Ja dat is waar, maar als fan zal hij vast wel alle 10.000 verschillende persingen van alle albums sparen toch? Wie weet heb ik er 1 die hij nog niet heeft.

Benieuwd of Paul McC. ooit wel eens in ernst naar JD heeft geluisterd.
Maar zo ja, het zal zijn meug niet zijn geweest ben ik bang. Hij was bij de Beatles ook meer degene met de luchtigere liedjes voor alledag.

Lennon aan de andere kant had denk ik wel wat van de zieleroerselen van Ian Curtis gesnapt. Die "deed" al in de jaren 60 aan Herenleed.

Hun levens eindigden in hetzelfde jaar. Lennon heeft mogelijk zowel UP als Closer nog gehoord...

Gezien haar achtergrond zou het me niet verbazen als Yoko die albums (met hoezen van Peter Saville) heeft gekocht.

Bij The Sound - From the Lions Mouth (1981):

Voor The Sound niet echt nee.. JD had nog wel wat verdere muzikale ontwikkeling kunnen gebruiken.

Volledig verkeerd. Niet akkoord. Dan ken je hun eerdere muzikale werken niet.

Ik ken hun beide muzikale werken prima.. vind The Sound muzikaal stukken volmaakter! Waar heb je het over?

u vertelt over de muzikale ontwikkeling. Volgens mij is deze zeker terug te vinden in het werk van Joy Division. Uiteraard is The Sound eveneens fantastisch.

Er is wel ontwikkeling, zo vind ik "Closer" beter dan het debuut.. maar het lelijke drumwerk, de krakkemikkige integratie van synths in de muziek, JD had zoveel strakker kunnen klinken. Die facetten beheerst The Sound wel optimaal. Misschien was JD de wegbereider, The Sound is de vervolmaking wat mij betreft. Maargoed, de vergelijking zal velen wel weer storen. En deze bands hoeven ook niet noodzakelijkerwijs vergeleken te worden

lelijke drumwerk?
Je bent niet goed !
Stephen Morris (Joy Division/New Order/Bad Lieutenant) is een van de meest onderschatte drummers ooit.
Er is geen drummer ter wereld die zo strak en machinaal kan drummen en tegelijk zo swingend kan klinken. Laat staan z'n indrukwekkende ritmepatronen.
"Brutal" zoals de engelsen zeggen.
Luister maar 'ns naar Disorder, Shadowplay, Ceremony, In a lonely place, Age of consent, Leave me alone en nog zo wat van die krakers.

Hierbij verdient Martin Hannett ook wel wat credit!

Inderdaad Rickll

Het drumwerk is werkelijk fenomenaal te noemen. Morris is een talent en dit is duidelijk te zien op het weinige live-materiaal.

Ter illustratie:

YouTube - New Order live, 1984, 'Age Of Consent'

YouTube - New Order - Ceremony (Live At Finsbury Park 9th June 02)

Wat de onderste YouTube clip heel goed weergeeft, is hoe strak en tempovast Steve Morris drumt en daarmee een essentiële schakel in New Order is; misschien is hij - relatief gezien - wel ondergewaardeerd; misschien is Colvin Myers, keyboard-man van The Sound wel net zo ondergewaardeeerd, terwijl ook hij heel essentieel was bij The Sound - en nou zijn we weer on topic.

Komt op de plaat dan niet over.. She's lost control klinkt alsof er een 8-jarig jongetje op een soepblik zit te slaan en zo nu en dan de rand raakt ipv het midden.. verder natuurlijk allerminst een legende die Morris, maar de JD fans kunnen wel van alles roepen over hun bandje

Morris tikt Tolhurst er iig wel uit. T. wist uiteindelijk de 'snare' helemaal niet meer te raken.....over disintegration gesproken.

Daar heeft hij dan ook geen noot op gespeeld
En kennelijk wisten ze zijn geluid nog flink op te pimpen, getuige het overrompelende drumgeluid op Pornography (of was dat gewoon Smith achter de trommels?).

Dat bedoel ik! Hij wist de snare niet meer te raken.

Daar knapte prompt een mens' gevoelige snaar. Maar goed, dear Lawrence, instead of having a frontal lobotomy the guy fell for the bottle in front of he!

Geen idee waar je het nu weer over hebt.. maar Lawrence is geen genie. Evenmin als de drummer van JD. Beide bands hebben het lang gered zonder de kracht van een goede slagman, best knap dus.

Er is uiteraard ook veel te danken aan de producers.

Dat denk ik ook, kan niet anders.

Voor de liefhebbers:

Control, vanavond 21.15 uur, Canvas (Belgie)

Bij Joy Division - Unknown Pleasures (1979):



Dan grijp ik mijn kans. Zijn er hier mensen die JD ooit live hebben gezien? Ik ben enorm benieuwd naar verhalen van 'ooggetuigen', hoe was het nou werkelijk?

Oké, opa Mju ( ) kan nu los met zijn verhalen uit de oude doos.

Hij heeft ze meen ik 2 keer live gezien, waaronder het legendarische optreden in Paradiso waar JD een dubbele set speelde omdat de support-act niet kwam opdagen. Later als bootleg verschenen onder de titel 'Amsterdam'.

Zo zo, dat was als ik me niet vergis, ook het optreden waarbij Ian een t-shirt droeg met daarop de tekst 'The Sound and the Fury'? God o god als ik daarbij had kunnen zijn he. Helaas, een slordige 35 jaar te laat geboren.

Tja, mijn rollator was door de zuster al opgevouwen en het internet-café hier in 't huis was ook al dicht.

Maar ja als oudere jongere kan ik getuigen van het feit dat ik Joy Division tweemaal live heb gezien - in de UK, in London - oktober '79 ik meen in de Electric Ballroom (legendarische venue in Camden Town) met A Certain Ratio in het voorprogramma en inderdaad in Paradiso (jan '80) - het beroemde twee voor de prijs van een concert. En Ian die mensen echt met zijn ogen fixeerde.

Alle teksten erover schieten tekort; shivers down my spine. Weinig concerten met een dergelijke intensiteit

Lucky Bastard!

Van de oude post-punk bands heb ik slechts The Sound nog twee keer live mogen aanschouwen en dat was in de nadagen van de band (1987). Dat waren overigens ook zeer intense optredens.

Ik U2

In hun post-punk tijd, zeg maar t/m TUF? Of pas ttv TJT? Dat maakt wel verschil vind ik.

...bovendien waren JD en The Sound natuurlijk beter...