marcello schreef:

De lage waardering voor 'And then there were three' heb ik nooit begrepen; hier staan stuk voor stuk prachtige nummers op. De hoes straalt iets van een wintersfeer uit, zo klinken de nummers ook: Many to many, The snowman (snowbound), The lady lies, stuk voor stuk prachtige nummers.

dat dus

zaten ook 9 berichten tussen dus daarom begreep ik het niet helemaal

Ben je follow you follow me en turn it on again vergeten?



Voor de laatste keer: DIT NUMMER IS GESCHREVEN DOOR TONY BANKS!!!!

Bij Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974):

het is ongelooflijk een opmerking te lezen , dat collins beter zingt dan gabriel , er is een hemelshoog verschil , dit is wel het beste album aller tijden , en waar de geniale niet achter te halen doordringende en emotionele stem , die tegelijk staat voor vechtlust , jeugd , verwondering , en oud worden of zijn , kan het schaapgemekker van collins nog niet aan de hielen van peter , ok dit moest er even uit

Je werd net even emotioneel als Gabriel zelf.

Maar ben het helemaal met je eens.

Tuurlijk is Collins geen betere zanger ...
Collins' stem vind ik wel krachtiger, maar zeker niet mooi. Soms te scherp en op één toon.
Gabriels stem vind ik ook niet echt mooi, maar er ligt veel emotie in. En die past enorm bij de oude Genesisplaten.

wow 10 komma's in één zin

Nou ik ken minstens zoveel Genesis fans die daar heel anders over denken. Puur technisch is collins zeker een betere zanger, meer bereik, meer power. En persoonlijk hoor ik hem liever dan Gabriel, zeker in de vroege periode vond ik Gabriel's stem niet geweldig. Maar er zijn ook mensen zoals jijzelf die dat niet vinden. Ajax - Feijenoord dus.

Ik betwijfel of Collins technisch gezien beter is...

Als zanger kan ik beamen dat de partijen van Collins veel moeilijker zijn te zingen dan die van Gabriel.

Niet te zeggen dat hij een "klassiek"goede zanger is a la Freddy Mercury of George Michael natuurlijk, maar het mooie van Collins vind ik zelf dat er aardig wat zangers zijn die qua stemgeluid lijken op Gabriel (Fish b.v.) maar noem mij 1 zanger die lijkt op Collins. En dat past toch wel weer bij Genesis, dat aparte, unieke.

Overgens heeft Gabriel zelf naar verluid gezegd, Phil, you sing better then me, but not quite like me. En absoluut, nummers als "Dance with a moonlight knight" en "Cuckoo Cocoon" past gewoon 300% beter bij gabriel. Maar ik zie Gabriel geen Duchess zingen hoor.

who dunnit daar in tegen

Allemaal leuk en aardig dit maar binnen Genesis fankringen is men het er over het algemeen redelijk over eens dat Collins tijdens wat je voor het gemak de And Then There Were Four tijd kunt noemen, de Gabriel-nummers veel beter en consistenter zong. Dit gebaseerd op de ruim beschikbare concertopnames uit beide tijdperken. Gabriel had nog wel regelmatig een off-day, Collins had daar in die tijd veel minder last van.

me dunkt.

Klopt , ik ken een optreden van Gabriel, samen met Sinead O'Conner, waarin hij duidelijk een off-day had en dat is het moeilijk te pruimen. Volgens mij was dit een optreden voor Amnesty.
Toch ... het indrukwekkende van zijn stem vind ik toch wel de emotie die hij hier in weet te leggen en dat hoor ik minder bij Collins. Misschien is daarom ook wel de stem van Collins minder vermoeiend om naar te luisteren.

dat was volgens mij in Den Haag (Statenhal??), toendertijd had hij ook nog een relatie met Sinead (ik weet het moeilijk voor te stellen...) dus misschien had hij andere dingen aan zijn hoofd

Peter en Sinead een koppel?
Dat is hetzelfde als koppeltjesvorming tussen
- David Bowie en Björk
- Bono en Laura Lynn
- Kate Bush en Eminem
- Mylene Farmer en Helmut Lotti
(voor alle duidelijkheid: de eerst genoemde is de goede partij)

en toch is het zo!

Dus je vindt Bowie een goede partij? Qua muziek wel maar verder

de combinatie Mylene Farmer en Frans Bauer had om taalkundige redenen mijn zegen wel gehad.

Kan ik wel in komen, Collins is meer van de agressie (In the Cage, Domino), dat doet ie super, Gabriel meer van de sfeersongs, aan de andere kant als ik Heathaze of One for the Vine luister krijg ik toch steeds weer kippenvel.

Björk en David Bowie, dat zou ik de arme man niet willen toewensen. - Lelijk ijslands grobbekuiken.

Valt me dat tegen zeg ... Wil niet teveel off-topic gaan maar het stuit mij tegen de borst om Björk zo te benoemen.

Als je mij 1 artiest zou noemen aan wie ik een enorme schurft hekel hebt:

Björk

Vandaar deze reactie, ik kan nog haar, nog haar hoofd nog haar muziek luchten of zien. Ronduit verschrikkelijk.
Maargoed laten we het weer over Genesis hebben.

Wat heeft dit onschuldig Ijslands meisje jouw aangedaan ??

Mocht je jezelf hier ooit overheen kunnen zetten, luister eens naar 'Vespertine'. Een waar meesterwerk !!

Maar okay, dit is al verplaatst naar Genesis, dus we zullen maar on-topic blijven.

Maar toch .............

Collins' stem is pas na And Then There Were Three veranderd of beter gezegd, zijn zangstijl. Luister maar eens voor de gein eerst ATTWT en dan naar Duke en je hoort duidelijk het verschil. Daarvoor had zijn stem veel meer een fluwelen karakter en doet hij wat mij betreft in emotie niet onder voor latere Gabriel.

Ja, je leest het goed.. latere Gabriel want ik vind eigenlijk helemaal niet dat Gabriel in zijn Genesis periode nou zo veel emotie in zijn zang legt. Doet hij eigenlijk alleen maar op The Lamb en dat komt omdat het onderwerp en de teksten hem zo na zijn. Op bijna alle andere albums en stukken zijn de onderwerpen een stuk plastischer (mythen, stukjes geschiedenis, grappige verhalen) en dat nodigt nou niet echt uit tot emotievol zingen. Tuurlijk zijn er wel momenten aan te wijzen op oudere albums (het intro van Dancing Out With The Moonlit Knight, delen van Supper's Ready, Cinema Show) maar over het algemeen is het meer acteren met z'n stem dan er echt z'n emotie in leggen. Nee, dan luister maar eens naar z'n solowerk... pff... daar gebeurt echt wat op emotioneel gebied.

Wat jij acteren noemt, betitel ik meer als expressief waarin hij de emotie van het verhaal goed weergeeft. En ja, dat hoor ik ook heel goed in zijn solowerk hoewel het daar inderdaad minder expressief maar veel emotioneler is. De teksten zijn dan ook veel meer sociaal bewogen.
De zang in 'Dancing with the moonlit knight' vind ik wel zijn beste in zijn Genesis periode.

Even technisch: Dat komt omdat Collins door de jaren heen hoger is gaan zingen qua bereik in zijn borststem. Daar hij voorheen zijn kopstem gebruikte bij b.v. Afterglow, Lady Lies en One for the Vine om de hoge noten te halen, pakte hij dit later live en met nieuw materiaal op zijn borststem (of zgn. belching), waardoor je meer vermogen hoort, maar wat inboet aan "sfeer". Het probleem is dat kopstemmen live vaak slecht werken en je keel verneuken. Pas bij hold on my heart hoor je hem weer voor het eerst zijn kopstem gebruiken in het refrein. Daarbij mag gezegd worden dat hij Fading Lights bijna onmenselijk zingt, die noten die hij daar te voorschijn tovert met zijn wat mij betrefd zo'n beetje het knapste wat hij ooit heeft gedaan. Ik vind hem dus qua zang zeker beter geworden door de jaren heen, niet minder.

Bij Genesis - Calling All Stations (1997):

Genesis verdient een reunie . En om jou gelukkig te maken beste Flipper, nodigen we Peter Gabriel ook uit .

Sterker nog, zonder Gabriel zou ik het geen reunie willen noemen.

Hij mag er van mij ook bij. Om op zijn fluit te spelen dan alleen he.

Met je muziekale opvoeding was in ieder geval niets mis mee.