Krijg net een mailtje van Amazon dat mijn cd-box onderweg is. Prijs is behoorlijk gezakt en het kost mij €53,42 (incl verzending). Dat is 10 euro goedkoper, als waarvoor ik 'm vorige maand had besteld.

Dat is wel een koopje.

Ik weet nog niet precies hoe het met mijne zit, mijn tantes doen geheimzinnig haha. Ik moet natuurlijk wel eerst geslaagd zijn voor ik 'm krijg.

Nog meer mensen die vanavond naar Neil Young gaan? Dit wordt m'n tweede keer, ik prijs me zeer gelukkig!

reptile en ik zijn er ook, eerste keer ome Neil en heeeeeel veel zin in!!

De eerste keer is het nóg leuker!

En volgens c-moon is Neil in topvorm dus mn verwachtingen zijn nu helemáál hooggespannen

Ik ben jaloers op jullie... ... echt ... Ik wil hier een compleet verslag zien als jullie terug zijn, want ben zeer benieuwd of hij veel van zijn nieuwe album laat horen of toch wat oude nummers gaat spelen.

Elke keer zeg ik tegen mijn vrouw: "volgende keer zijn we erbij", maar dan zie ik die prijzen weer en dan word ik niet vrolijk. Daarentegen heb ik zoveel uitgegeven aan de boxen en nieuwe cd's, dat het simpelweg gelul in de ruimte is... .

Had ik al gezegd dat ik jaloers op jullie ben...

Er zijn nog kaarten hè. Gewoon gaan joh, je leeft maar één keer!

Vind ik ook, dan eet je toch gewoon wat vaker soep met brood ofzo, komt dat geld wel weer terug...

Gewoon gaan, het is wel Neil Young natuurlijk!!!

En Neil Young leeft ook maar één keer, en is al dik over de helft.

Gisteren geweest in Antwerpen en ik heb nogal een dubbel gevoel. Enerzijds was het natuurlijk Neil Young en was de songkeuze uitstekend, anderzijds vond ik het qua niveau en akoestiek een beetje teleurstellend.

Ik vond dat hij dikwijls veel te veel distortion gebruikte en dat het af en toe nogal chaotisch overkwam, uiteraard vooral tijdens het elektrisch gedeelte. Echt gitaarvuurwerk heb ik niet gehoord. De overdosis distortion ontnam ook alle aandacht van de andere instrumenten.

Ook heel erg weinig show qua belichting of projecties, daarnaast was het podium uiterst rommelig en sfeerloos en waren de videobeelden ondermaats. Ik had van Neil Young (misschien onterecht) ook iets meer contact met het publiek verwacht, in de veronderstelling zijnde dat hij toch één van de artiesten is met een politiek en maatschappelijk bewustzijn, dat had ik blijkbaar verkeerd ingeschat. Slechts één keer een standaardzinnetje als "thanks for coming, it's a real pleasure, bla bla bla" viel me toch behoorlijk tegen.

Daarnaast viel de encore van slechts één liedje nogal kort uit, terwijl het bovendien niet echt een hoogtepunt in de show was. Ik kon me dan ook niet van de indruk ontdoen dat een groot gedeelte van het publiek de zaal een beetje ontgoocheld (en behoorlijk snel, Neil was amper van het podium) verliet.

De setlist gisteren:
01-Love And Only Love
02-Hey Hey, My My (Into The Black)
03-Everybody Knows This Is Nowhere
04-Pocahontas
05-Spirit Road
06-Cortez The Killer
07-Cinnamon Girl
08-Mother Earth
09-Don't Let It Bring You Down
10-Goin' Back
11-Heart Of Gold
12-Comes A Time
13-Old Man
14-Mansion On The Hill
15-I've Been Waiting For You
16-Rockin' In The Free World

17-Like A Hurricane

Zoals je ziet, elektrisch begonnen, acoustisch middenstuk en elektrisch geëindigd. Uitstekende songkeuze, dat is zeker, daar kun je niet anders dan tevreden over zijn!
Hoogtepunten: Hey Hey, My My // Don't Let It Bring You Down // Old Man // Rockin' in The Free World.

Conclusie:
Pro: Ik heb Neil Young gezien!
Contra: 64 € voor absolute kutplaatsen (gelukkig was er de mogelijkheid om bovenaan op het balkon te gaan staan) was dt eigenlijk niet waard.

Vanavond nog eens luisteren naar opnames van gisteren, hopelijk kan ik mijn mening nog enigszins bijstellen.

Erg jammer dat je inderdaad niet dé show van Neil hebt gezien die je verwachtte. Dat is ook telkens een dilemma voor mij, want voor ca. 80 euro wil je wel waar voor je geld en bij Neil weet je het nooit. Hoewel ik bootlegs van Amsterdam en Ahoy heb, die niet misselijk zijn.


Daar ben ik het niet helemaal mee eens, aangezien Neil bijna nooit een dialoog aangaat maar meestal eenzijdig iets mompeld wat soms nog grappig is ook. Bij Greendale was dat natuurlijk anders, aangezien het album een 'verhaal' was. Neil staat er volgens mij toch wel om bekend dat hij of een show geeft die vrij afstandelijk is of een show met grappen, grollen en verhalen vertellend.

Niettemin is inderdaad de setlist vrij opvallend te noemen, want ik zie geen enkel nummer van Fork in the road. Voor mij zou dat niet erg zijn geweest, maar is wel vreemd dat je niets van je nieuwe album zingt.

Dat is nu al te laat gezien de grote uitgaven die ik inmiddels al heb gedaan aan menig boxset en album. Dus ik houd mij vingers gekruisd en hoop dat dit niet het laatste bezoek van Neil is.

Voor alle duidelijkheid toch eens vermelden dat ik het zeker niet slecht vond hoor. Ik had deze gewoon beter verwacht, zelfs in de top-10 van alle concerten die ik ooit gezien heb. Dat zal dan waarschijnlijk het nadeel van een grote naam zijn... Was dit een onbekende nieuw groepje geweest, dan was ik er misschien wel lyrisch over.

Eén van de volgende weken komt Live at Massey Hall hier bij mij toe, hopelijk daar geen last van een irrealistisch verwachtingspatroon.

Ik heb wel een fantastisch concert gehad! Nóg beter dan op Bospop. De setlist was grotendeels hetzelfde als in Antwerpen alleen hadden wij Get Behind the Wheel i.p.v. I've been Waiting for You en Going Back hadden we niet. Het geluid had ietsjes beter gekund, maar Neil was in topvorm.
Bij ons waren de videobeelden trouwens top (haarscherp, en zeer goede beelden), al heb ik daar niet veel op hoeven kijken.

Hoogtepunten waren Rockin' in the Free World (de hele zaal zong mee!) en natuurlijk Cortez the Killer en Like A Hurricane. Een goede zet trouwens om Love and Only Love weer in de setlist te doen! Neil is zelf de enige die Mother Earth mooi vindt, maar ach.. die neem ik dan maar voor lief.

Ik moet nog een beetje bijkomen, de komende 3 maanden leef ik nu in een roes. Neil heeft gisteren bewezen dat hij Crazy Horse helemaal niet nodig heeft voor de harde rock! Nu maar wachten tot ik een bootleg kan downloaden van het concert (dat zal vanmiddag wel zo zijn).

Hoe was het voorprogramma eigenlijk? Ik heb die gemist door omstandigheden (lees: metro en een halve voedselvergiftiging).

Helemaal mee eens Stijn. Ik vond het ook een fantastisch concert. Ik had een prima plek (op geen tien meter van het podium) en ik heb mij uitstekend vermaakt. Concert was wel wat van korte duur (anderhalf uur en een toegift). Nog een kleine aanvulling: in plaats van Goin' Back hadden wij Lost in Space.

C-moon was trouwens wel razend enthousiast over Neil in Antwerpen. Ik ben de show aan het downloaden, en dan zal ik er eens naar luisteren. Veel distortion en chaos tijdens de elektrische set kun je verwachten, dat is voor mij juist een reden om naar Neil Young te gaan. Heerlijk die gierende, piepende solo's!

Kutplaatsen kun je natuurlijk niks aan doen, en dan kan ik begrijpen dat het een beetje tegenvalt. Eén toegift is wat weinig, maar dat doet Neil wel vaker. Maar ach, 17 nummers is netjes toch?

Hij zei nog wel wat: namelijk dat hij van plan was de band voor te gaan stellen, maar dat het publiek zo verschrikkelijk stil was, dat hij bang was dat ze zouden schrikken. Hetzelfde had hij in Rotterdam gisteren ook wel kunnen zeggen, maar hij dacht waarschijnlijk dat dat vergeefse moeite zou zijn geweest. Ik snap het niet hoor, die mensen die geld uitgeven om vervolgens het hele (maar dan ook het hele) concert vastgelijmd aan hun stoeltje te blijven (of had de Jumbo een actie met gratis Neil-kaartjes?).

Voorprogramma, Admiral Freebee, viel nogal tegen, had het idee dat het grootste deel van het publiek er ook zo over dacht. Wij konden daardoor wel op een metertje of 8 van het podium komen.

Mooi, dan heb ik niks gemist.

Link? Ik heb zelf ook wel wat opnames, maar die vallen een beetje tegen qua geluid.

Ik hou ook van distortion en fuzz hoor, hou zelfs echt van de jaren 60 garage-rock sound. Daar komt dikwijls zelfs nog wat meer distortion bij kijken. Feit is dat (waar ik stond) die gierende, piepende gitaarsolo's er niet uitkwamen zoals de bedoeling was, nu ja, dat ligt vooral aan het sportpaleis hoor, heb nog nooit een concert meegemaakt in het sportpaleis waar ik tevreden was over het geluid. De naam van de zaal zegt eigenlijk al veel, de zaal is gewoon niet gebouwd om een goede akoestiek te hebben.

Ik zal je een PM sturen, ik mag hier geen links geven.

De recensie van Nu.nl:

Neil Young nog lang geen Old Man
Uitgegeven: 8 juni 2009 10:22
Laatst gewijzigd: 8 juni 2009 11:06

ROTTERDAM - Begin vorig jaar stond de Canadese singer-songwriter Neil Young nog voor schrikbarend hoge prijzen in de RAI in Amsterdam, nu doet hij weer het bekende rondje Europa en ook ons land wordt niet overgeslagen.
Neil Young in Ahoyslideshow
Young opent zijn optreden in Ahoy met Love And Only Love van Ragged Glory uit 1990 en vanaf dat moment 'staat de klok op rock' en ligt de zaal aan zijn voeten. De levende legende heeft bijna dezelfde begeleidingsband meegenomen als vorig jaar, bestaande uit Ben Keith, Rick Rosas, Chad Cromwell, Anthony Crawford en natuurlijk zijn vrouw, Pegi Young.

Young speelt al jaren grotendeels dezelfde set bij zijn liveshows. Zijn onlangs verschenen plaat Fork In The Road krijgt vanavond opvallend weinig aandacht. Er worden slechts een handvol nummers van gespeeld. Voor de rest van de avond put Young uit zijn indrukwekkende oeuvre.

Hij weet daaruit gelukkig wel net die liedjes te halen waar de zaal voor gekomen is. En dat is toch knap, gezien het grote aantal publieksfavorieten. Met name Old Man, Heart of Gold en het rockanthem Rockin’ in the Free World worden uit volle borst door de zaal meegezongen.

Favorieten

De gekozen nummers lijken daarnaast ook wel Youngs eigen favorieten te zijn. De liedjes worden gespeeld met nog net zoveel energie en overtuigingskracht als toen ze twintig, dertig of zelfs veertig jaar geleden voor het eerst voorgedragen werden. In dat opzicht is Young gelukkig niet te vergelijken met tijdsgenoot Bob Dylan, die tegenwoordig grote delen van zijn concerten ongeïnspireerd wat weg staat te mummelen.

Ook de stem van Young is nog stukken vitaler dan die van Dylan, of bijvoorbeeld Robert Plant. Waar laatstgenoemde de hoge noten in de Zeppelin-klassiekers al lang niet meer haalt is aan het stemgeluid van Young in al die decennia vrijwel niks veranderd.

Old Man

Young is nog lang niet de Old Man die hij zo vroeg in zijn carrière reeds bezong. Het is bijna niet te geloven dat de beste man de 60 reeds gepasseerd is, en een aantal jaar geleden bijna aan een hersenbloeding onderdoor ging.

Na een uitgesponnen versie van Rockin' in the Free World vindt Young het mooi geweest en is het tijd voor het plichtmatige gejuich in afwachting van de toegift. Dan komt er ook eindelijk helderheid in de onduidelijke brei letters die ter decoratie achter op het podium hangt: er zitten ook een N, E, I en L tussen, die nu prachtig oplichten en de bards voornaam spellen.

De toegift bestaat uit weer een klassieker: Like a Hurricane. Een andere reguliere aflsuiter in Youngs set is Day In The Life van The Beatles, maar die komt dit keer helaas niet aan bod. De Canadees houdt het zoals altijd bij één extraatje voor de lichten aan gaan.

Opsmuk

Young geeft het publiek wat er van hem verwacht wordt. Een show zonder opsmuk. Bij Young staan er geen opblaasbare draken op het podium, komt er geen confetti uit het dak of vervelen afzonderlijke bandleden de toeschouwers met ellenlange solos ter etalering van hun kunnen.

Er wordt twee keer even kort gestopt om applaus in ontvangst te nemen, maar daar blijft het dan ook bij. Voor iemand van zijn statuur houdt Young het erg bescheiden.

Gezien: Neil Young, 7 juni, Ahoy Rotterdam

--------------------------------------------------

Jammer dat er geen echte kenners/fans heen gestuurd worden. Neil Young speelt helemaal niet al jaren dezelfde set, alleen deze tour is dat grotendeels zo. Daarnaast is er één enkel Fork in the Road nummer gespeeld, ik ben benieuwd waar deze ''kenner'' de andere uit het handjevol gehoord heeft.

Het is waar dat Neil's stem nog erg goed is, maar zeggen dat zijn stem al decennia lang vrijwel niks veranderd is getuigt niet van erg veel kennis. Dat het een aneurysma was i.p.v. een hersenbloeding doet niet echt terzake.

Maar verder is het een mooie recensie, eindelijk weer eens een recensie die zich op de muziek richt en niet op randzaken zoals weggestuurde fotograven of een teleurstellend toeschouwersaantal.

Ik vond het een goed concert, had nog maar vier nummers eerder live gehoord en was aangenaam verrast met live versies van Cortez, Into the Black en Hurricane. Verder was Lost in Space ook om van te genieten. Vond alleen de drums niet je dat, maar dat werd na de eerste paar nummers wel beter. Voorprogramma was maar matig, maar iig beter dan Pegi Young. De show was kort maar krachtig, de setlist was ik tevreden mee.

Zag gister nog een stukje Springsteen op Pinkpop voorbij komen op de TV... dan heeft Neil de tand des tijds beter doorstaan. Zijn stem klinkt iig veel beter.

Pegi had deze keer wel een toegevoegde waarde als achtergrondzangeres, op Bospop was ze niet te verstaan.

En Bruce Springsteen staat sowieso een paar treedjes lager dan Neil Young.

En daar is de eerste torrent van Ahoy!

Ik ben gister ook naar zijn optreden in ahoy geweest. Ik vond zijn energie en zijn gitaarspel prima. echter, het publiek was heel gezapig. zelfs bij de wat hardere nummers ging het maar mondjesmaat los. Ik verwachtte een hoop diehard neil-fans, maar dat viel tegen. overigens moet ik zeggen dat neil daar zelf ook enigsinds debet aan is, hij maakt namelijk geen enkel contact met zijn publiek.
Al met al toch een mooie ervaring om de oude meester bezig te zien.

Wauw, ik luister sinds een paar jaar nu intensief Neil Young (ben natuurlijk ook een stuk jonger). Ik heb een geweldige avond gehad en vandaag de hele dag in mijn mooie Neil Young shirt (voor de mensen die er waren, die witte met het sillouet van NY) door de school gelopen. Ik was zo blij dat hij alle klassiekers ging spelen. Cortez The Killer live horen was voor mij toch altijd nog een soort droom, evenals Hey Hey My My, Heart of Gold, Old Man en nog veel meer. De topper die bij mij goed is blijven hangen was Comes a Time, klonk gewoon kraakhelder.

Het voorprogramma vond ik maar matig. Ze hadden één leuk nummer en de rest van de nummers duurden een minuutje of twee te lang. Mother Earth had ik nog nooit gehoord en vond ik heel speciaal. Het publiek was inderdaad wel heel rustig, ik durfde bijna zelf niet al te hard mee te zingen omdat ik ban was anderen te storen in hun slaapje.

Al bij al een geweldige avond! Hier ga ik nog heel lang van nagenieten!

Linnie vond het ook mooi

Ik zit trouwens ook heerlijk op een stoeltje en de tijd dat ik als een bezetene uit mn dak ga heb ik wel achter me, maar dat betekent niet dat ik niet geniet
Waarschijnlijk hebben meer mensen in de ringen dat... Ik vond de arena wel rustig overkomen inderdaad. De vrouw naast me ging een half uur voor het einde weg, ze had voor geen enkel nummer geklapt en ik vrees dat ze eigenlijk misschien niet eens wist wie Neil Young was