Bedoelde het ook juist als een bevestiging van wat je zei, alleen dan zwaar overdreven natuurlijk

Ja, ik snap hem nu, had hem precies andersom gelezen

Hun uiterlijk.

Maar we gaan het proberen.

Ik vind ze tegenwoordig nog wel meevallen. Alleen die dikke drummer staat er wat lullig bij. Die band op de foto hierboven is overigens niet Luna Sea.

Ik heb AKB48 nooit zo gevolgd, en als ik dit soort berichten lees, krijg ik het idee dat ik dat maar beter zo kan houden.

lol, ik wist niet dat het zulk groot nieuws was, tja zolang de muziek maar goed is, en dat is het zeker

Even weer terug naar het oorspronkelijke topic, eerste luisterbeurt beviel zeer goed, nou ben ik ook een 'J-rock' liefhebber, maar het is zeker iets wat ik vaker op ga zetten. Recensie volgt nog.

Het blijft wat stil op de pagina van Eden. Valt het niet in de smaak?

Heb hem nog maar één keer gedraaid, en vond het best aardig. Veel meer is het voor mij niet, vrees ik, maar ik moet hem nog wat vaker draaien. Maar het luistert wel lekker weg en heeft best wat aardige liedjes.

En ik dacht dus wel dat zij het waren op die foto, verkeerd begrepen!

Beetje hetzelfde voor mij, vind het niet onaardig maar doet me verder ook niet zo veel, oftewel een beetje zoals veel J-rock voor mij. Ik vind het wel wat aan Siam Shade doen denken, het geluid van de band, en de zanger ook nog (dus die trek ik dan wel weer), en dat is voor mij hetzelfde verhaal: niet onaardig, en enkele van de hitjes vind ik zelfs fantastisch, maar hele albums heb ik nooit boeiend gevonden. Lang niet verkeerd, maar krijg het er niet warm van.

Ik vind het toch wel een heel goed album, vooral Lastly en In My Dream, ook het meer klassieke nummer vind ik erg mooi.

Dat is in ieder geval gematigd positief dan . Waar ga jij ons mee verrassen, Der Untergang?

BELIEVE

Buiten dat nummer valt het ook zeker in de smaak. Nogal post-punk/new wave-achtig, of zeg ik nu iets heel geks? Alleen Providence weet me (nog niet) te bekoren, ook opeens Engelse teksten Neem aan dat Der Untergang op dat nummer doelt als hij het heeft over 'het meer klassieke nummer'?

Na het bekende Luna Sea gaan we over naar het gigapopulaire Akihabara48, oftewel AKB48. De populariteit en het feit dat het al een sociaal fenomeen is in Japan is naar mijn mening geheel terecht.

De man die verantwoordelijk is voor o.a. Onyanko Club, kwam in 2005 met het idee op de proppen. Financieel gezien natuurlijk een hele slimme zet, maar het levert ook nog eens kwaliteit op, wat niet altijd met elkaar in overeenkomst staat.




Het begon met 24 leden en ondertussen zijn ze al de 80 gepasseerd, en zijn er vele spin-offs, subdivisies en leden die solo ook dingen uitbrengen. Daarnaast zijn ze geintegreert in zowel het binnenland (SKE48 (Nagoya), NMB48 (Osaka), en HKT48 (Fukuoka)) als het buitenland (JKT48 (Jakarta), TPE48 (Taipei) en SNH48 (Shanghai)). Maar ik hou het hier gewoon bij het oorspronkelijke AKB48.

Vorig jaar augustus kwam dus hun tweede studioalbum uit, vierde overall, genaamd 1830m, de afstand tussen het Tokyo Dome en het Akihabara Theater waar ze elke dag optreden, want ze zouden vlak daarna voor het eerst gaan optreden in Tokyo Dome, wat blijkbaar een mijlpaal is.




De eerste cd bevat 6 singles die al uit waren gekomen, met 6 b-sides en nummers die live al eens gedaan waren maar nog niet in studioformaat. De tweede cd bevat 17 nieuwe nummers met als afsluiter een soloversie van hun eerste single, uitgevoerd door Atsuko Maeda, die kort hierna opstapte uit de groep.

Wat muziek betreft: gewoon lekkere rechttoe-rechtaan popmuziek, je kunt het 't beste gewoon ervaren, ik hoop hierbij dat het in de smaak zal vallen.

Maar kies je nou voor de eerste of de tweede cd? Het topic het album van de week, niet artiest van de week.

Die ene hele grote hit vind ik in ieder geval erg leuk, Heavy Rotation heet dat nummer, geloof ik. Dus ik ben benieuwd!

Ik denk dat hij deze bedoelt arrie.

Oh nu snap ik het. Het gaat om een album met twee cd's. Ik dacht dat je bedoelde: eerste album en tweede album.

Het is inderdaad een dubbelcd

Tof, ben benieuwd Heb hier wat stukjes van gehoord, maar nooit echt intensief beluisterd, dus maar eens mening over vormen Meidengroepjes in ieder geval

Als degenen die de platen nomineren trouwens linkjes zouden kunnen verschaffen zou ik dat in ieder geval erg appreciëren, scheelt toch weer wat (soms) zoekwerk (hoewel ik naar deze nog niet gezocht heb)

Heavy Rotation is erg leuk btw, beejte MoMusu vibe maar wel aanzienlijk beter (nooit wat met MoMusu gehad namelijk )

Ik heb 'm nu opstaan. Dat eerste nummer lijkt hier en daar wel op M van Princess Princess.

whehe ik word wel echt fokking blij van dat eerste nummer meteen

/edit.

Paar nummertjes erin inmiddels en alleszins tof

Verdomd lekker dit. Het is ontzettend veel materiaal, maar als het zo blijft zeker geen straf. Morgen verder luisteren. Word alleen nogal duizelig van de hele structuur van de groep, ingewikkeld gedoe

Ongerelateerd aan de artiest van deze week trouwens, maar omdat dit het meest centrale Aziatische pop-topic is en er toch nooit iemand op de artiestenpagina's komt, check toch zeker deze genialiteit SNSD Horror Movie Factory. In zes aflveringen (toen is het weer van de buis gehaald) gaat men op zoek naar de Horror Queen van Girls' Generation, oftewel wie zou er meest geschikt zijn voor het meespelen in een horrorfilm. In aflevering 1 wordt Taeyeon in de maling genomen (de rest zit in het complot) en betreedt de groep een zogenaamd spookhuis waar de shit volledig de fan hit. Ontzettend ADHD gemonteerd en na drie kwartier zijn je oogbollen haast gesmolten van de hyperactiviteit, maar onzettend leuk is het wel.

Leuke ontdekking, AKB48. Ik had de naam wel eens zien opduiken, maar nog nooit iets van beluisterd. Van het vijftal nummers van '1830m' dat ik vandaag voor het eerst beluisterde, vind ik vooral 'Flying Get' erg de moeite. Ik ga er zeker nog meer van opzoeken. (Maar ik ga niet beginnen met het van buiten leren van de namen van al die meisjes.)

Niet eens? Ik ken hun muziek sinds augustus vorig jaar, en alhoewel ik nooit m'n best ervoor heb gedaan, ken ik toch een groot aantal members van naam en gezicht

Ik heb de eerste CD in zijn geheel beluisterd, met de tweede ben ik nog bezig. Ik vind het een flinke zit, ook die ene CD al - bij veel Jpop-artiesten (zo ook Ayumi, bijvoorbeeld) is het heel gebruikelijk de 80 beschikbare minuten op een CD nagenoeg vol te maken, terwijl dat lang niet altijd ook meteen de beste keuze is. Het risico op verslappende aandacht is er, zeker als het materiaal dan niet zo sterk is.

1830m vind ik qua materiaal overigens lang niet pover, dus dat valt gelukkig weer mee, maar ik merk dat tachtig minuten aan (imo) redelijk inwisselbare stuiterliedjes en af en toe iets langzamers voor mij iets teveel van het goede is (overigens kan dat bij meerdere luisterbeurten snel veranderen, zodra je het materiaal een beetje leert kennen). Leuke nummers zijn het in ieder geval wel, gebracht met veel plezier en hyperactiviteit, en wat dat betreft heel aanstekelijk. Ik trok de vergelijking met MoMusu al eens, en met het beluisteren wordt die associatie alleen maar versterkt, maar hij slaat wel ten zeerste uit in het voordeel van AKB48, dat toch aanzienlijk 'betere' popmuziek brengt, voor zover je zoiets kunt kwalificeren. Over het algemeen gewoon positief dus: mocht het zo doorgaan dan kan ik hier gemakkelijk een ruime voldoende voor uitdelen.

Ik heb me een verder een beetje in het concept ingelezen, wat ik enerzijds heel sympathiek maar anderzijds ook weer totaal onbegrijpelijk vind. De 'gezichtsloosheid' van zo'n gigantisch collectief waar leden met lichtsnelheid komen en gaan zorgt toch wat inflatie van het begrip 'popster': blijkbaar heeft half jong en vrouwelijk Japan de benodigde kwaliteiten, en dat is toch een beetje teleurstellend: of het is echt een heel getalenteerde natie, of de lat ligt gewoon niet zo hoog. Individualiteit lijkt niet heel erg belangrijk, en met dit soort doorloop vind ik het moeilijk voor te stellen dat de meisjes veel creatieve input hebben (eigenlijk letterlijk een hitmachine, dus). Het fanboy zijn (kijk er gerust op neer) hoort voor mij een beetje bij de beleving (inclusief man tears als iemand stopt of uit een groepje stapt - THE DRAMA!), en dat mis ik hier. Het komt ook wel een beetje terug in hoe de vocalen gepresenteerd worden; zo'n nietsontziend kinderkoor dat met het enthousiasme van een kleuterklas iemand anders zijn liedjes kwekt. Enerzijds heel schattig, anderzijds compleet onaantrekkelijk.

Gelukkig, nogmaals, is het materiaal wel degelijk leuk. Mixed feelings is wat het voor mij echt is deze week. Hoe dan ook, toffe nominatie weer.

/edit/

Gezien Der Untergangs bericht hierboven, dat hij schreef terwijl ik het mijn typte, is er toch wel enige herkenning en individualisering mogelijk. Phew.

Ik begrijp je reactie wel, zowel als over de muziek als over de groep zelf.
Alle nummers worden neergepend door Akimoto (de oprichter) dus van muzikale bijdrage is er inderdaad geen sprake.
Daarnaast is het (vooral) de laatste tijd een enorm geshuffle, vooral omdat er zoveel groepen bijkomen, en de ene na de ander een relatie blijkt te hebben, wat ten strengste verboden is (tja...)

Echter, er is wel een top 10 waar je toch al lange tijd dezelfde gezichten hebt: Minami Takahashi, Minami Minegishi, Mayu Watanabe, Haruna Kojima, Yuki Kashiwagi, Jurina Matsui om er maar een paar te noemen. En het vertrek van Maeda was bijv. een echt drama, voor de trouwe fans.

Maar zingen is geen vereiste (zie autotune-Mariko, nr. 2 van disc 2), live is het vooral een dansshow.

Ah, kijk Zover was ik dan nog weer niet ingelezen Wel een goed gegeven, denk ik: dat je toch ook binnen de (in principe gelijkwaardige?) groep (of liever, de teams, natuurlijk) een soort van kaf van koren kunt scheiden. Ben ook wel benieuwd wat er na de graduation van sommige leden gebeurt (zoals bovengenoemden): zou er een goede solocarrière op volgen? Maki Goto heeft bijvoorbeeld na MoMusu toch nog heel wat voor elkaar gebokst en met Sweet Black zelfs een heel goed (mini-)album opgenomen.