Hoewel ik groot fan ben van metal vind ik zo de 'harde' metal (black metal, deathcore, grindcore etc) maar niks. Bands zoals Anaal Nathrakh zijn 'hard' en gaan erover...
Maiky kwam al met Home Nucleonics, die zou ik ook gekozen hebben denk ik. Hoewel ik ook steenstraalstijf ga staan van nummers als Deathamphetamine van Exodus of van Nothing Remains van Chimaira. Vooral bij het live horen van laatstgenoemde nummer werd ik toch wel vrij hard weggeblazen. De basslijn is hier overigens ook echt hard. Als je een subwoofer hebt, maak er een paradijs van zou ik zeggen.
Ten faveure van dit nogal bodemloze maar toch wel erg vermakelijke topic, plaats ik graag de voorganger van Home Nucleonics, mijn favoriet op het album City, DETOX. Het is niet sneller dan Home Nucleonics, maar ik vind hem wel veel aggressiever en heftiger.
Hard? Wat is nou hard? Is hard hetzelfde als snel? Ik heb er goed over na moeten denken. Voor mij is hard vooral het geluid van de straat, smerig, agressief en confronterend. En dan komt er maar 1 nummer in mij op, dat niet alleen qua smerigheid, maar ook in productie uitblinkt:
Search and Destroy van Iggy & the Stooges.
De versie van de Raw power l.p. wel te verstaan.
Goede tweede: Kick out the jams- MC5
Maar ook veel live werk van Black Flag vind ik wat dat betreft wel vet.
Of Sister Ray van Velvet Underground.
Wat is de definitie van hard ?,donker,zwaarmoedig,....Nou in dit geval,bij het mainstream publiek,dit onbekende pareltje,alles klopt gewoon aan dit meesterstuk.