar aanleiding van dat plus het al eerder horen van Hot Rats ga ik me ook maar eens wagen aan de rest van het werk van Zappa. Zal wel even duren voordat ik een beetje hoogte krijg van de muziek aangezien het voor mij niet bepaald makkelijk luisterbare albums zijn die ik tot nu toe gehoord heb. Maar er zit zeker veel potentie in.

Make a Jazz Noise Here is nu niet echt een standaard Zappa plaat. Ik kan me best voorstellen dat een niet geoefend Zappa luisteraar knettergek wordt van een nummer als When Yuppies Go to Hell.

Zeker geen plaat die ik aan een beginnend Zappa luisteraar zou aanbevelen. Volgens mij kan je als beginner veel beter met platen als Overnite Sensation, Apostrophe' en Zoot Allures aanvangen, zeker als je het verder niet zo op jazz hebt.

Dat is zeker geen doorsnee Zappa plaat. Ik zou bij die adviezen Sheik Yerbouti willen voegen.

In dat nummer When Yuppies Go To Hell word enorm virtuoos en op een ongekend hoog niveau muziek gemaakt.

Als je op den duur goed thuis bent in de muziek van Zappa zou je beamen dat het live album Make A Jazz Noise Here beslist 1 van zijn absolute hoogtepunten geweest is.

rudiger zoekt vooral een Zappa plaat die serieus bedoeld is zonder overbodige onzin en zonder grappen en grollen verder.

Hot Rats, Waka Jawaka en The Grand Wazoo zijn dan beter als instap dan Over-Nite Sensation, Apostrophe, Zoot Allures en Sheik Yerbouti denk ik. Al zijn dat natuurlijk ook echt must haves die je niet mag missen, dat lijkt me duidelijk.

Wel of geen hoogtepunt. Dan vind ik The Best Band You Never heard In You Life een beter advies.