Inmiddels in de zaal. Het podium lijkt wat op de hoes van Genesis Live. Wat opvalt is dat meer ouders hun (oudere) kinderen hebben meegenomen. Vraag mij af of het uitverkocht is. Weinig T-shirts publiek wat je normaal wel in De Boerderij ziet dus ik vermoed ook wat gemiddeld Genesis muziek jaren 90 volk. Ook goed. Ik heb mijn charisma Mad Hatter shirt aan.

Net Duchess gehoord. Live. Wat mooi. Een wens werd vervuld.

Weer terug rijdend ergens in de buurt van Rotterdam. Ik denk dat ik één van de beste concerten ooit van de band heb gezien. Gedreven, muzikaal prima in orde, emotioneel, een werkelijk fenomenale lichtshow, enthousiast publiek, prachtige uitvoeringen van zowel zeer oud werk zoals stukken van Stagnation (52 jaar oud !) , Selling Engeland, The Lamb (mooie uitvoering) tot Duke nummers (Duchess was zo mooi) tot het nieuwere oude werk zoals Fading Lights, Domino, No Son of Mine en Throwing it all Away.

Je zag mensen echt genieten, de tijd vloog voorbij en we gingen zeer tevreden weg.

En Collins ? Dat wordt een ander verhaal. Maar ik buig diep voor de man.

Mooi dat je genoten hebt! Ik heb nog even getwijfeld, maar laat ze aan me voorbij gaan. Vooral vanwege de slechte conditie van PC. Ik heb zijn sterke vocalen van de tweede helft jaren '80 als referentie in mijn hoofd, en dan vind ik de zang zoals ik hoorde op de YouTube registraties van de afgelopen dagen toch te treurig (dit overigens zonder enige vorm van sarcasme: ik heb een groot respect voor de man).

Speelden ze de door jou genoemde oude nummers helemaal, of slecht korte fragmentjes? Ik vind het zo jammer dat ze schijnbaar bijvoorbeeld het weergaloze instrumentale tweede deel van Fading Lights weglieten en direct overgingen op Cinema Show (niet zo'n sterke overgang trouwens ook naar mijn idee).

Nog zo aan het nagenieten van ongetwijfeld de laatste keer dat ik mijn muzikale helden live mocht aanschouwen. En wat extra bijzonder om dat te mogen doen met mijn oudste zoon en dochter. Om hen te zien genieten van de muziek die je eigen leven zo enorm gekleurd heeft, is echt een extra dimensie aan een concert wat ongelofelijk goed was. Muzikaal was het misschien wel het beste dat ik ze ooit gezien heb (vanaf de Invisible Toch Tour). De dynamiek van de drums van jongeheer Collins zullen daar zeker bij geholpen hebben. Daar ging zo'n power en drive van uit, die de hele band opstuwde. Rutherford en Banks waren meesterlijk. De solo's van Cinema Show en Frith of Fifth waren tranentrekkend. Maar ook het gitaarwerk van Rutherford was op de een of andere manier bijtender. Of hij op z'n oude dag nog een beetje rock is geworden. Zelfs de solo's van hem waren prima. Daryl Stuermer was zijn gebruikelijke zelf. Foutloos. En zijn interpretatie van de Hackett-solo blijf ik heerlijk vinden. Anders dan van de oude meester, maar met emotie gespeeld. En Collins? Ik heb me geen seconde gestoord aan het feit dat zijn kracht en range minder zijn. Hij deed het uitstekend en is zelfs zittend op een kruk nog steeds een rasentertainer. De subtiele hulp van de achtergrondvocalisten was heel mooi verwerkt en stoorde nergens. En bovendien werd er deze keer massaal meegezongen door het publiek. meneer was in mijn linkeroor de derde backing vocalist. Maar ook de rest van het publiek was uitgelatener en meer participerend dan ik ooit eerder bij genesis heb ervaren. Dat maakte de sfeer ook extra bijzonder. Gecombineerd met een mooie setlist met een goede balans tussen pop en prog, een geweldige lichtshow/visuals en het besef dat dit een knallend afscheid van de kern van mijn muzikale leven was, maakte dit tot één van de meest bijzondere concerten die ik ooit heb meegemaakt. Ik kan alleen maar een hele diepe buiging voor deze drie oude mannen maken en oprecht zeggen: dank jullie wel.

Die nummers spelen ze niet geheel. Vooral het oudere werk niet, dat zijn dan echt 'flarden' maar het kwam wel binnen. Zo'n Stagnation zit echt verwerkt in een soort medley maar je hoort het wel. En toch, als je Collins de eerste regels van Selling England hoort zingen dan krijg ik echt kippenvel, het is geschiedenis. En ja, ik miste ook idd de overgang naar het tweede deel van Fading Lights maar dan overgaand naar The Cinema Show en Afterglow.. Dat is toch wel heel mooi. Ze hebben zoveel moois.

Daar kom ik nog een keer op terug hier op MuMe. Ik was nl zeer onder de indruk van zijn verschijning als geheel. Hij blijft dat podiumdier, die entertainer. En de kwetsbare zang wordt ook goed opgevangen. Maar goed, dat verhaal komt nog.

Niet doen. Gaan. Het is, denk ik, de laatste keer. Er zijn nog kaarten voor vanavond. Je krijgt er anders spijt van. Zeker weten.

Gaaf om die enthousiaste berichten te lezen van het concert van gister. Het viel me net trouwens op dat Genesis hier op musicmeter 6 albums op rij heeft met een score van 4+
Ik heb tot nog toe nog geen andere band/artiest gevonden die ze dat nadoet. Zou dat een unicum zijn?

Ook bij Gisteren ... gezien!

Dus hij leeft nog ? En hij is aanwezig op een podium ? Maar.. Hoe ? Zit hij nu op een stoel ? Drumt hij echt niet meer ? Huh, al 10 jaar niet meer ? Gaat dat zingen nog wel dan ? Hmmm, ik weet niet of ik dan nog wel naar een concert van Genesis wil want het is toch niet meer de oude Collins. Genant een beetje want waarom doet hij dit nog. Geld tekort ? Daar ga ik geen geld aan besteden. Hij moet dat niet meer doen. Zo verliest hij zijn aanzien wat hij zo mooi opgebouwd had. Ik snap het niet..

Woorden die ik zowel las als hoorde de afgelopen jaren over Little Big Man. En met deze woorden toch ook een beetje in mijn achterhoofd stapte ik de Ziggo Dome zaal binnen waar mijn band van de afgelopen 40 jaar zou optreden. Ik had mezelf totaal geen verwachtingspatroon opgelegd. Ik zou wel zien wat er zou gespeeld gaan worden. Wat de lichtshow zou worden. Of hoe Collins zou zingen en performen.

Want ik heb de man wat keren mogen aanschouwen op een podium. Zowel solo als met de band. En ik zag vaak een man die zichzelf compleet gaf. Zowel op drums en/of zingend. Op zijn drums zoveel techniek met Genesis. Kijk maar eens naar beelden van de beginjaren 70. Half ontbloot, dikke baard, lange haren, volop aanwezig, soms zijn draaimicrofoon naar zich toetrekkend om Peter Gabriel te ondersteunen en vaak wat wild kijkend maar toch zo beheerst. Bijzondere was dat ik gisteravond precies dezelfde blik in de ogen van zijn zoon Nicholas zag en dezelfde gedrevenheid hoorde en zelfs voelde. Nicholas is duidelijk een jaren 20 drummerskind zoals vader dat was in de jaren 70.

Ik heb Collins gezien met zijn dikke kop vol van de cortisonenprikken die hij had gehad om goed te kunnen zingen in de eind jaren 80, begin 90. Het was in de Kuip. Ik stond vooraan. Ik heb later pas tapes gehoord van dezelfde concert tour maar dan in Wembley ergens eind jaren 80. Het had mij niet verbaasd als hij ook links en rechts een snuifje van het witte poeder toen nam. Zeer strak..

Gisteravond kwam er een oud lijkende man op een stok het podium opgestiefeld. Hij zag er wat eenzaam uit, haalde zijn stoel en ging met een duidelijke zucht zitten. Met een licht trillende hand pakte hij de microfoon. Een oud lijf en een doorleefd hoofd wat ook zo opgemerkt zou kunnen worden in het bejaardentehuis. Is hij echt nog maar 72 ? Hij lijkt wel 90. En hij moet dus nog een dikke twee uur zingen en entertainen ? Leg de AED alvast maar klaar.. One, Two, Three, Four....

Ik heb Collins solo live gezien. Niet vaak want dat was niet helemaal mijn ding. Zijn show, zijn nummers, zijn publiek. Die twee keren dat ik er was voelde ik wel de drive maar het raakte mij niet. Iets met afstand. Voelde alsof ik op het verkeerde feestje was terecht gekomen. Andermans feestje.

Ja, ik geef toe. Collins zat er gisteravond soms met de zang gewoon naast. Maar de twee, niet weggewerkte maar duidelijke aanwezige, achtergrondzangers pakten dat zeer subtiel op. En ws de geluidsman die aan de volumeknoppen zat ook. De ene wat zachter, de ander wat harder en dan weer andersom. Collins kwam eerst wat moeilijk op gang maar het publiek, de band en iedereen had er zo'n zin in. Elk nummer werd enthousiast begroet, meegezongen, gevierd, beleefd en tevreden afgesloten. Zoveel mensen zoveel lol met elkaar. En wie hield dat feestje in stand en gaande ? Juist.. Die man op die stoel ! (Bekende) grappen over de muziek ("Nu gaan we dus oude nummers spelen en Nieuwe.. Alhoewel, die 'Nieuwe' zijn ook al weer oude nummers.."). Zijn overbekende tamboerijnen act bij I Know What I Like maar dan de verkorte rolstoelversie. Publiekparticipatie bij The Last Domino waar hij toch een kleine 20.000 man alles laat doen wat hij wilde vanuit dat verdomde stoeltje. Contact maken met The Other Side ("Whoohoohoo..Hands in the air").

En altijd maar weer vol in de Spotlight en de camera met dat oude lijf, die oude kop, dat kwetsbare aura, de trillende handen, de schuddende kin. Het lijf kapot gedrumd, de stembanden weggeschuurd door teveel en te hoog gezongen noten. Overbelast, kapot, Little Big Man, teveel van zichzelf gegeven aan ons, zijn publiek. Schenk daar nog een hoop alcohol bij in dat lijf en mix het met elkaar.. Een Collins cocktail 2022, Shaken and Stirred..

Maar de ogen van de man stralen plezier uit, leven nog, een weerspiegeling van de ziel. Priemend, venijnig zelfs en vol gedrevenheid. Ergens is de ziel van de man gevangen in dat lijf.. Maar wat gaf hij gisteravond een show weg. Een podiumdier, getrouwd, gescheiden en weer opnieuw getrouwd met Banks en Rutherford. Verguisd, bespot, opgehemeld, drank & drugs, commercieel uitgewoond, experimenteel, bekroond en afgezet, een eenzame miljonair, bemind en uitgekotst, een God in de jaren 70/80/90 en een gekooid zieke wegvagende ziel vandaag de dag..

Hoe kan ik anders dan mijn hoed afnemen voor Little Big Man, hem bedanken voor alles wat hij mij gegeven heeft. Een prachtige muzikale reis met echte dieptepunten maar ook zeker fenomenale hoogtepunten heb ik met hem meegemaakt.

Het concert gisteren was zelfs één van de beste hoogtepunten. Een waardige afsluiting en afscheid van Genesis voor mij. Mooier had het niet gekund..

Naast een aantal zure recensies die alleen maar weer focussen op de dingen die Collins niet meer kan, heb ik met plezier de recensie in OOR zitten lezen: Recensie: Dansen op de vulkaan bij Genesis in Ziggo Dome (concert) | OOR Precies dit. Ik had het niet beter kunnen beschrijven.

Ook ik heb vanavond volop genoten van het concert van Genesis. Met voor mij als hoogtepunt Afterglow, waarbij ik tot tranen geroerd werd.

Sluit me bij bovenstaande aan. Fantastisch, echt heel erg goed. Wat een band. En er is genoeg over Phil gezegd.

Neil Young / NYCH!

Hmm, als je die combineert kom je ook op 6 op rij inderdaad, maar het is niet een mooi rijtje van 6 in één oogopslag.

Opeth komt ook tot 6, op 1 en 3 honderste na bijna 8 op een rij.

Inderdaad was dat erg mooi. Vind dat ze dat heel mooi deden maar de achtergrond zangers.
Persoonlijke uitschieters toch wel home nu The sea, Domino en fading lights/ cinema show

Allerlaatste show (ooit) gegeven gisteravond:



Collins: “Yes, after tonight we all have to get real jobs.”

Phil Collins en Genesis verkopen muziekrechten voor 300 miljoen dollar | Muziek | NU.nl

En Steve Hackett maar spelen en spelen en de naam hoog houden… En geen cent hieraan verdienen natuurlijk met ‘The Old Ones’ !

Als er hierdoor wat mooie live cd’s door worden uitgebracht is het een prima deal

Het zal wel een foutje zijn maar in Duitsland zijn ze er van overtuigd dat de band op 30 juni 2023 nog een concert geeft in Frankenthal. Kunnen zo’n 1000 mensen in de zaal. Gaat druk worden..

Genesis Tickets, Tour Dates Concerts 2023 – Songkick

Alle 54 soloprojecten van de bandleden in een top 54

Klein stukje scrollen naar beneden. Mooi overzicht.

Leuk, maar zo jammer dat Ray Wilson in dit rijtje volkomen genegeerd wordt.

Ja, daar heb je zeker gelijk in. De beste man wordt blijkbaar gezien als 'Het Kwaad van een sneeuwvlok in juni'. Snel weggesmolten in een mooie maand. Mad Man Moon...

Zoon doet vader in Genesis ! Helemaal top ! Liefde voor de drums met achtergronden, lessen enz…

Dit is echt wel uniek hoor. Je ziet (hoort) nu hoe de drums in bv The Cinema Show (live) van Seconds Out werden ge- en bespeeld. En dat door de zoon van Collins. Een soort behind the scenes.

Ik ben geen drummer, maar wat word ik hier blij van, zeg!
Ik heb wel een muzikale familie en we duiken wel eens met elkaar een repeitiehok in om muziek te maken. Ik heb zelf Firt of Fifth geopperd, dus iedereen is druk aan het oefenen. Mijn jongste neef is een begenadigd drummer en ik stuur hem dit wel even door

Ik moet zeggen dat ik dit één van de betere muzikale docu's vind van de band zelf. Natuurlijk, het gaat over drums maar Nic (die zich ook goed verdiept heeft in de band van zijn vader) vertelt zoveel over waarom bepaalde stukken (en hoe ze zijn ontstaan) zo worden gespeeld:

- De invloeden van bv Zappa (via Chester Thompson) de zo geheten 'Chester Fills') op de drumsound van Collins die vanaf Wind & Wuthering te horen zijn (bv op Afterglow).
- Dat Los Endos eigenlijk een soort verzameling is van bepaalde drum riffs van alle nummers op A Trick of the Tail.
- Het antwoord van Tony Banks toen Nic vroeg of de tekst van Fading Lights ook echt over het einde van Genesis ging.
- Dat ze Suppers Ready vele malen geoefend hebben voor de laatste wereldtournee van 2022 om te spelen maar dat het toch niet doorging. Jeetje..
- En nog meer..

Maar Nic Collins is retestrak met zijn sticks en je hoort vanaf het 'Watcher of the Skies' tot 'Wot Gorilla' tot 'Dukes End' tot 'You'll be in my Heart' (en nog andere nummers) dat Nic de nummers van de band goed bestudeerd heeft, beheerst en ook echt muzikaal kan verantwoorden en uitvoeren. En met zoveel kennis, gevoel voor ritme, timing en liefde. Mijn vrouw zei nog: "Als hij nu nog kan zingen dan is het plaatje compleet". Wat mij toen opviel is dat Nic een paar ritmes als een soort 'dekadekadengdeng' scattend bracht en dat zijn vader precies hetzelfde deed op het nummer 'Droned' van het album Face Value uit 1981.

Ook bijzonder vond ik de mimiek van Nic. Als hij de nummers van de band speelde was hij echt gefocust maar toen hij het nummer 'Raincheck' van zijn eigen band 'Better Strangers' speelde had hij dezelfde mimiek als zijn vader toen deze in de vroege jaren van Genesis speelde. Dat was duidelijk Nic's eigen muziek.

Ja, dit was echt genieten en voor mij eens een betere verdieping in de muziek en de muzikaliteit van de leden van Genesis.

Nog geen idee wat hier op zal staan, maar ben wel heel benieuwd....

/ Genesis: BBC boxset to be released on 3rd March - genesis-news.com

Meerdere mogelijkheden
Pre-order

Dus op de cd versie staan meer nummers als op de lp versie.... Dat is dan weer minder. Ik wil een lp, maar geen nummers missen....

De pre-order is nog niet van start gegaan?