Ik vind Vince Watson ook heel wat beter dan Paul Mac. Het laatste album van Watson op Delsin Records is ook een aanrader als je die nog niet geluisterd hebt.

En mocht hij ooit in je buurt komen, gaan! Afgelopen zaterdag stond hij in Doornroosje/Nijmegen en gaf echt een legendarisch vette live set weg

Het album van Paul Mac dat ik heb beluisterd vond ik wel bijzonder knap. Zwaardere technotracks afgewisseld me mooie sfeervolle nummers.

Was er helaas niet bij Maar goed, ik heb hem al eens live in Pakhuis Wilhelmina (Amsterdam) gezien en dat was zeker wel goed

Part 1 Exhibitionist
Nu blijkt er nog maar één fimpje van de totale mix op Youtube te staan. Spijtig is dat. Erg leuk om Mills aan het werk te zien. De muziek is opgenomen en op cd gedrukt:

Jeff Mills -The Exhibitionist

Ziet er mooi uit. Snelle techniek waardoor de tijd vertraagd.

Vince Watson zouden trouwens wel wat meer mensen moeten luisteren op Musicmeter, z'n laatste album blijft voor mij echt sterk.

Voor Edie kan ik in de lijn van Sendex aanraden: Phuture, Plastikman - Sheet One

Vince Watson: een man om van te houden. En dat doe ik dan ook,. Plastikman is echt fantastisch. Meneer Hawtin hangt misschien de hippe homeboy met de stijlvolle haarlok uit, maar stiekem zit er zoveel emotie in zijn platen. Er zijn mensen voor minder geridderd.

Nou nou herman, dat is wel erg generaliserend.

Ja, ik had wat te vieren gisterenavond en was een tikje aangeschoten toen ik dat tijpte. Ik zag laatst een interview met Richie Hawtin en ik vond hem verdraaid sympathiek hoor.

Hawtin ziet er nu dan ook jonger en frisser uit dan in het begin van zijn carrière (nerdy look met bril en kaal hoofd).

Heb wel eens van die minimalkids met sjaaltjes verbaasd zien kijken toen ze hoorden dat de man al een jaartje of twintig aan de weg timmert

Het is in zekere zin ook wel waar, hoor. Als je soms hoort hoeveel flauwe minimal er uitkomt op Minus, dan lijkt het alsof Hawtin een beetje hetzelfde trucje wil herhalen. In principe kan je dan ook best zeggen dat hij meer in zijn mars heeft, onder Plastikman heeft hij hele veelzijdige en subtiele dingen gedaan.
Maarja, de juichmomenten en de momenten dat het publiek losgaat zijn nou eenmaal de smeerolie van de dj-set, en daardoor draait Hawtin soms wel wat simpel (opbouw, bas uit, bas aan en een rollende beat).
Dit is toch de manier hoe de meesten Hawtin het liefst zien:



Wel opvallend hoe lang hij al bezig is, ik las in de laatste OOR dat platen van zijn Plus8-label in de jaren 90 zelfs in Parkzicht werden gedraaid.

Ik las dit op Kindamuzik:

"Minimalkoning Richie Hawtin (foto midden) zelf bestijgt rond twee uur zijn troon. Het podium staat inmiddels (op een halve cirkel rond de draaiapparatuur na) propvol met bewonderaars en fotografen. De grote zaal is gedurende de lange set afgeladen vol en Hawtins publiek eet uit zijn hand. Hij start zijn set met een verbluffend staaltje gedetailleerde ritmiek, maar geeft het publiek daarna waar het de hele avond al om vraagt: een pompende set."

Geen idee of ie zijn sets vantevoren zo uitdenkt of dat ie een knieval maakt naar het publiek dat liever lekker 'makkelijk' wil knallen, zo goed ken ik hem en zijn muziek verder ook nog niet.

Wat staat er dan precies in de Oor over hem? Een recensie of ook echt een leuk artikel? Misschien is het de moeite waard dat blad toch maar weer 's mee te nemen uit de supermarkt.

Nee, echt een vreselijke OOR. Vol nostalgisch geblaat over de Nederlandse popmuziek (om te janken, Golden Earring etc), maar er stond wel een heel gaaf artikel over een legendarisch hardcore-achtige tent (oa Paul Estak draaide daar) Parkzicht in Rotterdam. En de huisdj vertelde in dat artikel dat hij heel veelzijdig draaide (van Beltram tot Hawtin en de wat vroege happy-hardcore).

Dat artikel over Parkzicht is erg leuk. De eerste platen van Speedy J kwamen uit op Plus 8 en ook bijvoorbeeld dit nummer van Richie zelf, vergelijkbaar met andere hardere acidtechno uit die tijd, dus zo raar was dat niet

Grappig filmpje trouwens, dit is wel heel erg 'housey' voor zijn doen.

ik heb Ritchie Hawtin leren kennen via dit nummer: UP! - Spiritual High wat ik via de compilatie cd Artificial Intelligence hoorde. Waarschijnlijk een nummer van hem dat veel mensen nog niet hebben gehoord. Het maakte zeker indruk op mij op basis van het sterke minimalisme: uitgerekt, maar precies op het juiste moment een goede verandering Kwam nogal uitgekiend over, geen wonder dat hij met dat talent verder goed heeft doorgewerkt. Het nummer heeft voor mij persoonlijk een flinke associatie met de film Lola Rennt, het orgeltje deed me vooral daaraan denken.

zijn sets als Plastikman (oa. op Lowlands 97/98 daaromtrent) waren toch ook echt al wel goed hoor, niet meer dat rauwe van begin jaren '90 maar ook nog niet zo funky als inmiddels op Minus. Hele donkere sfeer hing daar, met alleen zijn Plastikmanlogo op de muur geprojecteerd, en dan van die hele diepe grootse 'techno-soundscapes'

klinkt imponerend

Lil Louis & The World - Blackout

Wie kent er nog techno met zulke boeiende teksten?

Planetary Assault Systems - The Return
Erg mooi deep technonummer van Luke Slater.

ik vind het niet echt boeiende teksten, doet me een beetje denken aan Unleash the Beast

Dat vind ik niet hoor. Maar je zou heel het nummer moeten horen. De stem zorgt als het ware voor de hoogtepunten in de muziek (die jam) die daarachter zit. Vind ik wel vet.

Ik kende Blackout nog niet, vond het wel leuk om te horen. Even beter dan die Sensation Black anthem met de sample ''blackout''.

The Black Dog. Radio Scarecrow is net gelekt. Die ga ik kopen.

Voor de liefhebbers van techno met ziel.

Voor de Detroit-liefhebbers: Deze is echt erg goed. Blijf ik maar luisteren sinds ik hem voor het eerst hoorde.

ik hou wel van wat techno zoals dj tiesto. er is al weer zo`n nieuw talentje genaamd DJ Jesse. hij krijgt op 1 mei zijn eerste cd en er is ook al 1 nummer bekend op youtube genaamd 1 2 3 4
zoek die maar eens op.

DJ Tiësto techno

Ik kom zelf pas net kijken, maar ik krijg de laatste tijd echt het idee dat de techno in Nederland echt leeft. Een paar minuten rondneuzen op een site als partyflock leert dat er een ontzettend grote laag is van producers en vooral dj's die heel hard aan het netwerken zijn, helaas zijn velen hiervan totaal niet interessant. De 2 plekken waar het echt lijkt te gebeuren zijn rond de labels Manual Music en 100&Pure/Remote Area. Die laatste 2 gooi ik maar even op 1 hoop, aangezien de artiesten die erop releasen bij beiden nogal overlappen en ze qua geluid redelijk vergelijkbaar zijn.

Manual Music is het Rotterdamse label van Paul Hazendonk, een label wat echt de intentie heeft om te vernieuwen en vooral diepe techno met veel melodie released.
Artiesten: Thomas Lauren (mellow deephouse-achtige releases, niet echt mijn favoriet), Qbical (heeft zijn eerste album gereleased, wisselt tussen techno en electronica, hele mooie producties met prachtige (acid)synths en melodieen), Tundra (wat exotische percussie, diepe bassen, producties wisselen tussen matig en behoorlijk goed), Paul Hazendonk (de wat hardere dubtechno, verder weinig releases) en Applescap (naar mijn mening de talentvolste en meest creatieve producer van het stel, Nathan Fake-achtige liveset). Ook internationale artiesten als Petter en Avus hebben releases op dit label.

100% Pure en Remote Area zijn beiden Amsterdamse labels, met een wat volwassenere sound. Kort gezegd zijn deze labels al niet meer 'aan de weg aan het timmeren', maar is de weg al getimmerd. Veel releases van deze labels zijn opgepikt door dj's als Villalobos en Hawtin.
Artiesten 100%Pure en Remote Area: Bart Skils/District One (vooral bekend van dj-sets, producties zijn diep maar wat simpel), Polder/Lauhaus (unieke, ietwat rollende sound, elke release een voltreffer, album komt er bijna aan), Kabale und Liebe (bekend door monsterhit Mumbling Yeah, en nu alweer een hit met Makake, tracks zijn fantastisch geproduceerd en klinken internationaal en volwassen) en Boris Werner (diepe techno, bezit ook de echte Remote Area-sound). Ook Nederlanders die al wat langer aan bezig zijn en op meerdere labels hebben gereleased, zoals Shinedoe, Melon, 2000 and One, Nuno Dos Santons en Patrice Baumel, hebben hier releases.

Intacto van Shinedoe is ook een label die je bij die laatste twee kunt voegen.

Ik vind overigens alle artiesten die je opnoemt eigenlijk gewoon in het muzikale straatje van de laatste jaren passen - de combinatie minimal/deep/neotrance zeg maar. Dus ik vraag me af of er echt hernieuwde interesse voor 'techno' als zodanig is.

Dat misschien niet zo, alleen ik vind het wel bijzonder dat, vooral, Polder en Kabale und Liebe het zo goed doen, echt de absolute top, met een toch wel unieke sound, die de scene goed symboliseert.

Ok

Die laatste track van Melon staat overigens op een nieuwe verzamel-EP van Innervisions, alsook op de nieuwste mix-cd van Ellen Allien, niet slecht.

Vind hem ook een goede dj trouwens.

Ik heb Kabale und Liebe vrijdag live aan het werk gezien. Erg goede DJ, knap opgebouwde set. Op zich niet zo'n spannende platenkeuze, maar de manier waarop hij het aan elkaar rijgt is wel erg knap. Hij maakt een er goed geheel van. Wel een aanrader dus.

Verder ook wel ontdekt hoe populair minimal tegenwoordig is onder de jeugd, de gemiddelde leeftijd van het publiek was hooguit 20.

Jeugd
Wat had je dan verwacht?