Joy Division is helaas voor enkele niet weggelegd. en hanzie is daar 1 van. gelukkig zijn er niet zoveel als hanzie, waardoor dit in vele lijsten een ware klassieker is. terecht

blijft 5

het een sluit het ander niet uit lijkt mij.

overigens praatte en bromde Curtis niet alleen, hij brulde ook vaak.

Wat ik hieruit kan opmaken is dat je Curtis een sukkel vind omdat ie de hand aan zichzelf sloeg en dat je daarom de band niet 'begrijpt'. Normaal zou ik het absoluut met je eens zIjn. Maar meneer Curtis had ook nog een bijkomende ziekte genaamd epilepsie. Een vriend van me zijn vader had het , en geloof me, -ik ga het hier niet allemaal vertellen, maar het is zeer zeker geen pretje! Afgaande op wat ik ervan weet kijk ik eerlijk gezegt niet zo heel vreemd op van Ian's keuze.

Moeilijk om de grens te leggen bij één band toch. Siouxsie was beslist geen punk bij hun eerste plaat, maar het was ook geen JD. Eerder de richting die de goths later zouden inslaan. Wel duister, minimaal en mét tribal drums voordat JD ermee kwam op Closer. Ik ken die nummers van JD wel uit 1978, maar dat gaat toch meer dezelfde kant op als Iggy, Television of Magazine. Kortom: het lijkt me heel erg lastig om één band de core invloed te noemen en de rest copycat. Zo was het natuurlijk niet, en dat is bijna nooit zo in een periode dat een stijl de kop opsteekt. JD was invloedrijk, maar dat waren veel meer bands uit die tijd.

Het kan niet beter gezegd worden!

Ga "Control" zien, mensen, en als je dan nog eenzelfde mening hebt over dit album, prima! Ga echter niet op rommelmarktjes schijfjes aanschaffen zonder enige kennis of erger, met een bevooroordeeld gemoed om vervolgens, na twee luisterbeurten, een stem te deponeren.

Althans, dat is mijn mening.

Precies, één luisterbeurt kan ook al genoeg zijn.

Ziehier, de ware muziekkenner

Wat ik niet begrijp is deze discussie en al helemaal niet dat er mensen zijn die reageren op hanzie28!!. Iemand die JD een 1,0 geeft is wat mij betreft niet goed snik!

Zeker, meschien vindt hij New Order leuker?

Joy Division is gewoon mijn favoriete band aller tijden, ik heb wel een brede muzieksmaak maar qua intensiteit is er gewoon geen betere voor mij.
Als ik het dan toch moet benaderen kom ik al snel uit bij iemand als Jimi Hendrix of Bob Marley, die qua intensisteit (het overbrengen van emoties), orginaliteit en tijdloosheid in de buurt komen.

Verder erger ik me al tijden aan die hele 80s hype de laatste jaren.Het begon in de dance muziek en waaide toen door naar de gitaar/indie scene.Bandjes als Interpol kunnen mij totaal niet boeien, ik hoor wel in de verte JD invloeden, maar als je het echt gaat vergelijken is Interpol gewoon lauwe pis.
Er zijn zoveel van die "hippe" bandjes in engeland, een beetje een overkill als je het mij vraagt.Ze klinken of als de Beatles of als een mislukte PostPunk band.De echt goeie bands zijn vaak op een hand te tellen.Zo vind ik bv Editors, Dead 60s en The Horrors wel aardige bandjes.

Op de OST van Control staat een cover van Shadowplay door The Killers.Eerst vond ik het niks, maar na een aantal luisterbeurten blijkt toch weer hoe goed dat nummer is, ook al is het wel een poppy versie.Tijdloos, zoals zoveel JD nummers.
Wat vinden jullie van deze cover?

Ik vind de gitaar mooier dan in het origineel.
Maar er zit ook een gat tussen beide bands van bijna 30 jaar.

Bij Joy Division - Closer (1980):

Even aandacht voor Closer To Curtis! Deze cover band gaat vanaf februari toeren door het hele land. Het is de enige Nederlandse JD-tribute band. Je kunt al wat geluidjes van ze horen op you tube. Het programma is simpel: Eerst wordt de film Control van Anton Corbijn vertoond, daarnaa treedt Closer To Curtis op met JD songs en vervolgens is er een afterparty met louter eighties liedjes.(www.myspace.com/closertocurtis)

Gelukkig niet in Rotterdam....

Bij Joy Division - Unknown Pleasures (1979):

Kerel, zeggen dat JD een hype is, da's een non-argument, gezien de band al bijna 30 jaar is opgehouden met bestaan en nog steeds faam heeft. En zeggen dat hij het niet meende al evenveel! Komaan, de kerel heeft zichzelf van kant gemaakt!

Dat hij of jij Editors beter vinden, of dat jullie JD slecht vinden, kan me geen knal schelen, maar wel serieus blijven hé.

Nu weten we wel dat JD geen hype is.. kun je dit desalniettemin nog wel zwak vinden lijkt me

Geen hype, zwakjes, bijna dertig na dato toch nr. 36 in een top 250, jaja

*edit: Voor iedereen die iets meer wil weten van Curtis; Corbijn's film Closer is zeer aan te bevelen. Ook de boeken Touching from a Distance en Torn Apart bieden inzicht in het korte leven van Ian Curtis. Daarnaast zijn de film en het boek 24 Hour Party People mooie documenten over de Madchester musicscene, The Factory en The Hacienda.

Bij JD gaat het helemaal niet om hun kunnen. Muzikaal gezien stelt het allemaal heel weinig voor. Het gaat om de energie en de sfeer die wordt overgedragen en dat is een kwestie van aanvoelen. Het kan dat je daar helemaal niets mee hebt. Je kan dan ook gewoon zeggen dat JD een kutbandje was dat zwaar overschat is. Als je dan alleen naar de muzikale prestaties kijkt zal geen mens je ongelijk kunnen geven. Als je kijkt naar de overtuigende uitingen van Ian Curtis krijg je misschien een ander beeld. Het is wat je er in ziet, niks meer, niks minder.
JD is voornamelijk zo bekend geworden en zo gewaardeerd omdat het een van de weinige bands is die pijn en wanhoop zo goed tot uiting hebben kunnen brengen in muziek. Zonder Ian had ze dat overigens niet gelukt en had niemand ze ooit gekend, is mijn overtuiging.

Zonder Ian waren ze meteen New Order geweest.

Zonder Ian waren ze nooit New Order geworden of misschien ook wel maar had geen hond New Order gekend. New Order vind ik alleen maar goed vlak na JD. Al snel blijft er nog maar weinig van over. Een band met een uitgesneden hart en ziel... de overtuiging is weg, op enkele nummers na ok...

Ik heb Control gezien. Niet aan te raden als je net in een vrolijk bui bent. Die is daarna namelijk compleet verdwenen.

voor de rest heeft reptile71 gelijk. Het is niet de muziek maar het is een combinatie van Ians stem en het gevoel dat in de muziek word geleged dat JD speciaal maakt. Maar zelfs dat is eigenlijk niet speciaal. Er zijn meer bands die ontzettend veel gevoel in hun muziek kunnen leggen zonder dat het muziekaal heel erg hoogstaand is (luister Untitled van Interpol maar eens)

Ik moet de mening hier toch tegenspreken dat JD volgens sommigen muzikaal niet veel voortselt. Doe het maar eens! Trouwens waar baseren jullie dat op? Zijn jullie zelf wereldberoemde popsterren of zoiets? Nee ik vind die stelling echt flauwekul. JD is juist muzikaal gezien erg hoogstaand wat mij betreft.

Maar wat dan met die poëtische zwartgalligheid van Ian? Je kan zeggen dat ze instrumentaal weinig voorstelden, maar Ian's teksten weten aan te grijpen als geen ander (behalve misschien David Bowie). En jullie vergeten ook: kunde is geen voorwaarde voor het maken van geniale muziek... en JD is hier een prachtig bewijs van...

Het gaat ook wel om het soort gevoel en dat op een moment dat het stikte van de punkbandjes die juist alleen maar woedegevoelens uitte... Komt JD ineens met pijn en wanhoop en ellendige gevoelens. Niets bestaat of heeft betekenis als het geen reactie is op iets anders. En waarom zou JD nu weer een hype zijn, of beter: waarom zou de film Control nu gemaakt zijn en JD daarmee nieuw leven ingeblazen hebben? Waarschijnlijk omdat de tijd rijp was voor weer wat echte wanhopige uitingen. Publiek pakt iets alleen maar goed op als het in de context van de rest om hun heen impact heeft. Hyping is timing.

En dat

Misschien een tip voor diegenen die nog steeds denken dat JD muzikaal niets zou voorstellen. Luister eens een live album van ze, en als je dan nog beweert dat ze muzikaal niks voortsellen dan zie je ze wat mij betreft gewoon vliegen!

Ik heb jarenlang in een bandje gezeten en speel voor geen meter gitaar maar met een beetje oefenen speel ik heel JD na. Geloof me, de muziek zelf maken is niet moeilijk, maar het is de combi van alles dat het maakt tot wat het is. Het minimalistische waar de meeste andere bands een overdosis geven....

Tuurlijk, naspelen is nooit moeilijk... zelfs led zeppelin naspelen is uiteindelijk niet zo moeilijk met voldoende oefening.. Je moet er natuurlijk wél opkomen hé!

Het is de combi van alles, zoals ik zeg. En.... ik zweer het je nu ga ik hier genadeklappen krijgen dat wil je niet weten: een gedeelte van het geluid van JD komt juíst voort uit een stukje onkunde en onbeholpenheid van de muzikanten, is wat ik denk. (reptile ziet zijn eigen kop al van het schavot rollen...)

Ik heb ook live opnames van ze gehoord waarop ze werkelijk als bagger klonken...

BBC live recordings zijn nochtans zeer sterk.. De gitarist vind ik ook, zoals je zegt niet bijster sterk, hij perst er geen zotte solo's ofzo uit. Tuurlijk is dat ook niet echt een nood voor JD...

Ik ben hardstikke serieus, je moet niet zo doordraven. Als iemand Editors beter vind dan Joy Division hoeft ie niet meteen aan de schandpaal genageld te worden. Smaken verschillen...

Destijds was JD een hype en nu - door Control - weer. Of dat een terechte is verschillen de meningen over. Ik vind zelf JD erg goed (en Editors kan ik niet aanhoren, maar dat terzijde) en vind het wel best zo. Maar iemand anders blijkbaar niet en dat vind ik zelf verder ook wel best.