progressief is vind ik vaak juist meer een beetje anders dan symphonisch. Toto maakt bijvoorbeeld symphonische rock en Marillion maakt progressieve rock. Aaaaaaaaaaaaaargh ik kan het niet uitleggen. Tis een beetje alternatief zeg maar maar geen alternatieve rock. Aaaa ik geef t op ik kan t neit uitleggen

Er is misschien wel verschil, maar volgens mij is dat minimaal. En ik denk niet dat er veel mensen zijn die vinden dat Toto symfonische rock maakt. Maar goed, maakt ook verder niet uit, 't is maar een naam .

Toto wordt eerder ingedeeld bij AOR. Net zoals bands als Foreigner enzo.

Het ligt er maar net aan uit welke bron je het hebt...

Dan ben ik benieuwd welke bron jij hebt. Als je even op een site als all music kijkt, zie je bij Toto stijlen staan als Soft Rock,
Pop/Rock, Album Rock, Adult Contemporary.

Overigens is progrock volgens mij een meer internationale term, en symfonisch daarentegen wat beperkter van inhoud (progrock is wat breder), meer op de jaren 70 gericht, en een term die je in het engelse taalgebied niet vaak tegen zult komen.

Ik ben ze in bronnen tegengekomen die niet op internet staan. Ze komen uit muziek encyclopedieën die ik in Engeland heb gezien en waar je kon zoeken op artiest, dus heb ik in elk boek Toto ff opgezocht...

Progressief is niet hetzelfde als Symphonic metal....zit een redelijk verschil in.

En Opeth heeft meerdere invalshoeken dan alleen "progressive". Er zit ook Doom en Death metal in. Veel bands zijn ook eigelijk niet heel goed in 1 hokje te stoppen, de muziek van Opeth is ook erg uniek.

Mijn favoriete Progressieve metal band is zonder meer Evergrey.
Als je deze band nog niet kent zou ik er snel kennis mee gaan maken! Vooral hun laatste nieuwe album The Inner Circle is erg goed.

Naast Evergrey zijn Dream Theater en Ayreon ook 2 hele goede Prog. metal bands.

De 10 beste progressive rockartiesten (naar mijn smaak):
1. Alan Parsons (Project)
2. Marillion
3. Porcupine Tree
4. Pink Floyd
5. Dredg
6. Peter Gabriël
7. Barclay James Harvest
8. Camel
9. Ambrosia
10. Saga

Hm ik weet niet of Dredg echt onder die noemer thuishoort, verder best een mooi lijstje al hoort de nummer 2 natuurlijk op 1

Mijn lijst zou er wel heeel anders uitzien als ik er al uit zou komen.

Ja, inderdaad: Dredg hoort wellicht in de DredgRock-categorie. Op 21 juni a.s. komt trouwens hun nieuwe album uit: Catch Without Arms.

Van Marillion vind ik overigens Fugazi en Afraid of the Sunlight zeer goed. Misplaced Childhood is de bekendste, maar vind ik het minste.

Uit het voorgaande mag duidelijk worden dat prog(ressive) rock een breed begrip vormt. Voor mij ligt de basis van deze muziek in het begin van de jaren '70, met bands als Yes (niet mijn favoriet, maar wel heel belangrijk voor het genre), Genesis, Camel (populair op het forum momenteel). Van deze invloeden hebben veel bands gebruik gemaakt, en er een eigen richting aan gegeven.

Jammer dat de progrock zo weinig populair is op dit forum. Laatste bericht van Jester raakt denk ik wel aardig aan de essentie.

In den beginne (eind jaren '60) was er wat we nu vaak de proto-prog noemen (Moody blues, Procol harum, etc.). In de jaren '70 was de bloeiperiode met bands als Genesis, Yes, Camel, Pink floyd en Rush.

Eind jaren '70 na opkomst van de punk doodverklaard, in de jaren '80 weer wat opgekomen middels de zogenaamde 'neo-prog' (Marillion, IQ, Pendragon, Twelfth night, etc.)

Tegenwoordig weer wat meer in de belangstelling. Veel voorlopers in de neo-prog zijn nog steeds actief, er zijn nieuwe namen bijgekomen (Arena, Ayreon, Shadow gallery), er zijn nieuwe progbands op wat klassiekere leest (Spock's beard, Flower kings), progressieve metal nam een grote vlucht met Dream theater als grote roergangers (voorgangers waren in de jaren '80 al Queensrÿche en Iron maiden). Meer origineel is bijv. een band als Porcupine tree.

Casartelli, ik ben wel een ProgRock-er, ofschoon ik ook andere muziekstijlen wel waardeer. Mijn collectie aan cd's bevat bijv, ook albums van the Bee Gees, U2, the Waterboys, Beck, The Cure, Lionel Richie, Het Goede Doel, Rammstein, George Michael, Pet Shop Boys, klassiek zoals Shostakovich, David Bowie, Mylene Farmer, The Frames, Sting, enz.

Echter, bij mij staan wel bovenaan bands zoals Porcupine Tree, the Alan Parsons Project, Marillion en Pink Floyd. Kortom, je bent niet alleen op MuMe

He wat fijn dat ik niet alleen ben. Ik lees nog andere overeenkomsten in je lijstje (met name U2, Pet shop boys). Verder zit ik buiten de symfo meer in de new wave, de uitvloeisels ervan en andere jaren '80 gebeurens (Simple minds (niet in de laatste plaats hun pre-New gold dream-gebeuren), Talk talk, Tears for fears, Depeche mode) en vind ik ook bijv. R.E.M. geweldig.

Ook ik ben wel redelijk thuis in de progwereld, maar ik vind het juist boeiender om de progressieve rock van dit moment te volgen. Er is op deze site voldoende aandacht voor de grote progressieve rockgroepen van weleer (Pink Floyd, Yes, Genesis, Crimson King) en de groteren van nu (bijv. Marillion, Porcupine Tree) maar als het dan wat onbekender of obscuurder word (en dan heb ik het niet over Onderhond/Sietse-obscuurheid, anders krijg ik daar weer reacties over ) dan haakt men af. Bands als Riverside, Mostly Autumn, RPWL, Collage/Satellite, of zelfs het toch redelijk bekende Pendragon krijgen hier amper stemmen/aandacht. Dat geldt overigens ook wel voor een flink aantal vergeten progacts uit de jaren 70 (bijv Caravan, Renaissance, Gryphon) en dat vind ik vooral jammer.

Let wel, dit is geen gezeur of gesmeek om aandacht, eerder een constatering

Pendragon zal ik zo even wat stemmen uitdelen. Erg spannend vind ik de band niet: de albums lijken wel érg veel op elkaar... ga overigens binnenkort hun nieuwe, Believe, beluisteren. Misschien is er toch nog een wonder gebeurd . Uit dezelfde hoek vind ik IQ en zelfs Arena spannender... Qua Mostly autumn, RPWL en Riverside ben ik nog 'beginnend liefhebber'. Verder mag ik qua moderne prog graag luisteren naar Dream theater, The Gathering en Porcupine tree, maar dat is alweer vrij bekend allemaal...

De nieuwe van Pendragon is iig anders, of je hem mooi vind blijft altijd wel de vraag natuurlijk

IQ ben ik de laatste tijd ook aan het ontdekken, ik heb hun laatste plaat maar ik vind de nummers voorlopig nog wat lang om uit te zitten.

Ik las net de discussies bij Believe al ja.

Wat IQ betreft: die laatste, Dark matter, wordt in het algemeen als een erg goede gezien. De langere nummers is inderdaad een kwestie van wennen. Hier vind ik in elk geval de korte nummers níet overschaduwd worden. Dubbelaar Subterranea vind ik helemaal top (en daarmee ook een van de weinige dubbelaars die ik helemaal uit kan zitten). Hun jaren '80 werk is wat gedateerd, maar The wake is de beste uit die tijd. De andere jaren '90/'00 albums vind ik heel redelijk, maar wel in de schaduw van Subterranea en Dark matter.

Dan verwacht ik binnenkort wel een geweldige stem van je op dit album

Ik ken de hele band niet... *blush*... maar zal het album eens beluisteren!

RPWL vind ik ook een goede Duitse ProgRock band en verder is het laatste IQ album 'Dark Matter' m.i. erg goed. Van Subterranea was ik wat minder onder de indruk. Mostly Autumn ken ik niet zo, maar spelen die niet veel covers? Pendragon en River Side ken ik ook niet.

Mostly Autumn speelt af en toe wat Pink Floyd-covers maar op hun officiele albums hebben ze nog geen enkel cover-nummer staan dus dat valt reuze mee

Dank voor info. Dan ga ik er ook eens naar luisteren. Wat vinden jij en anderen trouwens van een band als Barclay James Harvest?Daarvan vind ik vooral de albums Ring of Changes, Victims of Circumstance en Berlin erg sterk.

Ik ken alleen een liveplaat van BJH uit 1974 en die is om te janken zo mooi. Met nummers als Paper Wings, Galadriel, For No One en Summer Soldier. Van de latere BJH ken ik niet al te veel, helaas.

Om te janken zo mooi klinkt erg mooi . Meteen eens zoeken (en toevoegen).

Vooral Ring of Changes vind ik een briljant album met 1 minder nummer (Just a Day Away: werd n.b. de single). Nummers als Fifties Child; Waiting for the Right Time; Looking from the Outside; Ring of Changes zijn echter zeer zeer mooi.

De bekendste klassieker van BJH is natuurlijk 'Mockingbird'. Vooral de versie op Berlin is prachtig.

In 1984 ben ik nog eens naar een concert van BJH in Carré geweest. Live ook steengoed. Ik geloof echter dat deze band niet meer bestaat (?)

Ik ken er heel weinig van, was laatst toevallig van plan om er eens iets van te gaan opzoeken. Maar ja, niet van gekomen (Onder het mom van "ik heb nog zoveel liggen dat ook aandacht verdiend").

Ik ben niet erg bekend met BJH, maar voor zover ik weet vind ik het wel aardig. Maar uit die periode heb ik meer met de Moody blues, vooral met het album Days of future passed.

In reactie op opmerking "uit die periode": Ring of Changes is uit 1983, Days of Future Passed uit 1967.

Kun je nagaan wat een BJH-kenner ik ben . Voor zover mij bekend ligt hun zwaartepunt toch minimaal tien jaar eerder en worden ze wel tot de protosymfo gerekend...