Ik zou zeggen, lees het hier even, Jeanicious geeft hier een zeer goede beschrijving van grunts:

http://www.musicmeter.nl/album/2624

Voor de mensen die vinden dat Brutal Death Metal niet bruut genoeg is, of een bloedhekel hebben aan alles wat te technisch klinkt, probeer Slam Death Metal eens:

Despondency
Devourment

Ik zoek zelf ook nog namen, dus als mensen tips hebben.

Suffocation is eigenlijk één van de grote grondzetters van het slam death subgenre, ook al klinkt dat weer totaal anders dan Devourment. Maar met Despondency is het zeker wel te vergelijken.

Ik ken nog wel een aantal langzamere en de met wat simpelere riffs slam (brutal) death metal bands:
- Dysentery
- Inhuman Dissiliency
- Carnivore Diprosopus (Devourment kloon!)
- Aversion to Life (erg vergelijkbaar met het Molesting the Decapitated album van Devourment)
- Vomit Remnants
- Soils of Fate
- Artery Eruption
- Anal Bleeding
- Infernal Revulsion
- Condemned
- Cephalotripsy
- Digested Flesh
- Embludgeoned
- Waking the Cadaver

En zo zijn er nog véél meer. De genre is op 't moment erg populair in de underground van de death metal scene.

Zelf ben ik toch meer van de technische brutal death, zoals Gorgasm en Deeds of Flesh bijvoorbeeld.

Ah, Vomit Remnants en Soils of Fate ken ik, vooral SoF is echt geweldig!

All Hail Hemdale!

En bennerd ook.

Doe maar Hemdale, want ik heb alle Brutal Death Metal (of toch ongeloooooooooflijk veel) van hem

EDIT: dat kun je trouwens ook zien aan mijn stemmen, ze komen meestal overeen met de zijne.

heerlijke vette grunts van de zangers van:

autopsy
dismember
bloodbath
totenmond
napalm death
obituary
death
winter
(oude) grave
massacre

Ik vind eerlijk gezegd de grunt van Mark Jansen (Epica) zeer aangenaam.

Koning van de Grunt/Shriek/Gorgel is toch wel Dave Hunt de alleskunner van Anaal Nathrakh!

Verder:

Bolt thrower
Pig Destroyer
Burzum
Darkthrone
Hypocrisy
Decapitation
Misery Index
Dark Lunacy(Dit is misschien wel iets voor jou. Jasper)
Hate Forest
Lake of Blood

Ik ga voor:

Devourment ('oud' en 'nieuw')
Abominable Putridity
Cephalotripsy
Six Feet Under
Suicide Silence
Annotations of an Autopsy
Aegaeon (!)
Immolation
Suffokate

Ik had vroeger een hekel aan grunts. Nu kan ik er "wel mee leven".
Maar geef nog steeds de voorkeur aan melodieuze zang.
Voor mij moeten ze verstaanbaar blijven en mogen ze niet te vettig te zijn.
Als ze klinken als een speenvarken (Job for a cowboy) houdt het voor mij echt op.
Goede grunts vind ik vooral in Zweedse melodeath acts als oude Arch Enemy (Johan Liiva) en Dark Tranquillity.

Verstaanbare grunts is echt een gevalletje 'wel willen maar niet kunnen'.

Met uitzondering van Chris Barnes en die gast van Immolation dan.

Je bedoelt dat mensen die verstaanbaar grunten wel willen, maar niet kunnen?

Wat zou er op Chris Barnes zijn paspoort staan? Birthplace: Hell? Wat een beesten brul heeft die kerel.

Heb je zijn echte stem al eens gehoord? Enorm mellow



Ik bedoel dat ik grunts liever onverstaanbaar en verdorven mogelijk heb. Hoe zieker, hoe beter, zeg maar. Anders is er niets meer aan.

Ik houd vooral van harde en diepe grunts. Niet die flutgrunts die wel eens opduiken bij Ayreon, Within Temptation of After Forever.

Ik ben grote fan van de grunts van Karl Willets van Bolt Thrower. Met name op War Master laat hij zich van zijn beste kant zien.

Michael Akerfeldt is ook een favoriete Op Brave Murder Day van Katatonia en op zijn werk met Bloodbath levert hij zijn beste grunts, vind ik.

Daarnaast vind ik de grunts van Nick Holmes ten tijde van Lost Paradise ook indrukwekkend. Die hebben een onheilspellende klank.

Chris Barnes vind ik wat matjes. Kan ook aan het feit liggen dat ik Six Feet Under nogal saai vind.

Wat dat betreft vind ik George Fisher een stuk imponerender.

Verstaanbare grunts betekenden in de jaren 90 een knieval naar de commercie. Hardcore was nogal in. Dus gingen sommige death metalbands een beetje die kant op destijds. Denk aan Sepultura en Entombed.

Ik kan Karl Willets ook altijd wel aardig volgen. Misschien is het wat kort door de bocht om te stellen dat verstaanbaar grunten een knieval naar de commercie was..

Commercie is een groot woord. Veel geld zul je nooit verdienen met grunten. Maar het was wel hip om je oorspronkelijke geluid aan te passen aan de wat meer populaire genres.

Dat is dan weer smaak. Ik vind Fishers hyperactieve geblaf een stuk minder aangenaam om naar te luisteren dan Barnes droge en hese grunt.

Ik geef je overigens wel gelijk als je zegt dat Ackerfeldt in Bloodbath zijn beste gruntwerk levert.

Nee, je hebt ook wel gelijk daarin. Al veranderde ze een stuk meer dan alleen de vocalen.

Zeer diepe grunt

Torsofuck link

En hier een top 10 link top 10 growls

Wat vinden jullie hier van? Nogal apart, vond het de eerste keer nogal vervelend, maar na even wennen is het eigenlijk best vet

Een paar jaar geleden zag ik de video clip Nemesis van Arch Enemy en dat vond ik toen behoorlijk eng. Met name Angele Gossow liet mijn nekharen overeind staan. Nu niet meer, ik heb ze inmiddels live gezien en heb dus kunnen zien dat maar om een klein vrouwtje gaat. Wat kan die haar scheur open zetten (ik bedoel haar mond) zeg!

Slechte muziek, maar wel heerlijke vocalen. Lekker over the top. Silencer is ook zo overhethoogstepunt.

Guttural Secrete
Guttural Engorgement

Grunts....ik moest er niks van hebben. Echt, als ik dat hoorde haakte ik meteen af. Tot een jaar of 10 terug. Door nota bene Within temptation ging ik weer wat actiever muziek ontdekken en schoof een behoorlijk andere richting in. En zo kwam ik terecht bij bands als Nightwish, Epica, After forever, Sins of thy beloved, Arch enemy, Sirenia, Tristania, Dark tranquility, etc. En zo leerde ik ook grunts waarderen, met name dus door het zogenoemde gothic gebeuren, met daarna de uitwaaiers naar Arch enemy, Dark tranquility, Kalmah en meer leuk spul.
De grunts waren zeker wennen, maar het kwartje viel uiteindelijk en ik kon er het mooie van inzien door de tegenstelling met de meestal hemelse vrouwen(sopraan)zang. Grunten is dus niks meer dan een techniek en manier om emotie te uiten. En er zit absoluut verschil tussen grunters, al zullen de niet-liefhebbers dat niet (willen) horen. Ik geef zelf de voorkeur aan de nog redelijk verstaanbare grunts.....bij een Deicide houdt het wel op zeg maar. Al is het ook een combinatie natuurlijk. Als ik de muziek helemaal goed vind kan ik ook echt wel leven met onverstaanbare grunts, het is geen voorwaarde dat het ook verstaanbaar moet zijn, het totaalpakket moet me aanspreken.

En grunts zijn zo a-commercieel als maar kan. De meeste mensen haken toch echt af als ze zoiets horen. Het moet vaak van de muziek komen en/of combi met "normale" zang dat mensen toch iets verder willen luisteren en dan toch uiteindelijk grunts leren waarderen of het gewoon tolereren. Zo kreeg ik uiteindelijk wel vrienden mee naar Epica, maar ik hoef niet met Arch enemy of Dark tranquility te komen, dat gaat ze te ver. Omdat het alleen grunts zijn en verder geen gewone zang trekken ze dat gewoon niet.

Ik kan het in ieder geval goed waarderen, al betrapte ik me er op op een gegeven moment op dat ik iets teveel focuste op de grunts en weer andere muziek vergat........misschien vind ik teveel dingen leuk.
Qua grunters vind ik Morten Veland erg prettig om te horen.

De beste grunt ooit is die op dit nummer Kippenvel, wat zit daar een emotie in. Vinnik

Dat vind ik bij "The cry of silence" van Draconian.....heerlijk nummer en dan die uitbarsting op het eind, geweldig! En ook een prima voorbeeld van emotie in grunts.
Die neurosis moet ik nog even luisteren.....gaat ff niet op mobiel nu...dat schrikt die kapper zo af .

Dat zal nog meevallen ook. Dit nummer van Neurosis is niet eens zo heel hard (alleen stukjes). Het is een nogal traag nummer (het is dan ook post death metal, naar ik meen). Ik zou als ik jou was gewoon het album gaan beluisteren, één van de beste metal albums die ik ken met zo'n beetje de mooiste grunts dus Dit nummer wordt bij het album het hoogst gewaardeerd en is al wat harder dan mijn favoriete metal nummer aller tijden, van het beetje metal dat ik ken dan, Enclosure in Flame dus.

Ik vind het meer schreeuwen dan grunten (en dus ook geen scream zoals die vaak aangeduid worden). Wat verder niet erg is, want ook daar zit lekker werk tussen.

Dit nummer vind ik een wel erg geslaagde combi van grunts/vrouwelijke vocalen.......en gitaren zijn compleet achterwege gelaten. Je zou er depressief van worden van dit soort nummers/muziek, maar ik hoor het toch echt erg graag.




Het vroege Lacrimas profundere is ook geweldig, met heerlijke grunts die de muziek in emotie goed aanvullen.




Sowieso een heerlijke band vind ik het, heb ook hun hele discografie. Muziek dat me erg aanspreekt, beetje trager, zwaar melancholisch en dan zo'n vette grunt er in en af en toe (eerdere werk) vrouwelijke vocalen. In later werk zijn ze wat meer gaan klinken zoals een band als Him en 69 eyes. Nog steeds lekkere muziek, maar de eerste 5 albums zijn lekkerder, naar mijn mening dan.





En deze...zonder grunts......nummer van een metal-band, maar dit moet veel een veel meer mensen kunnen aanspreken. Ze zullen het echter nooit ontdekken omdat ze bij voorkeur al een afkeer van metal hebben en dit gewoon nooit zullen tegenkomen normaal gesproken.