Leuk Arrie, dank! Wist van Breathe Breathe Breathing (vond die zo op YouTube) en ook Spiral ben ik zo weleens tegengekomen. De rest is nieuw voor mij


Sorry, had hem nog niet toegevoegd, nu net gedaan

Leuk om de over het algemeen positieve reacties te zien Frappant trouwens hoe iedereen wel verschillende favorieten lijkt te hebben

- sxesven
- MDV
- Der Untergang
- McSavah
- tip_of.yourstar
- dynamo d(oet mee)


Doen jullie ook mee (MDV doet al mee) met de Anderstalige ladder (Japans + Chinees)?

Hij staat erop!

Mijn recensie inmiddels ook!

Kunnen we voor morgen nog recensies verwachten?

Ik zit heel erg te twijfelen tussen het presenteren van een klassieker die best wel eens in het verkeerde keelgat zou kunnen schieten, en een album van een minder bekende artiest die waarschijnlijk makkelijker in het gehoor ligt. Lastig kiezen.

Ja, dat kiezen is echt moeilijk

Ben benieuwd naar eventuele verdere recensies, staan i.i.g. een aantal stemmen

Wellicht.

Ik ben wel benieuwd naar de klassieker, MDV.

Het is een klassieker dat in een straatje valt waarover je eerder zei dat je er niets mee hebt, dus bouw niet al te hoge verwachtingen op.

Ik heb niks met J-rock, maar ik ben er ook niet heel bekend mee, en ach, zo erg is dat ook weer niet.

J-rock vind ik zelf een wat suffe term, want het slaat op alle Japanse rock, en omvat dus alles van chatmonchy tot bijvoorbeeld Envy en The Stalin. Maar goed, je zal doelen op de visual kei scene, en ik vind dat die zeker wel wat goeds te bieden heeft.

...hoewel de term J-rock wel vaak specifiek gebruikt wordt om poppy rock en inderdaad visual kei aan te duiden. Hoewel ook Envy en The Stalin (en Heaven In Her Arms, en GISM, en noem ze allemaal maar op) allemaal Japanse rock zijn zie je ze toch niet zo vaak geschaard onder de noemer J-rock (zou ik in ieder geval zeker nooit doen), dat dus misschien een iets smallere betekenis heeft dan puur 'rock uit Japan'.

Ben niet heel bekend met J-rock, voornamelijk omdat mijn interesse er niet zo ligt, maar er zijn een aantal bands die ik wel degelijk tof vindt - Envy, Boris, Heaven in Her Arms, The Stalin, en binnen 'poppier' regionen bijvoorbeeld Siam Shade (bij vlagen, en losse songs).

Goed dan. De term j-rock wordt meestal gebruikt om alle Japanse rock van bands die ooit iets met de visual kei scene te maken hebben gehad aan te duiden, en dan hou ik het liever gewoon op visual kei. Niet dat visual kei een stroming is met een eenduidige muzikale stijl, maar dat is weer een andere discussie.

Als je op last.fm (beetje 2009, ik weet het) kijkt, zie je onder de tag j-rock artiesten als Yui (poprock), Ellegarden (poppunk), Moi dix Mois (gothic metal) in hetzelfde rijtje staan. Met The Pillows, Do as Infinity, Judy and Mary en Deathgaze erbij. Waar heb je het dan nog over als genre/stijl?

Hehe, ik vind vaak last.fm ook wel een handige bron voor dit soort dingen, hoor - gebruik het bijvoorbeeld ook vaak voor zoeken naar meer bandjes in de stijl van..., wat met similar artists en tags echt heel prettig werkt. Toch kun je met dat rijtje artiesten dat je noemt wel een brede indeling maken in enerzijds poppy rock (Yui, Ellegarden, The Pillows, DAI, JAM) en kei-bands anderzijds (Moi dix Mois, Deathgaze), terwijl je bij bijvoorbeeld The Stalin de tag niet eens tegenkomt in de tagcloud (bij Envy wel trouwens), wat die observatie wel een beetje staaft (terwijl mijn parenthetische opmerking er dan weer wat afbreuk aan doet, maar goed ).

Nogmaals, ik ben absoluut geen expert, maar zoals ik de term in de jaren dat ik over J-fora zweefde gebruikt heb zien worden, lijkt het gebruik als parapluterm voor poprock en kei-varianten overheersend. Met inderdaad de kanttekening dat visual kei op zichzelf een term is die al vele muzikale varianten dekt.

Wat dan weer suggereert dat J-rock maar een flutterm is die vooral handig is voor de niet-Japanners die zich in Japanse muziek verdiepen. Net als J-pop trouwens, want onder die noemer vinden we evengoed poprock, R&B, dance, en nog veel meer - feitelijk een parapluterm die niet heel zegt over de muziek die je krijgt.

Ik kan geen muziek recenseren, van mij hoef je dan ook geen recensie te verwachten. Wel kan er een verhoging aankomen, had gisteren de hele dag nummer 7 (geloof ik) in mijn hoofd.

Zou het wel leuk vinden als The Back Horn een album van de week krijgt, als iemand daar wat van kent. Dit is zo te zien het enige album van ze dat op MuMe staat, waar ik verrassenderwijs een berichtje van mezelf tegenkom. Anders snor ik 'm nu al even op zodat ik meteen zelf een album van de week kan toevoegen. Echter zou het dan geen verrassing meer zijn doordat ik het nu al heb weggegeven.

Bedoel je met die klassieker iets van Dir en Grey, MDV? Zie veel Japanse albums in je stemmenlijst, die YUI lijkt me bijvoorbeeld ook wel wat.

De klassiekers van Dir en Grey zijn volgens mij juist die albums waar ze het visual kei-imago achter zich hebben gelaten

Geen idee, ken die hele band niet, maar zegt MDV dan dat die klassieker een visual kei plaat is?

Ik doelde inderdaad wel een beetje op de visual kei-scene, maar dat duidt ook niet echt heel duidelijk op een bepaald muziekgenre, want dat slaat toch meer op het uiterlijk van de bands, imago en uitstraling. Maar J-rock en J-pop zijn inderdaad paraplutermen. Aan de andere kant zijn de termen rock en pop net zo goed enorm breed. Dat heb je gewoon gauw met genres.

True dat. Iets frappanter, als je het zo wil noemen natuurlijk, is het gebruik van de term J-pop (en ook wel J-rock) als stijl - op Discogs bijvoorbeeld kun je als genre pop kiezen, en dan J-pop als stijl (op gelijke voet met bijvoorbeeld chanson, enka, europop). Een stijl zou je meestal iets, eh, stijlvaster verwachten. Maar goed, verder niet belangrijk. Gewoon als de paraplutermen die het zijn gebruiken en dan heb je heel wat keuzemogelijkheden voor je album van de week. Ben benieuwd, MDV!

Tevens, @The Back Horn, zou leuk zijn, een naam die ik heel vaak voorbij zie komen maar waarvan ik naar mijn weten nog nooit wat gedraaid heb.

Dat zijn in ieder geval wel hun betere platen. Om echt klassiek te zijn moet iets wat mij betreft wat ouder zijn, en als een voorbeeld dienen. Dat gaat niet echt op voor Uroboros en Dum Spiro Spero.

Een plaat van een van de klassieke bands van de visual kei (en 't is niet X Japan) lijkt mij een wat betere omschrijving .

The Back Horn ken ik ook nog niet.

Over Dir en grey heb ik het inmiddels al genoeg gehad hier op Musicmeter. YUI is een leuke suggestie, maar die stond niet op mijn lijstje met mogelijke nominaties. Wellicht iets voor de tweede ronde als niemand anders met YUI komt.

Omdat sxesven met iets onbekends begon, lijkt het mij een goed idee om wel met een grote naam aan te komen zetten, namelijk Luna Sea. Luna Sea is een van de grote namen van de visual kei scene, en misschien wel de meest invloedrijke. Want waar Dead End, X Japan en D’erlanger, de eerste bands van de visual kei, op muzikaal gebied afgebakende paden bewandelden, kwam Luna Sea met een eigen stijl die veel navolging vond. Maar wat is visual kei eigenlijk? Het is een stroming binnen de Japanse rock die in de jaren 1980 ontstond en een zware nadruk legde op shows met veel uiterlijk vertoon. David Bowie en de glamrockscene zullen ongetwijfeld inspiratiebronnen zijn geweest. Visual kei is flamboyant, apart, androgyn en heeft niet zelden behoorlijk homo-erotische ondertonen (al is dit meestal slechts onderdeel van de act, net als bij David Bowie eigenlijk). Een Nederlander zal het gauw kitscherig en pretentieus noemen. Wellicht is het een goed idee om een foto van een band te plaatsen om een idee te geven:



Naar deze band (The Piass) gaan wij overigens niet luisteren, want deze maakt muziek die buiten de grenzen van dit topic valt. Wat ook een beetje bij visual kei hoort is geheimzinnigheid. De gitarist Mana, een van de iconen van de beweging, praat zo goed als nooit met de pers en over zijn privéleven is bijna niets bekend. Dergelijke maniertjes werken nogal vergezochte complottheorieën in de hand. Zo gaat er een verhaal dat de visual kei scene een grote poppenkast is, en dat de muzikanten onder wurgcontracten voor een hongerloon werken voor de Japanse maffia (Yakuza), met Yoshiki van X Japan als tussenpersoon van de Yakuza en de Illuminati. Uit dergelijke verhalen kunnen wij in ieder geval opmaken dat de visual kei tot de verbeelding spreekt. Er zijn natuurlijk wel vragen te stellen bij de artistieke integriteit van visual kei artiesten. Is het eigenlijk niet allemaal een flauwe act om in de smaak te vallen bij ‘alternatieve’ tienermeisjes? Wellicht zal dat het voor sommige artiesten inderdaad zijn. Maar wat geeft dat eigenlijk? Uiteindelijk gaat het mij om het product dat de muzikanten leveren, en dat is vaak gewoon erg goed. Althans, dat is het naar mijn mening.

Terug naar Luna Sea, zoals gezegd een van de meest invloedrijke bands van de visual kei. Misschien is Sugizo, de gitarist van Luna Sea, bij jullie een bekende naam. Sugizo speelt gitaar en viool voor Luna Sea, en is een klassiek geschoolde muzikant. Samen met zanger Inoran, die zowel rauw als glad kan klinken, is hij het gezicht van de band. De muziek die zij maken is dromerig en melodieus, maar toch onmiskenbaar rock, en zeker niet van het soort dat je na één keer luisteren moeiteloos naspeelt. Het album van Luna Sea dat ik in het zonnetje wil zetten is Eden.


Geen plaat voor de cynische ziel, maar wel eentje waarop topnummers als Believe staan. Ik raad jullie allemaal van harte aan om ernaar te luisteren. Maar voor wie echt zeker denkt te weten dat hij of zij dit slecht gaat vinden, of na het beluisteren van een aantal nummers zijn krijgen om een 0,5 uit te delen en een scheldrecensie ter schrijven heb ik nog een alternatief: 2nd Mini Album van 2NE1, een leuk EP'tje waarop mijn favoriete K-popnummer staat, Ugly. Maar geef vooral eerst een kans aan Luna Sea .

Ugly is inderdaad geweldig, de andere nummers op de EP wekken vooral irritatie op. Zal later deze week Luna Sea eens opzoeken

Wat ik even snel op youtube van Luna Sea hoor klinkt in ieder geval niet onaardig

Luna Sea, leuk - weleens wat van gehoord maar daar is het vooralsnog altijd bij gebleven (geen J-rock-expert hè ). Naar mijn weten inderdaad fijne muziek, sowieso toffe keuze iig Mooi stukje ook!

2NE1 sla ik even over trouwens, ik vind Ugly ook wel tof maar bijvoorbeeld I Am The Best echt vreselijk. Vind 2NE1 zelf vaak heel erg 'Westerse top 40' klinken en dat trekt me niet zo.

Park Bom though

Inderdaad, in vergelijking met 2NE1 lijkt Girls' Generation een of ander obscuur experimenteel bandje

SNSD klinkt niet als the black eyed peas bijvoorbeeld bedoel ik

En ik maar denken dat ik met een makkelijk in het gehoor liggend alternatief kwam . Ik vind Minzy trouwens ook veel leuker dan Bom .

mwah, niet echt mijn type

geef mij maar:

Hehe, als we vrije keuze hebben natuurlijk Taeyeon en Jessica

Pfoe, na een drietal nummers (Jesus, Believe en In My Dream) weet ik nu wel dat Luna Sea echt niet aan mij besteed is. Het doet me eerlijk gezegd nogal aan Tokio Hotel denken, en die vreselijke videoclips die ik op YouTube zag, zijn toch behoorlijk fout. Maar aan een scheldrecensie of een 0,5* uitdelen ga ik niet beginnen.

2NE1 is meer mijn kopje thee. Mag ik zeggen dat ik I Am The Best erg leuk vind?

Dat mag best, die vind ik zelf ook leuk. De vergelijking met Tokio Hotel vind ik wat ver gaan, daarvoor vind ik Luna Sea technisch veel te goed. Ik heb wel eens ergens gelezen dat Bill Kaulitz zelf wel iets heeft met de visual kei scene, maar wat daar van waar is...

Om foute clips geef ik niets, want ik kijk zo goed als nooit naar clips .