De tijd is met name rijp vanwege al die tributebands zoals Interpol en Editors. Korbijn heeft dat heel erg slim natuurlijk allang gesnapt. De film had 15 jaar geleden geen reet gedaan waarschijnlijk. Het wachten is nog op de Nirvana opleving en de film over Cobain

Muzikaal weet ik trouwens wel zeker dat deze band bijzonder matig is, de drummer was er bij menig punkband al gelijk uitgeschopt en die gitarist is inderdaad van subliminaal niveau. Wil niet zeggen dat het allemaal wel op zijn plaats kan vallen live. Ik kan de bassist nog wel waarderen, en de stem van Curtis is gewoon smaak.
Maar laten we over JD in godsnaam niet zo spastisch gaan doen als sommigen hier over Pink Floyd of Beatles, want dat is namelijk al ergerlijk genoeg

Je vergeet The Cure... Als er hier over één band spastisch wordt gedaan...

Da's waar, ik steek hand in eigen boezem. Maar ik doe daar dan ook allang niet zo spastisch meer over. Hier zie ik meer dan één persoon overigens spastisch doen en dat is bij Pink Floyd ook al zo sinds ik hier member ben. Kan dat even worden gezegd zonder dat er gelijk moet worden teruggekaatst?

Ik snap niet waarom mensen er altijd een probleem van maken als iemand toevallig idolaat is van bepaalde muziek en dit met liefde laat merken...

Daar is een site als deze toch voor?

Inderdaad. Helaas gaat die liefde soms zo ver dat er geen begrip is voor mensen die er niet idolaat van zijn.

Is ook wel waar, maar vaak merk ik toch dat er in dat geval met losse flodders wordt geschoten. Ongeïnformeerd commentaar geven in de trant van 'ik weet het beter', en helaas zie ik dat bij deze band nog wel eens gebeuren omdat deze band het niet moet hebben van radio airplay en over-exposure of iets dergelijks. Ik heb helemaal geen probleem met mensen die hier niet van houden, smaken verschillen immers, maar als je meent een statement te moeten maken kom dan wel met juiste argumenten.

Bij Joy Division - Unknown Pleasures (1979):


Aah: onderschat nooit de criticus.
Natuurlijk weet ik dat. Vorig jaar is in het kader van de everlasting Joy Division hype zelfs een bioscoopfilm van niemand minder dan Anton Corbijn uitgekomen. Om maar wat te noemen.
Door deze langdurige hype besloot ik dan toch maar eens te gaan luisteren naar Unknown Pleasures. Vandaar.

Hoe kom je daarbij? Natuurlijk niet.
Het één sluit het ander (dat Ian Curtis een deel van deze cd niet serieus heeft bedoeld) juist helemaal niet uit. Maar door dit met elkaar te linken begeven we ons wel op glad ijs wat mij betreft.

Laat west toch zijn mening hebben. Het feit dat hij JD een hype vindt slaat natuurlijk nergens op maar dat mag hij van mij vinden hoor! Hij heeft gewoon een andere smaak en ik vind eigenlijk ook niet dat we hem daarom zo moeten aanvallen. Ik geef hem zelfs gelijk als het gaat om het aanhalen van iemands top 10 als non-argument. Ik geef dan ook toe dat dat wat flauw van mij was.

Wat ik zo mooi aan JD vind is dat ze tijdens hun bestaan eigenlijk alleen maar wereldberoemd waren in Manchester. Er was toen zeker nog geen sprake van een door west vermeende hype. Je kunt ook wat de muziek betreft rustig stellen dat die combinatie van minimalisme en het donkere stemgeluid van Curtis toch echt wel nieuw was.Er zijn inderdaad wel wat overeenkomsten tusen het stemgeluid van Curtis en Morrisson. Maar de muziek is natuurlijk totaal verschillend. Joy Division kwam voort uit de punk revolte van 1976 aanvankelijk als Warsaw later als JD. Ze kregen destijds ook weinig response van het overwegend punk-publiek omdat hun liedjes te langzaam waren. We zullen helaas nooit weten hoe JD zich verder ontwikkeld had als Curtis was blijven leven. Een ding staat voor mij wel als een paal boven water. De muziek van Joy Division is oprecht en gemeend of je er nu van houdt of niet je kunt er niet meer omheen dat JD een stempel heeft gedrukt op de ontwikkeling van de rockmuziek.

Dat is niet helemaal correct Perfume. De naam en faam van Joy Division strekt ook tijdens hun bestaan heus verder dan Manchester ... Europeese tournees waren er al meermalen geweest, een tournee naar de US stond geagendeerd.
Unknown Pleasures is ook bij de release al opgemerkt, niet pas na de zelfmoord.

Ik heb die bootleg een paar maanden geleden gekocht en ik vind het echt prachtig. Er staat veel alternatieve versies op. Ik zal je de tracklist geven:

Bootleg Joy Division. "Good evening we're Joy Division"

1 shadowplay
2 interzone
3 the drawback
4 insight
5 glass
6 transmission
7 ice age
8 candidate
9 the only mistake
10 chance
11 colony
12 she's lost control
13 atmosphere
14 dead souls
15 komakino
16 as you said
17 ceremony
18 in a lonely place

19 atrocity exhibition
20 autosuggestion
21 I remember nothing

De laatste drie tracks zijn wat minder van kwaliteit en zijn overigens live opnames uit 1979 in Manchester, London en Bournemouth.

waren ze niet van plan om een tour te doen in Amerika, die dan is afgezegd door Ian's tragische zelfmoord?

die tour was gepland.
de suicide was daags voor vertrek meen ik.

Ik vind beide mooi. Zowel het studiowerk maar vooral toch ook de live opnames. Soms heb ik wel eens het gevoel dat Hannet ook een hoop verpest heeft van de originele sound van JD. Live vind ik ze soms zelfs sterker dan op plaat! Het is alleen jammer dat de geluidskwaliteit van die live opnames vaak te wensen overlaat. Maar het live album Les Bains Douches 18 december 1979 behoort tot mijn favoriete live albums van Joy Division

Ben ik het zeker mee eens.Maar vergeet niet dat ze ook prachtige liedjes hebben geschreven!

Zonder Ian had ze dat overigens niet gelukt en had niemand ze ooit gekend, is mijn overtuiging.

Zonder Tony Wilson en Martin Hannett ook niet!

Ik denk dat veel fans en/of liefhebbers weleens vergeten hoe groot de invloed van Martin Hannett was op de sound van JD.
Hannett was huisproducer van het Factory label, en een enorme geluids freak die graag experimenteerde.Luister maar eens naar Factory platen die wat minder bekend zijn.
Zonder Martin was JD gewoon een van de vele punk bandjes gebleven.Dat geven de JD leden ook zelf toe in de BBC documentaires als Joy Division "Under Review" en "Factory Records,from Joy Division to the Happy Mondays" .

Bij Joy Division - Unknown Pleasures (1979):

Niemand heeft een mening die nergens op slaat hooguit een mening waar jij(de user in het algemeen) het niet mee eens bent. Joy Division is wat mijn mening betreft een van de belangrijkste en vernieuwende bands uit de pophistorie. Zo ook dit album. Dan mag iemand het nog niet mooi vinden mij best. Maar om nu te beweren dat de muziek van Joy Division volstrekt anders klinkt dan de rest van de muziek uit de jaren tachtig getuigt mijns inziens van enige kortzichtiheid en onkunde. JD was (en is) nu juist een van de meest invloedrijke bands geweest op de de latere bands uit de jaren tachtig! Veel invloedrijker dan bijvoorbeeld The Cure(welke ik overigens ook een warm hart toedraag) In tegenstelling tot laatstgenoemde is JD nooit poppy geworden en altijd een beetje underground gebleven. Dat blijf ik de charme vinden van een band als JD. Je kunt er natuurlijk over speculeren wat er gebeurd was met JD als Ian Curtis was blijven leven maar helaas en ook een beetje "gelukkig" zullen wij dat nooit weten.

Natuurlijk weten we dat wel....stel je New Order voor met een behoorlijke zanger.

Het verschil tussen die twee bands is wat mij betreft niet zo heel groot.

Ik geloof niet dat JD als New Order was gaan klinken! Maar goed dat zullen we nooit weten. Het verschil tussen die twee(met uitzondering van het derde album van JD en het eerste van New Order, Movement, en het tweede PC&L) is wat mij betreft levensgroot.

Eens. Ergens wil ik dat ook niet geloven.
Het verschil, op movement na, is inderdaad levensgroot.

@perfume, juist met het poppy worden en tesamen met bands als Echo & The Bunnymen e.a. heeft The Cure met name een veel bredere laag muziek aangeboord dan dat beperkte geluid van JD. Juist jouw post getuigd van kortzichtigheid! Jij zou toch moeten weten dat de jaren 80 meanderend allerlei interessante paden is opgeslagen, zowel underground als mainstream. JD heeft vrijwel niets te maken met de koers die The Cure, Echo, Smiths, Lloyd Cole, Cocteau Twins, Simple Minds, Dead Can Dance, Jesus & Mary Chain en vele vele anderen zijn ingeslagen na verloop van tijd De invloed van deze band wordt eerder over- dan onderschat, met alle respect.

Even een praktijktestje op deze stelling:

Ik vind dat Unknown Pleasures lijkt op een bananenmilkshake geserveerd in een koperen etui waarop plaatjes van tenen met eksterogen gegraveerd staan. Het verband hiertussen is dat de eksterogen lijken op de dode natuur die niet op dit album aanwezig is. Gelukkig is de koperen etui dat wel. De bananenmilkshake heeft weer te maken met de kleur die dit album oproept in mijn hart op een lauwe winterdag.

Misschien ben je het niet met eens met mijn mening MAAR HIJ SLAAT WEL ERGENS OP!

Lees het boek Torn Apart maar eens en daar wordt staalhard door insiders beweerd dat het wel zo is. Volgens insiders was Joy Division zeker doorgegaan zoals New Order klinkt. De band was erg geinteresseerd in het electronische werk en dat is op Closer al goed te horen (o.a. Isolation en Decades).

Maar een archetypische New Order single als Ceremony werd ook al door Joy Division live gespeeld. Ik vind de verschillen ook niet zo groot eigenlijk. De New Order-singles zijn misschien wel erg 'dansvloer'-gericht, maar de albums t/m Lowlife toch niet zeker niet. Als je de ontwikkeling vanaf de wat rauwere punk van Bauhaus tot de laatste dingen van Joy Division ziet, dan vind ik niet dat het werk van New Order daar zo'n vreemd vervolg op is. Kan me alleen moeilijk voorstellen dat latere platen als Technique er dan waren gekomen.

edit: gaat hard deze discussie

@UndahCovah: Mooi, ik ga dit opslaan want dit is een gedicht!

@starsailor: Natuurlijk beweren ze dat om de JD fans binnenboord te houden Ik geloof er geen fluit van!

@orbit: Smiths en LIoyd Cole kan je wat mij betreft ook snel wegstrepen want dat lijkt inderdaad nergens op!
Maar je kunt er toch niet omheen dat JD vernieuwend was? Misschien ben je te jong je dat te herinneren maar destijds was deze muziek in die vorm nog nooit vertoond.

Zo jong ben ik niet meer..

Maar ik vind dat er veel teveel invloed wordt toegekend aan dat minimale donkere geluid. Zo had je al bands als The Velvet Underground, Stooges en uiteraard de plaat The Idiot van Iggy Pop, die niet alleen minimaal en donker waren, maar soms ook veel donkerder dan JD (met name laatstgenoemde). Daarnaast bestonden er al bands zoals Bauhaus en Siouxsie die grotendeels met dezelfde ingredienten werkten. Zoals ik al vaker heb gezegd, het is eerder een kwestie van tegerlijkertijd meerdere bands met dezelfde minimalistische inslag dan één band die ruimschoots voorliep op de rest (wat wel zo makkelijk is om de hokjes te scheiden, maar niet correct).
En dat neemt ook niet weg dat één band met één geluid alle andere belangrijke bands uit die tijd niet vervangbaar maakt. Gelukkig is Robert Smith na verloop van tijd iets heel anders gaan doen, en Ian McCullogh ook of Robert Guthrie... het zijn allemaal redelijk unieke bands die je bijna bij de eerste gitaaraanslagen al meteen kunt herkennen. JD is gewoon een van die bands, meer niet.

ja oke perfume, dat is mischien zo maar hoezo zou deze band invloedrijker geweest zijn dan the cure?
de sound van joy division hoor ik niet zo snel terug bij andere bandjes uit de jaren 80.
the cure kan je voor alles uitmaken , maar een one trick pony zijn ze niet.
zij hebben een brede groep muzikanten geinspireerd door telkens met een ander geluid te komen, en dat kan je van joy divsion jammer genoeg niet zeggen.
natuurlijk kregen ze ook de kans niet om te bewijzen dat ze meer in hun mars hadden aangezien de zanger stierf voordat ze verder konden gaan, dus het is ook oneerlijk om ze daarop te bekritiseren.
ik denk wel dat het dan iets als new order geweest zou zijn.
daar kan je sommige nummers van joy division (zoals starsailor al zei) als aanwijzing voor zien.

Wat een bullshit....
Ik ben JD fan maar na Movement al geen New Order fan meer.
Als je New Order alleen maar goed vindt omdat ze vroeger in Joy Division hebben gespeeld maak je jezelf belachelijk.
Overigens komen die beweringen uit hebt boek niet van mensen die belang hebben bij New Order (zoals de bandleden zelf), maar van mensen die destijds heel dichtbij de band stonden.
Ik zou zeggen lees het boek voordat je jouw eigen mening heilig verklaard.

Movement is gewoon een JD plaat met nummers die Curtis kende.

zelfs Bernard summer probeert daar als IC te klinken

@djeff

Oke daar ga ik!

The Sound
Siiiii
Dead Can Dance(vooral eerste album)
Section 25
Crispy Ambulance
Comsat Angels
Flock of Seagulls
Death In June
The House of Usher
Ikon
Pink Turns Blue

Om enkele bands te noemen die mij nu te binnen schieten. Voor de goede orde dit zijn geen epigonen van JD maar wel bands die zich door JD hebben laten inspireren!