Sorry hoor, maar kunnen jullie ook normaal reageren?

Maar weet je wat eigenlijk nog het ergste is. Jullie betichten mij van tunnelvisie en reactieuitlokkende posts. Terwijl jullie degene zijn met de tunnelvisie (Iemand kent Björk niet? Laten we hem belachelijk gaan maken met z'n allen!) en reactieuitlokkende posts (welke verwijderd zijn).

En ik evengoed. Ik heb het afgelopen jaar erg veel goede muziek ontdekt. Maar ook daarvoor kende ik al genoeg buiten de top 2000. Hooguit 5% van alles wat ik ken en leuk vindt, staat in de top 2000. Maar dit boek zou ik graag sluiten.

En nou aub reageren op de essentie van dit topic en niet op de stukken die je niet aanstaan. Oh ja, en graag inhoudelijk. Ik ben er nl. nog steeds niet achter waarom het zo raar is dat ik Björk niet ken.

Laat ik eerst eens zeggen: niemand is verplicht iets te kennen. Of dat nou Björk is of The Beatles, er is geen verplichtende factor. Niemand heeft mijns inziens het recht om te beoordelen hoe het referentiekader van een ander er behoort uit te zien. Nog afgezien van het feit dat dit leidt tot narigheid in "de echte wereld": op een muziekforum zou het doel moeten zijn om mensen kennis te laten maken met nieuwe muziek. Bekijk het van een andere kant: als iemand Björk niet kent, dan is dit het moment om iemand te vertellen hoe goed Björk is. Want de reden waarom iemand "iets zou moeten kennen" mag maar van een ding afhankelijk zijn: de artiest in kwestie is naar jouw idee goed en anderen moeten daarvan meegenieten.

Zo is het ook dus aan Chevy zelf om uitspraken te doen over de muzikaliteit van IJslanders. Hij zegt immers: ik had niet gedacht dat er in IJsland goede muziek werd gemaakt. Dat hij nu dus niet langer die mening heeft moet worden gestimuleerd! Ga niet na dat het raar is dat iemand daarvoor anders gedacht heeft, maar stimuleer het leren kennen van nieuwe muziek. Want dat was toch het doel van deze site? Biedt maar goede muziek uit IJsland aan. Voortschrijdend inzicht hoeft niet te worden afgestraft.

Maar ik heb ook wel een kritische noot voor Chevy. Er zijn een aantal users die in dit topic wél hebben geprobeerd om muziek aan te bieden in plaats van door te gaan op het niet-kennen van Björk. Maar deze mogelijkheid heb niet met beide handen aangenomen. Sterker nog: als die discussie op de achtergrond raakt dan kom je terug om je gelijk te halen. Waarom is dat nodig? Als je echt overtuigd bent van je eigen gelijk (namelijk dat jij Björk niet kent en dat dat normaal is) dan hoeven anderen dat nog niet te vinden. Je eigen gelijk is genoeg.

Helaas is dit topic ook onprettig geworden door de manier van discussie voeren van een aantal users hierboven. Hier heeft Chevy een punt - er is sprake van tunnelvisie en soms pure onaardigheid. Maar daar werkt hij zelf ook aan mee. Het is niet aan mij om mensen te vertellen wat ze moeten doen. Maar een open discussie draagt mijns insziens bij aan de sfeer van de site en haar doel: mensen kennis te laten maken met nieuwe muziek.

Zo raar is dat niet. Mijn ouders kennen Bjork bijvoorbeeld niet en dat vind ik toch lieve mensen.

Kan me alleen wel voorstellen dat als je je op een muziekforum begeeft, waar over het algemeen muziekliefhebbers komen, het wat verbazingwekkend is dat iemand Bjork niet kent. Kan, maar de kans dat de meeste users hier wel weten wie dat is is vrij enorm. Een beetje vergelijkbaar met op een voetbalsite beweren dat je nog nooit van Peter Wisgerhof hebt gehoord. Zeker niet de bekendste voetballer ter aarde en ik denk dat heel veel Nederlanders nooit van hem hebben gehoord. Maar bijna alle Nederlanders die iets van belangstelling voor voetbal hebben wel.

Vraag is of dat allemaal erg is. Nee natuurlijk niet maar kan ook de verbazing snappen. That's all there is to it.

Verder heb ik hier Gus Gus nog niet voorbij zien komen of heb ik dat gemist. Vind ik persoonlijk weer een stuk leuker dan Mum.

edit: Herman heeft, zoals verwacht Forever van Gus Gus al genoemd. Heel erg leuke plaat.

Aan lijstjes doe ik graag mee en als ik elke artiest 1 keer noteer dan zou dit hem moeten zijn:

Sigur Rós - Ágætis Byrjun
Jónsi - Go
Björk - Post
Hjaltalín - Terminal
Hilmar Örn Hilmarsson & Sigur Rós - Englar Alheimsins
Jóhann Jóhannsson - Fordlândia
Trúbrot - ....Lifun
Stafrænn Hákon - Gummi
For a Minor Reflection - Höldum í átt Að óreiðu
Ólafur Arnalds - Eulogy for Evolution

Leuk en aardig zo'n post, maar of chevy93 Björk - of eender welke andere artiest - al dan wel of niet kent is de kwestie niet. Het gaat om de argumenten die vervolgens worden aangedragen. Iets als dit:


doet mij de haren te berge rijzen. We zitten, meen ik, toch nog altijd op MusicMeter:


Enige bovengemiddelde interesse in muziek mag je van een muziekliefhebber toch wel verwachten; dat je vervolgens te kennen geeft dat het niet meer dan logisch is dat je iets niet kent omdat het maar één keer in de Top 2000 staat, en dat dat dan ook nog eens in de regio 1500 is - Kneuzen-town! - tja, goh, waarom zou je je daar dan überhaupt voor moeten interesseren. Toch? Toch?!

Het is al vaker gezegd, en het wordt vast vermoeiend maar is er niet minder waar om, de Top 2000 is een gekleurde lijst - of liever, een blanke lijst; bekend met de term DWEM? Zo'n term zouden we ook voor de Top 2000 kunnen invoeren; CDWWR ofzoiets (Clinically Dead White Western Rockers). Het overgrote deel van de muziek komt uit een zeer beperkt tijdsvlak ('60-'90), komt uit het Westen, is beperkt tot een genre of twee, en is gemaakt door blanke mannen. Dat heeft niks met waardering te maken, dat is puur objectief, en puur objectief gezien heb je een bijzonder smal referentiekader als de Top 2000 je referentiekader is.

Waar moet je artiest X dan van kennen? Tja, zoals gezegd, je hoeft niet iedereen te kennen, kan niet ook, maar om dat dan te meten aan je eigen beperkte culturele referentiekader is op een site voor muziekliefhebbers verrassend - en als je daarin dan volhardt mogen de fluwelen handschoentjes ( ) best eens uit. Ook zoiets als dit:


Grapje toch zeker? Elke knurft met enige interesse in film kent Kurosawa.

Last but not least kickt chevy93 toch zelf dit topic eens te meer met nikszeggende en bekrompen opmerkingen, dus dat daar dan - al dan niet enigszins ridiculiserend - op gereageerd wordt mag je dan ook wel verwachten.

Zeker Sven. Helemaal mee eens. Maar ik zie geen volharding in een referentiekader - tenminste, niet meer bij Chevy dan bij enig ander. Daar reken ik mezelf ook onder en jou net zo goed. Tot nu toe heeft Chevy alleen maar getracht "uit te leggen" waarom het logisch is dat hij Björk niet kent. Dit is natuurlijk uiteindelijk op een heel ongelukkige wijze gebeurd - die verwijzingen naar de top 2000 en Kurosawa waren eerder schadelijk voor de discussie dan bevorderlijk. Maar over volharding heb ik niets gezien. Bij de eerste post wordt er nog gesproken over het leren kennen van de plaat van Sigur Ros. Dat is toch juist niet het volharden in een referentiekader? Daar trachtte ik naar te verwijzen.

Dat mijn opmerking overigens door jou wordt uitgelegd als moraliserend vind ik vreemd; ik bedoelde alleen wat nuancering aan te brengen in de discussie.

Daar vraag je dan ook wel om door dit topic zelf weer omhoog te halen met zo'n onnodige post.


Dit is niet het 'Chevy heeft zin in discussiëren'-topic, maar een topic over IJslandse muziek. Ga anders eens muziek van Björk (in haar toplijsten-topic staan genoeg hele fijne YouTube-linkjes) luisteren in plaats van hier bijdehandje te spelen. Ik merk op dat je je al wat meer buiten het 'top 2000'-terrein begeeft, dus wellicht is het wel wat voor je.

Is er trouwens nog iemand naar Iceland Airwaves geweest?

Ik heb ook zeker gekeken naar die andere artiesten. Ik heb er echter geen werk van gemaakt, omdat het niet echt mijn cup of tea is.

Het gaat mij niet om het gelijk halen. Het gaat mij erom dat er hier bepaalde users zijn die zich blijkbaar te goed voelen om gewoon normaal te reageren en te accepteren dat er mensen zijn die niet elke artiest kennen.

Verder blaast men alles op wat ik zeg. Die top 2000-aanhaling is geen criteria van bekendheid. Het is één van de factoren die ik aanhaal. Men draait dingen om. Het is niet zo dat ik Björk niet ken, omdat zij slecht vertegenwoordigd is in de top 2000, het is andersom. Ik zou Björk sowieso wél kennen als ze goed vertegenwoordigd is. Dit is heel wat anders.

Vind ik niet. Het is nog altijd vrij om aan te melden. Snap ook niet waar je dit idiote idee vandaan haalt. Al ken ik alleen maar top 40, dan nog kan ik me gewoon op deze site mengen.

Zie bovenstaand. Enorm opgeblazen argument van mijn kant. En Kneuzen-town? Ik snap überhaupt niet waar je dat woord vandaan haalt, maar het zal vast niet positief bedoeld zijn. Als je niet normaal kunt doen, zeg dan aub niks...

Ik snap best dat het voor sommigen ondenkbaar is dat iemand Björk niet kent, maar dat hoeft echt niet op deze manier geuit te worden.

Ik ben laatst iemand tegengekomen op deze site die The River van Bruce Springsteen niet kende. Iets wat in mijn ogen ondenkbaar is. Maar ik heb me gewoon netjes gedragen en geaccepteerd dat sommige mensen andere dingen tegenkomen. Voordat ik op musicmeter kwam, had ik nog nooit gehoord van Interpol, Nas, Tool en Arcade Fire. Als deze artiesten niet (zo hoog) in de top 250 van musicmeter hadden gestaan, had ik hier misschien ook wel nooit van gehoord. Het blijft een interessekwestie en bij de muziekvlakken waarop ik me tot nog toe had begeven, is de naam Björk gewoon nog nooit gevallen. In ieder geval niet op een manier waardoor ik de naam heb onthouden. Wat is hier zo moeilijk aan te begrijpen?

Helemaal niet, maar misschien moet je ophouden met dat jij-bakken. Dat is wat de wrevel oproept. Die opmerkingen als "wat is hier nou zo moeilijk aan te begrijpen?" of "jullie zijn zelf verstokt in jullie tunnelvisie" is niet meer of minder dan het gebruik van drogredenen. Kijk ook eens naar jezelf.

Nog afgezien van het feit dat het getuigd van een gebrek aan discussietechniek is het ook ronduit onbeleefd.

Maar het verschil is denk ik dat jij de top-2000 noemt als maatstaf voor herkenbaarheid. Uiteraard niks mis mee, dat heb ik nu nog in kleine mate met de top-250, maar je kan je voorstellen dat als je op MuMe bent, je toch een beetje op ontdekkingsreis gaat. Hoeft niet, is natuurlijk geen probleem als je dat niet doet (we leven nog steeds in een vrij land ), maar sommige users reageren dan nogal ongelovig als je nog nooit van haar hebt gehoord en dat zelf ook niet raar vindt. Bovendien is het niet echt slim om een discussie die al gedaan was, weer aan te wakkeren met nog wat stellingen waar wat mensen het mee oneens zijn.

En het verschil tussen het gedoe tussen dat jij Björk en ik The River niet ken, is denk ik dat ik geen argumenten probeer te maken om mezelf te verdedigen of de top-2000 erbij probeer te halen. (Al staat The River er hoogstwaarschijnlijk wel in. ) Het is geen probleem dat je Björk niet kent, de argumenten om jezelf te verdedigen daarvoor en de bijna boosheid om dat andere users dat raar vinden is wel vreemd. Maar nogmaals, het is niet erg dat je Björk niet kent. Ik heb mijn smaak volledig aan Musicmeter te danken, dus ik zou helemaal niks hier kennen als ik niet op deze site zat.

In ieder geval, met de domme hoop dat de discussie hiermee is afgesloten, heeft iemand hier al wel eens gehoord van Oláfur Arnalds? Maakt prachtige modern-klassieke nummers, die soms wel wat aan Sigur Rós doen denken. Heeft dit jaar een prachtig nieuw album uitgebracht: And So They Escaped The Weight Of Darkness.

Erg mooi, die ga ik zeker effe checken!

Ik ben geweest. Het was leuk. Inclusief off-Venues ben ik bij een zo'n 60 optredens geweest, en heb ook nog 3 documentaires gezien. Vrijwel alle optredens die ik gezien heb waren IJslands, en zal hier niemand iets zeggen. Enkele van de bekendere namen: Ólafur Arnalds, Sin Fang (Bous), FM Belfast, Worm is Green, Apparat Organ Quartet, For a Minor Reflection, Amiina, Bang Gang en Agent Fresco. Ik wil er wel wat meer over schrijven, maar zoals gezegd, het zal vooral gaan over namen die maar weinig mensen iets zeggen (zoals Björk ).

Volgens mij heb ik Polydistortion ook nog genoemd, m.i. hun beste album

Deze remix van Múm's Ballad of broken birdies record kan mij ook zeer bekoren

Staat in mijn rijtje van 10 een paar posts eerder: ja dus

Misschien het Ijslandse `My Summer As A Salvation Soldier`?

Er is weer een documentaire over IJslandse muziek verschenen (de zevende als ik het goed heb). Deze heet “Iceland: Beyond Sigur Rós”. Aardig van deze is dat er wat minder bekende artiesten aan bod komen, dat hij niet zo lang duurt en dat hij gewoon op Internet staat hier.

Tof Njal. Ga hem zeker bekijken.

Dit is ook een erg leuk bandje uit IJsland. Check hier het nummer Catch van hun debuut

Voor degenen die de Icelandic Music Maffia blog niet volgen:

Redefine Magazine heeft een artikeltje over de IJslandse muziekscene, en je kunt daarbij 3
"mixtapes" (zipfiles met mp3s) van recente IJslandse bands downloaden.

link

Ooit gekocht in IJsland tijdens een vakantie daar, aardig rockbandje.

Omdat ik vrij veel IJslandse albums heb toegevoegd, werd me gevraagd of ik wat IJslandse titels kon aanleveren voor het anderstalige ladder spel. Het leek me leuk om dat in het formaat van een korte geschiedenis van IJslandse muziek te doen. Hier is het eerste deel :

De geschiedenis van de IJslandse popmuziek begint niet in de hoofdstad Reykjavik maar 50 kilometer verderop in Keflavik. Vlakbij het dorp bevond zich een Amerikaanse basis met een radiostation dat tot in het dorp bereik had. Terwijl de nationale radio voornamelijk dansorkesten en praatprogramma's uitzond luisterde de jeugd in Keflavik naar Elvis en de Beatles. Dit inspireerde vier jongens tot het oprichten van de band Hljómar die de populairste band van de jaren 60 werd. Onder de naam Thor's Hammer werd zelfs nog een poging tot een internationale carriere gedaan. Dit mislukte, al hebben ze wel de bekende verzamelaar Nuggets gehaald. Het volgende is de eerste single van Hljómar, duidelijk geinspireerd door de Beatles:

Hljomar - Fyrsti Kossinn (1965)

Na een fusie met de groep Flowers evolueerde Hljómar in de eerste IJslandse supergroep Trúbrot. De bedoeling was geen hitparade muziek te maken, maar "echte" muziek. Hun bekendste werk is het pretensieuze album "Lifún" uit 1971. Twee jaar eerder maakten ze het volgende nummer:

Trúbrot - Án þín (1969)

Geinspireerde door bands als Cream en Black Sabbath begonnen ook IJslandse bands heavy rock te produceren. Bekende namen uit die tijd zijn Icecross, Nattúra en Óðmenn:

Óðmenn - Ég vil þig (1970)

Een van de populairste zangers van de jaren zeventig was Vilhjálmur Vilhjálmsson, die in 1978 bij een autoongeluk om het leven kwam.

Vilhjálmur Vilhjálmsson - Angelía (1972)

Geinspireerd door o.a. Bob Dylan maakte zanger Megas in 1972 een LP met ironische teksten waarin hij tegen IJslands heilige huisjes schopte. De LP werd op de radio geband, en Megas verguist. Tegenwoordig wordt Megas als één van de belangrijkste zangers aller tijden gezien. Het volgende nummer is uit 1975 :

Megas - Ragnheiður biskupsdóttir (1975)

In 1977 maakte Megas samen met folkrockband Spilverk þjóðanna het album "Á Bleikum Náttkjólum", nog steeds een klassieker. Het nummer "Paradísarfuglinn" wordt als het eerste IJslandse punknummer beschouwd.

Megas og Spilverk þjóðanna - Paradísarfuglinn (1977)

Verschillende leden van Spilverk þjóðanna zaten ook in twee andere bands, de progrock band "Hinn Íslenzki Þursaflokkurinn" (de trollenband) en de partyband Stuðmenn (Stuð = pret,leut). De eerste maakte twee door oude IJslandse folk geinspireerde LPs en een derde die meer New wave invloeden had. Dit nummer komt van die laatste:

Þursaflokkurinn - Gegnum holt og hæðir (1982)

Stuðmenn maakte in 1975 en 1976 twee LPs die waarschijnlijk iedereen in IJsland wel eens gehoord heeft. In 1982 maakte ze een film die de populairste allertijden zou worden. Dit liefdesliedje van twee mensen die elkaar haten komt daaruit:

Stuðmenn - Ástardúett (1982)

(einde deel 1)

Deel twee van de geschiedenis met IJslandse titels voor het anderstalige ladder spel

Het jaar 1981 was een cruciaal jaar. Punk en New Wave hadden ook IJsland bereikt, en bandjes schoten als paddestoelen uit de grond. Deze periode wordt ook wel de "Rokk í Reykjavík" periode genoemd, naar een documentaire uit en over die tijd. Veel mensen die nu nog bepalend zijn in de muziekbusiness zijn in de documentaire te zien. Enkele (IJslandstalige) bands uit die tijd:

Egó met zanger Bubbi Morthens, hierover later meer

Egó - Fjöllin hafa vakað (1982)

Spilafífl die enigzins op de Nederlandse band de Tapes lijkt, en slechts één singletje hebben uitgegeven. Bassist Birgir Mogensen duikt later op in de band KUKL.

Spilafífl - Talandi Höfuð (1982)

Grýlurnar (Heksen), een meisjeskwartet met zangeres Ragnhildur Gísladóttir dat muzikaal ergens tussen de Go-go's en de Dollydots in zit

Grýlurnar - Sísí (1983)

Q4U dat begon als punkband maar later een synthesizergroep met het kenmerkende jaren 80 geluid werd.

Q4U - Böring (1983)

Twee engelstalige bands die tot mijn favorieten horen:

Þeyr een door Joy Division en occultisme geinspireerde band waarvan de leden nog met leden van Killing Joke hebben gespeeld, toen die naar IJsland waren gevlucht omdat de wereld zou vergaan.

Þeyr - Rúdólf

Baraflokkurinn, de "nauwelijks-band"

Baraflokkurinn - I don´t like your style

(einde deel 2)

Erg leuk Njal. Ik ga er een dezer dagen eens goed voor zitten, denk ik.

Super Njal, ik ga deze gelegenheid ook aangrijpen om aan een ontdekkingscursus IJslandse muziek te beginnen

Herman en El Ninjo bedankt.

Hier is deel drie van de geschiedenis met IJslandse titels voor het anderstalige ladder spel

Bubbi Morthens is waarschijnlijk de bekendste zanger die alleen in IJsland bekend is. Omdat veel van zijn liedjes geinspireerd zijn door zijn verleden als werker in de visindustrie wordt hij soms de IJslandse Springsteen genoemd. Hij begon in de punk/reggaeband Utangarðsmenn. Niet de eerste IJslandse punkband (dat was Fræbbblarnir) maar wel de populairste.

Utangarðsmenn - Fuglinn er floginn (1981)

Utangarðsmenn splitste in 1981. Bubbi richtte de band Egó op (naar men zegt genoemd naar Bubbis meest opvallende karaktertrek). De rest ging verder als the Bodies (engelstalig). Egó bestond een kleine 3 jaar en gaf 3 albums uit. Sinds een jaar of twee is de band weer aktief.

Egó - Mescalin (1982)

The Bodies - Where are the Bodies (1982)

Das Kapital was zijn volgende band. De band produceerde 1 LP.

Das Kapital - Leyndarmál frægðarinnar (1984)

Hierna zat Bubbi nog in diverse andere bands en samenwerkingen zoals MX21 (met leden van Þeyr en Tappi Tíkarrass), GCD met Rúnar Júlíusson van Hljómar/Trúbrot en met de zanger Megas. Daarnaast heeft hij een lange solocarriere waarbij hij een heel spectrum aan stijlen doorloopt. Na 30 jaar is hij nog steeds één van de populairste zangers, al kreeg zijn populariteit een kleine knauw toen hij als voormalige arbeider en communist de rechten van zijn hele ouvre aan een bank verkocht voor een bedrag met veel nullen (nee, niet aan Icesave).

Bubbi - Romeo og Júlia (1985)

Bubbi - Serbinn (1986)

(einde deel 3)

Deel vier van de geschiedenis met IJslandse titels voor het anderstalige ladder spel

Als je het over IJslandse muziek hebt, kun je niet om Björk heen. Ze maakte haar eerste LP op haar elfde en ten tijde van Rokk í Reykjavik zat ze in de waveband Tappi Tikarrass. Andere leden van die band zullen overigens later opduiken in populaire jaren'90 bands SSSól en Todmobile. Een nummer van de enige LP van Tappi.

Tappi Tíkarrass - Krió (1982)

Eind 1983 waren veel groepen uit de RíR periode overleden. Uit de restanten werd een nieuwe groep samengesteld voor een eenmalig radiooptreden. Dit beviel zo goed, dat de groep samenbleef spelen. Ze noemden zich KUKL. In IJsland kreeg de groep weinig response, maar door contacten met buitenlandse bands hebben ze behoorlijk wat optredens in de rest van Europa gedaan, bv op het Pandora festival in Rotterdam.

Kukl - Anna (1984)

KUKL viel in 1986 uit elkaar en vier leden besloten een nieuwe groep Sykurmolarnir op te richten. Sykurmolarnir ofwel the Sugarcubes was de eerste IJslandse groep die substantieel succes in het buitenland had. Ze verkochten meer dan 1 mijoen albums, en toerden o.a. met U2. Ze zongen in het engels, hoewel van één van hun 3 albums ook een IJslandse versie bestaat. De eerste single was nog in het IJslands:

Sugarcubes - Ammæli (1986)

In het kielzog (lees voorprogramma) van the Sugarcubes trok een aantal andere bands Europa in. SH Draumur was de band van Dr Gunni, de IJslandse Leo Blokhuis. Veel van wat ik hier schrijf komt uit een reeks artikelen in de Grapevine van zijn hand.

SH Draumur - Helmút á mótorhjóli (1988)

Risaeðlan (ofwel Reptile) met zangeres Magga Stína leek een beetje op de Sugarcubes, maar was uitbundiger.

Risaeðlan - Ó (1989)

HAM, een Rammstein-achtige metalband. Toen ze in 1993 uit elkaar gingen was er geen hond die zich daar druk over maakte, maar in de loop der jaren wordt de band als essentieel in de IJslandse rockgeschiedenis gezien. Partybaer (Partytown) is een klassieker.

Ham - PartyBaer (1990)

De Sugarcubes gingen in 1992 uit elkaar. Björk ging naar Engeland en werd wereldberoemd. Ook de anderen bleven actief in de muziekbusiness. Gitarist Thor Eldon richtte met Dr Gunni en zangeres Heiða de band Unun op, met het idee de ultieme popband te worden.

Unun - Geimryk (1998)

Een van de erfenissen van de Sugarcubes is het label/uitgeverij Smekkleysa (smakeloos). Oorspronkelijk bedoeld als onderdeel van een groter geheel inclusief restaurant en radiostation werd het de manier voor de Sugarcubes, vrienden en aanverwanten om hun muziek (en b.v gedichten) te verspreiden. Daarnaast werd het label gebruikt om lokaal talent een kans te geven. Dit is een nummer van voormalige KUKL bassist Birgir Mogensen:

Exem - Maðurinn Er Vani (1995)

In 1997 bracht Smekkleysa een serie van 8 veelal korte CD's van lokaal talent uit. De meeste bands hebben nauwelijks plaats in de geschiedenis, al zijn sommige leden later in bekendere bands terecht gekomen. Twee leden van Andhéri vormen b.v. de kern van de band múm.
Eén band bestaat nog steeds : Sigur Rós. Hun album "Von" is het tweede van de serie.
Een nummer van een band die het niet haalde : Soðin Fiðla (gekookte viool). Als je goed luistert hoor je Jónsi úr Sigur Rós op de achtergrond zingen.

Soðin Fiðla - Fyrirmynd (1997)

(einde deel 4)

Deel vijf van de geschiedenis met IJslandse titels voor het anderstalige ladder spel

In de jaren 90 werd de IJslandse hitparade voor een flink deel bepaald door 4 publieksbands: Todmobile, Nýdönsk, Síðan Skein Sól (ofwel SSSól) en Sálin Hans Jóns Míns. Van drie van de vier van deze bands kwamen er leden uit de populaire jaren 80 band Grafík.

Grafík - Þúsund Sinnum Segðu Já (1984)

Nýdönsk - Alelda (1991)

Todmobile - Tryllt (1993)

SSSól - Einmana (1993)

Sálin Hans Jóns Míns - Á nýjum stað (2000)

Door de Sugarcubes kreeg de internationale pers belangstelling voor wat zich in IJsland afspeelde, wat betekende dat er meer uitwisseling met het buitenland plaatsvond. Niet alleen gingen er groepen overzee, ook bands als Blur en Pulp namen albums in IJsland op.

Kolrassa Krókríðandi was een band van 4 meisjes uit Keflavik die in 1992 Músíktilraunir (battle of the bands) wonnen. Na succes in IJsland verhuisden ze naar London en noemden ze zich daar Bellatrix. Waarschijnlijk omdat de directe vertaling van de naam Kolrassa Krókríðandi (=Blackass Motherfuckers) commercieel minder aantrekkelijk is. Met de populairdere stijl van hun latere albums zijn ze nooit helemaal doorgebroken, maar ze zijn toch redelijk bekend geworden. Zangeres Eliza was vorig jaar nog in het nieuws met een liedje over een ontplofte vulkaan.

Kolrassa Krókríðandi - Ikarus (1994)

Músíktilraunir is in de loop der jaren een bron voor nieuw talent geworden. De band Maus won in 1994 met door de Cure geinspireerde nummers. Internationaal hebben ze niet veel betekend, maar op hun derde album "Lof Mér Að Falla Að þínu Eyra" (1997) speelde Roger O'Donnell van the Cure keyboards.

Maus - Poppaldin (1997)

Maus - Kerfisbundin þrá (1999)

Músíktilraunir-winnaar van 1995 was de band Botnleðja, die met Blur toerden en zich toen Silt noemden. Men zegt dat de kreet "Woohoo" in het Blur-nummer Song 2 geinspireerd is door de "woehoe" in het volgende nummer:

Botnleðja - Þið eruð frábær (1995)

Het tweede album van de band Ensími werd geproduceerd door Steve Albini, maar hun eerste album wordt als klassieker beschouwd. Het volgende nummer komt daarvan :

Ensími - Arpeggiator/gulur (1998)

In de jaren 90 kwam ook de electronisch scene op, al bleef die meer ondergronds dan de Rokk í Reykjavík-scene. In kelders ontwikkelen zich danceacts als Ajax (Dj Thor en de onlangs overleden Biogen) en Gus Gus. Ook experimentelere acts als Stilluppsteypa en Reptilicus ontstaan in deze tijd

Reptilicus - Okkar heili er innsigladur (1996)

(einde deel 5)

Ik ontdek net dit topic, kan me uit 2 zomers in IJsland alleen het zomerhitje 'Eg og tu' herinneren (zomerhitje uit '88?) en natuurlijk 'Sykurmolarnir' waar je niet omheen kon (in '87). De IJslandse versie van Birthday draai ik nog wel eens.
Misschien komen er meer herinneringen naar boven als ik dit ga luisteren. Bubbi M. komt me alvast bekend voor.