't Is maar hoe je het bekijkt: Ring of Changes was in '83 bijv. een mega-succes in Duitsland. Wat is by-the-way protosymfo?

Mja, beetje de oervorm zeg maar (we schrijven eind jaren '60)... Moody blues, Procol harum, The Nice, etc.. Het BJH-album dat ik heb, Once again, komt overigens uit 1971, maar daarmee is het eigenlijk nog steeds wel iets te laat voor de protosymfo / protoprog / oersymfo, hoe je het ook noemen wilt...

Leuk dat dit topic weer nieuw leven is ingeblazen. Ik merk wel dat er bij de verschillende prog albums steeds meer wordt gepost.

Ik moet zeggen dat ik van het huidige progressieve werk niet zoveel meer volg. al is de nieuwe IQ (Dark Matter) wel erg sterk.
Bands waarvan ik wel zou willen weten of jullie ze ook kennen en waarderen zijn Twelfth Night en Kansas, en uit Nederland Egdon Heath. Helaas bestaan Twelfth Night (met de zingende dominee Geof Mann, inmiddels overleden) en Egdon Heath niet meer.

Van Twelfth night heb ik alleen de EP Art & illusion wel eens gehoord, dat smaakte wel naar meer. Maar ja, heb de laatste tijd erg veel gehoord wat naar meer smaakte... Kansas vind ik 'best leuk', heb al heel lang een verzamelaar van ze in de kast. Mondjesmaat kwamen daar wat albums bij: de 80s pop opleving van Power en de klassieker Leftoverture. 't Is fijne muziek, maar op de een of andere manier kan ik ze als symfoband nét niet helemaal serieus nemen... 't is me net iets te Amerikaans, net iets te bombastisch, kweetniet (tja, hoe serieus moet je die opmerking nemen van iemand die ook van bands als Dream theater, Spock's beard en Symphony X houdt...).

het nieuwe album van Toto "Falling in Between" zal ook wat progressive rock bevatten volgens Steve Lukather.
Hydra was eerder een progresive album van hun, en op Mindfields is het nummer Better Worlds Parts 1,2 & 3 te horen en die valt ook onder progresive rock denk ik.

Probleem is dat drummer Mel Pritchard 1,5 jaar geleden is overleden. Maar daar voor al was de band in twee fracties uit elkaar gevallen: eentje rond gitarist John Lees die weer ging samenwerken met originele toetsenist Wooly Woolstenholme en de andere fractie rond bassist Les Holroyd. Het werd er allemaal niet beter op daardoor.

Persoonlijk vind ik dat BJH na het vertrek van Woolstenholme nooit meer hetzelfde is geweest en dat was dus na XII. Iets van de typische BJH magie was weg vanaf dan.

De term progrock is ontzettend verwarrend merk ik in deze hele discussie. En dan is er nog het feit dat ondanks dit alles ik merk dat er wat mij betreft toch nog een te beperkte blik op dit genre is. Het is allemaal nog te veel gericht op symfonische rock terwijl binnen het gebied van progrock er genoeg muziek is die daar onder valt zonder dat het symfonische is.

Er zijn veel pogingen gedaan om nu eens duidelijk vast te leggen wat het nu progrock inhoud en velen zijn daar niet in geslaagd. De onderstaande link vind ik persoonlijk een van de beste hoewel hij mij soms ook wel weer net iets te ver gaat. Hij is echter geschreven door iemand wiens mening erg kan waarderen en ook een aantal andere personen die ik ken hebben hier aan bijgedragen.

http://www.gepr.net./genre2.html

Is inderdaad een vrij goede omschrijving. Ikzelf verdeel de Progrock in
oud-
Yes, Pink Floyd, Genesis, ELP

folk-
Jethro Tull, Mostly Autumn, Iona, Kerrs Pink, October Project, Ayreon (af en toe), Blackmore's Night, Kayak (af en toe)

2nd wave-
Marillion, IQ, Pendragon, Pallas, Twelfth Night, Jadis, Abel Ganz

new wave-
Spock's Beard, Flower Kings, Transatlantic, Kaipa, Magenta

steviger (bijna AOR)-
Arena, Ayreon, Asia, Queen, Shadow Gallery, Journey, Kansas, Erik Norlander, Enchant, Kino, Saga, Satellite, Collage, Toto

Soft-
Renaissance, BarclayJamesHarvest, Camel, Kayak, Lana Lane, Odyssice

Not Native English-
RPWL, Eloy, Anyone's Daughter, Neuschwanstein, Quidam, Collage, Nektar, Deyss, Clepsydra, Chandelier, A.C.T., Abraxas

Amerikanen-
Illuvatar, Glass Hammer

Maar waar je Mike Oldfield en Rick Wakeman dan plaatst??
Het is maar hoe je het indeelt voor jezelf.
De lijst is bij lange na niet compleet, maar bevat wel artiesten die voor mij op een gelijkaardige lijn zitten. De een wat verderop op de lijn dan de ander. Want ook Al Stewart valt met sommige nummers nog wel ... nou ja, dat gaat wel wat ver, maar daar luister ik ook nog graag naar.

Maarja het is inderdaad veel breder, want ook de post-rock van Sigur Ros of de krautrock van Neu kan je makkelijk onder de noemer progressieve rock plaatsen. En dat is dan toch wel weer even heel wat anders.

Twelfth Night... daar vond ik de laatste (XII) geweldig goed van. Het sublieme Take A Look. Gelukkig stond dat wel op een verzamelaar van TN. Ik heb zelfs de LP maar in de computer opgenomen en vervolgens als CD gebrand. Zeer de moeite waard. Kansas, daarvan vind ik In The Spirit Of Things, Leftoverture en Somewhere To Elsewhere erg goed. Ik heb van beide bands overigens wel alles wat ik kon vinden. En op elke plaat staan wel goede nummers. Egdon Heath heb ik ooit 2 LP's van gehad, maar die heb ik verkocht en nooit op CD opnieuw aangeschaft (zegt genoeg denk ik).

Dat ken ik dan weer niet. Waarmee te vergelijken?

Ik zag in je profiel dat jij ook beroepsmatig met symfonische rock bezig bent geweest, onder meer met platenhoezen. Ik kan me verder nog goed de prachtige kalender herinneren die je voor (toen nog) SymInfo hebt gemaakt. Leuk je hier te zien!

Klopt, dank je. Dat waren nog eens tijden... Vóór de CD's...
We worden oud

Ik ben nieuw op deze site en forum, ook ik ben een symfo fan. Ik haal heel veel nieuwe bands van dit genre, wat in vele subgenres kan worden onderverdeeld van volgende site.
http://www.progarchives.com/
Ook kun je van die site nummers beluisteren.

Mijn voorkeur gaat overigs uit naar de oude symfo/prog, Pink Floyd, Genesis en Marillion maar ook nieuwe bands zoals Procupine Tree, Arena, Mostly Autumn, Flower Kings en de Poolse band Riverside. Ook in Nederland wordt er goede symfo gemaakt, zoals oa Aryeon.

Ik ben bij de namen die noemde nog een zeer belangrijke en heel goede vertegenwoordiger van het genre vergeten te vermelden en nog wel van Nederrlandse bodem, Focus natuurlijk.

Ik ben ook wel fan van het genre, maar ik ken er nog te weinig van (zeker van de nieuwe bands).
Mijn Prog Top 3 ziet er momenteel als volgt uit:

1. Jethro Tull - Thick as a Brick
2. Genesis - Selling England By The Pound
3. Yes - Close To The Edge

Allereerst ff schaamteloos pluggen: wil je een beetje op de hoogte blijven van wat er aan nieuw materiaal uitkomt is een bezoekje (en meld je dan ff aan op de update-mailinglist dan blijf je op de hoogte wanneer de site is gewijzigd) aan http://www.progwereld.org een echte aanrader.

En.. leuk nieuws voor Marba: het is niet nodig je LP van Twelfth Night - XII over te zetten naar CD want hij is deze zomer eindelijk op cd verschenen en ligt voor een schappelijke prijsje (nog geen EUR 10.00 mag die kosten) in de bakken. Te bestellen bij iedere fatsoenlijke cd-zaak.
En hoewel ik XII erg goed vind, is het toch niet TN's beste album. Dan neig ik eerder naar briljante album Fact And Fiction met op zang Geoff Mann of Live And Let Live (omdat hier de ultieme versie van Sequences op staat).

NP: Multi-Story - East/West (ben weer in een heerlijke neo-prog bui)

He ChrisX, ik ben daar al aangemeld, hoor jij bij de crew van die site?

Leuke site, Chris (natuurlijk kende ik hem al, stond al bij mijn favorieten ). Illuster gezelschap trouwens, wel weer bijna allemaal mannen van 35 tot 45 jaar. Ik zie nu ook hoe het komt dat jij een onderbouwde mening hebt over heel veel progrock (taak: recensent, coördinator recensies).

Ik mis overigens nog de recensies van Twelfht Night op je site, Chris. Of kijk ik er overheen?

1. Prog en leeftijdsopbouw liefhebbers
Tja, dat is natuurlijk ook niet zo gek dat die groep zo opgebouwd. Het is natuurlijk ook niet echt hitmuziek tegenwoordig (eigenlijk was het dat nooit natuurlijk). Kijk maar eens in de sectie ProgVizier (artikelen), daar in staat een poll die we hebben gedaan en daar in zie je de leeftijdsopbouw van onze bezoekers en dus liefhebbers van het genre.

2. Klassiekers op Progwereld
O jee, er ontbreekt nog zoveel bij ons maar dat is iets wat we ook terdege onderkennen. Er komt echter zo ontzettend veel nieuw materiaal uit dat we vervolgens ook nog eens aangeboden krijgen dat het archief een beetje een achtergesteld kindje. Maar... een van onze recensenten is onlangs intern door ons benoemd als Curator van het ProgArchief en je zult zien dat binnen nu en een jaar er veel en veel meer zal opduiken op dat vlak. Maar, dat zal de nodige tijd kosten. Wat wel al in de pijplijn voor dit najaar zit zijn de eerste 4 albums van Steve Hackett, bijna alles van Marillion en ook nagenoeg alles van Kate Bush (we hebben nog al een brede blik op het fenomeen prog)

3. Mijn aandeel bij ProgWereld
Ben mede-oprichter van deze site (geboren in eind 2000, aan de buitenwereld openbaar gemaakt in april 2001) en sindsdien het kleine baby-tje langzaam zien opgroeien naar een leuke kleuter. Schrijf niet zo gek veel maar ben de webmaster-van-dienst en hou me met name bezig met een stukje kwaliteitsbewaking.

Ik vind het toch vreemd dat een Prog-classic als Caravan's In The Land Of Grey and Pink onbesproken blijft. Heb het album zelf ook nog niet gehoord maar met 1 stem lijkt het mij toch wat over het hoofd gezien hier op MusicMeter... Blijkbaar is het vooral de nieuwere Prog die heerst op deze boards.

Tja dat vond ik ook raar.. aan mij ligt het niet Maar dat is niet het enige. Paar andere voorbeelden: Gryphon, PFM (premiata forneria marconi), Anglagard en Museo Rosenbach. Zijn toch over het algemeen wel goed gewaardeerde klassiekers, maar hier amper..

Daar zijn toch zeker vier uitzonderingen op

Vraag me af wat je met dat illuster bedoeld?

Beste progrock-album van 2005:
Porcupine Tree - Deadwing

Helemaal mee eens, Dynamo D. Met als goede tweede Neil Morse (?).

Beste is natuurlijk Riverside, ook goede platen zijn Neal Morse, Gazpacho en Pendragon

Ik maak er eens een lijstje van

1. Porcupine tree - Deadwing
2. Green carnation - The quiet offspring
3. Credo - Rhetoric
4. Spock's beard - Octane
5. Pallas - The dreams of men

Zou ik een toptien maken, dan zou ik ook nog plaats hebben voor

* Arena - Pepper's ghost
* Dream theater - Octavarium
* Mostly Autumn - Storms over still water
* Riverside - Second life syndrome
* Wetton & Downes - Icon

Ik denk dat vooral het tweede lijstje wel illustreert dat het een erg mager jaar was (wat mij betreft)

Ach zo zie je maar weer dat smaken kunnen verschillen. Ik vond de nieuwe platen van Spock, Arena en Dream Theater allen matig, die van Pallas niet meer dan redelijk. Riverside is daarentegen de onovertroffen keizer van 2005 (wat mij betreft dan).

Ik moet bij mijn eerdere lijstje natuurlijk nog wel even Mostly Autumn toevoegen. Prachtige plaat.

Tja, zeggen dat het een matig jaar was (waar ik zelf van harte aan meedoe) is natuurlijk ook van alle tijden, ik denk dat platen toch wat langer nodig hebben om tot klassieker te rijpen... maarr... Deadwing staat bij mij bovenaan en dat vind ik van Porcupine tree toch wel de minste plaat van de laatste zes jaar... toch een beetje een teken aan de wand.