In mijn geval is dat altijd een tegenreactie. Jij begon in dit topic tenslotte met "aangezien jij met je brede kijk een Venetian Snares toch alleen maar als elitair geneuzel (art for arts sake) ziet".

En verder speel je je "jij bent begonnen" spelletje maar alleen verder.

Ik begon dit topic met "wat is die lijst toch eentonig, komop electronic fans, maak het gevarieerder".

Niet zo veel electronic fans hier blijkbaar......

Daarvoor begon je dit topic met "Air, Portishead, Lamb, Björk, Massive Attack, The Streets, New Order ... leuke alternatieve pop en trip-hop allemaal, maar zo heel electronic is het allemaal niet. Gelukkig staat er hier en daar nog een Warp artiest". Omdat de bands die je noemt wel degelijk onder electronic vallen doe jij voorkomen alsof er maar 1 ware electronic is: de piepjanknorelectronica. Vandaar mijn reactie dat je een benauwde definitie van het begrip electronic hebt. Heeft niets met spelletjes te maken.

Waar praten we in hemelsnaam over. Het is toch algemeen bekend dat de crap binnen de muziek over het algemeen leuker wordt gevonden dan de kwaliteits muziek...kijk naar de top50, luister naar de radio.
Kijk zo'n lijst is leuk, maar slaat gewoon nergens op, dus ik zou me er niet druk om maken.

Ik breek even in: als je zoals ik voor MM-begrippen een redelijk conservatieve smaak hebt, maar zit te popelen om eens kennis te nemen van electronica, wat is dan een goed begin?

Dan is het de vraag wat je zoekt in electronische muziek. Nogal een breed begrip.

Ehhhhhhhh: laten we oppassen voor het zometeen weer in herhaling vallen van de hele discussie hierboven

mmm... ik begin maar eens met genoemde Shitmat.

Kijk, dat is nou een insteek waar we verder mee komen! Ik heb met veel interesse bijvoorbeeld Venetian Snares beluisterd, maar als hier vervolgens enkel geblaft wordt dat 'rockliefhebbers' electronische muziek omlaag aan het stemmen zijn en oprechte belangstelling stevig in twijfel wordt getrokken.. dat schiet niet op. En ja, dat dat 'andersom' (fuck, ik ga nog gewoon mee in deze hokjesgeest ook) ook gebeurt, zal ik geen moment ontkennen. Wat volgens mij beter én gezelliger werkt, is als er wat vriendelijke suggesties worden gedaan om iemand die daar moeite voor wil doen, in te wijden in een genre. Bij deze: met Venetian Snares kon ik vooralsnog bijzonder weinig, maar de eerste drie albums in dezelfde hoek die me nu aangeraden worden, zal ik diréct proberen! Roept u maar!

Ik denk dat vriendelijke aanprijzingen het inderdaad beter doen (zie bv het topic Jazz).
Wel moet ik heel eerlijk zeggen dat de laatdunkende geluiden me af en toe tegen de borst stuiten en dat ik dan vervolgens minder zin heb om mijn horizon in die richting te verbreden. Positieve reclame voor je "eigen hokje" (brrrr wat heb ik een hekel aan dat benepen gedoe toch) is altijd gunstig: maar hou het daar bij, trap alles daarbuiten niet zo heel hard de grond in. Zo maak je geen "vrienden" en kweek je geen interesse voor "jouw favorieten", terwijl je dat in wezen toch graag wilt (of is dat nu juist niet het geval ).

Amen. En ik heb een schijthekel aan Prince .

Als jij voorlopig Patrick Wolf op 1 in je rotatielijst laat staan vergeef ik je dat (en het zal me aan mijn reet roesten dat jij aan Prince een hekel aan hebt ).

Geloof het of niet, mijn plan was om na jouw reaktie Patrick Wolf ter sprake te brengen . Jeetje, wat een mooie plaat zeg!

Probeer zijn debuut ook zou ik zeggen. Als ik over
één album wel radicaal van mening ben veranderd is het die cd wel. Om gelijk ook maar aan te geven dat ik graag bereid ben om andere dingen dan ik gewend ben te gaan beluisteren , en dat ik graag een 2e kans wil geven aan albums die ik aanvankelijk niks vond.
Jawel: ook voor Venetian Snares is er op lange termijn dus hoop

Absoluut! Je spreekt hier met een Troma-fan en als er IETS 'even wennen' is . Die eerste van Wolf gaat hier ook spoedig beluisterd worden natuurlijk.

Goede keus, ben erg benieuwd .

Waarom bestaat eigenlijk het taboo van in een hokje geduwd te worden. Bang dat mensen je over het internet niet zien als een volwaardig persoon ? Bang dat je door mensen als titan nagewezen wordt als narrowminded ? Bang dat je van jezelf te weten komt wat je wel en niet leuk vindt ?

Ik kan hier dan wel vriendelijke suggesties plaatsen, maar als je met een Venetian Snares niks kan, wat wil je dan met andere breakcore aanvangen. Leer zeggen dat je met een genre niks kan, je kan er wel bij varen.

Om het oneerbiedig te zeggen, ik toon meer respect voor mensen die weten wat ze niet goedvinden en dat braaf uit de weg gaan, dan zij waarvan je kan voorspellen dat ze er niks aan hebben maar goedgemeend telkens weer bedrogen uitkomen. Zelfkennis is niks om je voor te schamen.

Grote onzin. Ik wist altijd dat ik jazz absoluut niks vond, en daar ben ik aardig op aan het terugkomen. Uit de weg gaan ? Jeetje als jij dat met alles zo doet ?????
Maar goed: doe maar oneerbiedig, het boeit me niet. Het is een beetje kortzichtig en sneu aan het worden. Meer zeg ik hier niet meer over, het heeft toch geen zin. Ik ga deze discussie nu uit de weg (heb je daar misschien wél respect voor).

Tja, noem me een ongelovige Thomas. Ik wacht vol verwachting op aERodynamIC of Menni de breakcore fans, maar eerst zien en dan geloven.

Mij gaat het erom om de electronicadrempel eens te slechten, dus jouw suggesties zijn wat mij betreft meer dan welkom. Hoeft helemaal niet vriendelijk hoor . Ik ga in ieder geval Venetian Snares luisteren, dan weet ik gelijk of ik in dit genre iets te zoeken heb.

VS is dan ook verre van een handige inloper in het electronic genre.

Misschien heb je wat aan artiesten als een µ-Ziq (vrolijke IDM), Tara King TH (trip-hop), Proem (ambient/IDM), Detritus (geen idee hoe het te noemen), Bent (pop/electronic) of Magwheels (darkambient)

Beginnen met een Venetian Snares Of Shitmat is hetzelfde als willen overstappen van klassiek naar (pop)rock en beginnen met een aardig grindcore album.

Als je het goed leest heb jij daar niks te zoeken (daar is geen respect voor). Uit de weg gaan dus. En je moet gelijk compleet fan worden, want anders ben je niet geloofwaardig meer. Logisch ook: er blijft anders niks te zaniken over.......
De wereld stopt ook bij je huisdrempel niet waar. Vooral niet verder kijken zou ik zeggen. En al helemaal niet proberen ! Foei ! Af !


(Damn: ga ik toch nog een reactie geven )

Een erg flauwe reactie ook nog.

Daarvoor moet je enigszins naar boven scrollen

aERodynamIC : het verschil in onze interpretatie is dat jij over electronic als genre spreekt, en ik over breakcore als genre spreek. Electronic gaat van een ouwe pee die op z'n gitaar een half uur string door een effectenbakje jaagt, tot een jong studentje die met samples van 0.1 seconden een muur van geluid op de luisteraar afvoert. Of een Japanner die radioruis distort, totaal opblaast en dat door je speakers laat knallen.

Het mag toch niet verbazen dat iemand als jij het breakcore gebeuren van een Snares niet kan pruimen, of wel ?

Had ik gedaan, en daarom is het een flauwe opmerking.

Om het kort af te sluiten: volgens jouw manier van denken is dat zeker niet verbazend. Ik probeer tenminste, en dat pakt soms goed uit. Zelfs met een VS ging dat niet eens zo belabberd. Jij denkt mij te zwart wit. Er is nog meer dan dat.
Om dat dan weer vrij denigrerend ("iemand als jij") af te doen vind ik dan weer jammer. Maar goed: we zijn het gewend denk ik dan maar.
Einde discussie: ik zal me voorlopig even niet meer op jouw terrein begeven.

Da's allemaal zeer mooi en nobel, maar prove me wrong. Er is misschien wel een reden waarom ik zo zwart wit denk.

Ik hoor steeds dezelfde verhalen van 'breeddenkende mensen die steeds heldhaftig proberen'. Komischer is zelfs dat diegenen die zichzelf iets makkelijker in een hokje durven duwen (ik denk een Zachary of Freud) wel met positieve recenties afkomen, bij erg aparte electronic albums.

En uhm, hoe slaag je er in om "iemand als jij" als denigrerend te interpreteren ? Je staat toch niet zo slecht met jezelf neem ik aan ?

Onderhond, ik denk dat jij jouw persoonlijke beleving van muziek te veel tot norm verheft. Als jij het graag zwart-wit houdt en je daar happy bij voelt moet je het helemaal zelf weten, maar ga dan niet tegen mensen die het wat meer grijs zien zeggen dat ze ongelijk hebben. Misschien heb je gewoon wel weinig inlevingsvermogen in een ander.