Volgens mij kon hij er wel om lachen, dat maakte ik op uit zijn reactie op de rustlist.

Vond laatst deze site, staat wel wat interessants op voor de liefhebber, dacht ik zo.

Inderdaad een leuke site, dank!

Gister kreeg ik dit filmpje, Tom Waits met Neil Young: (hoewel NY een klein rolletje speelt)

Tom Waits "Get Behind The Mule" With Neil Young on Vimeo

Nog maar eens een interessante site: roio » Blog Archive » THE PHILIP COHEN COLLECTION: NEIL YOUNG - ATTACK OF THE BONUS TRACKS - bigozine2.com

Staan een paar interessante tracks op, waaronder een outtake met Bobby Charles, waarop Neil enigszins vals meezingt, een alternatieve versie van Old Ways, een studioversie van California Sunset en nog wat andere zaken.

Neil heeft Bert Jansch meegenomen op zn tour las ik net? Dat lijkt me niet verkeerd, beter dan dat kraaiend vrouwtje van hem in het voorprogramma.

Klopt, maar heb eigenlijk nog geen opnames van hem gehoord. De man is een virtuoos op gitaar, maar blijkbaar soms erg slecht te verstaan. Neil en hij hebben wel eens samengespeeld, op een Bridge concert, een paar jaar terug:

Bert Jansch heeft ook in Pentangle gespeeld, erg inventieve topband.

Geweldige singer-songwriter en gitarist. Goed om te zien dat hij goed hersteld is van een behoorlijk zware operatie.

Pegi hoef ik ook niet te horen, zij kan het beter bij een hobby houden...

Voor de liefhebber: Holes in the Archives Vol. 1

1) "Songs Meeting" Rap - Neil Young 1:07
2) The Ballad of Peggy Grover (unedited) - Neil Young 4:46
3) I'll Wait Forever (demo) - The Mynah Birds 2:50
4) Sell Out (unedited original mix) - Buffalo Springfield 2:37
5) Mr. Soul (single mix) - Buffalo Springfield 2:37
6) Expecting To Fly (mono album mix) - Buffalo Springfield 3:48
7) Broken Arrow (mono album mix) - Buffalo Springfield 6:18
If I Could Have Her Tonight (original 1968 mix) - Neil Young 2:17
9) Here We Are In The Years (original 1968 mix) - Neil Young 3:35
10) Cinnamon Girl (single mix/edit) - Neil Young with Crazy Horse 2:44
11) Oh, Lonesome Me (original mix) - Neil Young with Crazy Horse 3:59
12) Birds (live) - Neil Young with Graham Nash 2:40
13) Sea of Madness (studio) - Crosby, Stills, Nash & Young 2:41
14) Everybody's Alone (studio) - Crosby, Stills, Nash & Young 2:30
15) Country Girl (live) - Neil Young 5:18
16) Helpless (live) - Crosby, Stills, Nash & Young 3:42
17) The Loner (live) - Neil Young with Crazy Horse 3:33
18) Out On The Weekend (live) - Neil Young 3:53
19) The Bridge (live) - Neil Young 3:54
20) Soldier (original extended mix) - Neil Young 3:45

HIDDEN TRACK: Mr. Soul (mono album mix) - Buffalo Springfield 2:45

Telex: Neil Young luistert naar Black Metal | daMusic

Op 3 Juni is uitgekomen: Canadian Horsepower van Neil en Crazy Horse. Iemand die hier meer over weet?

Zal wel die Chicago 1992 zijn die Immortal ook heeft uitgebracht.

Neil Young & Crazy Horse - Canadian Horsepower - deep music

Ziet er uit als een veredelde bootleg, dacht eerst aan Rusted Out Garage 86, of Milan 87, aan de setlist te zien, maar de DVD duurt maar 90 minuten. Rust Never Sleeps is het ook niet.

Ziet er wel uit als 87, maar dan met de setlist omgegooid.

Opera Star ook zie ik. Nog niet vaak live gehoord.

Tja Harvest fanclub.
Mojo had een beter lijstje, met verrassend het titelnummer van After the goldrush op 1.



Spotirama: Mojo's The 50 Greatest Neil Young Songs - spotirama.blogspot.com

Ja, de lijst had ik hier een tijd geleden al gedropt. Inderdaad een meer serieus te nemen lijstje.

Heb Trunk Show weten te bemachtigen! Paar stukjes maar van gezien, maar zeker onder de indruk! Mooi gefilmd door Demme, goede songkeuzes (het betreft helaas geen compleet concert, maar een 'impressie', met akoestische en elektrische nummers door elkaar) en ook een paar backstage beelden.

Nu nog even de tijd vinden om dat ding helemaal te bekijken.

De pm naar Harm over Trunk Show kan ik eigenlijk hier ook wel plaatsen:

Heb 'm gekeken. Redelijk goed, maar ik vond Bospop (waar ik bij was) dan toch een stuk beter. 'Mexico' is zo'n beetje het allerslechtste dat ik ooit van Neil heb gehoord. Wat een flutcompositie, kuttekst en ook nog beroerd gezongen. 'Kansas' vind ik ook erg matig. Wel leuk dat 'Sad Movies' nu ergens officieel op staat.

Verder is dat einde van 'Like a Hurricane' wel heel erg rommelig en slordig. 'The Believer' kwam hier beter uit de verf dan op de plaat, maar 't is nog steeds een wat minder nummer.

'The Sultan' vond ik wel gaaf. Beter dan het origineel.

Ben Keith oogt wel erg stijf en onwennig met een gitaar in z'n handen.

Joe Vitale heeft dit te melden over Buffalo Springfield:

“Both Neil and Stephen had spoken to us about it about five years ago,” Vitale told Sound Waves. “Neil said we would do Buffalo Springfield one day, and he wanted me in the group. When Stephen told me about the Bridge show, it was the most exciting news for me in many years.”

Toen leefde Dewey Martin nog, hoewel hij naar 't schijnt de laatste jaren wel met z'n gezondheid sukkelde.

Poconut • View topic - My Interview with Richie, Rusty and Joe V on the BS Reunion

Er wordt ook al gespeculeerd over wat Rusty Young bij dat interview deed, en dat Stills (Vitale) en Young (Rosas) ook iemand in de groep hebben gebracht. Ik vind Rusty Young erg goed, en een pedalsteel zou op zich best passen bij Springfield, maar dan is de helft van de band anders. Dat beïnvloedt de sound te veel. Richie moet maar weer met Rusty bij Poco gaan spelen.

Neil Young word op dit forum erg vaak vergeleken met Bob Dylan om wie de grootste singer/songwriter aller tijden zou zijn. Er is zelfs een Dylan/Young mu.me knock out geweest onlangs, en denk dat de Young aanhangers hier in de meerderheid zijn t.o.v de Dylan aanhangers.

Heb op dit moment Decade van Neil Young opstaan, en het heeft wel een bijzondere sfeer, alleen vind ik de muziek van Bob Dylan meer diepgang hebben, en spreekt me dat meer aan. Net of deze muziek iets eenvoudiger en minder diepgaand is. Misschien vergis ik me ook wel hoor, want de muziek van Neil Young spreekt me gewoon niet echt aan, en daarom ben ik ook nooit verder gekomen dan Decade en Massey Hall. Pracht platen natuurlijk, maar meer dan genoeg Neil Young platen voor mij.

Dat ligt eraan. Puur naar de gloriejaren kijkend heeft Neil Young emotioneel vaak meer diepgang. Soms legt hij echt zijn ziel bloot, terwijl Dylan vaak wat afstandelijker is. Daarnaast zijn nummers als 'Like A Hurricane' of 'Down By the River' meer op de gitaar dan op de tekst gericht. Dat is een ander soort nummer, en dat kun je niet met een 'Sad Eyed Lady of the Lowlands' vergelijken, dat juist om de tekst draait.

Dylan is puur technisch bekeken wel de betere tekstschrijver.

Dylan is misschien wat afstandelijker, behalve op Blood On The Tracks, daar komt zijn emotie echt puur uit zijn hart het hele album lang. Kan me niet voorstellen dat er een Neil Young album nog intenser en emotioneler is/klinkt, dan Dylan op Blood On The Tracks.

Enige nummer van Dylan dat ik ken dat in de buurt komt van de zang intensiteit van Young is Sara. Dylan mag dan de betere textschrijver zijn, Young maakt toch (vaak) de beste muziek. Voor mij is dat persoonlijk belangrijker.

Toch. Hoewel ik goed begrijp waarom mensen de twee heren met elkaar vergelijken probeer ik dat zelf zo min mogelijk te doen. Ik krijg bij een Young album namelijk altijd een heel ander gevoel dan bij een Dylan album.

Blood on the Tracks is denk ik wel het meest persoonlijke album van Dylan, dus in die zin logisch dat je 'm noemt. Ik vind Massey Hall wel véél intenser dan Blood on the Tracks. De zang van Neil klinkt daar bijna alsof hij aan het huilen is. Kippenvel, zijn stem is een en al emotie. Tonight's the Night en After the Gold Rush vind ik ook gevoeliger.

'Ballad of a Thin Man' vind ik bijv. een briljante tekst, maar Neil schrijft veel meer uit persoonlijke ervaringen, en is daar opener in. Dat raakt mij meer. Naar Dylan luister je meer met je verstand, naar Young met je gevoel (over het algemeen).

Tonight's the Night is nog intenser dan Massey Hall - daar klinkt hij niet alsof hij bijna aan het huilen is, neen, hij is gewoon aan het janken.

Verder ben ik het volledig met je eens inzake Neil Young en Dylan. Zo ervaar ik het zelf ook.

Neil Young?s Son Ben Looks to Expand Successful Egg Farm - Ultimate Classic Rock - ultimateclassicrock.com

Hij heeft de bakkebaarden van zn pa!

Hij lijkt sowieso, los van zijn ernstige toestand, wel op z'n pa. Hij leeft in ieder geval niet als een kasplantje.

Nee, gelukkig niet inderdaad. Ik zie de gelijkenis ook wel.

Bridge School 25th Anniversary Edition - bridgeschool.warnerreprise.com

Moet ik hebben!