Sorry, The Body en Slowdive vind ik weer helemaal niks: zij bewijzen juist mijn stelling dat de gebruikelijke wijze van het toepassen van elektronica (de synthesizer) rock 'n' roll impotent en dood maakt. Frank Sinatra en zelfs Willeke Alberti is duizend keer meer rock 'n' roll dan The Body en Slowdive bij elkaar...

Het ging mij om agressieve elektronica die aldus wel rock 'n' roll is. Breakcore lijkt het enige genre te zijn waarin elektronica op agressieve wijze klinkt en dat aldus als rock 'n' roll klinkt, zeker als het met metal of rock wordt gemengd zoals bij Igorrr en Drumcorps.

Geloof jij in reïncarnatie? Ik ben er nl stellig van overtuigd in een eerder leven van je met jou in de clinch te hebben gelegen, mbt die doos vol cliche's die je toen ook al openrukte.

Volgens mij liggen wij niet in de clinch. Het verschil is - in mijn optiek - alleen dat ik van rock 'n' roll hou en jij niet. Mogelijk is jouw soort muziek superieur aan de mijne, maar voor mij moet rock schokken en de gemiddelde burger gillend in de gordijnen jagen. Anders hoeft het voor mij niet...en mijn vraag hier behelste dan ook simpelweg de vraag of er ook elektronische rock bestaat die de gemiddelde luisteraar gillend de gordijnen in jaagt. En in dat opzicht scoort Igorrr gewoon hoger dan Slowdive.

Ik snap niet helemaal wat je zoekt, en ook niet helemaal wat je verstaat onder 'elektronica'/synthesizer, maar een band als Suicide past toch al niet in je verhaal? Zoek je iets als Pharmakon of Wolf Eyes? Of is dat niet rock genoeg?

De elektronica van Suicide klinkt typisch synthesizer en dus veel te braaf. In Pharmakon bespeur ik ook geen agressie. Wolf Eyes begint er daarentegen op te lijken maar is erg monotoon en klinkt een beetje als Lou Reeds Metal Machine Music dat in dat opzicht superieur is.

Eigenlijk zoek ik een zelfde elektronica die modern-klassieke componisten als Stockhausen en Berio in de jaren '50 en '60 gebruikten (en dat 'tape' of 'sinusgenerator' werd genoemd). Ik geef een voorbeeld (de elektronica kicks in op 1'50 en blijf zeker tot 4'40 luisteren):




De toen gebruikte elektronica heeft een agressie/felheid die ik nota bene in de pop/rock niet kan vinden...

Geen agressie? Dan luister ik toch overduidelijk naar een andere Pharmakon.

Dat van Pharmakon snap ik ook niet helemaal.
Post mortem van Alan Vega doet dat iig niet: Alan Vega - Dukes God Bar | IT - YouTube
Of bv Yeah You?

Net als Wolf Eyes heeft Alan Vega wel een lekker geluid maar de muziek is zo monotoon dat het weer slaapverwekkend wordt en het tegendeel van rock 'n' roll, al begrijp ik dat I'm Waiting For The Man van The Velvet Underground de oorsprong is van dit soort dreinende muziek en The Velvet Underground is mijn favoriete rockband maar juist omdat The Velvet Underground ook kon variëren behalve dreinen...

Wat vind je eigenlijk van dat stuk van Berio?

Even een hele andere invalshoek proberen: Death Grips?

Death Grips - You might think he loves you for your money but I know what he really loves you for... - YouTube
Death Grips - Inanimate Sensation - YouTube

De elektronica klinkt hier best aardig want lekker zwaar en beukend, maar het is me allemaal te veel gericht op een beat, zoals misschien alle pop is gebaseerd op een beat maar daarom ook wat monotoon is: wat ik denk ik zoek is iets meer richting free jazz(-invloeden) waarin de elektronica alle kanten op vliegt en raast en stuitert zodat je als luisteraar alle hoeken van de kamer in wordt geslingerd (zoals - opnieuw - Berio dat wel doet/kan). Een soort Captain Beefheart on electronics (en Igorrr, wat je er ook verder van denkt, heeft juist wel iets van die free jazz in zich). Dat lijkt me leuk!

Iemand Pryapisme, Whourkr en Drumcorps al genoemd?

Drumcorps was al genoemd en was een schot in de roos: ik hou van Drumcorps!

Van Pryapisme heb ik een nummertje beluisterd maar dat niks voor me: een soort ambient of zo dus slaapverwekkend.

Whourkr klinkt wel weer leuk maar volgens een reactie onder youtube is Whourkr een project van Igorrr..!?

Dit is een goede graadmeter voor wat je zoekt, want het bouwt op van fijn luisterbaar naar takkeherrie. bovendien in 7/8. bij mij houd het op bij 3.20 met plezierig zijn, maar wie weet begint het voor jou daar pas rock n roll genoeg te worden.



Rock'n'roll is voor mij meer de attitude dan de sound, of beter: een intentie (het omverwerpen van normen en regels in de muziek, haast het willen maken van anti-muziek). De punks in de electronische muziek zijn vandaag de dag actief in het genre Vaporwave. Denk soundscapes van verlaten malls, liftmuzak en 80's aesthetics. bij goede vaporwave heb je zowel het gevoel dat je getrollt wordt door iemand die in een kwartiertje wat in elkaar geflanst heeft terwijl je ook oprecht geraakt wordt door een nonstalgische audiocollage. Dit zijn twee voorbeelden van albums met een hoge gordijn-jaag-ability:

Dank Eis-T! Het nummer van Venetian Snares vind ik leuk, zeker ook na 3.20; wel vind ik de nadruk - zoals bij veel breakcore - te veel op louter de beatbox liggen in plaats van op elektronische geluiden. De Vaporwave-voorbeelden spreken me minder aan: zoals je zelf al zegt is het nogal soundscape en muzak en dat is het tegengestelde van rock 'n' roll... Ik hoor er ook geen punk in want er is geen agressie: ik denk dat de term postpunk dan beter is (het heeft ook wel wat weg van bandjes als Wire).

Igorrr (de aanleiding van deze hernieuwde discussie) speelde op Fortarock afgelopen zaterdagmiddag in de tent. Ik ben dit maar eens van dichtbij gaan bekijken en voor het eerst een gitaarloze band gezien op een metalfestijn. Sommige toeschouwers vonden het geweldig, sommige helemaal niks. Ik vond het alleraardigst , lekker bizar soms en duidelijk gebaseerd op films als Blade Runner en The Fifth Element.
Ieder metalfestival dient nu dus ook een e-metal stage te krijgen! (geintje hoor)
Igorrr @ Fortarock 2018, Nijmegen Netherlands, June 2nd

Nieuwe elektronische releases met een klassieke inslag komen toch vaak voor bij film of game muziek. Hans Zimmer & Benjamin Wallfisch - Blade Runner 2049 (2017) is toch ook weer erg duister en genietbaar.

Repeat by Peter Wolff on Spotify
Filmische electronic van voormalig black metal artiest die de gitaar aan de wilgen heeft gehangen. Compositorisch nog wel duister maar zeer genietbaar voor de ambient liefhebbers

Beste Filosoof je kraamt hier weer een hoop onzin uit. Maar ja, dat ben ik ondertussen gewend van jou

Als Pryapisme ambient is dan heb je zeer waarschijnlijk ferme stoppen in je oren steken. Ze staan hier op de site onder Metal / Electronic
op Discogs zeggen ze:
Breakcore, Chiptune, Dub, Gabber, Heavy Metal, Hard Techno, Prog Rock, Space Rock

Ze zijn verre van slaapverwekkend.

'Nieuwe' in de zin van 'die je nog niet kent', neem ik aan? Veel electronic ken ik niet, maar deze vind ik top:

The Dust Brothers - Fight Club (1999)

Deze heb ik indertijd ook regelmatig met plezier beluisterd:

Tosca - Opera (1997)

o.a. deze of deze

Iets voor de liefhebbers hier? Een nieuwe release.

Kwam ik gisteren tegen.

Hier krijg je moeder de vrouw en de buren wel de gordijnen mee in:
Atari Teenage Riot - 60 Second Wipeout

En als je de vocals niks vindt kun je altijd dit nog proberen:
Front Line Assembly & Sonic Mayhem - Quake III Arena OST

Atari Teenage Riot vind ik wel leuk. Nu je de naam noemt herinner ik me vagelijk dat ik de band al lang geleden wel eens heb gehoord.

Ik denk trouwens dat Duitse pop erg wordt onderschat. Amerikaanse pop is stevig geworteld in de blues en country en is aldus puur emotie zonder enige artistieke pretentie. Engelse pop vermengt dat met een typisch kunstacademische avantgarde-sensibiliteit (bv. Roxy Music, David Bowie). Maar Duitse pop weet vaak invloeden uit de kunstmuziek zelf op te nemen...

Ik filosofeer maar wat mee....

Igorrr is bijzonder lollig ....toch is het een soort gimmick, maar ach dat is alles welbeschouwd, ook muziek wat uiterst serieus genomen wordt maar waar men enorm moeilijk over kan ouwenelen....ja joh, héél interessant allemaal...

De synthesizer de doodslag voor 'rock 'n roll'? Welnee, gewoon een toevoeging en zoals eerder gezegd een goedkope manier om een heel orkest na te bootsen. Er is nog steeds 'rock 'n roll' genoeg, alleen veelal genegeerd door de mainstream media tegenwoordig.....wat juist wel 'rock 'n roll' is zeg maar .
Met name nu in de Synthwave is de mix dance/rock wel een ding, overgoten met de jaren '80 saus....veel metalheads kunnen er ook wel wat mee.

Cyborg attack....niet bepaald buur/kennisenkring-vriendelijke muziek.







Perturbator



(De originele video van Leather teeth was iets te rock n roll voor Youtube denk want die kun je er niet meer vinden )

Mag ik deze act tippen?

Iemand nog suggesties als ik bv. Lucrecia Dalt noem (en dan bv. haar oudere werk Szygyzy) of Psychic TV (en als vb. Dreams Less Sweet) of iemand als Nicolas Jaar (als vb. zijn album Sirens) ??