George Kooijmans is een man van privacy, is een man die slechts publiciteit zoekt als het echt niet anders meer kan, gewoonlijk om zijn muziek te promotoren, hoewel hij dat ook liever aan Barry Hay over liet, maar nooit over privé aangelegenheden, hij woont ergens in een boerderij in België.
Dat hij dat nieuws van zijn ernstige ziekte nu naar buiten laat brengen door zijn management , doet het ergste vermoeden.

Het gaat dus om ALS/motor neurone disease.

Klote is dat. Mijn moeder is aan een andere spierziekte (SMA type 4) overleden op de intensive care. Verschrikkelijk om te zien en voor de getroffen persoon om mee te moeten maken.

ALS, we weten allemaal waar dat toe gaat leiden, het leven spaart niemand, zijn ziekte is nu al door de internationale pers opgepakt, George Kooijmans, ook ver buiten de eigen landsgrenzen een grote naam.

Ja, ik zie het nu ook internationaal gedeeld worden. De Earring is ook elders in de wereld nog best een grote naam. Radar love en Twilight zone waren niet voor niets letterlijk wereldhits, die het bijvoorbeeld in de VS tot de top 10 schopten.

ALS, verschrikkelijk nieuws. En inderdaad, het is een progressieve spier- en zenuwziekte...

Her en der wordt nog gespeculeerd over het voortbestaan van de band. Maar in het AD is Barry Hay er al duidelijk over.

Een regelrecht drama, om zo tot het einde van een carriere te komen.
Zelfs mensen van mijn leeftijd weten niet beter dan het bestaan van de Golden Earring.

Het is een levenslang aanwezige Nederlandse rocklegende, het is echt onvoorstelbaar. Uiteindelijk weet je dat oude bands/ artiesten gaan omvallen. Je hoopt dat het zo lang mogelijk blijft uitgesteld.

Vorige week nog het in Nederland niet verkrijgbare singletje Candy's going bad uit het VK over laten komen. Omdat het dan jammer is, dat je niet compleet bent inzake de Golden Earring. Want zo'n band is het, daar verzamel je van alles van.

Ik had onderzetters van Moontan, graag geschonken aan een vriend die én Hagenees en een nog grotere fan is. Maar van welke band in Nederland kun je dat soort dingen nu krijgen? Het was onze grootste band ooit.

Dit is wel een heel erg treurig einde van het instituut Golden Earring. Ik ben nooit een fan geweest, dus wat dat betreft raakt het me niet, maar een band die al zo lang bestaat gun je een beter einde. Dus wat dat betreft raakt het me wel.

Spijtig Voor George, zijn omgeving en de band. En weer door een of andere klote ziekte.

Dat is toch slikken. Golden Earring was er al toen ik geboren werd en zou er altijd zijn voor mijn gevoel. Ik ben niet de enige zo blijkt uit de andere reacties. 4 Haagse (straat) jongens die de potentie hadden voor de wereldtop maar uiteindelijk waren de gevoelens voor Laakkwartier, Duindorp en de groen-gele ooievaar sterker. Te groot voor Nederland, te haags voor de rest van de wereld.

Ik ben geen uitgesproken fan maar een aantal albums heb ik wel en de grote hits mag ik erg graag horen. George Kooymans, de tweede man die alleen in charisma het aflegde tegen Barry Hay. Veel sterkte gewenst.

Geen woorden voor eigenlijk. A.L.S is een vreselijke ziekte. Verschrikkelijk voor George.
Feitelijk valt daar het einde van The Earring ( hoe jammer ook) daar bij in het niet.
Een mooier afscheid hadden deze helden zeker verdiend.
Damn life.

Potverdorie. Lees dit net. Ook op VRT net binnen is het nieuws nu bekend gemaakt ....
Rockband Golden Earring stopt ermee door ziekte van bandlid George Kooymans | VRT NWS: nieuws

En zo....stopt ineens de band waar ik jarenlang fan van ben. Ik koester de mooie momenten en de vreugde die ze me gegeven hebben met hun muziek en zeker met hun liveoptredens.....George sterkte en bedankt voor de geweldige songs.....die zullen tot ver in de "Future" te horen zijn

Tjonge....ALS dus Dat gun je niemand. Ben er wel door 'van de leg' eerlijk gezegd

Ja ik heb er ook een beetje last van...

Terecht dat men het vaak de grootste band van NL noemt..... George met zijn stemgeluid, gewoon uniek...

De gezongen kooymans nrs vind ik vaak de mooiste (er zijn natuurlijk uitzonderingen)
Ben eigg niet zo'n Hay liefhebber

Vreselijke ziekte dat ALS

De Mooiste.... gezongen door George
Just A Little Bit Of Peace in My Heart

Just A Little Bit Of Peace in My Heart is ook mijn lievelingsnummer van Golden Earring. En ik zing altijd mee, zo mooi!

Wat een verschrikkelijk droevig nieuws is dit toch. Ik wens George heel veel sterkte en natuurlijk ook sterkte voor de andere bandleden, vrienden en familie.

De eerste keer dat ik de Earring live zag optreden was in 1983. Ze waren net terug van een Amerikaanse tournee en het was een overweldigende ervaring. De volgende dag, zondagochtend, was ik (te) vroeg wakker. Het was een zonnige zondagochtend en tegen mijn gewoonte in sprong ik op de fiets en reed richting het centrum van Assen. Niemand in de stad, zou De Dijk later zingen. Ik besloot om een rondje langs de Brink te fietsen. Op een terras zat iemand De Humo te lezen. Een Belgisch tijdschrift dat ik kende omdat het een tijdje in de leesportefeuille had gezeten. Ineens herkende ik de lezer: George Kooymans. Ik remde af en stond in dubio. Voordat ik iets kon doen keek hij omhoog van het tijdschrift en zei goedemorgen. Ik gaf hem een hand, stelde me voor en vertelde dat ik de Earring de voorgaande avond had gezien. Vond je het leuk? Geweldig, reageerde ik. We hebben een paar minuten gepraat over gitaren en versterkers, randapparatuur, Amerika. Vervolgens heb ik hem bedankt voor zijn tijd en ben weer vertrokken met de opmerking dat ik nogal spontaan op de fiets was gesprongen en dat mijn ouders niet op de hoogte waren waar ik was.
Een jaar of tien later kreeg ik wederom een kans om de Earring live te zien, deze keer in gezelschap van mijn lief en een bevriend stel. Sindsdien gingen we gemiddeld drie keer per jaar na de Earring. Groningen, Zwolle Assen, Steenwijk, Zuidlaren, grote zalen, kleine zalen. Electrisch, akoestisch, het maakte ons niets uit. Elke keer was een feestje.
Ik zal het ontzettend missen. Maar dat valt natuurlijk in niet bij wat George Kooymans nu moet doormaken. Ik wens hem, zijn familie en zijn vrienden veel sterkte toe.

Dit is heel triest om te horen inderdaad.
Ik kreeg daar best wel een steen van in mijn maag toen ik het vanmorgen voor het eerst las.
Ben fan sinds ik als 10-jarig jongetje voor het eerst Back Home op de radio hoorde.
Gelukkig heb ik al hun albums LP of CD en die hebben altijd door de jaren heen regelmatig in of op de speler gelegen, en nog.
En dikwijls naar concerten geweest, altijd een feest, meestal met veel bier.
Ik wens iedereen uit zijn omgeving ook veel sterkte toe.

Mooi verhaal nlkink. Het bevestigt mijn indruk dat George off-stage een rustige, aimabele vent is die graag een praatje maakt met fans of met wie dan ook. Misschien dat Barry Hay wat drukker en onstuimiger is, maar volgens mij zijn het allemaal toffe gasten.
Ik heb als jong journalistiek broekie ooit eens een uitgebreid interview mogen hebben met Cesar Zuiderwijk, in zijn eigen muziekwinkel in Den Haag. Het scheelde wellicht dat hij al snel merkte dat hij met een fan met enige kennis van zaken sprak, maar er ontspon zich een fijn gesprek van bijna twee uur. Hij nam er alle tijd voor. Tuurlijk is de Earring vooral Haagse branie; dat heb je nodig als je het, ook internationaal, ver wilt schoppen in de muziekwereld. Maar het viertal is vooral een bijzondere vriendenclub, die het in de huidige bezetting al vijftig jaar met elkaar uithoudt. Volgens mij toch zo'n beetje een unicum in de muziekwereld.

Het nieuws over George kon gisteren op erg veel bijval, steunbetuigingen en positieve reacties rekenen, merkte ik overal. Je ziet dan pas hoeveel mensen, van verschillende generaties, de Earring een warm hart toedragen. Als ik voor mezelf mag spreken: ze staan niet in mijn top-10 van favoriete artiesten, maar ik heb er toch en heleboel albums en singles van. Radar love was een van mijn eerste aankopen van mijn eigen zakgeld en mijn allereerste LP was er zelfs eentje van de Earring: die Arcade-verzamelaar uit 1975, met de subtitel: 10 years, 20 hits. De rekensom klopte: zoveel hits hadden ze toen al op hun naam staan. En waarschijnlijk is het de band die ik het vaakst live gezien heb, ik schat een stuk of twintig keer in verschillende settings.

De Earring is echt zo'n band waarvan je weet dat ze er altijd geweest zijn. Wat heet: George en Rinus speelden als dertien- en vijftienjarige jongetjes al samen in The Tornados voordat ik geboren werd. Goed voor een hele reeks kwaliteitssingles, die ik jarenlang steevast kocht. Op een paar uitzonderingen na vond ik hun albums minder consistent, maar ze waren er hoe dan ook altijd. Soms op de voorgrond, soms op de achtergrond; ze zijn en blijven een deel van mijn muzikale DNA.

En sowieso is het, in elk geval voor mij, nog altijd dé band die Nederlandse rockmuziek internationaal op de kaart heeft weten te zetten. Ik ben met enige regelmaat de oceaan overgestoken en merkte dat veel muziekliefhebbers in de VS en Canada de band kennen. Ze worden een beetje beschouwd als een 'two-hit wonder', maar die twee hits zijn wel 'evergreens' op de Amerikaanse rockstations. Cesar Zuiderwijk vertelde me ook in dat interview dat de band het misschien veel verder had kunnen schoppen al ze in de VS waren gaan wonen en er veelvuldig zouden toeren. Want de VS toeren vanuit Nederland werd toch vaak een kostbare en verliesgevende geschiedenis. Het bracht ze in de jaren tachtig zelfs op de rand van een faillissement.

Het is dat Almere al een Golden Earringstraat heeft, anders zou ik zeggen dat er maar eens een straat of plein naar de band vernoemd zou moeten worden. Ze verdienen zonder meer een eigen plekje in de canon van de Nederlandse muziekgeschiedenis. Prachtige band, prachtige lui. Helden zijn het.

Maar zoals bikkel hierboven al stelt: het plotselinge einde van de Earring is een dreun, maar het valt in het niet bij wat George nu persoonlijk overkomt. ALS is een vreselijke aandoening. Ik wens hem sterkte en hoop vooral dat hem ondanks alles nog genoeg kwaliteit van leven wacht.

Kooymans woont een dorp verder dan waar ik woon. Ik heb hem weleens gespot in Hoogstraten. Triest nieuws.

Golden Earring vergeet ik nog wel eens als ik probeer een lijstje top Nl. bands te bedenken, maar ze horen er zeker bij. Ook al baseer ik me dan 'slechts' op 'Radar Love' en 'When the Lady Smiles' (incl. clip!). Barry Hay ben ik dan nooit zo'n fan van geweest en de drummer (let op: ik zou moeten Googlen om zijn naam te achterhalen, maar ik ben maar eerlijk) is dan weer het indrukwekkendste bandlid.

ALS vond ik vooral confronterend toen ik een bepaalde voetballer zag die daar ook aan leed. Erg naar en verdrietig om te zien.
Ook Jason Becker lijdt er nog steeds aan, 'maar' al heel lang en hij bracht een paar jaar terug zelfs nog een album uit, wel met veel hulp van buitenaf.


Moet de band daarom ook meteen stoppen?
Wat mij betreft niet, maar het lijkt een besliste wedstrijd in deze.
Respect.

Da's makkelijk getypt, helaas spreekt dat respect niet direct uit de rest van je posting. Ik ben maar eerlijk.

Juist veel "respect" dat de andere 3 besloten hebben om zonder George niet door te gaan.
Hij is één van de oprichters en artistiek sowieso de grote man.
Nu had ik niet verwacht dat de band nog veel studiowerk zou uitbrengen, maar op de bühne zonder hem.....nee, het zou niet passen.
Zoals ze zelf al aangaven; het is een vriendenclub, soort van broers.

Het is goed zo.

Golden Earring zonder George is als de Stones zonder Keith, als The Beatles zonder John en George, als doe maar zonder Henny Vrienten of als Floris zonder Rutger Hauer, een geamputeerde Golden Earring, dat willen Barry rinus cesar niet, dat moet je niet willen, het is geschiedenis geworden, zoals alles dat wordt.
Golden Earring, het is net als Calvé pindakaas, wie is er niet groot mee geworden, het was een vanzelfsprekendheid, ze waren er gewoon, soms goed, soms voor mij minder, maar dat maakte niet uit, ze waren een vertrouwd anker.

Cesar zei het al, een broertje vervang je niet. Barry gaf al vaker aan dat ze doorgaan tot de eerste omvalt. Rinus bracht het weer anders, er zou eerst een tegen een boom moeten rijden. En George zelf “ik speel door tot ik een tuintje op mijn buik heb.” Helaas voor hen wordt door een horrorscenario nu aan een noodrem getrokken en is de laatste noot gespeeld.
Het was blijkbaar nog niet de bedoeling het nu naar buiten te brengen, maar ergens is iets doorgesijpelt. En de Telegraaf bracht het direct op straat.
Het zou eind vorig jaar bij hem zijn ontdekt en toen zijn de andere 3 ingelicht. Volgens Rinus meldde George dat hij een plectrum niet kon vasthouden zoals hij wou en regelmatig liet glippen... En eigenlijk zie ik George voor me die thuis altijd wel even aan het pielen is, riedeltje hier of een ideetje voor een song daar.
Doordat het dus te vroeg naarbuiten kwam, kwam ook de vraag wat nu, vooral van buitenaf. Daardoor hebben de andere 3 gelijk gezegd dat het over en uit is, wat ze zelf eigenlijk al wisten dus. Hooguit nog niet naar buiten gebracht omdat ze nog een vorm en moment moesten vinden.
Dat de andere 3 hun nevenactiviteiten hebben en wellicht voortzetten, is uiteraard van andere orde.

In mijn geval betekent dat een einde van een ( verlengde ) jeugd. Twilight Zone was mijn kennismaking op 9-jarige leeftijd. Vanaf 1986 jaarlijks de band 1x of vaker bekeken/bezocht. Natuurlijk kraakte het de laatste jaren wel, maar toch zag je wel de enorme fun, en inzet die er nog was. En toch kon dat gaspedaal nog flink ingetrapt worden, op de laatste Pinkpop tussen de jonkies stonden ze ‘ gewoon’ hun ding te doen.
Natuurlijk zou het ooit stoppen, en hoe dat vroeg ik me ook wel eens af. Ik dacht meer dat ze een show in Appingedam of Oss of Terneuzen hadden gespeeld en dat er dan 2 dagen later een bericht kwam dat er 1 “omgevallen” was. En dat het dan achteraf de laatste zou zijn.
Nu blijkt Ahoy 2019 als laatste Earringshow in de boeken te gaan, zonder dat iemand het wist. Barry liep daar het podium af met...tot volgend jaar!
Er zullen weinig bands zijn die zo onwijs veel uren op het podium hebben gestaan. Elk jaar maar weer, tot de sabbatical in 2000 waren er 100-120x per jaar, daarna een kleine 60/70 en recent een kleine 30 shows.
Ultieme band of brothers, straatschoffies-achtige allure zag en hoorde ik toch nog wel als je ze zag spelen.

Overigens , manager Rob Gerritsen ( broer van Rinus) is recent getroffen door een herseninfarct.

Niettemin, dankbaar voor tientallen geweldige jaren als fanboy met concerten, backstage momenten, herinneringen etc...en een eeuwige piep in mijn gehoor ( Want hard spelen was wel een ding)

Herinner me een open lucht concert in 1982 in Duitsland nabij de grens met Vandenberg in het voorprogramma. Eigenlijk kwamen we daarvoor maar de Earring speelde Vandenberg volkomen naar huis. Weergaloze show, loeihard. Fenomenaal spel met name van George Kooymans die Adje een lesje gaf in snoeihard, origineel en effectief gitaarspel. Ook Cesar maakte indruk met zijn fantastisch drumwerk. Geweldige groep. Alle platen in huis. Jammer dat het zo moet eindigen. Jongens bedankt. En George veel sterkte met de verwerking van zijn ziekte.

Ik heb niet genoeg respect voor GE geuit, omdat ik er niet zoveel van ken en de bandleden soms niet niet bij naam? Tja, dat heeft niets met wel of geen respect te maken, maar met het feit dat de band simpelweg een beetje aan mijn aandacht ontsnapt is, op een paar nummers na. Dat geldt voor zoveel bands. Je kan ze niet allemaal kennen en je moet je keuzes maken...

En over makkelijk getypt gesproken: je hebt zelf op niet 1 album van de band gestemd.

Favoriet is Switch met daarop Ce Soir, ooit nog door Iron Maiden gecoverd. Mijn oudere zus had een hoop platen van de Earring en mijn smaak diende zich haaks op de hare te ontwikkelen. Maar ook bij dix is de Earring al 50 jaar een zekerheidje, ik denk bij alle 40plussers.

Ik vind het opmerkelijk dat je op dit moment graag benadrukt dat je de band niet kent om dan (let op) vraagtekens te zetten bij het gegeven dat ze om deze dramatische reden moeten stoppen. Volgens mij heeft je posting daarmee gewoon één woord teveel

dix - ik ken de band dus wél, maar slechts een paar nummers - die ik dan wel weer ontzettend goed vind. En de vraagtekens (lees evt.: verrassing mijnerzijds) waren oprecht, maar ik zette er dus wel dat ene woordje dat zeker níet teveel blijkt te zijn (maar jij interpreteert het verkeerd): respect (voor het besluit om te stoppen).

Meer kan ik er niet aan uitleggen, vind er maar van wat je wilt verder.

Ik denk dat het niet zozeer een kwestie van interpretatie is maar van semantiek. 'Snel getypt' dat lijkt te kloppen.

Respect bij zo'n onvermijdelijk besluit kan niet vergezeld van de aanmatigende kanttekening 'wat mij betreft niet'. Dat je breed uitmeet de band amper te kennen doet er weinig toe maar maakt het des te pregnanter.

Ook ik kan er niet meer aan uitleggen maar ik leg de lat wel iets hoger: Doe er je voordeel mee zou ik zeggen.