Ik mag ook geen eerste worden hè

Chavanel is inderdaad echt een 2e rangs ontsnapper Age-411

Begrijp me niet verkeerd. (Verkeerd verwoord?)

Het is een verschil of Virenque ofzo de bollen wint, of een echte (betere) klimmer.

Virenque kan echt wel klimmen hoor! Hij heeft een keer de Koninginnerit van de Tour gewonnen door na de start gelijk weg te springen. Dat zie ik een Chavanel niet doen. Dat is een type ala Voeckler en De La Fuente. Die pakken de bollen als ze nog over molshopen rijden, daarna zijn ze de trui kwijt. Het was toch een farce dat Voeckler vandaag bij de eerste serieuze klim gelijk al afhaakt. Rij je daar met je bolletjestrui

Virenque kan goed ontsnappen en wegblijven. Maar echt klimmen is niet voor hem weg gelegd.

Vanaf de US postal servicetrein het gas in duwde moest ie steeds als een van de eerste lossen. Een klimmer (zoals we dat met Rasmussen zagen en Soler vorig jaar) moet met de beste naar boven kunnen. Niet de bollen verdienen met 1 goede vlucht, en de rest van de tour op wat Côtejes punten pakken om hem te verdedigen.

Eigenlijk zou een man als Ricco of dergelijke voor bollen moeten gaan nu podiumplaats niet doenbaar lijkt.


Van de jaar gaat wellicht alweer een niet-klimmer lopen met de bollen.

pronostiek voor morgen:
Zabel pakt hem

wat is dat nou weer voor taalvervuiling: 'van de jaar' ??

kweetniet ?

'van de jaar' is redelijk algemeen in belgië

Algemeen Vlaams. Buiten Vlaanderen spreekt men enkel Frans

Wist trouwens niet dat dat fout was.

??? moeilijk te geloven, maar 't zal wel.
Ziet er uit als iemand die halverwege de inburgeringscursus thuis is gebleven.

Vlaams is natuurlijk geen nederlands, dat zal het zijn.

algemeen vlaams; doch, in belgië doet elke gewone mens met een beetje gezond verstand zijn best zichzelf voor zijn medemens verstaanbaar te maken - laat die politiekers maar PROBREREN tweedracht te zaaien!!

Idd. Ik vindt het trouwens vreemd dat jullie zo steeds de noemer 'Belg' gebruiken.

Er bestaan maar enkele Belgen, de 'Von Saksen-coburg's. (La roi et ta femme et tout les circs.)

'ni dieu ni maître' zeg maar

- Idd, in Walonië spreek ik steeds Frans.
- In Brussel dan weer niet. (vertik ik het echt om mijn Frans boven te halen)

Vlaanderen is trouwens meer Nederlands dan Frans. Dus eigenlijk is het idioot dat we in zo'n denkbeeldig land vast zitten. Dat we na 178 jaar nu eindelijk eens weer 1 land mogen zijn zoals dat vroeger was in de periode 1815 - 1830.

(eigenlijk mist hier een politiek discussie topic)

pas maar op, voor je het weer ben je foetsie.

1815-1830 was ook weer niet alles denk ik AGE-411, we zijn hier door zowat alle volkeren overhoop gegooid geweest, en zo'n Willem I was net als de rest denk ik: dat soort (politici aller tijden) verandert nooit door de eeuwen heen

Ach, de noordelijke provincies van de Nederlanden lijken toch vriendelijker dan vroeger, niet?

Reden te meer dat de zuidelijke provincies nu wel terug bij de Noordelijke gevoegd willen worden.

Drie keer top 10 waarvan 1 keer 4de.

Wel een renner waarvan ik 10 jaar geleden al dacht dat ie 35 was, maar dat kwam omdat ik lange tijd dacht dat hij en Luc Leblanc dezelfde waren.

Vorig jaar was Moreau ijzersterk, na de Dauphine te hebben gewonnen, hij nam die vorm mee naar de tour. Maar na de rit toen hij eraf gewaaierd werd was het niks meer. Hij had erg ver kunnen komen hoor.

Nu gebruik je weer het k-woord, bengel!



Ik blijf bij mijn woorden! Dit was de eerste bergrit, waarin geen fatsoenlijke berg zat! Sommige gingen zelfs op het buitenblad omhoog! Dat laatste stukje was dan wel stijl en af en toe nog een paar 100 meter, maar het echte werk komt dit weekend pas en in de Alpen. We zullen zien... Wellicht zit ik er helemaal naast, maar hier ben ik nog niet van onder de indruk.

Voorlopig gaat mijn poule aardig. Cunego, Zubeldia en Steegmans haperen een beetje. Van Cunego had ik meer verwacht, aangezien hij de Giro zelfs liet schieten voor de tour. Al die Italianen die goed presteren in de Giro bakken er in de Tour niets van, dus ik dacht dat het nu eens anders zou zijn. De Tour is echter nog lang niet afgelopen, dus wie weet doet hij nog wat moois... Ricco bewees gisteren natuurlijk een uitzondering te kunnen zijn op de zojuist genoemde regel. Erg indrukwekkend, beetje jammer dat het tenkoste van mijn favoriet El Imbatido ging. Zubeldia doet vast nog wel mee in het echte gebergte en wordt dan gewoon 9e in het klassement ofzo. Steegmans heb ik gekozen omdat ik het allereerst echt een held vind (lang verhaal, daar ga ik jullie niet mee vermoeien) en ik verwacht had dat hij etappes zou gaan winnen. Het kan nog, maar tot op vandaag heeft hij niet echt meegedaan.

Ik heb overigens de beschrijving mijn belevenissen op de Col de Tignes van vorig jaar terug gevonden. Denk dat stukje van Madrugada maar even weg! De vroegere column-gangers mogen het overslaan. Over 12 dagen is het weer zover, zittend op de Alpe!

De Meesterknecht

Als wielerliefhebber begaf ik me afgelopen week met 6 vrienden naar Tignes. Op zondag zou een prachtige etappe beëindigd worden met een finish bergop in het Franse skioord.

Vroeg in de middag nestelden we ons, uitgedost in zeer herkenbaar Oranje en omhangen met Rabobank-vlaggen, een kilometer of vier van de eindstreep. Koelboxen tot de nok afgeladen met bier werden meegezeuld en vervolgens werd er rustig gewacht op het circus dat Tour de France heet. Geïnspireerd door onze gemeenschappelijke held Maarten Ducrot werden de wielerclichés in rap tempo, zonder dat we het eigenlijk zelf in de gaten hadden, aan onze reguliere woordenschat toegevoegd. Wanneer de koelbox open ging om het zoveelste biertje te pakken werd er ‘even aan de boom geschud’. Dronk iemand niet door dan was de kans vrij groot dat hij er wel eens snel ‘afgepierd’ kon worden. Passerende fietsers die de grote mannen na probeerden te doen werden quasi-lollig nageroepen: ‘Kijk, die roept om zijn moeder!’. Kortom, de Oranje-wieleronderbroekenlol was niet van de lucht en de Oostenrijkers, Duitsers, Fransen, Belgen en Denen om ons heen hadden al snel in de gaten dat er met ons niet te spotten viel! Als ware pioniers hadden wij ons eigen stukje berg afgebakend. De enige mensen die zich op het door ons met grote zorg afgebakende territorium mochten bevinden waren wijzelf en die ene Nederlandse buurman die zo helder was geweest zijn wereldontvanger mee te nemen.

Op het moment dat de reclamecaravan het hamstergedrag en oerinstinct van een ieder op de berg naar boven bracht, trilde er iets in mijn broekzak. Ik pakte mijn telefoon en opende het zojuist ontvangen sms-je: “Leuk daar bij de Tour? Even wat anders: de gitarist van Madrugada is dood gevonden en de doodsoorzaak is nog niet bekend. Apart verhaal hè? Veel plezier nog daar!”. Ik werd er stil van en een naar idiote groene, door het welbekende PMU gesponsorde, handen graaiende vriend, uitgedost in zojuist verkregen Bouygues Telecom shirt, keek me aan en vroeg: “Is er wat?”. Hij kwam er even bij zitten en luisterde naar mijn verhaal. Hoe ik vele malen naar zalen als Melkweg, Paradiso, Tivoli en De Effenaar ging om daar één van mijn favoriete bands, het Noorse Madrugada, op te zien treden. Dat ik de muziek zo geweldig vind en hoe enerverend die liveoptredens wel waren. De geforceerd spastisch bewegende zanger Sivert Høyem die met zijn prachtige donkere stem de zaal in vervoering bracht. “Nou”, zei ik: “De gitarist van die band is dood, 31 jaar oud geworden. Hij heette Robert Burås”. Hij keek me quasi-medelijdend aan en vroeg wat voor muziek het is, waar je dat nou mee kan vergelijken. Tja, ik kon hem niet direct een pasklaar antwoord geven.

Op het moment dat ik druk aan het verzinnen was en de ene na de andere potentiële vergelijkingsartiest uit de categorie ‘die kent iedereen wel’ mijn gedachten liet passeren, begon een brommend geluid zich steeds meer naar de voorgrond te verdringen. Voor ik me goed en wel realiseerde wat het eigenlijk was sprong mijn luisterend oor van kort daarvoor op en riep, zich half verslikkend in zijn bier: “Hé, de helikopters! Daar komt Rasmussen!”. Ik drukte me met moeite uit mijn stoel, verschanste me op een strategische plaats, klemde mijn Rabo-vlag in mijn handen, boog me gewapend met fototoestel als een wannabe Joop van Tellingen over de weg en zag in de verte een iel in oranje gekleed mannetje, begeleid door de ploegleiderwagen van Erik Dekker, opdoemen. Ik nam mijn gewenste foto, gooide snel het toestel aan de kant en schreeuwde de Deen de laatste kilometers van de eerste door Rabobank gewonnen etappe van de Tour de France 2007 in.

Een paar uur later in ons appartement bekeken we de samenvatting van de op die dag bezochte etappe. Het is natuurlijk hartstikke leuk om al carnavallend de renners de berg op te schreeuwen, maar uiteindelijk zie je niet meer dan 100 meter van een etappe die vele uren en vele kilometers lang was. Zo hadden we weinig meegekregen van het feit dat een gedeelte van de Rabo-ploeg flink tempo had gemaakt. Michael Boogerd, die naar het op het moment van schrijven blijkt wellicht bezig is aan zijn beste Tour ooit, was in flink tempo de berg opgegaan. Rijdend voor zijn kopman Denis Menchov of kandidaat voor de bolletjestrui en uiteindelijke etappewinnaar Michael Rasmussen, was zijn taak simpel: zo hard mogelijk rijden voor je kopmannen en uiteindelijk, wanneer het gros van de concurrenten krakend gelost is en je zelf uiteindelijk ook ‘eraf gepierd’ dreigt te worden, overschakelen op ‘de overlevingsstand’ en in eigen tempo naar boven rijden. Ik bedacht me hoe ondankbaar de taak van knecht, en in het geval van Boogerd meesterknecht, eigenlijk is. Je rijdt je helemaal kapot, bent een van de belangrijkste schakels in het geheel en de uiteindelijke glorie is voor een ander.

Terwijl de aftiteling van het programma door het beeld trok en de glimmende schedel van de Franse versie van Mart Smeets plaatsmaakte voor een reclamespotje van Skoda, vroeg de vriend die ‘s middags nog gediend had als nazorg: “Zeg, die band hè, waar je het vanmiddag over had… Heb je daar ook een cd van bij je?”. Ik pakte het meesterwerk Industrial Silence en zette het op. Niet te hard uiteraard, daar ik me er terdege van bewust was dat ik omringd werd door een stel muzikale proleten. Terwijl de eerste klanken van openingsnummer Vocal door de kamer voerden, dwaalden mijn gedachten af naar een jaar of twee geleden. Madrugada trad op in De Effenaar in Eindhoven en gaf een geweldig concert. Ik liet de setlist over mijn netvlies en langs mijn trommelvlies passeren en zette de opname even stil op het moment dat de Noorse band het prachtige Majesty ten gehore bracht. Het ingetogen nummer van het album Gritt werd op majestueuze wijze gespeeld. Na een paar minuten ingetogen zang van Sivert Høyem ging deze erbij zitten en droeg het stokje over aan gitarist Robert Burås. Het op zichzelf al kippenvel opwekkende Majesty werd door de gitarist nog een paar minuten uitgerekt met een schitterende solo. Zo’n solo die je zo af en toe eens hoort; niet te lang, niet te kort. Gewoon precies goed. Het publiek was dolenthousiast. De meesterknecht kreeg van zijn kopman even de ruimte om zelf op de hoogste trede van het podium te staan.

Op het moment dat ik een slokje nam van mijn zoveelste biertje van die dag en me opmaakte voor een avondje stappen in het Tour Café, realiseerde ik me dat ik er in deze samenstelling nooit meer getuige van zal mogen zijn.

Robert Burås overleed op 12 juli 2007. Hij werd slechts 31 jaar.

Wel een beetje off-topic met dat verhaal over Madrugada Ace

Er is meer dan de tour, en ook ; er is meer dan muziek
Maar zelden komt het op zo'n bizarre manier samen...

Prachtig verhaal, dat hier zeer op zijn plaats is.
Bedankt Ace.

Ach we komen overeen hoor . Ik had het wat moeilijk toen je zei dat wat achteraf lullen makkelijk is.

En inderdaad, opmerkelijke overwinning van Ricco. Zomaar de beste sprinter bergop (Valverde) verslaan. Voor wie het niet wist, Ricco eindigde in de Giro 2de. Het is nog een groot vraagteken wat hij nog gaat doen.

Daarom heb ik Valverde als kopman, ookal ben ik bijna zeker dat Evans de Tour wint. Valverde gaat ritten winnen (heeft er zelfs al 1). Evans volgt meer en kan moeilijker sprinten bergop (ookal volgde hij gisteren goed). Vergeet niet dat Valverde de enige was die Armstrong kon verslaan in een sprint bergop.

Steegmans, achja, je weet dat hij niet op kan tegen een Freire of Cavendish, toch twijfelde ik om Steegmans/Zabel te nemen. Bij jou ligt het aan persoonlijke voorkeur, evenals bij mij. Zabel doet het altijd goed, doch hoopte ik dat Steegmans zou verrassen & ik ben zowiezo altijd 'in' om een 'verrassing' er in te zetten, en dan nog liefst een Belg natuurlijk. Vandaar mijn keuze voor Steegmans. Ik zie hem trouwens nog wel een rit winnen. Eén rit werd hij opgehouden door de val, en die rit bij Vogondy moest hij teveel tussenspurtjes plaatsen. Ik blijf erbij dat het een goeie sprinter is!
McEwen pakte ik bewust niet. Hij wordt oud & liet dit seizoen nog NIETS zien, tot in Zwitserland.

Moreau wordt ook te oud & kan ik nog wel begrijpen als je hem erinzet, hij is een Fransman & heeft nog altijd de mogelijkheid om iets meer te kunnen in de Tour de France..

Cunego? Wat is dat voor zever!
Hij zegt dat hij zich concentreert op de Tour ! Hij laat er zelfs de GIRO voor schieten, dat zie je niet veel Italianen doen! Bovendien won hij de Amstel Gold Race & kan hij perfect spurten, zowiezo goed voor de aankomsten zoals gisteren. Jammer dat hij bij die 1ste 'berg' het wat moeilijk heeft. Cunego is een geweldige klimmer.. Helemaal niet met je eens dat je hem niet zou pakken.
Ik durf er voor wedden dat hij top 10 rijdt!

Evenals Devolder Stijn: een fantastisch tijdrijder die zich ook helemaal op de Tour richt en in Zwitserland mooie dingen liet zien.
Waarom je Devolder zelfs nu nog bekritiseert is mij een raadsel ?
Hij heeft al 2 ritten pech gehad, dus je mag nog 40 seconden van zijn tijd aftrekken.. waar staat hij dan? Erg mooi hoor! Devolder moet enkel zien dat hij in het gebergte niet gaat aanvallen meteen zoals hij in Zwitserland deed want dan krijgt hij een bepaalde rit een botsing met de muur & zijn hoofd.

En dat van achteraf lullen is toch wel waar?
Want ik heb jou niets zien posten (buiten over Devolder) over Cunego, Steegmans, Moreau, .. toen je hier berichten VOOR de Tourstart zat te posten..

my friend my friend.

MARCO PANTANI !
(Mont Ventoux 2000)

Nee ?

Armstrong was weg gereden van Ulrich en de rest. Pantani was echter al wat vroeger ten aanval gegaan.

Toen Armstrong echter Pantani te pakken kreeg was die zo kapot dat Pantani zonder enige moeite Armstrong van de zege kon af houden. (Op het laatste schoot die zijn fiets voorbij Armstrong die dacht dat ie ging winnen)

Toch wel een van de mooiste sportmomenten de laatste 10 jaar. Iedereen die dacht dat Armstrong te sterk was voor de tegenstand.

Ik kan er volledig naast zitten, maar liet Armstrong Pantani niet winnen?

Edit: Dit vond ik op Wikipedia:

'De rit naar de Mont Ventoux was een gift van Armstrong, maar de tweede overwinning naar Courchevel was een bijna ouderwetse Pantani overwinning.'

Voor hoeveel ?


In de bergen is ie niets. Zie gisteren. Een molshoop van C2 en ie moest al lossen. Wat wordt dat op de rit naar Lourdes, Prato Nevosa of L'alpe D'huez ?

Tijdrijden, ook niets voor hem. (de laatste tijdrit viel wel mee, maar toch)...