Genres / Rock / New wave / post-punk / gothic aanraders
0
geplaatst: 6 januari 2012, 11:37 uur
Offs - Everyone's a Bigot (1980)
Het lijkt wel het saxofoonuurtje, want ook dit opent weer met het favoriete blaasinstrument van menig postpunker. Dit zit meer in de skahoek. Sterker nog, het roept zeker in de praatstukken een sterkere Jamaica-associatie op dan pakweg de The Specials of Madness. Het is wel wat drammeriger en meer punk dan de grote namen uit dat genre. En een stuk minder Brits natuurlijk, want deze band komt uit San Francisco.
Cijfer: 8-
The Bolshoi - Happy Boy (1985)
We worden flink heen en weer geslingerd tussen alle zijpaden die je vanuit het overkoepelende begrip post-punk in kunt slaan. Hier komen ergens uit in de dwarsstraat die Echo & The Bunnymen met de Pet Shop Boys verbindt. En ook daar is mooie muziek te vinden, want dit is echt zo'n nummer dat meteen vertrouwd klinkt. Een lichte noot in deze lijst, want dit nummer zou ik toch eerder als 'new wave' taggen, al is de basgitaar wel nadrukkelijk aanwezig. Vooral het refreintje mag er wezen. En oh ja: het klinkt erg Brits. Want ze slagen er zelfs in om 'today' op 'university' te laten rijmen...
Cijfer: 8
Killing Joke - Birds of a Feather (1982)
Deze band gaan we ongetwijfeld nog vaak tegenkomen, want dit is een van de lager scorende singles op de site van Rateyourmusic. Dat is voor mij wel een mooie spoedcursus Killing Joke, want ik kom zelf niet echt veel verder dan Love Like Blood, Wardance en Eighties. Ik hoop dan niet dat deel een van die cursus een voorbode is voor de rest. Want Birds of a Feather heeft weliswaar een aardige gitaarriff, maar dat is toch echt onvoldoende om een boeiend nummer neer te zetten. Niet echt spannend dit verder. Maar als ik het gemiddelde hier op MusicMeter bekijk, hoef ik de moed nog niet op te geven en is dit een kleine misser in het oeuvre.
Cijfer: 5-
Het lijkt wel het saxofoonuurtje, want ook dit opent weer met het favoriete blaasinstrument van menig postpunker. Dit zit meer in de skahoek. Sterker nog, het roept zeker in de praatstukken een sterkere Jamaica-associatie op dan pakweg de The Specials of Madness. Het is wel wat drammeriger en meer punk dan de grote namen uit dat genre. En een stuk minder Brits natuurlijk, want deze band komt uit San Francisco.
Cijfer: 8-
The Bolshoi - Happy Boy (1985)
We worden flink heen en weer geslingerd tussen alle zijpaden die je vanuit het overkoepelende begrip post-punk in kunt slaan. Hier komen ergens uit in de dwarsstraat die Echo & The Bunnymen met de Pet Shop Boys verbindt. En ook daar is mooie muziek te vinden, want dit is echt zo'n nummer dat meteen vertrouwd klinkt. Een lichte noot in deze lijst, want dit nummer zou ik toch eerder als 'new wave' taggen, al is de basgitaar wel nadrukkelijk aanwezig. Vooral het refreintje mag er wezen. En oh ja: het klinkt erg Brits. Want ze slagen er zelfs in om 'today' op 'university' te laten rijmen...
Cijfer: 8
Killing Joke - Birds of a Feather (1982)
Deze band gaan we ongetwijfeld nog vaak tegenkomen, want dit is een van de lager scorende singles op de site van Rateyourmusic. Dat is voor mij wel een mooie spoedcursus Killing Joke, want ik kom zelf niet echt veel verder dan Love Like Blood, Wardance en Eighties. Ik hoop dan niet dat deel een van die cursus een voorbode is voor de rest. Want Birds of a Feather heeft weliswaar een aardige gitaarriff, maar dat is toch echt onvoldoende om een boeiend nummer neer te zetten. Niet echt spannend dit verder. Maar als ik het gemiddelde hier op MusicMeter bekijk, hoef ik de moed nog niet op te geven en is dit een kleine misser in het oeuvre.
Cijfer: 5-
0
geplaatst: 7 januari 2012, 00:16 uur
The Associates - A Matter of Gender (1982)
Bij de cursus over The Associates kan ik inmiddels bijna zelf voor de klas gaan staan. Want laat Sulk van The Associates nu net, vermoed ik, mijn meest gedraaide plaat van 2011 zijn. Wat ik van die plaat vind, kunt u hier lezen. Nu komt A Matter of Gender van het ook niet misselijke debuut The Affectionate Punch, maar deze single werd pas ten tijde van Sulk uitgebracht. In een aangepaste versie wel te verstaan, die meer neigt naar het theatrale geluid van Sulk. Ook die jas past dit nummer prima, al is het verder niet echt een van mijn persoonlijke favorieten. De single-versie kan ik op Youtube trouwens niet vinden, dus u moet het doen met de ook niet misselijke Peel Session.
Cijfer: 8,5
Shoes This High - The Nose One (1981)
Licht-psychedelisch klinken postpunkliedje van een band die slechts één single aan de wereld heeft nagelaten. Ik lees dat dit gezelschap uit Nieuw-Zeeland komt, en dat verbaast me niet echt als ik het gitaargeluid hoor. Dat is een beetje janglepopachtig (denk aan The Feelies), zoals veel bands uit het land van de kiwi's dat in de jaren tachtig deden. Sowieso een aanrader voor liefhebbers van dat genre om eens naar bands als The Clean, The Bats, The Chills en consorten te luisteren. Het gitaargeluid is hier dus wel prettig, de zang is nogal saai. Monotoon, maar ook niet met de pit van een Mark E. Smith zodat dat gebrek in een voordeel wordt omgebogen. Doe maar een zesje.
Cijfer: 6
The Fall - Bremen Nacht Run Out (1988)
Alsof je het over de duivel hebt... Daar is Mark E. Smith. En wel met een veel sterker nummer dan het reeds hier gepasseerde 'Cab It Up!'. Dat was ook aardig, maar had niet het hypnotiserende in zich dat je bij tracks van The Fall graag wilt horen. Nou, dan heb ik aan Bremen Nacht Run Out dus wél een goede. Smith prevelt hier met een lelijk Engels accent iets in de microfoon wat voor Duits moet doorgaan, al ben ik daar niet geheel zeker van. Ik heb tijdens drie keer dit nummer luisteren toch zeker een keer of 150 de kans gehad om die zin te verstaan, maar ik kom niet echt veel verder dan dat-ie op 'das Bremen nacht' eindigt. De heerlijke bas en gitaarriff dragen dit prettig repetitieve nummer verder. Geen Youtubefilmpje hier, maar wel van de verwante albumtrack Bremen Nacht. Die dan wel weer een stuk verstaanbaarder is.
Cijfer: 9-
Bij de cursus over The Associates kan ik inmiddels bijna zelf voor de klas gaan staan. Want laat Sulk van The Associates nu net, vermoed ik, mijn meest gedraaide plaat van 2011 zijn. Wat ik van die plaat vind, kunt u hier lezen. Nu komt A Matter of Gender van het ook niet misselijke debuut The Affectionate Punch, maar deze single werd pas ten tijde van Sulk uitgebracht. In een aangepaste versie wel te verstaan, die meer neigt naar het theatrale geluid van Sulk. Ook die jas past dit nummer prima, al is het verder niet echt een van mijn persoonlijke favorieten. De single-versie kan ik op Youtube trouwens niet vinden, dus u moet het doen met de ook niet misselijke Peel Session.
Cijfer: 8,5
Shoes This High - The Nose One (1981)
Licht-psychedelisch klinken postpunkliedje van een band die slechts één single aan de wereld heeft nagelaten. Ik lees dat dit gezelschap uit Nieuw-Zeeland komt, en dat verbaast me niet echt als ik het gitaargeluid hoor. Dat is een beetje janglepopachtig (denk aan The Feelies), zoals veel bands uit het land van de kiwi's dat in de jaren tachtig deden. Sowieso een aanrader voor liefhebbers van dat genre om eens naar bands als The Clean, The Bats, The Chills en consorten te luisteren. Het gitaargeluid is hier dus wel prettig, de zang is nogal saai. Monotoon, maar ook niet met de pit van een Mark E. Smith zodat dat gebrek in een voordeel wordt omgebogen. Doe maar een zesje.
Cijfer: 6
The Fall - Bremen Nacht Run Out (1988)
Alsof je het over de duivel hebt... Daar is Mark E. Smith. En wel met een veel sterker nummer dan het reeds hier gepasseerde 'Cab It Up!'. Dat was ook aardig, maar had niet het hypnotiserende in zich dat je bij tracks van The Fall graag wilt horen. Nou, dan heb ik aan Bremen Nacht Run Out dus wél een goede. Smith prevelt hier met een lelijk Engels accent iets in de microfoon wat voor Duits moet doorgaan, al ben ik daar niet geheel zeker van. Ik heb tijdens drie keer dit nummer luisteren toch zeker een keer of 150 de kans gehad om die zin te verstaan, maar ik kom niet echt veel verder dan dat-ie op 'das Bremen nacht' eindigt. De heerlijke bas en gitaarriff dragen dit prettig repetitieve nummer verder. Geen Youtubefilmpje hier, maar wel van de verwante albumtrack Bremen Nacht. Die dan wel weer een stuk verstaanbaarder is.
Cijfer: 9-
0
geplaatst: 7 januari 2012, 12:41 uur
Delta 5 - Shadow (1981)
Van Delta 5 ken ik al de doorbraaksingle Mind Your Own Business, die een aanrader is voor iedereen die houdt van vrouwen die iets aan postpunk doen. En van Gang of Fourliefhebbers, want de band klinkt op dat debuutnummer ongeveer zo, maar dan met een zangeres. Dit nummer heeft een wat andere sound, die wat meer neigt naar de Au Pairs en LiliPUT. Maar dan wel iets minder. Aardig nummertje, maar ze hebben al bewezen beter te kunnen.
Cijfer: 6,5
Killing Joke - Chop Chop (1982)
Daar is ook Killing Joke weer, ditmaal gelukkig met een veel sterker nummer. Hier kon in 1982 best op gedanst worden op alternatieve feestjes, denk ik zo. Dit is meer de Killing Joke die ik beter hoop te leren kennen. Een ritmesectie als een leger op hol geslagen stoomwalsen met daarover de toch nog best lichtvoetige zang. Een wereld van verschil met het zeer matige Birds of a Feather. Het enige filmpje dat te vinden is, is een liveversie.
Cijfer: 8-
Crime & The City Solution - The Kentucky Klick (1986)
Hé, horen we daar Nick Cave? Je zou het bijna denken. Niet zo gek, want Crime & The City Solution-voorman Simon Bonney volgde ongeveer hetzelfde pad. Ook hij komt uit Australië en ook hij had een sterke band met Duitsland. Bonney is het langlopende gezicht van de band, die tot drie keer toe verder geheel van samenstelling wisselde. Eind jaren zeventig startte het gezelschap al in Australië, maar dat leidde nog niet toch opnamen. Op plaat debuteerde Bonney pas toen hij naar Europa trok. Zijn band klinkt overigens niet alleen als Nick Cave, er spelen ook leden van The Birthday Party mee. Het rockt in elk geval de pan uit met dezelfde bluesinslag als zijn bekendere evenknie. En dat bevalt me wel, vooral als het nummer na ruim tweeënhalve minuut loskomt uit de eerst nog wat weinig onderscheidende groove.
Cijfer: 8
Van Delta 5 ken ik al de doorbraaksingle Mind Your Own Business, die een aanrader is voor iedereen die houdt van vrouwen die iets aan postpunk doen. En van Gang of Fourliefhebbers, want de band klinkt op dat debuutnummer ongeveer zo, maar dan met een zangeres. Dit nummer heeft een wat andere sound, die wat meer neigt naar de Au Pairs en LiliPUT. Maar dan wel iets minder. Aardig nummertje, maar ze hebben al bewezen beter te kunnen.
Cijfer: 6,5
Killing Joke - Chop Chop (1982)
Daar is ook Killing Joke weer, ditmaal gelukkig met een veel sterker nummer. Hier kon in 1982 best op gedanst worden op alternatieve feestjes, denk ik zo. Dit is meer de Killing Joke die ik beter hoop te leren kennen. Een ritmesectie als een leger op hol geslagen stoomwalsen met daarover de toch nog best lichtvoetige zang. Een wereld van verschil met het zeer matige Birds of a Feather. Het enige filmpje dat te vinden is, is een liveversie.
Cijfer: 8-
Crime & The City Solution - The Kentucky Klick (1986)
Hé, horen we daar Nick Cave? Je zou het bijna denken. Niet zo gek, want Crime & The City Solution-voorman Simon Bonney volgde ongeveer hetzelfde pad. Ook hij komt uit Australië en ook hij had een sterke band met Duitsland. Bonney is het langlopende gezicht van de band, die tot drie keer toe verder geheel van samenstelling wisselde. Eind jaren zeventig startte het gezelschap al in Australië, maar dat leidde nog niet toch opnamen. Op plaat debuteerde Bonney pas toen hij naar Europa trok. Zijn band klinkt overigens niet alleen als Nick Cave, er spelen ook leden van The Birthday Party mee. Het rockt in elk geval de pan uit met dezelfde bluesinslag als zijn bekendere evenknie. En dat bevalt me wel, vooral als het nummer na ruim tweeënhalve minuut loskomt uit de eerst nog wat weinig onderscheidende groove.
Cijfer: 8
0
geplaatst: 8 januari 2012, 00:58 uur
Bauhaus - A God in an Alcove (1982)
Blijkbaar een late single van het best aangeschreven album In the Flat Field, dat al in 1980 uitkwam. Ik kende dit nog niet, want ik ben vooralsnog niet verder gekomen dan de debuut-EP en een enkele luisterbeurt van Burning from the Inside, waarvan ik alleen het openingsnummer She's in Parties nog wel draai. Het wordt toch ook eens tijd om me aan de debuutplaat te maken, want dit nummer belooft wel wat. Prachtig hoe na precies die minuten die rinkelende gitaar in komt vallen en het nummer tot een climax brengt. Ik moet wel zeggen dat de stijlvorm me hier beter bevalt dan het nummer op zich; maar gezien het feit dat dit op MuMe tot de minder geapprecieerde tracks valt, kan ik me hier ongetwijfeld geen buil aan vallen.
Cijfer: 7,5
Gabinete Caligari - Que Dios Reparta Suerte (1983)
Over dit Spaanse gezelschap kan ik zo snel alleen maar verhaaltjes in het Spaans vinden. Omdat ik niet erg veel zin heb om dat te ontcijferen, moet u het met de informatie doen dat u de bandnaam zorgvuldig moet lezen. Ik las namelijk eerst Cagliari, maar dat is een stad op Sardinië en die wordt hier blijkbaar niet bedoeld. Maar goed, hoe klinkt dit? Een stuk poppier dan we de laatste nummers gewend zijn, met saxofoon, een Spaans gitaartje en castagnettes. Maar toch ook zeker niet als platte latinpop met een jarentachtigtintje. Het heeft wel degelijk een donkere, rebelse kant. Doet me, vooral door de sax, nog het meest denken aan de Poolse postpunk van Kult. Da's ook wel een aanrader, trouwens.
Cijfer: 7
Crispy Ambulance - Deaf (1981)
Hierbij heb ik, niet voor de eerste keer in mijn leven, een oh-ja-dat-nummer-momentje. Ik heb namelijk al eens via het 'Help! Ik zoek een nummer'-topic geprobeerd om dit deuntje terug te vinden, hetgeen jammerlijk mislukte. Gelukkig kwam ik er twee maanden later alsnog toevallig achter. En inmiddels was ik al weer vergeten dat dat aparte nummertje met die 'green eyes, red shirt'-achtige lyrics Deaf van Crispy Ambulance. Ik zou die vraag natuurlijk nooit gesteld hebben als het niet plotseling in mijn hoofd was opgedoken. En dat doet het nog steeds regelmatig, want dit is zo'n nummer met een prettige irritatiefactor (ja, dat kan) dat niet uit je systeem te krijgen is. Behalve de bandnaam en titel dan, want die vergeet ik steeds
.
Cijfer: 9-
Blijkbaar een late single van het best aangeschreven album In the Flat Field, dat al in 1980 uitkwam. Ik kende dit nog niet, want ik ben vooralsnog niet verder gekomen dan de debuut-EP en een enkele luisterbeurt van Burning from the Inside, waarvan ik alleen het openingsnummer She's in Parties nog wel draai. Het wordt toch ook eens tijd om me aan de debuutplaat te maken, want dit nummer belooft wel wat. Prachtig hoe na precies die minuten die rinkelende gitaar in komt vallen en het nummer tot een climax brengt. Ik moet wel zeggen dat de stijlvorm me hier beter bevalt dan het nummer op zich; maar gezien het feit dat dit op MuMe tot de minder geapprecieerde tracks valt, kan ik me hier ongetwijfeld geen buil aan vallen.
Cijfer: 7,5
Gabinete Caligari - Que Dios Reparta Suerte (1983)
Over dit Spaanse gezelschap kan ik zo snel alleen maar verhaaltjes in het Spaans vinden. Omdat ik niet erg veel zin heb om dat te ontcijferen, moet u het met de informatie doen dat u de bandnaam zorgvuldig moet lezen. Ik las namelijk eerst Cagliari, maar dat is een stad op Sardinië en die wordt hier blijkbaar niet bedoeld. Maar goed, hoe klinkt dit? Een stuk poppier dan we de laatste nummers gewend zijn, met saxofoon, een Spaans gitaartje en castagnettes. Maar toch ook zeker niet als platte latinpop met een jarentachtigtintje. Het heeft wel degelijk een donkere, rebelse kant. Doet me, vooral door de sax, nog het meest denken aan de Poolse postpunk van Kult. Da's ook wel een aanrader, trouwens.
Cijfer: 7
Crispy Ambulance - Deaf (1981)
Hierbij heb ik, niet voor de eerste keer in mijn leven, een oh-ja-dat-nummer-momentje. Ik heb namelijk al eens via het 'Help! Ik zoek een nummer'-topic geprobeerd om dit deuntje terug te vinden, hetgeen jammerlijk mislukte. Gelukkig kwam ik er twee maanden later alsnog toevallig achter. En inmiddels was ik al weer vergeten dat dat aparte nummertje met die 'green eyes, red shirt'-achtige lyrics Deaf van Crispy Ambulance. Ik zou die vraag natuurlijk nooit gesteld hebben als het niet plotseling in mijn hoofd was opgedoken. En dat doet het nog steeds regelmatig, want dit is zo'n nummer met een prettige irritatiefactor (ja, dat kan) dat niet uit je systeem te krijgen is. Behalve de bandnaam en titel dan, want die vergeet ik steeds
.Cijfer: 9-
0
geplaatst: 8 januari 2012, 23:33 uur
Diaframma - Pioggia (1982)
Bij wijze van prettige afwisseling gaan we nu dan eens Italië in. Een land met enige reputatie op het gebied van postpunk, niet in de laatste plaats omdat een al te vaak aangehaalde recensent van Italiaanse komaf een paar undergroundfavorieten-in-z'n-moerstaal heeft geselecteerd. Of Diaframma daarbij hoort, weet ik niet, en gezien zijn nogal onoverzichtelijke site ga ik daar waarschijnlijk niet binnen een kwartier achter komen. Van mij mogen ze in elk geval gerust elk bestaand allertijdenlijstje halen, want dit is een heerlijke, spookachtige track. Vooral de dreigende, tribale percussie werkt behoorlijk sfeerbevorderend.
Cijfer: 8,5
Décima Víctima - Détras de la Mirada (1982)
De Spanjaarden staan er toch goed op bij Rateyourmusic. Dit is nu al de vierde Spaanstalige track die ik op deze ontdekkingsreis tegenkom. Dit nummer laat een nog duidelijker Joy Division horen dan het vorige nummer van Décima Víctima. Dat had wat mij betreft iets meer eigen smoel, al is ook dit niet slecht. De zanger vind ik weinig toevoegen, de baslijntjes zijn wel erg lekker.
Cijfer: 6,5
Gothic Girls - Glass Baby (1984)
Met deze bandnaam kun je anno 2012 natuurlijk niet meer komen aanzetten. De muziek is wat meer downtempo dan we de laatste nummers gewend zijn. Een beetje wat je krijgt als je een nummer van The Hurting van Tears for Fears kruist met een nummer van The Cures Faith. Net als bij Décima Víctima is ook hier de basgitarist man-of-the-match. De bas is zelfs bijna het leidende instrument. Verder heb ik hier niet zo heel veel mee: dit is nou echt te veel een aftreksel van, want al die nummers op The Hurting en Faith zijn eigenlijk wel beter dan dit.
Cijfer: 5
Bij wijze van prettige afwisseling gaan we nu dan eens Italië in. Een land met enige reputatie op het gebied van postpunk, niet in de laatste plaats omdat een al te vaak aangehaalde recensent van Italiaanse komaf een paar undergroundfavorieten-in-z'n-moerstaal heeft geselecteerd. Of Diaframma daarbij hoort, weet ik niet, en gezien zijn nogal onoverzichtelijke site ga ik daar waarschijnlijk niet binnen een kwartier achter komen. Van mij mogen ze in elk geval gerust elk bestaand allertijdenlijstje halen, want dit is een heerlijke, spookachtige track. Vooral de dreigende, tribale percussie werkt behoorlijk sfeerbevorderend.
Cijfer: 8,5
Décima Víctima - Détras de la Mirada (1982)
De Spanjaarden staan er toch goed op bij Rateyourmusic. Dit is nu al de vierde Spaanstalige track die ik op deze ontdekkingsreis tegenkom. Dit nummer laat een nog duidelijker Joy Division horen dan het vorige nummer van Décima Víctima. Dat had wat mij betreft iets meer eigen smoel, al is ook dit niet slecht. De zanger vind ik weinig toevoegen, de baslijntjes zijn wel erg lekker.
Cijfer: 6,5
Gothic Girls - Glass Baby (1984)
Met deze bandnaam kun je anno 2012 natuurlijk niet meer komen aanzetten. De muziek is wat meer downtempo dan we de laatste nummers gewend zijn. Een beetje wat je krijgt als je een nummer van The Hurting van Tears for Fears kruist met een nummer van The Cures Faith. Net als bij Décima Víctima is ook hier de basgitarist man-of-the-match. De bas is zelfs bijna het leidende instrument. Verder heb ik hier niet zo heel veel mee: dit is nou echt te veel een aftreksel van, want al die nummers op The Hurting en Faith zijn eigenlijk wel beter dan dit.
Cijfer: 5
0
geplaatst: 14 januari 2012, 19:07 uur
Palais Schaumburg - Telefon (1981)
En zo komen we ineens weer midden in de neue Deutsche welle terecht. Ik begin dit avontuur toch hoe langer hoe leuker te vinden. Want hier komen de postpunk weer eens in zijn minst gecompliceerde vorm tegen. Telefoon is op zich niet zo'n bijzonder popnummertje, maar alle pre-industrialgeluidjes eromheen maken dit toch wel plezierig. Al heeft het wel een beetje last van de door Sandokan-Veld regelmatig gebezigde termen 'aandoenlijk' en 'sympathiek'. Dit is wel een beetje 'ah, wat leuk', glimlachen en weer vergeten.
Cijfer: 6,5
Stockholm Monsters - How Corrupt Is Rough Trade? (1985)
Nou, zo hoor je toch ineens iets heel anders dan je in eerste instantie verwacht. Bij een dubbele single met de titel How Corrupt Is Rough Trade/Kan Kill! verwacht je toch iets van keiharde anarchopunk. Het nummer begint nog best vuig, maar schreeuwlyrics en feedbackgitaren, maar slaat na een dikke minuut ineens om naar synthpop met mooie melodielijntjes, om daarna weer meer in een bad van nu veel minder dissonante gitaren terecht te komen. Toch is dit ook weer geen vreemd bij elkaar geraapt zooitje stijlen, maar zit het best vanzelfsprekend in elkaar. Intrigerend nummertje inderdaad. Ergens heel catchy ook, maar ik zal het toch nog een paar keer moeten luisteren om het écht op me in te laten werken.
Cijfer: 8,5
The Associates - A (1980)
Ook The Associates zijn alweer aan hun tweede nummer toe. A is een van mijn favoriete tracks van het debuut en doet me altijd behoorlijk aan de eigenwijze pop van XTC denken. Toch stuit ik bij deze luistersessie weer op een verrassing, want ook hier is de single-versie als ik het goed heb substantieel anders geproduceerd. Waar bij A Matter of Gender de toegenomen hoeveelheid synthpop het nummer goed deed, hoor ik dit nummer liever wat kaler. Het tempo ligt hier gewoonweg iets te hoog om als synthpopdeun beter uit de verf te komen. Omdat ik ook niet 100% zeker weet of ik de goede versie te pakken heb, stem ik maar gewoon op het nummer zoals ik het ken.
Cijfer: 9-
En zo komen we ineens weer midden in de neue Deutsche welle terecht. Ik begin dit avontuur toch hoe langer hoe leuker te vinden. Want hier komen de postpunk weer eens in zijn minst gecompliceerde vorm tegen. Telefoon is op zich niet zo'n bijzonder popnummertje, maar alle pre-industrialgeluidjes eromheen maken dit toch wel plezierig. Al heeft het wel een beetje last van de door Sandokan-Veld regelmatig gebezigde termen 'aandoenlijk' en 'sympathiek'. Dit is wel een beetje 'ah, wat leuk', glimlachen en weer vergeten.
Cijfer: 6,5
Stockholm Monsters - How Corrupt Is Rough Trade? (1985)
Nou, zo hoor je toch ineens iets heel anders dan je in eerste instantie verwacht. Bij een dubbele single met de titel How Corrupt Is Rough Trade/Kan Kill! verwacht je toch iets van keiharde anarchopunk. Het nummer begint nog best vuig, maar schreeuwlyrics en feedbackgitaren, maar slaat na een dikke minuut ineens om naar synthpop met mooie melodielijntjes, om daarna weer meer in een bad van nu veel minder dissonante gitaren terecht te komen. Toch is dit ook weer geen vreemd bij elkaar geraapt zooitje stijlen, maar zit het best vanzelfsprekend in elkaar. Intrigerend nummertje inderdaad. Ergens heel catchy ook, maar ik zal het toch nog een paar keer moeten luisteren om het écht op me in te laten werken.
Cijfer: 8,5
The Associates - A (1980)
Ook The Associates zijn alweer aan hun tweede nummer toe. A is een van mijn favoriete tracks van het debuut en doet me altijd behoorlijk aan de eigenwijze pop van XTC denken. Toch stuit ik bij deze luistersessie weer op een verrassing, want ook hier is de single-versie als ik het goed heb substantieel anders geproduceerd. Waar bij A Matter of Gender de toegenomen hoeveelheid synthpop het nummer goed deed, hoor ik dit nummer liever wat kaler. Het tempo ligt hier gewoonweg iets te hoog om als synthpopdeun beter uit de verf te komen. Omdat ik ook niet 100% zeker weet of ik de goede versie te pakken heb, stem ik maar gewoon op het nummer zoals ik het ken.
Cijfer: 9-
0
geplaatst: 15 januari 2012, 15:42 uur
Een nevenproject van de gebroeders Ekström van Mary Onettes (hun nwe later dit jaar). Dit album staat nu in de rij om toegevoegd te worden:
Mooi stijljuweeltje - kan goed dienen voor de icoonvraag bij een popquiz:
Mooi stijljuweeltje - kan goed dienen voor de icoonvraag bij een popquiz:
0
geplaatst: 18 maart 2012, 17:30 uur
The Soft Moon
Ik vind het zelf te "over the top". Lijkt wel wat op Cure's 'Pornography'.
0
geplaatst: 18 maart 2012, 22:05 uur
Een veelbelovende Engelse band was Lyrebirds. Helaas na het uitkomen van hun eerste EP alweer gestopt. Hun EP The Blondehead is een aanrader. Ze hadden imo dezelfde drive als Echo and the Bunnymen in hun beginperiode.
0
geplaatst: 19 maart 2012, 00:58 uur
Red Drapes:
Leuk nummer, wel met een beetje een zeurderige zang
Dit vind ik zelf een kippenvel nummer dat zich mijns inziens kan meten met de crème de la crème van de New Wave muziek,en hoor ik hier niet Adrian Borland van The Sound?
Leuk nummer, wel met een beetje een zeurderige zang
Dit vind ik zelf een kippenvel nummer dat zich mijns inziens kan meten met de crème de la crème van de New Wave muziek,en hoor ik hier niet Adrian Borland van The Sound?
0
Dikkop
geplaatst: 16 april 2012, 23:04 uur
Muziek uit de jaren 80 is beter gekend door de "oude wavers" zoals Mjuman ze vaak noemt. 
Dus kan ik hier beter wat "jongere" muziek posten.
Met groepjes als dit is de vergelijking met Joy Division natuurlijk weer snel gemaakt.
Toch vind ik dit nummer zeker niet slecht.
Factory Floor - "Bipolar"
Na Joy Division komt New Order.
Ook hier is dit blijkbaar het geval.
(Post-Punk is dit dan wel niet echt meer.)
Factory Floor - "Two Different Ways"
Voor de enthousiastelingen:
Beluister ook zeker eens de B-kant van "Two Different Ways" want die is ook behoorlijk leuk!
Dus kan ik hier beter wat "jongere" muziek posten.
Met groepjes als dit is de vergelijking met Joy Division natuurlijk weer snel gemaakt.
Toch vind ik dit nummer zeker niet slecht.
Factory Floor - "Bipolar"
Na Joy Division komt New Order.
Ook hier is dit blijkbaar het geval.
(Post-Punk is dit dan wel niet echt meer.)
Factory Floor - "Two Different Ways"
Voor de enthousiastelingen:
Beluister ook zeker eens de B-kant van "Two Different Ways" want die is ook behoorlijk leuk!
0
geplaatst: 16 april 2012, 23:16 uur
Geweldige band 
( R E A L L O V E ) (al dan niet in de Optimo remix) vind ik ook erg goed.
( R E A L L O V E ) (al dan niet in de Optimo remix) vind ik ook erg goed.
0
Dikkop
geplaatst: 17 april 2012, 18:34 uur
Hoh dat nummer kende ik nog niet.
Wat is dat weer geweldig!
Het origineel vind ik wel stukken beter dan de remix.
Wat is dat weer geweldig!
Het origineel vind ik wel stukken beter dan de remix.
0
skyline
geplaatst: 18 april 2012, 11:46 uur
Deze al eens geweest? Dit moet de Deutsche Cure zijn. Als ze uberhaupt wel daar vandaan komen trouwens. Das Medizin hadden ze dan eigenlijk moeten heten. Oid.
0
geplaatst: 17 juni 2012, 12:47 uur
Sway, producer is zeker Robin Guthrie?
Savages, het betere alternatief voor The Slits?
Swans, op z'n tijd, maar niet dit nummer...
Savages, het betere alternatief voor The Slits?
Swans, op z'n tijd, maar niet dit nummer...
0
geplaatst: 21 juli 2012, 02:15 uur
Mensen nog aanraders voor de wat electronischere New Wave? Human Leauge en New Order enzo en het liefst wat donkerder/somberder. Ik houd erg van de deadpan vocals .
.
0
geplaatst: 22 juli 2012, 00:59 uur
Bedankt! De laatste twee zijn erg mooi.
Ik kwam gister dit tegen, iemand misschien een idee waar ik het kan kopen of pindakazen? (pm aub) [embed]http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=EEvsmcDsgt4[/embed]
Ik kwam gister dit tegen, iemand misschien een idee waar ik het kan kopen of pindakazen? (pm aub) [embed]http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=EEvsmcDsgt4[/embed]
0
geplaatst: 7 augustus 2012, 23:07 uur
Voor liefhebbers van stevige old school postpunk is het Italiaanse Soviet Soviet een aanrader. Ze hebben 2 EP's gemaakt die verzameld zijn op Nice, dat album kun je in z'n geheel hier horen. Op You Tube staan ook diverse clipjes van de band. Eind 2011 verscheen hun derde EP, Summer, Jesus.
Van deze laatste EP:
Van deze laatste EP:
0
geplaatst: 20 augustus 2012, 20:18 uur
Eleven Pond - Watching Trees.
En zij zullen voor de eerste keer in 26 jaar bij ons optreden in Amsterdam. Knekelhuisdisco presents El...
En zij zullen voor de eerste keer in 26 jaar bij ons optreden in Amsterdam. Knekelhuisdisco presents El...
* denotes required fields.