Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.
-Emile93: Autechre- Move of ten. Ik las alleen maar veelbelovende berichten en toen ik het luisterde vroeg ik me af waarom. Vreselijk! Alleen maar wat gepingel!

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.
-Emile93: Autechre- Move of ten. Ik las alleen maar veelbelovende berichten en toen ik het luisterde vroeg ik me af waarom. Vreselijk! Alleen maar wat gepingel!
~Slowgaze: Guero van Beck vond en vind ik uiterst, uiterst zwak. En na In Rainbows zag ik Radiohead niet meer zitten.

Nu pas valt het muntje met betrekking tot jou nick

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.
-Emile93: Autechre- Move of ten. Ik las alleen maar veelbelovende berichten en toen ik het luisterde vroeg ik me af waarom. Vreselijk! Alleen maar wat gepingel!
~Slowgaze: Guero van Beck vond en vind ik uiterst, uiterst zwak. En na In Rainbows zag ik Radiohead niet meer zitten.
- bennerd: Er zijn zo veel teleurstellingen, maar Bury Your Dead - It's Nothing Personal was wel een van de zwaarste. Net zoals Throwdown - Deathless.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.
-Emile93: Autechre- Move of ten. Ik las alleen maar veelbelovende berichten en toen ik het luisterde vroeg ik me af waarom. Vreselijk! Alleen maar wat gepingel!
~Slowgaze: Guero van Beck vond en vind ik uiterst, uiterst zwak. En na In Rainbows zag ik Radiohead niet meer zitten.
- bennerd: Er zijn zo veel teleurstellingen, maar Bury Your Dead - It's Nothing Personal was wel een van de zwaarste. Net zoals Throwdown - Deathless.
- NYCL : Maya van M.I.A. Is nog wel heel erg gegroeid alleen het is helaas geen waardige opvolger van Kala... die komt hopelijk nog.

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.
-Emile93: Autechre- Move of ten. Ik las alleen maar veelbelovende berichten en toen ik het luisterde vroeg ik me af waarom. Vreselijk! Alleen maar wat gepingel!
~Slowgaze: Guero van Beck vond en vind ik uiterst, uiterst zwak. En na In Rainbows zag ik Radiohead niet meer zitten.
- bennerd: Er zijn zo veel teleurstellingen, maar Bury Your Dead - It's Nothing Personal was wel een van de zwaarste. Net zoals Throwdown - Deathless.
- NYCL : Maya van M.I.A. Is nog wel heel erg gegroeid alleen het is helaas geen waardige opvolger van Kala... die komt hopelijk nog.
-dix : kan er wel honderden noemen ... maar sterk Musicmeter gerelateerd denk ik aan de laatste Johann Johannsson. Hier op handen gedragen, maar ik hoorde niets dat ik niet al eerder van de man gehoord had. Een medley van de foute soort.

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!

Welk album stelde je bijzonder teleur en waarom?

- Haveman; Eminem - Recovery. Gewoon k*t.
- Silky & Smooth: Gil Scott-Heron - I'm New Here. Na het beluisteren van Pieces of a Man was dat album zo'n tegenvaller...
- Kronos: Pictures of Pain - The Reckoning (2010), Lovende recensie in RockTribune, samples beluisterd, besteld en erg naar uitgekeken maar na twee keer draaien weer buiten gesmeten. Niet om aan te horen.
- Stijn: Diabolus in Musica van Slayer. De hele Slayer identiteit is ingeruild voor pure lompheid.
- R&P: Zoveel albums die teleurstelde, zou er echter niet één kunnen noemen waarvan ik kan zeggen: 'dat is nu dé teleurstelling'.
- ArthurDZ: ik was na de positieve reacties van de media wel teleurgesteld in 20ten van Prince.
- Teunnis: Lastige vraag, ik kies dan toch maar The King of Limbs. Ik verwachtte een meesterwerk van Radiohead, gezien de verwachte stap naar electronica. Toen bleek dat die er ook was werden mijn verwachtingen nog hoger. Uiteindelijk veel hij vies tegen (alsnog een krappe 4*).
- jasper1991: unia van sonata arctica. alles moest opeens anders en op dat moment was ik wel behoorlijk teleurgesteld. album is uiteindelijk wel gaan groeien en nu vind ik het een aardige plaat.
- herman: vast wel meerdere, maar nu schiet The Sun and the Neonlight van Booka Shade me te binnen. Een fikse tegenvaller na en een goede herhalingsoefening van het geweldige Movements. De laatste Sigur Ros was ook wel een tegenvaller. Geen heel slechte plaat, maar de magie van de beginjaren is er wel vanaf.
- MDV: Eigenlijk ieder Jazzalbum dat ik ooit beluisterd heb. Ik hoor zo veel positieve dingen over jazz, maar iedere keer dat ik het opzet krijg ik een vieze smaak in mijn mond.
-OldSkool: Chronolgie van Jean-Michel: De versies daarop leken slappe aftreksel van de energieke live versies op Hong Kong.
En ook Up the downstair van Porcupine Tree. Afgaand op de reviews die ik erover gelezen had verwachtte ik toch wel iets beters.
-Oceanvolta: Humbug, in de eerste plaats waren mijn verwachtingen enorm hoog na Whatever, FWN en the Last Shadow Puppets. Ten tweede vind ik AM sterker in energieke up-tempo nummers.
-thelion: James Blake - James Blake de verwachtingen die door de nationale muziekpers werden gewekt waren wat mij betredft gezwam in de ruimte.
- Weirdo Wizzy: Eminem - Encore na drie meer dan goede albums komt hij met een vrij ongeinspireerd album waar ik nog 20 euro voor heb neergeteld ook
- Kiriyama: De twee tragic band albums van Captain Beefheart en Real Gone van Tom Waits
-Beeswax: The Suburbs van Arcade Fire. Ik heb 'm al een paar keer volledig beluisterd en ik snap echt niet wat iedereen er zo geweldig aan vindt.
- wizard: Ghost Reveries van Opeth. Veel juichende kritieken + voorgaande albums waren erg goed -> album blind gekocht. Wat een tegenvaller.
- Arrie: Outer South van Conor Oberst. Ooit was hij één van m'n favoriete songschrijvers, ten tijde van Fevers & Mirrors en Lifted van Bright Eyes, en tot en met zijn eerste solo-album vind ik alles goed, maar dat was gewoon zó slecht dat ik het niet eens heb afgeluisterd. En wat Beeswax zegt.
- skyline: Cocteau Twins - Blue Bell Knoll. Niet de enige new wave-band die rond 1988 het spoor bijster raakte, maar qua teleurstelling voor mij na meesterwerken als Garlands en Treasure ongeevenaard.
- deric raven: Portishead - Third; vond het zeker geen geslaagde comeback.
- UmindC: Wat R&P zegt.
- Chameleon Day: Simple Minds - Once Upon a Time; alle magie verdwenen en vervangen door holle stadionrock; zie voor nadere uitleg het commentaar bij het album; voor de 15 jarige CD was dat toen een enorme domper....maar het viel eigenlijk te verwachten na het Lalalala-nummer.
-Poepgezicht: Nine Inch Nails - Year Zero: Ik had beter eerst ff kunnen afwachten en wat meer nummers op youtube moeten checken voordat ik tot aanschaf over ging. Was niet zoveel dit album.
-Emile93: Autechre- Move of ten. Ik las alleen maar veelbelovende berichten en toen ik het luisterde vroeg ik me af waarom. Vreselijk! Alleen maar wat gepingel!
~Slowgaze: Guero van Beck vond en vind ik uiterst, uiterst zwak. En na In Rainbows zag ik Radiohead niet meer zitten.
- panjoe: Eminem heeft me met zijn laatste drie albums zwaar teleurgesteld.

P.S. *jouw

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.
- Eveningguard: Ben nog harstikke maagd dus voorlopig muziek.

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.
- Eveningguard: Ben nog harstikke maagd dus voorlopig muziek.
- Graf: muziek over sex

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.
- Eveningguard: Ben nog harstikke maagd dus voorlopig muziek.
- Graf: muziek over sex
- Rizz: Denk niet dat het mag maar wat Graf zegt

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.
- Eveningguard: Ben nog harstikke maagd dus voorlopig muziek.
- Graf: muziek over sex
- Rizz: Denk niet dat het mag maar wat Graf zegt
- S&S: deze vraag is volgens mij eerder geweest. Toen koos ik voor muziek (geloof ik), dus nu voor sex.

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.
- Eveningguard: Ben nog harstikke maagd dus voorlopig muziek.
- Graf: muziek over sex
- Rizz: Denk niet dat het mag maar wat Graf zegt
- S&S: deze vraag is volgens mij eerder geweest. Toen koos ik voor muziek (geloof ik), dus nu voor sex.
- itchy: muziek

Nieuwe vraag : Sex of muziek?

- RomeX : sex natuurlijk !!!!
- Haveman; sex.
- reptile71: ja
-Oceanvolta: seks
- madmadder: muziek
- Rudi S; Nu maar even muziek, maar vanavond zou het zomaar anders kunnen zijn.
- Eveningguard: Ben nog harstikke maagd dus voorlopig muziek.
- Graf: muziek over sex
- Rizz: Denk niet dat het mag maar wat Graf zegt
- S&S: deze vraag is volgens mij eerder geweest. Toen koos ik voor muziek (geloof ik), dus nu voor sex.
- itchy: muziek
- Paap: muziek

Alweer deze vraag?

Ik ben te lui om het op te gaan zoeken maar deze vraag is idd al een keertje geweest.

Is deze vraag al een keertje geweest?

- MJ_DA_Man: ja
- Joy4ever: ja
- Graf: ja

Is deze vraag al een keertje geweest?

MJ_DA_Man: ja
Joy4ever: ja
Graf: ja
-willemmusic: ja

Is deze vraag al een keertje geweest?

- MJ_DA_Man: ja
- Joy4ever: ja
- Graf: ja
- willemmusic: ja
- Teunnis: Nee, de vraag "Is deze vraag al een keertje geweest?" heb ik nog niet langs zien komen.

Welke song brengt bij jou de mooiste herinnering naar boven?

Droogheid hier.

Welke song brengt bij jou de mooiste herinnering naar boven?

- Rizz: The White Stripes - Hotel Yorba. Een urenlange busreis naar Frankrijk werd overleefd door samen met een vriendin dit nummer te zingen totdat onze stemmen schor werden. Sindsdien brengt het altijd een hele grote glimlach terug op m'n gezicht.