Vorig jaar zomer heb ik Floodbank gekocht bij Rough Trade East in Londen. Overigens een prima vinyl/cd winkel.
Tja, het is een soort van mix van A Certain Ratio, Pere Ubu en Josef K.

Ik vind 'The Landing' nou niet bepaald op ACR, Ubu of Josef K lijken. Doet me wel wat aan The Names denken.

Van die verzamelaar met de EP's heb ik wat soundbites beluisterd (zie de link hierboven) en daar hoor ik wel Josef K in terug. Zo te horen een heel gevarieerd bandje.

'The Landing' zal wel een buitenbeentje zijn.

Toe, nou ook niet te pessimistisch hè.

The Lines is wel een leuke band. Heb ze een paar maanden terug in Paradiso gezien, toen ze in het voorprogramma van Ian Brown speelden. Echte Engelse geezers en ik heb ook zelden een band gezien die zoveel directe aanhang meenam: ik denk dat ze zeker zo'n 100 vrienden, vriendinnen en familieleden over hadden laten komen uit Engeland.

edit: zie nu dat het om een andere band gaat met dezelfde naam. Denk dat The Lines die ik zag in 1982 nog niet geboren waren.

Ken jij die familie en vrienden van die band, dat je dat weet?

Je praat wel eens met iemand tijdens een concert en een van mijn medeconcertgangers is via Facebook bevriend met de band. Zodoende.

Ah, ben jij er zo een die altijd zit te lullen tijdens concerten.

Dat label Acute waar die 2 verzamel cd's van The Lines op gereleased zijn is trouwens helemaal wel erg interessant!

ik verdiep mij de laatste tijd steeds meer in deze genres, maar kan iemand mij precies uitleggen wat nou het verschil is tussen alle drie (zie topictitel).

Tsja, hier hebben we op de site al heel wat (verhitte) discussies over gehad.

Dit is wat ik er zelf eens in een topic over geschreven heb:

"Interessant allemaal. Toch is elke poging om strakke grenzen te trekken tussen new wave, no wave, post-punk, gothic, cold wave etc nmm tot mislukken gedoemd. Slechts in grote lijnen valt er iets over te zeggen. Een poging:

Punk was naar buiten toe gericht. Extravagant. Op het nihilistische af. De ramen in het muffe jaren 70 huis werden eens flink opengegooid. Een storm raasde door het huis. Een brutale afrekening met zo goed als alles wat er aan vooraf ging (muv van enkele artiesten waaronder Iggy Pop en zijn Stooges). De mentaliteit was van: "we hebben niks of niemand nodig. We doen het allemaal zelf". Zeer verfrissend allemaal, maar vanuit muzikaal oogpunt wat mij betreft niet zo boeiend. Van meer belang was dat punk de geesten van veel jongeren rijp maakte voor een hele nieuwe lichting van muziek die zich niets aantrok van de toen geldende ideeën over rock-muziek. Er was volop ruimte voor vernieuwing en experiment.

Het spelen van drie akkoorden op de gitaar in een moordend tempo ging velen al snel vervelen. Vanuit de "doe het zelf"-mentaliteit van de punk ging men op zoek naar nieuwe muzikale wegen. Het tempo ging omlaag. Er werd meer aandacht geschonken aan de muziek en de arrangementen. Men begon zich af te keren van de punk die bovendien agressieve trekken begon te vertonen. Oud-punkers gingen zich "new-wavers" noemen. De new wave was geboren.

Post-punk en new wave zijn zo goed als synoniem aan elkaar. Toch heeft het begrip "new wave" nmm een wat ruimer bereik dan het begrip "post-punk". Post-punk is over het algemeen introverte muziek met vaak zwaar introspectieve teksten. De muziek is vrij traag en atmosferisch, soms een beetje industrieel aandoend, de gitaar domineert - maar vaak wel met de drums en bas op de voorgrond - en het gebruik van synths is nog spaarzaam. Als men de thematiek van de post-punk in één woord zou moeten vatten dan is dat: vervreemding. Vervreemding van de wereld om je heen en zelfs van je eigen ik (wie ben ik?). Typische post-punk imo: de vroege Wire, Joy Division, de vroege Cure, PIL, Section 25, Crispy Ambulance e.d.

New Wave omvat nmm wat meer. De muziek kan wat luchtiger zijn dan de typische post-punk. Andere stijlen kunnen in het post-punk geluid worden verwerkt, zoals reggae en funk. New wave is wat minder compromisloos en soms zelfs ronduit commercieel (o.a. The Police). Meer dan in de post-punk wordt de synth omarmd en sommige new wave bands waren (zo goed als) volledig synth georienteerd (o.a. OMD). Later kwam daar de synthipop uit voort. New wave, geen post-punk imo: Talking Heads, Magazine, Pere Ubu, Devo, Television, Simple Minds, XTC, Modern English, Scars e.d..

De new wave kende ook een meer romantische, melancholische substroming die tegen de post-punk aanschurkte en soms ook met een voet in de post-punk stapte, maar zonder echt post-punk te zijn. Exponenten daarvan: The Sound, Comsat Angels (hoewel het album 'Sleep No More' nmm weer wel echt post-punk is), vroege U2, Echo & the Bunnymen, Chameleons, Opposition, Modern Eon, Sad Lovers & Giants, Icicle Works e.d..

Gothic (de jaren 80 variant) vindt zijn wortels in de post-punk en wordt vooral gekenmerkt door (een overdaad aan) theatraliteit - zowel in de muziek, als in het uiterlijke vertoon (zwart, zwarter, zwartst) -, en door een hang naar het duistere en mystieke. Siouxsie Sioux en Robert Smith komen de eer toe aan de wieg te hebben gestaan van het genre (iig wat het uiterlijk vertoon betreft). 'Pornography' van The Cure is een belangrijke inspiratiebron geweest voor gothic, evenals de platen van Bauhaus, Siouxsie & The Banshees en JD. Verder is echte goth imo: 'Garlands' van Cocteau Twins en ook het debuut-album van Dead Can Dance. En niet te vergeten: Sisters of Mercy, The Mission, Fields of the Nephilim e.d..

Zo'n beetje vanaf 1985 gaat de new wave op zijn retour (mss wel eerder zelfs). Het genre ontwikkelt zich o.a. richting indierock, dream pop en een pril begin van shoegaze (o.a. JaMC). Gothic hield behoorlijk stand en dook onder om dik 10 jaar later weer meer naar voren te treden, zij het in andere vorm.

Maar hoe dit ook zij, pin me er niet op vast. De grenzen zijn rekkelijk. Een potpourri van verschillende kleuren, geuren en smaken."

Ok, bedankt. het schept weer een beetje duidelijkheid Vind het echt schitterende muziek. volop aan het ontdekken ook. o.a al the cure, joy division, the sound, simple minds en Dead can Dance. Zijn er nog andere bands die ik dan zeker ook zou moeten beluisteren?

Eerder in dit topic worden meer bands genoemd. op het topic dagalbum new wave/postpunk vind je eerder de classics, al moet je wel filteren voor/met je eigen smaak.

Maar goed het spectrum dat je noemt van Cure via Simple Minds naar Dead Can dance is ook redelijk breed en dan noem je nog (bijna) alleen Britse bands.

Bunnydrums - PKD (1983)

Het andere, jaren tachtig, Placebo. Het echtpaar Michelle (zang) en Gary Wild (gitaar/synths) maakten twee albums, England's Trance (uit 1982) en Shells (uit 1983). Beide nummers zijn van het debuut.

Klinkt zeker goed. Hier wil ik wel meer van horen.

Misschien schep ik te hoge verwachtingen van Placebo, maar ik heb de imo sterkste nummers van het debuut hier geplaatst. Zie ook mijn commentaar bij England's Trance.

Die zang van de dame zou op den duur wel eens een breekpunt kunnen zijn, met name als ze de hoogte in gaat.

Ooit wat van het nieuwe Placebo gekocht, in de verwachting dat ... Bleek dus een vreemde kermis.



Gezien het tijdstip, woensdagmiddag. lunchtijd kan ik me voorstellen dat je moeite hebt met een vrouw die een hoogtepunt bereikt. Verder ...

Hangt er natuurlijk vanaf welk plezier je er zelf aan beleeft.

Ook maar eens een duitje in de zak doen

Eindigd wel abrupt maar een prachtig nummer

YouTube - Mekanik Kommando - Microbes

YouTube - Mekanik Kommando - White soldier

@erik: jij hebt echt goed je best gedaan hier!