Leuk topic dit. Ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen te ontdekken en kom er achter dat er erg veel goede muziek gemaakt is in de jaren `60 door bands waar ik nooit van gehoord heb.
Mijn vader kwam dan ook niet verder dan Elvis en The Beatles. Gelukkig ben ik zelf avontuurlijker en met de mogelijkheden van vandaag ligt de wereld open.


Listening: Geweldig nummer. Dat lome riffje is super. 9
Spirit: Lekkere rocker, maar niet bijzonder. 6
The United States of America: Daar hou ik van, moet ik eens meer van opzoeken. 8
Deep Water: ontzettend lekker groovend nummer. 8 ook meer van deze band opzoeken.
Aorta: Lekker typisch eind `60 begin `70 geluid 7

Vooruit, laat ik mij ook eens wagen aan een eerste leuk singletje dat in mij opkomt

The Spectres - I (who have nothing)

Ik ken het nummer van Shirley Bassey en dat is totaal anders.
Dit klinkt als uit de vroege jaren zestig. De productie is gebrekkig, het rammelt een beetje, de zang is ook niet geweldig. Het is alles behalve pschychedelisch (dat is toch de bedoeling, Herman?)..... en toch vind ik het een leuk nummer. Een 7.

Nuggets is eigenlijk meer garage dan psych. De titel omschrijft eigenlijk al precies wat tot de 'categorie Nuggets' behoort. Dit nummer past vooral dankzij het orgeltje wel in het hokje. Het stelt niet veel voor, maar dit soort luchtige liedjes vind ik desondanks altijd wel aangenaam klinken. 6-

The Deviants - Opening, I`m Coming Home




Album pttooff

Underground werd dit vroeger genoemd. Staat ook op het singletje.
Ik moet zeggen dat dit een zeer progressief bandje was voor die tijd. We hebben het over 1967, Humperdinck en Jones waren nog mateloos populair en het grote publiek zwijmelde weg met de vele zoetgevooisde ballads. Een groter contrast met deze punkachtige band bestaat bijna niet.

Zij waren hun tijd ver vooruit en ik vind dit goed, heel goed zelfs. Een 8,5

Progressief, jawel, maar tegelijkertijd ook wel een hele slappe, stuurloze compositie. Ben ook niet onder de indruk van de zang. Interessant experiment, maar niet helemaal geslaagd. 6

Dat van die stem, een soort proteststem die eerder roept dan zingt, hoort ook wel een beetje in de jaren '60 thuis.

Ik had het nog nooit gehoord maar vind het op zich toch wel een geslaagd experiment (7,5), per slot van rekening, experiment of niet, er wordt in ieder geval nog een aardig stukje gitaar in gespeeld! Dat einde van het nummer lijkt later wel "geleend" door Deep purple om Child in time te kunnen laten beëindigen.....

Toevallig een aantal weken geleden het album Pttoof gehoord, dikke aanrader!

In 1968 leverde David Peel het semi-geïmproviseerde Have a Marijuana af. Dit album bevat natuurlijk enige drugsverheerlijke teksten, maar vooral militante folksongs die door Peel - die zich volledig inleeft in zijn rol als prediker - energierijk en vol kracht worden voorgedragen. Het publiek anticipeert geweldig op het album, vooral op I Like Marijuana gaat het publiek los, maar dit volgende nummer is wel een leuke kennismaking. Gewoon eens een gezellig album dat lekker kort is en dus prima eens te proberen is.




(Obscure 60's albums )

YouTube - I LIKE MARIJUANA / David Peel and the Lower East Side (voor de Technoheadliefhebbers, één of andere sample heeft ie dus van Have a Marijuana)

Akoestisch, hippies, blowen, sixtees, genoeg ingredienten voor een ruime voldoende. (7)

Leker ongepolijst en inderdaad energierijk. Dit nummer maakt me wel nieuwsgierig naar de rest.

7/10

Alweer een zes vanwege de zang. Met een andere zanger zou ik een 7 geven.

Voor de verandering een zangloos nummer dat ik ooit leerde kennen via dit verzamelalbum. Geen zang maar wel met zo'n kenmerkende Rickenbacker-gitaar en heerlijk space-geluid waar de galm letterlijk vanaf druipt. Dat bruggetje bij 0:40... super! Het is van overigens de "101 Strings" en dateert uit 1968. "Astro-Sounds from beyond the year 2000" is kennelijk hun bekendste album met 87 stemmen op RateYourMusic, maar gek genoeg op MusicMeter maar 1 stem, van wie anders dan Toon1.

Ik vind het wel allemaal bijzondere nummers, allemaal dingen die ik nog nooit gehoord heb uit de jaren '60.

Dat maakt dit tot een erg mooi topic over de jaren '60. Niet alles hoeft per se hoog te worden beloond, ik geef hier ook een 6. Maar het feit alleen al even kennis te hebben gemaakt met onbekend werk is een boeiende.

Ik heb misschien ook nog een aardig nummer opgespoord:

Taste - Blister on the moon





Ook hier is sprake van een debuut, maar verder alles al geheel zonder ook maar enige aarzeling gespeeld. Alsof er sprake is van een jarenlange ervaring.

OK, die van mij is alvast voor morgen....

Astro Sounds vind ik helemaal niet leuk. 3/10 sorry
Taste, ligt me niet zo. Geen idee waarom precies, maar het pakt me niet. 5/10

'Astro Sounds' had ik uitgewerkt tot een volledig nummer. Ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. Het blijft 't een beetje steken op 't niveau van achtergrondmuziek. 5,5

Taste vind ik wel aardig, maar draai ik eigenlijk nooit. Rory werd solo pas echt goed en dan nog doet zijn studiowerk zwaar onder voor z'n live optredens (met toetsenist!). De zang is nog vrij ingehouden voor zo'n heavy nummer (voor die tijd). Ik had de gain van de amp nog wat verder open gedraaid. Een nummer als dit kan dat goed hebben. Dat mag een beetje galmen. Zou 't graag eens horen met zijn Irish Tour band. 6+

Astro Sounds klinkt als waterorgel muziek op de Efteling. Een 3.
Taste vind ik niet helemaal uit de verf komen. De compositie is matig en de zang is vlak. Een 5.

Ik vind het grappig dat je bij Taste gelijk wist dat het om Rory Gallagher ging. Misschien had ik het oorspronkelijk moeten weten, maar ik had echt geen idee totdat ik er later wat over las.

Veel bekende bands of artiesten zijn ooit begonnen bij een klein obscuur groepje.

Bij Spectres had niemand het tenminste nog door (althans, niemand schreef het) dat het eigenlijk ging om de voorloper van Status quo!

Van eigen (Hollandse) bodem:

Ik ken ze van hun eerste album. Het begint er een beetje op te lijken alsof ik maar één argument heb, maar als we 't dan toch over slechte zangers hebben. Hier valt 't gelukkig nog mee, omdat het nummer zich ervoor leent om er doorheen te 'praten'.

Muzikaal overigens wel tof, lekker psychedelisch. Ben na hun eerste plaat meteen weer afgehaakt. Misschien moet ik de tweede toch ook eens proberen. 7,5

The Fugs - CIA Man

The Bonzo Dog Band

Van het zelfde album had ik natuurlijk ook het bekende My Pink Half of the Drainpipe kunnen posten, maar dit nummer is ook tof.

Hier dat bekende nummer: YouTube - My Pink Half of the Drainpipe - Bonzo Dog

Bonzo's, één van de beste sixties groepen

Good morning, could I have this shirt cleaned express, please?
Yes, that'll be three weeks, dearie
Three weeks? But the sign outside says 59-minute cleaners
Yes, that's just the name of the shop, luv

Een nieuwe:

Even recapituleren:

The Spectres - I (who have nothing) : lekker nummer, Het is inderdaad niet heel psychedelisch, maar dat vind ik niet erg als het zo leuk klinkt. Cijfer: 7

The Deviants - Opening, I`m Coming Home : na The Spectres is dit best een bak lawaai, maar da's zeker niet erg. Het is wel wat stuurloos, waardoor het niet echt een blijvende indruk maakt vooralsnog. Cijfer: 6,5

David Peel and the Lower Eastside - Have a Marijuana : dit vind ik wat flauw hippiegedoe, eigenlijk. Wel sympathiek, maar misschien iets teveel een geval van 'je had er bij moeten zijn'. Cijfer: 5,5

101 Strings - Barrier 69-X : leuk om een instrumentaal nummer tussendoor te horen. Ik heb het gevoel dat er bewust wordt gevarieerd in de mate waarin het phaser-effect aanwezig is en dat maakt het nummer wel een leuke luistertrip. Maar uiteindelijk mis ik toch een beetje de zang. Die verzamelaar lijkt me wel interessant. Cijfer: 6,5

Taste - Blister on the moon : Deze bleef na een paar keer draaien nog niet echt hangen, maar toch klinkt het wel lekker. Gewoon die lekkere 60s rock sound en een mooi Iers accent van Rory Gallagher. Cijfer: 6

Group 1850 - Paradise Now : dit is wel de betere psychedelica, wat mij betreft. De repetitieve riff sleurt je beetje bij beetje het nummer in, waardoor het helemaal niet meer opvalt dat de zang eigenlijk niet al te best is. Fijn nummer dit. Cijfer: 7,5

The Fugs - CIA Man : in tegenstelling tot het 'protest' van David Peel vind ik dit wel overtuigend klinken. The Fugs zijn echt boos en een beetje militant. Leuk nummer ook met een lichte ska-vibe. Cijfer: 7,5

The Bonzo Dog Band - Can Blue Men Sing The Whites : dit klinkt wel leuk, lekkere blues-track met een vleugje humor. Vind het wel een beetje Zappa-esque op een bepaalde manier. Cijfer: 6,5

A Kind of Love in is gelukkig binnen twee minuten klaar want ik werd een beetje overspannen van dit behoorlijk nerveuze nummer. Cijfer: 5
Het voor mij overbekende en all times favourite "Wheels On Fire" daarentegen is een verademing. Dit is psychedelica van de hoogste plank, zelfs beter dan het origineel van de veel geprezen
"The Band". Cijfer: 9.5

Die voordracht is te soft en veel te geacteerd. Er gaat niets boven de versie van The Byrds. Voor wie die nog niet kent:

Ik zou nog maar eens luisteren naar de uitvoering van Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity want de psychedelische sound maakt het nummer wel degelijk spannend en dan heb ik het nog niet eens over de magnifieke stem van Julie Driscoll. De zangpartijen van The Byrds zijn daarentegen juist soft, traag (met name de melodie) en teleurstellend. Jammer, want ik heb The Byrds hoog zitten, maar hun versie springt er bij mij niet uit.