Ik heb Freak Out ooit op cd gehad maar vond er niet zo veel aan. En om de verzameling wat binnen de perken te houden verkocht ik toen ook redelijk wat. Humor en muziek kunnen leuk zijn voor een keertje, maar het is voor mij niet iets om vaker te beluisteren.

Albums die ik wel erg de moeite ben blijven vinden zijn Hot Rats en Jazz from Hell. Ook Touch Me There van Shankar, waar Zappa zijn medewerking aan verleende, blijft een van mijn favorieten.

Maar bij deze dus de gelegenheid om zijn debuut nog eens een kans te geven.

Ik was er ook niet (zo) kapot van, maar zal 'm vanavond nog eens 'opzoeken'.

Die verwacht ik volgende week (of het debuut van the Doors).

Als ik zie wat ik eerder gemist heb op dit topic, heb ik spijt dat ik uitgerekend nu instap - ben van nature nl geen kerkganger; alleen als toerist in het buitenland.

Zappa was op de studentenflat altijd het 'ding' van Wharfedale- progrock-buurman Bram - tijd om stilletjes in een hoekje te gaan zitten met een beugel (Grolsch) en op de Koss-koptelefoon Buffalo Spingrfield, Chicken Shack, Fleetwood Mac, Muddy W. Zappa: een enkele, maar zeker niet deze. Pls flush and close the lid!

progbuurman Bram: Mijn persoonlijke held

Was dat in Uilenstede in Amsterdam ?
In dat geval ken ik Bram geloof ik ook en ben ik wel eens met hem in de F(rank)Z (appa)& Classic Rock Coffee Shop (ofwel: De Kuil geloof ik) geweest in Amsterdam (ergens in een zijstraatje van het Damrak) toen ik nog een strijdvaardig puberjochie was...

Jammer dat zoveel mensen niet de schoonheid van Zappa's composities en teksten willen en/of kunnen inzien.
Wil zeker niet arrogant of verwaand klinken, maar ik heb af en toe het idee dat Zappa voor een hoop mensen gewoon te hoog gegrepen is (laat de verbale diarree maar weer komen...), simpelweg omdat de man zo'n ongelooflijke hoeveelheid muziek in alle mogelijke genre's op de wereld heeft losgelaten (en naar verhouding in zo'n korte tijd), dat het voor veel mensen wellicht gewoon teveel is.

Of ze luisteren een handjevol albums en als dat niet hun ding is laten ze de andere meer dan 80 officiele albums (in alle mogelijke genre's) voor wat het is, terwijl daar zoveel moois tussenzit, als je er als muziekliefhebber wellicht maar wat meer moeite voor zou doen.

Ik ben de eerste om toe te geven dat ik bevooroordeeld ben vanwege het feit dat ik al zo'n 17 jaar zeer groot liefhebber ben van 's mans nalatenschap in alle vormen (en dat ik bijna al zijn officiele albums in de kast heb staan) en zal ook zeker niet ontkennen dat niet al zijn muzikale keutels even zoet ruiken...

Zappa is voor mij de grootste en meest getalenteerde muzikant, componist, bandleider, visionair en gitarist van de 2e helft van de 20e eeuw en iemand waar ik erg veel respect en waardering voor heb, al moet je je inderdaad af en toe een weg banen door het sarcasme en cynisme. Maar als daar toe bereid bent, dan zul je beloond worden met geniale muzikale huzarenstukken.

Trouwens, niet al zijn teksten en nummers zijn emotieloos mijn inziens, neem nu een Mom & Dad, Village Of The Sun, Outside Now en Jesus Thinks You're A Jerk, daar zit behoorlijk wat gemeende emotie in.

En bij de weg, het is maar net wat je bedoeld met emotie natuurlijk.

Cynisme en sarcasme zijn ook een vorm van (ietwat verkapte) emotie al moet je dan wel door de regels heen lezen en als je daar toe bereid bent, dan gaat er bij Zappa ook tekstueel een wereld voor je open !

Amen

Jij maakt het mij qua spuien van 'verbale diaree" net iets te makkelijk..

Maar ook dat geeft goed weer hoezeer de gemiddelde Zappa liefhebber zich boven de massa verheven voelt

houdoe en de ballen

Met de post van Stalin kan ik het wel eens zijn eigenlijk.
Hij maakt duidelijk de nuacering, dat als iemand moeite (dus liedereen die wil luisteren) doet er wel iets van zijn gading vind.
Ruben and the Jets, Joe's garage tot ingewikkelder Hot Rats (valt op zich wel mee maar is hoofdzakelijk instrumentaal) en Lumpy Gravy .
Ik heb rondom het debuut in het kader van dit topic ook al opgemerkt dat er gewoon ook hele mooie liedjes op dit album staan.

Ik daarentegen kan wel leven met de kritiek van Pretfit en dat zal ik uitleggen.

Ik heb er een ontzettend hekel aan - in de US zegt men dan: "it really turns me off" - als ik voor de waardering van een creatieve uiting heel veel info erbij moet hebben om e.e.a. te begrijpen - grote lappen tekst bij tentoonstellingen, muziek etc. Voor mij is dat 'circumstantial' en ik kan er heel weinig mee.

Als luisteren naar Zappa een ralatief complex intellectueel prooces moet zijn, haak ik af - dan heb ik veel liever het getoeter van Bird die me keihard raakt op gutlevel. Kortom, Zappa doet mij geen ene mallemoer en die hele WIchtigtuerei eromheen kan me ook gestolen worden. Net als die discussie elders over het verband tussen intelligentie en smaak - ik kan er nix mee. En besides ik heb een uitstekende smaak, al zeg ik het zelf - nou dan ben ik maar dom, omdat ik Zappa niet znap.
En da's niet helemaal waar: ik heb Joe 's Garage 1 en 2 gehad en Sheik Yerbouti - Zappofielen zullen dat ongetwijfeld als 's mans mindere werken beschouwen - en die albums vond ik aardig; absoluut geen pottenbrekers.

En wil ik mooie of moeilijke teksten lezen, nou dan grijp ik wel naar de verzamelde poëzie van Yates, Södergran en voor moeilijk naar Finnegan's Wake.

Juist. Ik ben niet bang om na te denken, maar ervaar muziek toch bovenal als ontspanning

Parker is overigens zeker net zo vooruitstrevend geweest als Zappa. (wat mijn waardeoordeel wat betreft zijn muziek zeer weinig beinvloed) Over zijn techniek hoeven we ook niet te discusieren het grote verschil met Zappa is het emotionele aspect. Improvisatie is niet los te zien van persoonlijk karakter en is daarmee directe oprechte emotie. (tezij je een copy-cat en over de rug van anderen aan het spelen bent..maar dat was Parker zeker niet.)

Oprechte emotie is tijdloos. Techniek en vernieuwing verouderen en humor verliest z'n aantrekkingskracht nadat het een aantal maal in de herhaling is gegaan. Zappa heeft intelligente muziek gemaakt, origineel, veelzijdig etc allemaal waar. Ik mis echter het pure, het oprechte, sex, de goot, het rauwe, het smerige ..het onderbuikgevoel...dat wat alle mensen weet te binden

Neem b.v. The Doors, toch ook een theatraal intelligent bandje vol humor, afwisseling etc..Het grote verschil is dat zij Jim Morrison als zanger hadden.

Ik heb bij dit soort artiesten toch een beetje hetzelfde gevoel als bij abstracte beeldende kunst. Zie ik zo'n kunstwerk, doet het me meestal niks. Bekijk je hetzelfde kunstwerk onder begeleiding van een gids, en er gaat een hele wereld van begrip en bewondering open.
Toch blijft dit voor mij maar een half kunstwerk, want als het me alleen maar kan raken met de nodige achtergrondinformatie, moet die mijn inziens integraal deel uitmaken van het kunstwerk. Nu begrijp ik wel, eens je die info hebt gehad, je achteraf anders (dan de "onwetenden") dat werk beleeft.

Zo ook met de muziek van bv. Dylan, of hier Zappa. Als je teksten gaat ontleden, achtergrond info opzoekt en dergelijke, kan je niet ontkennen dat het op hun manier geniale artiesten zijn. Maar we hebben het hier over muziek, meer bepaald muziek opgenomen op een geluidsdrager. So, let the music to the talking, dat is wat mijn inziens Dylan en Zappa wel eens vergeten. Dylan wil hele boeken in zijn songs stoppen, bij Zappa kan ik het niet laten aan musicals of theaterzaaltjes te denken, maar op een geluidsdrager mis dus ik wel het visuele aspect. (Het probleem bij Zappa is dan ook nog eens dat de songs niet eens uit een theatervoorstelling "geplukt" zijn, maar bedoelt als reguliere "songs")

Hot Rats behoeft volgens mij geen enkele uitleg. Gewoon genieten van de muziek. Met Freak Out is dat anders. Hoe goed Monty Python bijvoorbeeld ook is, ik ga een sketch geen tien keer bekijken. En op de humoristische muziek van Frank Zappa ben ik ook snel uitgeluisterd.

Ha, ongeveer hetzelfde is hierboven ook reeds gezegd
Had dit nog niet gezien; Ik ben deze voormiddag aan dit berichtje begonnen, maar kon het nu pas verder afwerken...

Wel grappig hoe Mjuman in zijn eerste deel ongeveer hetzelfde denkt als ik over "kunst die uitleg nodig heeft", maar het op zijn typische, meer intelectuele manier neerzet. Zullen die Zappaaten niet van terughebben

Ik prefereer het simpeler:

Draai ik een drol in het museum voor hedendaagse kunst, word ik gearresteerd voor vandalisme. Is je naam Wim Delvoye, en je doet ongeveer hetzelfde, is het "Kunst".

Dat zegt volgens mij alles.

@ Kronos: Mijn fout. Ik ken het ander werk van Zappa (nog) niet, dus mijn kritiek valt (voorlopig) uitsluitend terug te brengen tot Freak Out!

Behalve de vergankelijke humor van Freak Out heb ik nog wel meer problemen met Zappa. Neem nu Shut Up 'N' Play Yer Guitar, daar is niks grappig aan, maar het is gewoon oeverloos saai. Of het bloedserieuze album London Symphony Orchestra, geef mij dan maar Stravinsky. Bongo Fury dan misschien? Nee, dan verkies ik in plaats van samen met Zappa de Captain met zijn Magic Band. Zo heb ik nog verschillende albums geprobeerd, maar ik ga mezelf niet kwellen met alle 80.

Ik voel me zeer zeker niet boven de massa verheven, ik geloof dat ik het een en ander nog behoorlijk genuanceerd heb uitgelegd.
Dat jij dan meteen een discussie uit de weg gaat en het op de persoon speelt (althans er van uit gaat dat ik me verheven voel), dat kun je alleen jezelf kwalijk nemen.

Voor mij staat als een plaat boven water dat een creatieve uiting (muziek, tekst, schilderij) me in eerste instantie iets moet doen, zodat ik a.h.w. er de dialoog mee wil aangaan (ja het gaat echt nog wel goed met me, ik kan het even niets anders omschrijven).

Het werk van bijv. Panamarenko prikkelt me en regelmatig sta ik lachend vol bewondering ernaaar te kijken (bedenk: kleine jongetjes en hun fascinatie voor grote bewegende machines). D'r zit een Zappa-tekstregel in mijn hoofd en daar moest ik verschrikkelijk om lachen - dus humor heeft die man wel.

Maar verder, tja - d'r gebeurt heel weinig in mijn hoofd en buik, er is geen connectie en dan loop ik gewoon verder niet als bij dat schilderij, wat echt wel mooi is ...
Schilderijen: Déjeuner sur l 'Herbe of Gernika dat zijn schilderijen die me raken daar hoeft geen tekst anders dan jaartal/plaats bij te staan.

Zappa draaien - nee dat nodigt me niet uit; gek genoeg toen Kronos me een keer op het spoor van Opeth zette, draaide ik dat wel - en dat pakte op de een of andere manier.

Zappa - voor mij blijft het iets hebben van laat ik lekker moeilijk doen, misschien vallen de chicks wel voor een intellueel. En dan denk ik dat boeken meer indruk maken (of jazz, in combinatie met een bepaalde manier van kleden - retro).

Jij als Zappa liefhebber moet ironie weten te waarderen..in ieder geval herkennen. Ken je overigens de betekenis van ?? ..Een beetje relatieveringsvermogen en zelfspot staat iedereen goed

In reactie op mjuman heb ik mijn gedachten wat betreft Zappa wat meer uit de doeken gedaan. Jij zult wel een andere mening hebben en dat mag van mij.

Overigens heb ik dit album (Freak Out) met 3,5 beoordeelt.het is dus niet zo dat ik er van walg of dat ik totaal geen respect heb voor Zappa's creatieviteit.

Overigens ga ik , mits het de moeite waard is en ik er de tijd voor heb geen enkele discussie uit de weg.

betekent .

Verrekte smiley's, ben te oud voor die ongein

Ik heb je spelfouten even verbeterd hoor

Maar goed, dat luisteren naar Zappa een relatief complex intellectueel proces moet zijn en dat je stom zou zijn omdat je Zappa niet snapt, dat is natuurlijk ook kolder.

Voor mij is naar Zappa luisteren toch voor het grootste gedeelte ontspanning en staat het los van wat voor intellectueel proces dan ook.

Ik snap bijvoorbeeld de hele volksgekte rondom dat programma van die 8 inteelt-Hagenezen niet, ben ik dan ook dom ?

Ik wel, vrees ik - want ik weet bij Jove niet waar je het over hebt; er schijnt ook een programma te zijn "The Voice of Holland" en dat gaat over zingen. Die Zappa-regel die nu echt niet meer uit m'n kop wil is - en nu citeer ik:

"Fick mich du Miserabeler Huhrensohn" en ook nog het US origineel daarvan - weet dat ik het destijds suo loco et suo tempero buitengewoon grappig vond ook door de manier van zingen - maar dat kan ook gelegen hebben aan overmatig beugelgebruik en/of van William Lawson (meer zat in in die tijd tijd echt niet an).

Dom zeker niet (weet ik uit persoonlijke ervaring ), maar wil jij beweren dat jij niet begrijpt dat ons Neerlandse volk massaal uitloopt voor een paar adolescenten die asociaal gedrag als norm prevereren? In Amerika is het programma Jersey Shore een enorme hit geworden, omdat mensen het leuk vinden om te kijken naar mensen die afwijkend gedrag vertonen (dat is: veel zuipen, om het minste of geringste vechten, vrouwen als minderwaardig behandelen, enz. enz.). Nederland is er de laatste tijd dol op om een spin-off te maken van Amerikaanse televisie, dus ook deze kon niet uitblijven.

Ik neem aan dat je het programma nog nooit gezien hebt, anders zou jij precies snappen waarom de grijze massa dit nou zo geweldig vindt

Tip: hier kan je bekijken wat je hebt gemist: Oh Oh Cherso Gemist? Uitzendingen RTL Gemist & Online Video Kijken. - itelevision.nl

P.S. South Park heeft inmiddels een prachtige persiflage gemaakt op deze gekte It's a Jersey Thing: ALLSP - Your Source for South Park.

En komt Frank Zappa ook uit Den Haag of zo?

Asociaal gedrag?

Prevereren:
Iets of iemand vereren, voordat de rest dat doet a.k.a. een prevereerder.

Nee, Zappa komt uit het pittoreske Baltimore...

Een domme spelfout; ik bedoel natuurlijk preFereren (voorkeur geven aan). En met asociaal bedoel ik: gedrag wat afwijkt van de sociale norm. Al vraag ik me af of hun gedragingen tegenwoordig niet de sociale norm is

Lijkt me niet iets speciaal voor hun hoor. Lijkt me dat dit gewoon doorsnee jongerengedrag is (baseer ik deels(!) op eigen ervaring)

Heb dit album van The Mothers of Invention wel beluisterd, maar het doet me verder ook niet zoveel. Wat mij betreft niet zo essentieel dus...