Tijdens een nachtelijke chatsessie op SLSK, kwamen Ataloona en ik op het idee om een manier te vinden om klassieke muziek te bespreken.


In dit topic zullen we elke week een album bespreken uit de 111 years of Deutsche Grammaphon collection [55cd].




De opzet wordt:
Elke weekend wordt er een nieuw album gepost uit de collectie. In de loop van de week zullen Ataloona en ik onze bevindingen hier in dit topic neerzetten. Wij gaan de volgorde van de box zelf aanhouden. Verzamel cd's worden overgeslagen (te denken valt een een verzameling van Aria's door een bepaalde uitvoerster). We zullen ons tot de albums richten waar hele werken op staan. En dit zijn er meer dan genoeg. Ik zal aangeven welke albums wanneer worden overgeslagen.



Om gelijk met de deur in huis te vallen, het album voor deze week, is cd #1 uit de box:





Mochter er users zijn die nu bij zich zelf denken: "Hey, ik dit lijkt mij wel wat, zou ik mee kunnen doen?" "Ja, heel erg graag!!!!"

En het topic is dan eindelijk gestart

We beginnen gelijk met een enorm bekend werk in een zeer gerenomeerde uitvoering van Claudio Abbado. Wordt een leuke week om dit eens goed onder handen te nemen.

Overigens ten info. Deze boxen zijn van Deutsche Grammophon, één van de grootste labels binnen de klassieke muziek, dat zich ook zeer sterk vertegenwoordigt in geluidskwaliteit (een groot probleem binnen klassieke muziek, de uitvoering kan geweldig zijn, maar de geluidskwaliteit dankzij bijvoorbeeld ouderdom vreselijk) en knappe uitvoeringen. Zonder meer één van mijn favoriete labels. De boxen (er is ook nog buiten deze box, een andere box met wat moderner werk) werder uitgegeven ten ere van het 111 jarige bestaan van DG en bevatten talrijke hoogtepunten binnen de klassieke muziek. Zeer kwaliteitsvolle maanden (!!) hebben we dus voor de boeg

Ik ben benieuwd, leuk initiatief

Leuk, ik ga dit zeker volgen. Ben wel in de stemming voor weer eens een beetje klassiek.

Inderdaad een leuk en voor mij vast ook leerzaam initiatief

Fantastisch!!!

Ik neem aan dat naast Abbado ook Von Karajan vaak zal passeren, en verzamelcd's met aria's hoeven jullie wat mij betreft niet over te slaan

Gaaf! Ik ben benieuwd.

Ik heb hier slechts een stuk of 8 klassieke platen in de kast staan en wil eigenlijk wel meer leren kennen maar er is zoveel. Iets met bomen en bos.

Mijn favoriete klassieke stuk is trouwens Pachelbel's 'Canon in D Major'.

Von Karajan zit uiteraard in de box met zijn befaamde uitvoering van Beethoven's 9e symfonie, maar in deze box komt hij verder niet meer aan bod vrees ik. (misschien als aanvulling van een klassiek werk ergens, maar denk het niet)

Ps. Von Karajan zit ook nog eenmaal in de tweede box, maar ik daar komen Stefan en ik voorlopig niet aan toe Eerst deze 50+ cd's.

Overigens doet Paalhaas ook mee met het bespreken van de werken, waar Teun de tijd heeft in ieder geval

Leuk idee: klassiek is nog een hiaat in mijn muziekkennis

Interessant, het label staat inderdaad bekend om kwalitatief uitstekende opnames.

Goed initiatief jongens, ga het zeker volgen!

Stefan zal waarschijnlijk al snel met zijn bespreking komen, mijne zal pas in het weekend komen. Wanneer en of Teun het werk bespreekt weet ik niet, maar die zien we altijd wel weer verschijnen. Tot die tijd, bedankt voor de reacties, werkt al motiverend in ieder geval

Het topic begint met een goed werk voor beginners. De Hongaarse dansen duren nooit langer dan een paar minuten, zijn snel herkenbaar en aanstekelijk in hun melodieën.

Dans no. 5 werd door Charlie Chaplin meesterlijk tot soundtrack omgetoverd voor de 'kappers-scene' in zijn film The Great Dictator.

Ah, is al weer een tijdje geleden dat ik The Great Dictator voor het laatst zag, maar was me nooit opgevallen dat dat Brahms was. Al gebruikt Chaplin wel vaker op een subtiele manier klassieke muziek in messcherpe (slapstick)scenes.

Leuk idee, jongens. Ik zou het best eens moeten volgen, eigenlijk. De laatste tijd veel te weinig klassieke muziek geluisterd, terwijl ik het wel weet te waarderen, ja zelfs erg mooi kan vinden.

Waar is de allitererende titel?

Meh, Slapende Steef en Dromende Dave doen Kekke Klassiek is wel leuk enzo, maar het slaat nergens op.

Bespreking: Brahms - 21 Ungarische Tanze (Abbado)

Zoals Kronos al stelde is dit geen heel moeilijk album voor een beginnende klassieke muziek liefhebber. Echter is dit niet mijn eerste Brahms geweest (gelukkig maar!), want ik ben bang dat ik de componist dan links had laten liggen voor een lange tijd. Toen halverwege de 19e eeuw het begin van de ontkerking ontstaat. Vind het nationalisme ook zijn wortelen binnen Europa. Cultureel zullen de meeste wel de gevolgen en de historische gebeurtenissen kennen. Binnen de klassieke wereld werd deze verschuiving ook opgemerkt. Chopin, een componist van Poolse afkomst, is een van de eerste geweest wie de muzikale invloeden, van zijn etnische afkomst verwerkte in zijn muziek.
Dit is direct ook mijn knelpunt met dit werk. Het mist het authentieke gevoel wat componisten als: Chopin, Bartok etc wel weten te brengen in hun composities.
Brahms baseerde dit werk op zigeunermelodieën, echter is hier discussie over, welke bronnen hij nu precies gebruikt heeft (zie de wiki pagina).
In de allereerste dans is direct het etnische thema duidelijk hoorbaar. In alle 21 dansen is een duidelijk contrast tussen lyrische melodieën en bombastische energie. Abbado weet hier prima een balans in te vinden en legt heel duidelijk hier het accent. Brahms zijn tempo aanduidingen staan bekend als ‘uiterst vaag’. (Een voorbeeld: de eerste dans heeft als tempo bepaling: Allegro (redelijk snel) Molto (veel). Deze termen werden gebruikt voor het aanduiden van het tempo. Echter was in Brahms zijn tijd het metronoom al uitgevonden, waarom de beste man daar geen gebruik van wilde maken weet ik nu zo gauw niet. Veel Brahms-geleerden hebben dit ook als kritiek op de beste man.)
Abbado tempo’s weten een energiek en vrijzinnige sfeer te brengen in het stuk. Het is kleurvol en voornamelijk een vrolijk geheel. Wat de plaat plezierig maakt om te horen. Voor een middelmatige compositie is de uitvoering: ‘right on the spot’.
Al met al een prima album, maar geen essentieel werk van Brahms, en volgens mijn bescheiden mening niet noodzakelijk om op te nemen in deze box.

Kan zijn, ik ben best benieuwd. Zijn deze gemakkelijk te vinden op het internet? Dan pik ik misschien ook eens een album mee en laat ik weten wat ik er, als leek, van vind. Ik vind dit eerste stukje in elk geval interessant en leerzaam

Ik kan je een pindakaaslink geven, weliswaar wel allemaal flac.

Dat hangt er volgens mij vanaf wat de opzet ervan is. Het is een van Brahms' bekendste werken dus in die zin zou het vreemd zijn als dit ontbrak. Maar veel emotionele diepgang is hier inderdaad niet te vinden. Mijn voorkeur gaat ook uit naar andere composities. Favorieten zijn het vioolconcert en de vierde symfonie. Het dubbelconcert voor viool en cello ontdekte ik onlangs pas en blijkt ook zeer de moeite.

Is dit een liefhebber van beginnende klassieke muziek? of een liefhebber van muziek die beginnend klassiek wordt?

wijsneus

Ik denk dat juist doordat brahms geen roots heeft met: Hongarije of met de zigeuner bevolking dit stuk de emotionele diepgang mist, wat in andere compositie van hem zo duidelijk terug komt.

Mijn favorieten van hem zijn op dit moment: Symf 3 (Karjan, DG), Symf 4 (Karajan, DG, Kleiber, DG is de bekenste utivoering denk ik), Viool concerto (Karajan, DG) (deze komt nog aan bod in deze box) en het Requiem (klemperer, EMI)

@ jelle, beide?

Volledig akkoord dat dit geen essentiële Brahms is. Ik heb enkele Hongaarse dansen wel eens als bisnummers gehoord in de concertzaal na een symfonie en daar zijn ze uitstekend voor geschikt
Een hele cd ervan is mij teveel. Zijn ze trouwens niet in pianoversie ontstaan?

Wat essentiële Brahms betreft doe ik mee met de 1e, 3e of 4e symfonie in een Von Karajan/DG uitvoering (geen Kleiber voor mij hier!).
Het vioolconcert is misschien wel het allermooiste van Brahms en de Perlman/Giulini versie op EMI is onverbeterlijk meeslepend en passioneel.
Vergeet ook de twee pianoconcerten niet!

Brahms is een fantastische componist om met klassiek kennis te maken

Daarom is dit ook gewoon een goede keuze van DG om Hungarian Dances erin te doen. Het is bekend, het is Brahms en het klinkt gewoon heel aanstekelijk, maar mist daardoor wel diepgang en het is makkelijk te doorgronden, echter wel perfect voor zo'n box. Een prima kennismaking met Brahms en klassiek en het deed mij destijds al smaken naar meer Brahms. Al snel kwam zijn Requiem (idd van Klemperer is erg sterk) en dat is nog wel mijn favoriet van Brahms, al moet ik wel bekennen dat ik nog niet echt verder ben gegaan met Brahms, andere componisten hebben op de één of andere manier een soort van voorrang gehad. Van het weekend zal ik mijn stukje nog plaatsen.

Het wordt pas echt interessant als je erbij vertelt waarom natuurlijk. Waarom wel Karajan en geen Kleiber. Met welke andere uitvoeringen heb je nog vergeleken, wat zijn je bevindingen enz...

Op internet lees ik meerdere commentaren dat Karajan de symfonieën veel te glad laat klinken waarmee de intensiteit van Brahms verloren gaat.

Ik ben tot hiertoe altijd geneigd geweest eerder voor meer verschillende werken van verschillende componisten te gaan dan voor tig uitvoeringen van eenzelfde stuk. Maar ik heb wel genoeg ervaring om te weten dat de verschillen erg groot kunnen zijn.

Van het vioolconcert heb ik de opname van Nigel Kennedy met de London Philharmonic olv. Klaus Tennstedt. Bevalt me uitstekend maar heb nog nooit goed vergeleken met andere uitvoeringen.

vind ik juist niet, maar dit is natuurlijk heel subjectief. Veel mensen hebben iets tegen Karajan zelf omdat het natuurlijk een Nazi-dirigent was en sommige vinden het moeilijk om de kunstenaar los te zien van zijn persoonlijke leven.