menu

Genres / Electronic / Het grote Fabric/FabricLive topic

zoeken in:
Door drukte vandaag, de behoefte om een reëel stuk te schrijven, en nu the need for quality time kan ik m'n toegezegde review morgen pas posten.


(afbeelding)


We gaan 18 jaar terug in de tijd en da’s iets waarmee ik rekening wil houden, omdat zowel het nu-perspectief (bijv: hoe zien we tegenwoordig dit type muziek; meer ‘punch’, strakker, kaler?) als het toen-perspectief (de toenmalige beleving ahw als absoluut zien – a.k.a: het vroeger was alles beter syndroom) een fikse ballast kan zijn.
Terecht merkt Poa op dat Craig Richards, langdurig resident dj van Fabric inmiddels 3 bijdragen aan de Fabric-reeks op zijn naam heeft staan: deze, 1, 58 en 100 (voor 1 van 3 cd’s). Tel daarbij op dat hij als Tyrant-partner (samen met Lee Burridge) voor 50% Fabric 15 op zijn naam heeft staan en je beseft dat je hem respect moet tonen; hij is een eigenzinnig, creatief mens met een enorme platencollectie, 30.000 (in 2017; en dat zal nu wel veel meer zijn) en zoals het creatieven betaamt, heeft hij in die collectie geen (beheer)systeem aangebracht; zie ook dit interview Craig Richards: In Transition - XLR8R .
Geen intro, zoals later min of meer de gewoonte werd, begint de mix begint relatief ‘mellow’, maar al vrij snel gaat het sneller. Richards mixt echt heel fraai –bijv via bass drum, toms/bass, hi-hat/synth – de volgende track in en het wordt één organisch vloeiend en zeer dansbaar geheel. In Dubby Disco hoor ik bijv de geest van Bob Marley langs komen en stuwen drums en bas de beat aangenaam voort – even een terzijde (excuus): kijk op YouTube voor de grap eens naar Black Uhuru - Live in Essen (1981) - YouTube om te ontdekken hoe Sly (bijv: de drumaccenten in de off-beat) en Robbie daar de zaak aandrijven.

In de vierde en vijfde track komt er meer dub binnen – ik leg mijn bestek al klaar, smullen – en krijg weer beelden van een dance-festijn dat ik ooit bijwoonde waar een groep stemmig geklede mensen aan het dansen was op Josh Wink - Higher State of Consciousness; de trein neemt je mee. Dan komen de twee tracks van SCSI-9, die door de combi van synth/bas/keyboard doet denken aan een oude disco-hit (Jimmy Bo Horne – Dance Across the Floor uit ’78) en ineens dringt het tot me door: ondanks het feit dat een groot deel van dit album in een relatief gelijkmatig tempo verloopt, is het heel eclectisch en zorgvuldig samengesteld/opgebouwd. Met name Cologne, track 7 vormt voor mij een eerste hoogtepunt. De trein gaat verder, je blijft bewegen.

In mijn beleving zakt het vervolgens even weg - vanwege te veel hoge, schelle tonen voor mijn smaak, al stuwt Bluntski mooi voort. Drum Hydraulics - what’s in a name – is dan weer meer mijn ding, percussie met synth erdoorheen, voor mij een tweede hoogtepunt, en het gaat voorwaarts; nu is het echt tijd om de billen op te heffen en los te schudden en met die monofone synth erdoorheen – Acid Thunder anybody? – kan je niet blijven zitten.

Op een gegeven moment waan je je even in Detroit, maar zorgt het langzamere ambientesque ritme (de synth) erachter dat je toch in Europa blijft. We naderen het eind van het album, bereiken met de combi Early Riser/Misspent Years een nieuw hoogtepunt om te eindigen on a high note

Tip: beluisteren het album gerust meermaals om de finesses te doorgronden Craig Richards - fabric 01 - YouTube
Hier op de site: Craig Richards - Fabric 01 (2001)
RA: RA Reviews: Craig Richards - Fabric 01 on Fabric Records (Album) - residentadvisor.net

Voor de volledigheid, mijn stem: 3,75 * (afgerond 4)

Volgende keer Nitin Sawhney (FabricLive 15), a personal fave, of Terry Francis (Fabric02).
Aarzel niet je kenbaar te maken (pm) als je iets wilt posten over een personal fave, the more the merrier - als enige schrijven doet het Rémy-syndroom ontstaan.

avatar van Gyzzz
Leuk! Deze van Craig Richards heb ik zowaar (als 1 van slechts 4 Fabrics) origineel in de kast staan

Wel een eeuwigheid niet gedraaid - dus mooie gelegenheid om hem vandaag weer eens aan te slingeren.

Ruime 4* voor Shacketon overigens; hele knappe, coherente plaat die zich (terecht) weinig tot niets van het reguliere dj-mix format aantrekt.

avatar van pureshores
Ik ben die van Shackleton nu op het werk aan het luisteren, tot nu toe alleen maar donker genieten

avatar van pureshores
Moet nog beter luisteren uiteraard, werd een paar keer onderbroken, ik herkende drie tracks meteen van het eerste half uur dus ga deze wel even bestellen

Stille boel hier - als de wind aanhoudt, wie weet komt er dan een post aanwaaien

avatar van pureshores
mijn shackleton cd is binnen (en een record voor cdwow zo snel)

ik plaats binnenkort wel een review maar dan nog over Aim

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
Ik ben bijna door de 111 tracks op de #savefabric box, daarna meer!

avatar van Poa
Poa
Mjuman schreef:
Volgende keer Nitin Sawhney (FabricLive 15), a personal fave, of Terry Francis (Fabric02).

Ben benieuwd welke het wordt, die van Nitin Sawhney ken ik nog niet dus dan luister ik mee

Wilde inderdaad iets gaan posten over FabricLive15, maar ben in een spagaat geraakt - soort van now and then gevoel - en zo gauw als ik daar uit ben …


(afbeelding)

Met Nitin Sawhney maakte ik kennis via een chill-out compilatie, ooit gekocht in Londen in 2001, omdat ik nieuwsgierig was geworden door de afbeelding van een geel-oranje ijslollie op de voorzijde. Naast het prachtige Homelands bevatte die dubbel-cd werk van o.m. Madeleine Peyroux en Mandalay. Die compilatie heb ik niet meer, vermoedelijk weggeven omdat ik al een tijdje ben uitgechilld; die albums van Peyroux en Mandalay heb ik nog wel, net als meerdere van Nitin Sawhney, waaronder Beyond Skin. Er schijnt een Beyond Skin Revisited concertserie aan te komen (o.m. Bordeaux, Royal Albert Hall Londen, september 2019 worden genoemd) en wellicht wordt ook ons land aangedaan.

Het concert van Nitin Sawhney dat ik me herinner - in Tivoli Oude Gracht (februari 2009) - was een zeer muzikale ervaring die ik beslist nogmaals mee zou willen maken. Kortom ik heb Nitin Sawhney hoog zitten en ik deze mix zou – op grond van mijn verwachting/historisch uitgangspunt - hoog in een toplijst moeten eindigen. En precies daar knelt de schoen, de now and then spagaat: een blik op de tracklist leert me dat ik van aardig wat bijdragende/mixende artiesten aardig wat werk in huis heb; alleen ik draai die muziek, bijv Jazzanova, Koop niet veel meer; labelgenot van Koop, Truby Trio heeft een album met de naam Elevator Music en da’s een beetje het overheersende gevoel.

Het begin is fraai: begeleid door stemmige violen horen we een oriëntaals klinkende zangeres erin komen (Natacha Atlas?), bas en percussie dragen het ritme en we gaan er voor zitten – misschien een nummertje fraaie buikdans op komst? Dan, een clean-cut mix en de broken beats – beetje hop-skip-jump gevoel – met Natacha erbij komen eraan. Beetje ook zoals MJ Cole zijn 2-step tracks opbouwde en aan die stijl heb ik nooit helemaal aan kunnen wennen. Met dezelfde properties wordt ook een track van Nitin Sawhney aangedaan en vervolgens wordt het nog eens overgedaan in een andere versie van Homelands. We schommelen zo tussen de 95 – 115 bpm en afgezien van een enkele fluit en de tabla’s gebeuren er in mijn huidige ogen weinig spannende dingen; ook het inmixen van een nieuwe track gebeurt weinig elegant en dat is - helaas - een terugkerend verschijnsel.

Tijd voor een stukje Tosca. Als ik nou vertel dat ik die cd ooit cadeau deed aan een maat en dat hij me na verloop van tijd vertelde dat dit zijn favoriete schijf was voor quality time van horizontale aard met zijn lief, zal het duidelijk zijn dat het lastig hardlopen is op deze muziek.
De volgende track van Marcos Valle kan me meer bekoren, maar dat komt omdat ik altijd al een liefhebber ben geweest van dit soort muziek, zoals bijv Blue Brazil Vol. 1 - Blue Note in a Latin Groove (1994). In de periode 2000 - 2005 kon dit regelmatig horen in Londense clubs - in zekere zin sluit het aan bij de eerdere acid jazz/jazz-dance scene.
Voor mij prima muziek om af te draaien of soft op gang te komen op zondagochtend. Het duurt alleen niet lang, omdat we weer op de 2-step stappen om beats stuk te maken.

Vanaf track 10 bereikt het album gedurende 3 - 4 tracks imo zijn hoogtepunt, hoger tempo, interessante breaks (sax, keyboard), een Brownsiaanse shout-out, kortom meer afwisseling en spanning, mede gesteund door de ‘wobbelende’ bas-synth en al klinken die hi-hats mij te rafelig, maken die James White-achtige sax-riffs veel goed. Bij 12 horen we sterk oriëntaalse invloeden in de D&B, maar wanneer Nitin Sawhney zichzelf gaat citeren/bewerken – fragmenten van Beyond Skin haak ik een beetje af; wat daar dramatisch (en enigszins zuiverend ) werkt, heeft hier meer iets van effectbejag. Met een beetje goede wil is dit natuurlijk op te vatten als een oproep om dat album te gaan beluisteren.

Vervolgens ‘citeert’ Sawhney opnieuw zichzelf door het titelnummer van Beyond Skin erin te mixen, tijd voor reflectie en aansluitend eindigen we met Hymn (Craig Armstrong) fraai in downtempo.
Blijkbaar heeft mijn muzikale smaak de laatste jaren wel verandering ondergaan. I.t.t. wat ik in 2012 bij het album schreef – al is die waardering waarschijnlijk gebaseerd op een oudere luisterervaring – viel het album een beetje tegen. Dat kan natuurlijk liggen aan mijn veranderde muziekbeleving/-behoefte: in mijn beleving is het te soft jazzend/funkend en te weinig gevarieerd en draagt het de stempel van de tijd, de periode tot ca.2006: downtempo, een tijdlang getypeerd als “lounge” die mij op den duur gaat tegenstaan.

Wat ook opvalt bij de citaten van Sawhney’s eigen werk is dat de daarin aanwezige dramatiek voor een groot deel wegvalt door het ‘oppompen’. Mijn advies: draai dit in 2 delen – bijv 1 - 8, en in tweede draai de rest ; stop als je het beu begint te worden. Het begin, tracks 10 – 13, en het einde bevallen me nu het best. Over het geheel genomen waardeer ik dit met 3,25* - misschien pas ik dat later nog aan naar 3,5*.

Hier is het album zo goed als geheel te beluisteren – per track aanklikken Koop - Relaxin' at Club Fusion (Nitin Sawhney Edit) - YouTube
Het album hier op de site (met mijn post uit 2012) Nitin Sawhney - Fabriclive. 15 (2004)
Originele versie Homelands: Nitin Sawhney - Homelands - YouTube
Resident Advisor: RA Reviews: Nitin Sawhney - FabricLive.15 on Fabric Records (Album) - residentadvisor.net

avatar van herman
Ik bespeurde bij het beluisteren van de vorige mix ook al een beetje een 'toen'-gevoel bij mezelf. Zeker geen slechte mix van Craig Richards; technisch heel sterk waarbij je als je niet oplet overgangen compleet kan missen, maar mij iets te eenvormig om echt te kunnen bekoren. Na de nummers van SCSI-9 raakte ik hem een beetje kwijt.

Deze Fabric ligt me momenteel juist iets meer, omdat ik sinds een trip naar Zuid-Spanje en in het bijzonder Tarifa een paar jaar terug juist wat vatbaarder ben geworden voor 'lounge' en aanverwanten. Heb er wel zin in deze weer eens te draaien.

herman schreef:
Ik bespeurde bij het beluisteren van de vorige mix ook al een beetje een 'toen'-gevoel bij mezelf. Zeker geen slechte mix van Craig Richards; technisch heel sterk waarbij je als je niet oplet overgangen compleet kan missen, maar mij iets te eenvormig om echt te kunnen bekoren. Na de nummers van SCSI-9 raakte ik hem een beetje kwijt.

Deze Fabric ligt me momenteel juist iets meer, omdat ik sinds een trip naar Zuid-Spanje en in het bijzonder Tarifa een paar jaar terug juist wat vatbaarder ben geworden voor 'lounge' en aanverwanten. Heb er wel zin in deze weer eens te draaien.


Grappig om dat te lezen, op de driesprongen des levens gaat de één naar links en de ander naar rechts. Die trip naar Zuid-Spanje - met o.m. Tarifa, Cádiz, Sanlucar de Barrameda (nationaal park) en eindbestemming (vlieger) Sevilla maakten wij in 2006; zaten bij Tarifa - aanbieding via Booking - in een resort met bandjes dragende Britten; groter verschil met de lokale mengcultuur (Marokkaans/Spaans) is nauwelijks denkbaar. Ben zelf momenteel veel 90s spul in de herdraai aan 't doen

Vandaag ontvangen een nieuwsmail van Fabric met draain 10 faves van Ben Ufo

avatar van Poa
Poa
Mjuman schreef:
Nitin Sawhney (FabricLive 15)

Heel lekkere Fabriclive, kwam ook precies op het goede moment met het weer van vorige week. Je hoort mij niet klagen als er een revival komt van deze sound. Alleen jammer van het laatste deel, met van die tracks als The Wheel kan ik echt helemaal niets.

avatar van pureshores
FabricLive.17 Aim

is 1 van mijn grote favorieten van de Live reeks.
Het woord mix is hier wel erg ruim, want de nummers worden (op enkele na) gewoon lekker uit laten lopen met zelfs (teveel) stilte af en toe ertussen.

De heer Turner's mix bestaat voor 85% uit hiphop klassiekertjes en wat frisse (toen) nieuwe namen en natuurlijk de uitwassen die makkelijk met hiphop blenden zoals Roygbiv, wat tevens mijn kennismaking met Boards of Canada was.
Maar de opener is al meteen keihard raak, Come back to you van Tony D doet mij denken aan films zoals Boyz in da hood en Menace II Society terwijl het er geen reet mee te maken heeft. Er hangt gewoon een lome filmische rust over dit nummer met de overpeinzende vocals.
Ook tracks 6 t/m 8 zijn een lekker hiphop nod trio: Lewis Parker-101 pianos/Boogiemonsters-Strange en Lords Of The Underground-Faith waar de laatste wel een instrumental is.

Gooi dan A Tribe Called Quest-Award Tour en ice Cube-It was a good day (niet de versie die ik prefereer helaas) erin en dan kun je al bijna niet meer stuk.
Maar het kan NOG beter altijd en daarvoor moet je zijn bij track 13: Diverse-Jus Biz.
Van deze rapper had ik ook nooit gehoord voor de kennismaking via Aim's mix, maar dit Jus Biz kan ik als het moet de hele dag op repeat laten staan, verveelt nooit.
Er zit iets heel nonchalants in en dan dat refreintje met meisje dat je toezingt, dan voel je dat alles op zn plaats valt. Ik heb hier een paar jaar terug buiten 's avonds naar geluisterd op het muurtje bij mn maat in Bradford op een zomeravond in de tuin met een blikje bier en die heeft niks met hiphop maar was ook absoluut om door dit nummer.

Uiteindelijk heeft deze FabricLive er wel toe geleid tot aankopen van Music has a right to children, het bijbehorende album van Jus Biz en verder zoeken naar remixen van Aim (bleek alleen tot nu een remix van Lil Kim te hebben, totaal uitgekleed )

Ook niet hiphop volk zal zich prima vermaken met deze mix

avatar van Poa
Poa
geplaatst:
Dank voor de tip, hoewel ik Aim best hoog heb zitten is deze Fabric toch altijd links blijven liggen. Waarschijnlijk omdat ik al relatief veel nummers ervan ken, maar alsnog een erg fijne mix. Nu weet ik ook gelijk waar de T.R.O.Y. sample vandaan komt

Verbouwing in huis - alles aan de kant, sommige dingen zo goed opgeborgen dat ik ze niet meer terug kan vinden (w.o. deel van de cd's - bleek dat die in dubbele rijtjes waren opgeborgen), heraanleg van de tuin (nog niet klaar, trouwens) heeft veel van mijn energie en tijd gevraagd. Volgende week ga ik ook nog eens op vakantie, maar ik wil weer een beetje de gang erin zien te fietsen. Misschien nog een post voor de vakantie. Beetje in twijfel, wat/wie/hoe, maar de intentie is er

avatar van GrafGantz
Aangezien dit een joint venture is ben ik benieuwd naar het excuus van -SprayIt- voor het verzaken

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
Oh, reken maar dat ik het schuldgevoel ervaar Ben me pijnlijk bewust van mijn gebrek hierin. Het heeft te maken met reizen en verhuizen, ik ga proberen mijn aandeel ruimschoots recht te trekken in de nabije toekomst. Ik hoop dat Mju nog hoop en vertrouwen heeft. Dank voor mijn neus op de feiten GG.

Het lukt niet meer voor de vakantie - too much to do, too little time. We pakken de draad weer op in het eerste weekend van september - en dan gaan we verder met wat good ole D&B - heb nou al zin om te stuiteren, gimme the vibe, gimme the vibe

avatar van pureshores
ik ben weer door omstandigheden "gedwongen" om per trein te reizen dus misschien dat er nog een Fabricje of 4 doorheen gaat wat reviews kan opwekken

Met mijn ervaringen van de laatste dagen met Deutsche Bank in Beieren en Baden-Wurtemberg zou ik zeggen dat het beter zou zijn om reggae te draaien, te veel vertragingen.


(afbeelding)


D&B – het veelgehoorde vooroordeel wil dat dit ideale muziek is om de kat de gordijnen in en de vrienden het huis uit te jagen. Ooit op mogen draaien voor een rondje in de kroeg toen ik voordien een aantal collega’s zover had gekregen dat ze meegingen naar de De winkel van Sinkel; entree was 15 florijnen; we waren nog geen 20 minuten binnen en zelden heb ik zoveel opmerkingen over de gedraaide muziek naar mijn hoofd geslingerd gekregen ("takkeherrie" was er één van). D&B werd toen ook nog wel aangeduid als “Jungle”.

Er bestaan andere soorten D&B (Calibre, Big Bud, LTJ Bukem), maar laat er geen twijfel over bestaan: wat inleidende piano-akkoorden, een zucht, een skat en we zitten net over de minuut op full throttle: scheursynths, ratels en stompende bassen. Dit is geen soundtrack voor een goed gesprek, eerder de 21e eeuwse versie van “Opzij, opzij, opzij”.

De vierde track, Planet Dust van JEI3C (Bad Company), zou ook zo maar bij hardcore fans in de smaak kunnen vallen, al is dit niet echt mijn ding. DJ Zinc - Ska klinkt alsof de leden van Bad Manners een duracelletje in hebben moeten slikken. Moet wel zeggen dat de tracks met uitstekende timing vrij naadloos aan elkaar gemixt worden, mbv synths en/of hi-hat. Een incidenteel rustpuntje dat wordt ingebouwd in Rodeo van JEI3C duurt nog geen 20 seconden en dan wordt er weer gas gegeven. Nee, dit is geen muziek voor de faint-hearted. En de regelmatig terugkerende sample”Dj Hype, Hype, gimme da funk, gimme da funk" maakt je daar regelmatig van bewust, net als het daarop aansluitende Future Prophecies – Nightmare Walking.

Bij Bonafide – Super2Bad kan je zowaar (vocal) samples van de Godfather of Soul, JB, en van Marvin Gaye (“what’s happenin’ brother”) herkennen. Ontegenzeggelijk al worden er vernuftig elementen van funk, trance, dub en break ingemixt, en zelfs een snuifje trance, blijft de hoofdlijn hardcore D&B. En opnieuw, als een oplichtend neonlicht, maakt de sample “Dj Hype …”ons duidelijk dat het energy level hoog blijft.
Wat dat betreft is DJ Zinc – Casino Royale opvallend anders en een welkome afwisseling. Ook in de daarop volgende track, van DJ Hype zelf, kan je met een beetje moeite aardig wat samples terugvinden/herkennen.

Na een huppel-track, Body Rock (van Shimon & Andy C ), die mij doet denken aan de wachtrij bij de toiletten als je dringend aus der Hosen moet, krijgen we nog eenmaal een stuk D&B, Dillinja - Grimey om uptempo met scheursynth, jawel met de bekende sample te eindigen.

Wat mij van dit album het meest aanspreekt zijn de combinatie van tracks 2 en 3 (met de syncopé’s) en die van 11 en 12 (met breaks en de funk/soul samples) en track 14 Casino Royal met zijn ietwat weirde sound (als in een discoscene in Startrek). In zijn totaliteit geef ik het album 3,25* - bij het album zelf rond ik het wel naar boven af

avatar van Poa
Poa
Leuk, deze kende ik nog niet. Geen echte hoogvlieger wat mij betreft, maar met de nodige dikke nummertjes. Deed in ieder geval regelmatig zijn werk op de fiets de afgelopen week.

Ik kom ook uit op een 3,25.

avatar van pureshores
Ik ga die van Hype ook maar gauw checken.

Wat vinden julle van die van Marcus Intalex dan?

pureshores schreef:
Ik ga die van Hype ook maar gauw checken.

Wat vinden julle van die van Marcus Intalex dan?


Kom ik regelmatig tegen - als bijdrager aan de mix. Denk wel dat het beter te verteren is dan bijv Kahn &
Neek -imo beetje D&B voor achterin een oud Golfje GTI met boompie-box, zeg maar 'bollen-beat', maar ik kan me vergissen. Dacht zelf eerlijk gezegd in een andere richting - dat was een optie, eentje uit de nieuwe serie - Fabric Presents … was een andere optie en een fijn stuk Duitse stamppot was de derde. "Working, working" knippert dan op het beeldscherm.

Wat weerhoud je om die FabricLive 35 te onderwerpen aan de lakmoestest?

avatar van pureshores
Vandaag nummer 100 van Kode9 & Burial op vinyl aangeschaft. Was op een gratis kleinschalige platenbeurs in Deventer en ik kon hem niet laten liggen. Waarschijnlijk draai ik gewoon voorlopig de cd dus dit was weer een gevalletje psychologische greed

Ik ga proberen een deeltje weer uitgebreider te beschrijven Mjuman, dit topic gewoon blijven bumpen met een bollen-beat

pureshores schreef:
Vandaag nummer 100 van Kode9 & Burial op vinyl aangeschaft. Was op een gratis kleinschalige platenbeurs in Deventer en ik kon hem niet laten liggen. Waarschijnlijk draai ik gewoon voorlopig de cd dus dit was weer een gevalletje psychologische greed

Ik ga proberen een deeltje weer uitgebreider te beschrijven Mjuman, dit topic gewoon blijven bumpen met een bollen-beat


Eerlijk gezegd vind ik de vinyl-versie prettiger draaien dan de Adhd-cd. Ben bezig met een Fabric in de 60s maar ondervind nogal wat hoofdbrekens. Vandaar dat het niet vlot.

avatar van -SprayIt-
-SprayIt- (moderator)
Ik heb er inmiddels ook weer zo'n 20 achter de kiezen. Komt er misschien toch nog wat input van mijn kant, ooit. Ze waren stuk voor stuk niet al te best overigens, maar goed.

Heb er 22 nog niet beoordeeld uit de 100delige Fabric serie, schiet aardig op. De fabriclive serie wat meer niet.


(afbeelding)


Bij mijn laatste trip naar Keulen heb ik een aantal Ostgut 12”s meegenomen, waaronder meerdere Berghain 12”s – op vinyl zijn er 10 ‘afleveringen’, waaronder 1 met een track van Ben Klock - van Zehn (2015). Ook kocht ik de laatste 12” van Ben Klock, Subzero. Die 12”s bevielen goed en omdat ook Ben Klock - Berghain 04 (2010) hier in goede aarde viel, waren mijn verwachtingen hoog gespannen.

Misschien een tikkie te hoog in dit geval, want de beluistering en beoordeling bleek geen smooth ride te zijn, eerder een rit in een stug geveerde auto over een onverharde landweg.
Een opmerking vooraf: voor een goede beeldvorming is het belangrijk om dit op een set (versterker en speakers) met voldoende ‘oomph’ te draaien om de lage en middentonen te kunnen waarderen. Anders dan je zou verwachten van de Berlijnse school is hier zeer veel hoog ingemixt, en ook nog eens van de ‘rafelige’ soort.

Over het mixen zelf kan ik kort en bondig zijn: heel goed, via synths (ook bas) en percussie (hi-hats, toms of snare) en dat verloopt voorbeeldig; waar een ‘knip’ zit, is de timing echt perfect.
Het begin tot en met de derde track bevalt me uitstekend, dan komt er een hele fijne donkere bas-synth lijn in. Klein nadeeltje die relatief schelle hi-hats blijven maar doorklinken, worden gelukkig wel afgewisseld met andere percussieve elementen, maar die track duurt voor mij verhoudingsgewijs eigenlijk iets te lang in deze mix. De donkere synth zou toch ervoor zorgen dat ik op de vloer zou blijven staan.
Gaandeweg wordt de voice-sample – welcome to our world - erin gemixt en in de vierde track wordt het mij eigenlijk te schel. Met het ‘fading star’ synth-geluid gaan we over naar de vijfde track en dan is Klock me eigenlijk kwijt: zou ik aan het dansen zijn, zou ik dorst krijgen.
En dan wordt er een synthloopje ingemixt – eenieder die zijn klassiekers kent, weet waarover ik het heb – dat erg sterk aan Patrick Cowley doet denken of aan de begintijd van de (acid)house toen we veel monofone synths hoorden. Gelukkig ben ik blijven staan en dus gaan we verder, met een synth-geluid dat aan opborrelend water doet denken (het eind van K-Hand – Start). Track 7 wordt er met een mooie beat ingemixt, en al ben ik niet dol op die vocals, stuwt de beat me voort.
Totdat ik opnieuw bijna afhaak door het vieze, rafelige hoog in de achtste track. De synth-emulatie van de ‘leeglopende gootsteen’ zorgt wel dat ik iets van vermaak ondervind en ook de bastonen bevallen me. Met de tiende track komen we in de two-step, een prettige afwisseling en je begint al te vermoeden dat als dit doorgaat er maar zo wat UK Garage of dubstep in kan zitten.
Na een tussentrack met een i.m.o. redelijke irritante lachsample zitten we weer met een stevige beat op een behoorlijk tempo, gedragen door percussie (met ook weer schelle, rafelige hi-hats).
Dit loopt over een in opgepompte versie van Burial – Rover en waar ik gehoopt had dat dit zou zorgen voor een rustpunt/variatie, gaan we gewoon verder. Jammer, zo wordt Burial’s werk van zijn ziel ontdaan.
In de track van Marcel Dettman – Allies zitten wel mooie synthgeluiden, maar blij word ik pas weer bij de track van Josh Wink. Dat houdt even aan, zakt even in bij track 17 – Flat Tire, what’s in a name – maar pakt, mede door de fijne synth (en sequencer) weer op bij 18 en loopt door, totdat we in 21 in een fijn stukje deep house terecht komen – ongemerkt zijn we de oceaan overgegaan – eerlijk gezegd lust ik hier wel pap van: piano/keyboard, diepe bas, female vocals; volgens mij wonen Masters at Work hier om de hoek.

Met fijne synths blijft het tempo nog even hoog om geleidelijk af te nemen tot de rust van de slot-track Monophaser2 van Alva Noto. Opvallend genoeg is die track ook terug te vinden in het begin van Agoria - Balance 016 (2010) dubbel-cd mixalbum. In mijn hoofd zit de gedachte – en dat moet ik nog eens verifiëren - dat ik dat een prettiger album vind met meer kleur, emotie en variatie.
Dit album heeft een drie-/viertal sterke fasen – begin, vroeg en laat in het midden en op het eind. In zijn totaliteit kom ik op 3,5* - lager dan ik aanvankelijk had verwacht. Mogelijk eigen schuld, omdat ik er intensief en met hoge verwachtingen naar heb geluisterd.
Luisterlink: Ben Klock - Fabric 66 (Album mix) - YouTube
Resident Advisor:
RA Reviews: Ben Klock - Fabric 66 on Fabric Records (Album) - residentadvisor.net

avatar van pureshores
Dat klinkt wel interessant. 1x dj set gezien, toen was het vooral vrij kale techno waar het publiek vrij wild op ging. Als hij ook met uk garage en deephouse dweept ga ik deze Fabric snel checken

Gast
geplaatst: vandaag om 00:58 uur

geplaatst: vandaag om 00:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.