Ben je ook zo'n fan van de legendarische rockband Queen?

-ArthurDZ: Grappige vraag van de dag, maar toch, ik hou van de band. Queen heeft een speciaal plekje in mijn hart, omdat het de eerste band van oude stempel was die ik ontdekte, en me zo in de richting van mijn huidige muieksmaak duwde. Maar het zat in de familie, mijn nonkel heeft alle albums van queen op vynil.
- Stijn: Afschuwelijk, en die 3cd Greatest Hits set heeft me een waar jeugdtrauma opgeleverd.
- R&P: Iedereen op de site kent mij als een grote fan van Beatrix, helaas heb ik met de rockband helemaal niks. Of nu ja, helaas, ik heb er geen last van.
- OldRottenhat: Nee.
- Kronos: Geen fan. Ik vind het wel een unieke band met een groot aantal sterke nummers.
- Rayman: geen fan, maar ik vind sommige nummers wel erg goed.
- Vigil: goede band met een eigen hoofdstuk binnen de geschiedenis van de muziek. Echt groot fan zou ik mezelf niet noemen maar een liefhebber wel
- Don Cappuccino: Ik vind Queen wel goed, vooral A Night at the Opera. En specifiek The Prophet´s Song wat ik het beste Queen-nummer vind. Maar ik ben geen fan.
- Kiriyama: Nee, vreselijke zeikband!
-OldSkool: Kan sommige nummers wel waarderen, maar daar blijft het bij. Misschien als ik me echt ga verdiepen dat ik me ga verbazen.
- Svendra: Verre van dat. Ik denk dat de excentriciteit en vroegtijdige dood van Mercury voor een groot deel verklaart waarom de band 'legendarisch' is.
- jasper1991: fan, fan, fan... ik heb props voor die lui omdat hun vocale benadering met de tenorstem van mercury en koortjes de bakermat is voor de manier van zingen in de meeste powermetal-bands van tegenwoordig. ook hebben ze hier en daar een leuk nummertje geschreven.
- Gallow: afgrijselijk
- reptile71: Ja zeker, vooral van hun zanger, George Michael.
- panjoe: Neen.
- de_nis_: Neen.
- Casartelli: ook al niet
- deric raven: Nee
- platedraaier - wel geweest van ongeveer 1975 t/m 1981, maar verstand komt met de jaren. Ik vind het nu nog steeds af en toe wel leuk om op te zetten.
- Graf: nee, dat is iets voor mensen van boven de 40.
- wizard: nee, hoewel ik sommige nummers wel kan waarderen.
- Eveningguard: Ondanks ik met de band ben opgegroeid doet het me tegenwoordig niet meer zo veel.
- Haveman; bestaat er een legendarische rockband die Queen heet dan
- madmadder: gedeelde eerste plek met guns n roses in de lijst 'vreselijke bands'
- Shangri-la: vroeger wel, nu niet meer zo. Ik mag ze nog wel graag horen maar dan puur uit nostalgie.
- improvision: Helemaal niet.
- Teunnis: Zie Graf
-Oceanvolta: nope

Ben je ook zo'n fan van de legendarische rockband Queen?

-ArthurDZ: Grappige vraag van de dag, maar toch, ik hou van de band. Queen heeft een speciaal plekje in mijn hart, omdat het de eerste band van oude stempel was die ik ontdekte, en me zo in de richting van mijn huidige muieksmaak duwde. Maar het zat in de familie, mijn nonkel heeft alle albums van queen op vynil.
- Stijn: Afschuwelijk, en die 3cd Greatest Hits set heeft me een waar jeugdtrauma opgeleverd.
- R&P: Iedereen op de site kent mij als een grote fan van Beatrix, helaas heb ik met de rockband helemaal niks. Of nu ja, helaas, ik heb er geen last van.
- OldRottenhat: Nee.
- Kronos: Geen fan. Ik vind het wel een unieke band met een groot aantal sterke nummers.
- Rayman: geen fan, maar ik vind sommige nummers wel erg goed.
- Vigil: goede band met een eigen hoofdstuk binnen de geschiedenis van de muziek. Echt groot fan zou ik mezelf niet noemen maar een liefhebber wel
- Don Cappuccino: Ik vind Queen wel goed, vooral A Night at the Opera. En specifiek The Prophet´s Song wat ik het beste Queen-nummer vind. Maar ik ben geen fan.
- Kiriyama: Nee, vreselijke zeikband!
-OldSkool: Kan sommige nummers wel waarderen, maar daar blijft het bij. Misschien als ik me echt ga verdiepen dat ik me ga verbazen.
- Svendra: Verre van dat. Ik denk dat de excentriciteit en vroegtijdige dood van Mercury voor een groot deel verklaart waarom de band 'legendarisch' is.
- jasper1991: fan, fan, fan... ik heb props voor die lui omdat hun vocale benadering met de tenorstem van mercury en koortjes de bakermat is voor de manier van zingen in de meeste powermetal-bands van tegenwoordig. ook hebben ze hier en daar een leuk nummertje geschreven.
- Gallow: afgrijselijk
- reptile71: Ja zeker, vooral van hun zanger, George Michael.
- panjoe: Neen.
- de_nis_: Neen.
- Casartelli: ook al niet
- deric raven: Nee
- platedraaier - wel geweest van ongeveer 1975 t/m 1981, maar verstand komt met de jaren. Ik vind het nu nog steeds af en toe wel leuk om op te zetten.
- Graf: nee, dat is iets voor mensen van boven de 40.
- wizard: nee, hoewel ik sommige nummers wel kan waarderen.
- Eveningguard: Ondanks ik met de band ben opgegroeid doet het me tegenwoordig niet meer zo veel.
- Haveman; bestaat er een legendarische rockband die Queen heet dan
- madmadder: gedeelde eerste plek met guns n roses in de lijst 'vreselijke bands'
- Shangri-la: vroeger wel, nu niet meer zo. Ik mag ze nog wel graag horen maar dan puur uit nostalgie.
- improvision: Helemaal niet.
- Teunnis: Zie Graf
-Oceanvolta: nope
- Stalin: godallemachtig, wat is dit een stompzinnige vraag

Ben je ook zo'n fan van de legendarische rockband Queen?

-ArthurDZ: Grappige vraag van de dag, maar toch, ik hou van de band. Queen heeft een speciaal plekje in mijn hart, omdat het de eerste band van oude stempel was die ik ontdekte, en me zo in de richting van mijn huidige muieksmaak duwde. Maar het zat in de familie, mijn nonkel heeft alle albums van queen op vynil.
- Stijn: Afschuwelijk, en die 3cd Greatest Hits set heeft me een waar jeugdtrauma opgeleverd.
- R&P: Iedereen op de site kent mij als een grote fan van Beatrix, helaas heb ik met de rockband helemaal niks. Of nu ja, helaas, ik heb er geen last van.
- OldRottenhat: Nee.
- Kronos: Geen fan. Ik vind het wel een unieke band met een groot aantal sterke nummers.
- Rayman: geen fan, maar ik vind sommige nummers wel erg goed.
- Vigil: goede band met een eigen hoofdstuk binnen de geschiedenis van de muziek. Echt groot fan zou ik mezelf niet noemen maar een liefhebber wel
- Don Cappuccino: Ik vind Queen wel goed, vooral A Night at the Opera. En specifiek The Prophet´s Song wat ik het beste Queen-nummer vind. Maar ik ben geen fan.
- Kiriyama: Nee, vreselijke zeikband!
-OldSkool: Kan sommige nummers wel waarderen, maar daar blijft het bij. Misschien als ik me echt ga verdiepen dat ik me ga verbazen.
- Svendra: Verre van dat. Ik denk dat de excentriciteit en vroegtijdige dood van Mercury voor een groot deel verklaart waarom de band 'legendarisch' is.
- jasper1991: fan, fan, fan... ik heb props voor die lui omdat hun vocale benadering met de tenorstem van mercury en koortjes de bakermat is voor de manier van zingen in de meeste powermetal-bands van tegenwoordig. ook hebben ze hier en daar een leuk nummertje geschreven.
- Gallow: afgrijselijk
- reptile71: Ja zeker, vooral van hun zanger, George Michael.
- panjoe: Neen.
- de_nis_: Neen.
- Casartelli: ook al niet
- deric raven: Nee
- platedraaier - wel geweest van ongeveer 1975 t/m 1981, maar verstand komt met de jaren. Ik vind het nu nog steeds af en toe wel leuk om op te zetten.
- Graf: nee, dat is iets voor mensen van boven de 40.
- wizard: nee, hoewel ik sommige nummers wel kan waarderen.
- Eveningguard: Ondanks ik met de band ben opgegroeid doet het me tegenwoordig niet meer zo veel.
- Haveman; bestaat er een legendarische rockband die Queen heet dan
- madmadder: gedeelde eerste plek met guns n roses in de lijst 'vreselijke bands'
- Shangri-la: vroeger wel, nu niet meer zo. Ik mag ze nog wel graag horen maar dan puur uit nostalgie.
- improvision: Helemaal niet.
- Teunnis: Zie Graf
-Oceanvolta: nope
- Stalin: godallemachtig, wat is dit een stompzinnige vraag
- niels94: Nee.

Ben je ook zo'n fan van de legendarische rockband Queen?

-ArthurDZ: Grappige vraag van de dag, maar toch, ik hou van de band. Queen heeft een speciaal plekje in mijn hart, omdat het de eerste band van oude stempel was die ik ontdekte, en me zo in de richting van mijn huidige muieksmaak duwde. Maar het zat in de familie, mijn nonkel heeft alle albums van queen op vynil.
- Stijn: Afschuwelijk, en die 3cd Greatest Hits set heeft me een waar jeugdtrauma opgeleverd.
- R&P: Iedereen op de site kent mij als een grote fan van Beatrix, helaas heb ik met de rockband helemaal niks. Of nu ja, helaas, ik heb er geen last van.
- OldRottenhat: Nee.
- Kronos: Geen fan. Ik vind het wel een unieke band met een groot aantal sterke nummers.
- Rayman: geen fan, maar ik vind sommige nummers wel erg goed.
- Vigil: goede band met een eigen hoofdstuk binnen de geschiedenis van de muziek. Echt groot fan zou ik mezelf niet noemen maar een liefhebber wel
- Don Cappuccino: Ik vind Queen wel goed, vooral A Night at the Opera. En specifiek The Prophet´s Song wat ik het beste Queen-nummer vind. Maar ik ben geen fan.
- Kiriyama: Nee, vreselijke zeikband!
-OldSkool: Kan sommige nummers wel waarderen, maar daar blijft het bij. Misschien als ik me echt ga verdiepen dat ik me ga verbazen.
- Svendra: Verre van dat. Ik denk dat de excentriciteit en vroegtijdige dood van Mercury voor een groot deel verklaart waarom de band 'legendarisch' is.
- jasper1991: fan, fan, fan... ik heb props voor die lui omdat hun vocale benadering met de tenorstem van mercury en koortjes de bakermat is voor de manier van zingen in de meeste powermetal-bands van tegenwoordig. ook hebben ze hier en daar een leuk nummertje geschreven.
- Gallow: afgrijselijk
- reptile71: Ja zeker, vooral van hun zanger, George Michael.
- panjoe: Neen.
- de_nis_: Neen.
- Casartelli: ook al niet
- deric raven: Nee
- platedraaier - wel geweest van ongeveer 1975 t/m 1981, maar verstand komt met de jaren. Ik vind het nu nog steeds af en toe wel leuk om op te zetten.
- Graf: nee, dat is iets voor mensen van boven de 40.
- wizard: nee, hoewel ik sommige nummers wel kan waarderen.
- Eveningguard: Ondanks ik met de band ben opgegroeid doet het me tegenwoordig niet meer zo veel.
- Haveman; bestaat er een legendarische rockband die Queen heet dan
- madmadder: gedeelde eerste plek met guns n roses in de lijst 'vreselijke bands'
- Shangri-la: vroeger wel, nu niet meer zo. Ik mag ze nog wel graag horen maar dan puur uit nostalgie.
- improvision: Helemaal niet.
- Teunnis: Zie Graf
-Oceanvolta: nope
- Stalin: godallemachtig, wat is dit een stompzinnige vraag
- niels94: Nee.
- J4E: Zie rayman

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).

Ik weet het niet Teunnis, maar bij mij moet een plaat al verdomd goed zijn om 4 sterren te krijgen.

Ja, maar ik verwachtte een meesterwerk. En ik heb wel grote teleurstellingen, maar deze is denk ik het meest uit het oog springend voor mij.

Dan begrijp ik je standpunt. Van het nieuwe album van Radiohead kan ik inderdaad wel aannemen dat heel wat mensen er heel wat van verwachtten.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de internationale en nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook

permalink] geplaatst op 27 februari 2011, 16:37 uurWelk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: daar hoef ik maar een milliseconde over na te denken: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.