Ik ben opgegroeid met de Top 40 en pas later de horizon wat gaan verbreden. Dit houd wel in dat ik mijn oor tot veel genres leen.
Ik kan bijna alles wel luisteren en heb niet een bepaalde voorkeur. Het hangt er van af wat ik wil....simpel vermaak/luister genot/sfeer/tekstueel etc. etc. Als muziek met plezier gemaakt word en als iemand er iets uit kan halen en er van kan genieten, dan leg ik de lat niet hoog.

Edoch...singer/songwriter, jaren zeventig rock, klassiek...ook breed, jazz, Nederlandstalig (geen Jan, Frans, Gordon o.i.d, leuk voor vermaak, maar niet voor in huis), Reggae.

Behalve Hardcore/Terror dance of hoe het ook heten mag. Dat is niet aan mij besteed. Dat schakelt al mijn zintuigen uit. Hoewel ik heb een client die daar dag in, dag uit naar luistert en daar van ontspant, dus mooi wat het voor iemand kan doen toch.

Hardcore, R&B, reggeatonm nederpop en vergelijkbare zaken vind ik niet boeiend, het is óf te lomp óf te simpel.

Voor de rest kan ik naar alles wel luisteren en probeer ik uit veel genres wel wat te luisteren. Ik ben pas 19, dus ik heb nog heel wat (vooral oudere) albums te luisteren, en ik probeer dan ook mijn smaak wel sterk te verbreden, ik wil de volgend jaar kijken of ik kan beginnen aan Jazz en Klassiek. Tips over waar te beginnen zijn welkom.

Toen ik 11/12 was raakte ik geïnteresseerd in muziek doordat ik op tv opeens iets zag dat ongewoon hard was voor mij, Linkin Park (\M/). Over de jaren heen is de focus van mijn muzieksmaak veranderd van Nu-Metal naar Prog-Metal naar Punk en de laatste tijd is dat er een beetje uit gegaan en tap ik dus uit meerdere vaatjes, vooral Indie, Post-Punk en Electronic.

Ik ben pas een jaar geleden (actief) begonnen met mijn eigen muzieksmaak ontwikkelen.

Ik heb tot ik in de 3e klas zat ongeveer alleen maar pop geluisterd,
Daarna kreeg ik een cd van Sasha (Progr. House) en van Air in mijn handen. Dat vond ik geweldig!
Ik heb toen alles van Air aangeschaft, en dat is iets wat ik nu nog steeds allemaal met veel plezier luister! En Sasha is voor mij ook nog altijd #1 House-muziek.

Daarna zit er een gat in mijn geheugen
Maar ik kreeg ook the shins te horen (oh, inverted world), en ook dat vind ik echt geweldig.

Ik heb over het algemeen niet zoveel geexperimenteerd, dus ik kan vrij weinig concreets zeggen over mijn 'smaak'...het is meer een gevoel wat ik heb als ik muziek luister...

Ik kan gerust zeggen dat ik alle muziek waarin geschreeuwd wordt niet cool vind,

En ik weet dat ik meer van een mellow (en voor velen depri) sound houd, maar dat wil niet zeggen dat ik me daartoe beperk.

Altijd een drum'n'bass liefhebber geweest naarmate ik ontdekte dat er zoveel meer was .. ben van mening dat er tussen alles wel wat leuks zit

Hiphop,Triphop/Electronic en Grunge Rock zijn de (sub)genre's waarnaar ik op het moment erg graag luistert. Mijn muziek smaak is te onderscheiden in 2 emoties/gevoelens:

Duister/Rauw/Sentimenteel/Soulful:
Mobb Deep, Wu-Tang Clan, Massive Attack, Nirvana, Massive Attack, Tupac, Nas, D.I.T.C. The Notorious B.I.G.Prodigy, Kanye West.

En ik ben steeds meer aan het ontdekken.

Ik denk niet dat mijn smaak te meten is aan een bepaald genre. Over het algemeen moet muziek voor mij een bepaald gevoel/emotie geven. Als ik dat gevoel krijg bij een album dan ben ik al snel verloren in de muziek. Mijn smaak is vrij breed. Ik sta eigenlijk wel open voor elk genre, gelukkig.

Idem RedLightCityBoy

punk, grind, speed/splittercore, harsh/noise, en sommige ambient zoals aphex twin.

punk aan de ene kant

industrial, noise, harsh, dark ambient aan de andere kant

daarbij nog een hele reeks uiteenlopende genregenoten van Sigur Rós tot Múm en van Sha-Na-Na tot Whitehouse. Ligt maar net aan de muziek zelf.

electronisch: heel verschillend, maar vooral ambient (achtige) muziek

klassiek: voornamelijk (solo-) piano muziek, ik speel zelf ook en via youtube heb ik eigenlijk allerlei piano muziek en pianisten ontdekt

en verder nog een beetje van alles

Ik heb een voorkeur voor Nederlandstalig, als ik zo naar mijn CD's kijk.

Ik wil altijd beweren dat ik alle muzieksoorten kan waarderen, maar dan zou ik liegen want hoewel ik het echt geprobeerd heb kan ik bijv. Metal en andere 'luide' muzieksoorten, zoals Hardcore, niet waarderen. Het is me gewoon te druk/hard.

Voor de rest luister ik naar alles wat ik als mooi en/of leuk beschouw, met daarin een kleine voorliefde voor (Jazzy) Hip-Hop.



Je hebt zojuist mijn dag compleet gemaakt.

Hoezo?

Ik denk dat hij bedoelde dat muziek niet iets is wat je bewust luisterd maar wat meer hoort bij een automatisme (ben ik het mee eens!).

Ik snap wel wat hij bedoelde hoor, maar het klinkt gewoon raar. Als je muziek luistert in de vorm van een automatisme en dus niet bewust ernaar luistert dan luister je alsnog naar muziek. Volg je het nog?

Ik vond het gewoon een grappige zin. That's all.

Ondanks dat ik een verschrikkelijk brede muzieksmaak heb (Van A tot ZZ Top) gaat mijn voorkeur toch uit naar grunge en post-grunge. Ook alle andere alternatieve rock kan ik zeer waarderen.

Wat ik het minst trek is country en western muziek en duitse schlagers, wat ik dus nog minder vind dan reaggae (of hoe schrijf je dat), klassiek (vind ik zelfs mooi) of nederlandse smartlappen (niet alles)

Zoals velen hier is mijn muziek smaak vrij breed. Het eerste waar ik als klein kind mee in aanraking kwam was pop/top 40 (ik denk logischerwijs, want dat wordt nu eenmaal op de radio/tv gedraaid) en de lp's van mijn ouders (Kinks, CCR, Stones, etc.).
Ik was als kind groot fan van Madonna, Michael Jackson en Duran Duran. In de periode had ik ook al een fascinatie voor hip-hop. Toen ik een jaar of 10/11 was kreeg ik via via tapes van Run DMC en Public Enemy. Tijdens mijn middelbare schoolperiode luisterde ik ook veel naar Jimi Hendrix, the Doors, Bob Marley, Cypress Hill, Metallica, N.W.A, Urban Dance Squad.
Daarna kwam de gabberfase, het was toen nog vrij onbekend en het rauwe, harde van de muziek en het feit dat het totaal iets nieuws was trok mij wel, evenals de feesten uiteraard. In die tijd luisterde ik nog wel semi vrijwillig naar RHCP (toenmalig vriendinnetje) en Pink Floyd, AC/DC, Jimi Hendrix (oudere broer) en dat vond dat ook goed te pruimen.
Door bands als Placebo, Muse en Radiohead ben ik me weer meer gaan openstellen voor indie/alternative rock.
Het vervelende is dat er zoveel muziek is dat er nog een heleboel goede nummers te ontdekken zijn. Er zijn ook een heleboel bands geweest die slechts één e.p of cd hebben gemaakt waar je hoogstwaarschijnlijk alleen via via (of wellicht MM) mee in aanraking kan komen.

De ingrediënten: rauw, vuig, weltsmertz, zelfkant doen het bij mij altijd wel goed.
Waar ik echt niks mee kan is D&B, Dancehall, Happy Hardcore, Jump, glijerige R&B of bepaalde metal.


Bands en dj/producers:
Placebo, Rammstein, Unexist, Heather Nova, Ray La Montagne, Ministry, Bloc Party, The Eighties Matchbox B-Line Disaster, Eels, Peter Pan Speedrock, Rolling Stones, Demented Are Go, The Gaslight Anthem, Radium, My Vitriol, Ray Charles, Muse, André Hazes, the Veils, Sonic Youth, Pink Floyd, Metallica, Box Car Racer, Satie, Sade, Lenny Dee, Dead Elvis and his one man grave, Public Enemy, NWA, Herbie Hancock, Louis Prima, Manu le Malin, Frans Duijts, Duvel Duvel, Foo Fighters, QOTSA, Johnny Cash, DAF, Killing Joke, Slayer, Madonna, NERD, David Bowie, Joy Division, Promo, Mark Lanegan, AC/DC, Interpol, Prince, Mogwai, Radiohead, DMX, RHCP (oude), Chosen Few, Paolo Nutini, Beastie Boys, Schubert, Miles Davis, Fear Factory, James Brown, Moby, Kings of Leon, Vampire Weekend en nog een zooi..

Ben begonnen met Linkin Park, daarna Iron Maiden en Metallica, toen harder gaan luisteren (Slayer) daarna is mijn muzieksmaak 2 kanten op gegaan: die van de extreme/progressieve metal en meer rustigere rockmuziek (Pink Floyd, Yes, Radiohead)

Mijn muziekvoorkeur is door de jaren heen aan veranderingen onderhevig geweest.Toen ik een jaar of acht oud was, was het vooral pop en rock uit de top-40 dat de klok sloeg. Die top-40 heb ik jarenlang gevolgd, maar zo rond mijn 13e begon ik daar steeds minder interesse in te krijgen.

In daaropvolgende jaren luisterde ik vooral muziek uit de 70's en 80's in het algemeen en Fleetwood Mac en Bruce Springsteen in het bijzonder. Het plaveide de weg naar alternatieve rock, metal, industrial en punk. Nieuwe werelden gingen voor mij open toen ik, zo rond mijn 16e, Master of Puppets van Metallica voor het eerst hoorde en bands als Iron Maiden, Def Leppard en Guns n' Roses leerde kennen. Niet lang daarna kwamen voor mij Alice in Chains, Faith No More en Sepultura.

Sinds een jaar of vijf, zes zit ik helemaal in de hoek van alt-country, folk, blues en americana. Het is muziek die ik altijd wel heb kunnen waarderen, maar in mijn vorig leven werd deze muziek min of meer ondergesneeuwd door hardrock, alternatieve rock en metal. Mijn favorieten van tegenwoordig heten onder meer The Pogues, Bob Dylan, Ryan Adams, Grandaddy, Wilco, Johnny Cash, Van Morrison, Drive-By Truckers, Slobberbone en The Clash.

Verdiepen in muziek doe ik al een tijdje niet meer, écht verdiepen dan. Hoofdreden is dat ik bijna alle soorten muziek mooi vind. En in alle soorten muziek weten er zich parels te begeven waaraan ik met me lippen hing te bungelen van smacht en hunkering.
Het werd me iets teveel en liet het daarna rusten. Gevolg was dat mijn smaak veralgemeniseerde: klassiek, jazz, trance & techno, punk, metal, Gothic, (smooth) country, Franse chansons, Spaans, psychedelisch, symfonisch, pop, nederlands, gospel, rock (in al zijn vormen en maten), progressief, industrial, New Wave, folk en echt wel meer.........op één na: R&B. Het is nooit echt mijn ding geweest en zal het ook niet worden. Behalve de undergroundvorm. Die vind ik dan weer erg lekker.
Misschien kom ik opschepperig over, maar dat is allerminst mijn bedoeling. Ben een man van sferen, en alle muziek weet zich wel in een één of andere sfeer te schikken. Ik denk dat 't 'm daar in zit.
Er zijn echter wel drie elementen te benoemen die in mijn voorkeuren (kennelijk) het voortouw nemen: diepgang, power en psychedelisch (laatste is mij dan ook niet een muziekvorm an sich, ik geloof dat in elke muziekvorm wel psychedelica te scheppen is. Nou ja.......ik kan me niet voorstellen dat Jan smith nog Jan smith is als hij muziek maken zou waarin betekenis kan worden gezocht in de muziek achter de melodie).
Maar ja, da's een beetje mijn smaak.

Ik ben me inmiddels al een tijdje aan het verdiepen in jazz (hard bob, fusion, bebop etc.) Cool en vocale jazz vind ik iets minder denk ik, maar ook dat kan ik goed waarderen.

Daarnaast luister ik de laatste tijd veel naar psychedelische rock, maar verder klopt mijn vorige lijstje nog wel: klassiek, blues, rock-'n-roll, ska, prog/hard/bluesrock, folk/singer-songwriter, death/thrash metal en allerlei subgenres/verwanten. Country (en aanverwanten als bluegrass) heb ik ook meer leren waarderen. Funk vind ik nog steeds een interessant genre, al heb ik me er nog nauwelijks in verdiept. Dat geldt ook voor soul, maar dat komt er ooit nog wel eens van.

Bij voorkeur draai ik de echt oude blues (Mississippi John Hurt, Blind Lemon Jefferson etc.). Qua klassiek heb ik denk ik een voorkeur voor de barok. Avant-garde vind ik ook interessant, al ben ik geen kenner en kan ik niet 1,2,3 een aantal albums noemen.

De interesse in noise ben ik een beetje kwijtgeraakt. Op metal (en vooral grind-)bands die alleen maar hard spelen om zoveel mogelijk herrie te maken ben ik ook wel uitgekeken. Ik hou het vooral bij bands als Death, King Diamond, Necrophagist, al heb ik ook een zwak voor de old school death metal scene, die qua instrumentaal niveau over het algemeen ook niet al te veel voorstelt.

Ik ben benieuwd hoe ik volgend jaar reageer als ik dit lijstje weer eens bekijk.

Hardcore klassieke muziek (ook op LP), eigentijdse klassieke muziek, Ska, Reggae (old school) en verder alles wat mij op een bepaalt moment interesseert. Op dit moment is dat Dan Deacon, Slaraffenland en Vampire weekend.

Koop altijd de nieuwste van:

Jonathan Richman (er zit altijd tenminste één geniaal liedje bij) en Fishbone (nostalgie).

Rolf

Had je die dan?

Lichtelijk, ik ging een tijdje regelmatig naar noise(grind) optredentjes, en hield een aantal myspace acts in de gaten. Volgens mij staat dat allemaal niet op musicmeter, vandaar.

Ach so, nooit geweten. Ook erg prettige herrie w.m.b, noisecore ftw!

Acts die ik een beetje volgde zijn bijvoorbeeld Noisegekanker a gogo, Lapland noise unit, Obie-one-knobie.

Kijk aan, van eerst- en laatsgenoemde heb ik ook CD'tjes.

ik luister rock en metal, ik houd totaal niet van klassiek en hiphop en dingen in de top 40 vaak ook niet, alleen een paar artiesten uit de top 40 kan ik wel waarderen o.a john legend maar ik luister voornamelijk gewoon rock en metal

Ik luister eigenlijk naar van alles maar op dit moment is het wel 80% hiphop. Mijn 5 favoriete genres in volgorde:

1. Hiphop
2. Reggae
3. Jazz
4. Rock
5. Folk / Nederlandstalig

Ik heb vroeger eigenlijk vanalles geluisterd. Rond de milleniumwisseling vooral eminem, snoop dogg, dr. dre enzo. Toen een tijdje hardcore en daarna een tijd lang alleen maar Tupac geluisterd. Sinds een jaar of 2 ben ik me wat meer gaan verdiepen in hiphop. Ken ondertussen flink wat hiphop en dat is toch wel mijn favoriete genre. De laatste tijd luister ik ook wat uit andere genres omdat ik toch ook mijn muzikale horizon iets wilde verbreden. Voornamelijke oude jazz, soul en funk platen en zo nu en dan ook wat rock / pop klassiekers en dan hebben we natuurlijk nog Bob Dylan.

Bij Queen - Sheer Heart Attack (1974):



Nope, denk dat het gewoon met smaak heeft te maken.
Ik ben een jaren tachtig kind en behalve Stevie Ray Vaughan, Marillion, Saga en Tears for Fears vind ik niets goed uit de eighties

Metal en hardcore zijn wel ontstaan in de eighties, maar dat werd meestal pas rond de nineties interessant.

Bijna alle bands die ik normaliter helemaal de bom vind, maakten shitplaten in de jaren tachtig om pas weer goede platen te maken in jaren negentig.

Neen, de jaren tachtig, waar ik toch mee ben opgegroeid, vind ik 10000x niks (en da's dus een hoop niks).